LiberCerctus

quia natura motus decurrit per diuerſas cathegorias entis. qꝛ ī alia cathegoria eſt motus localis. ⁊ ī alia alteratōin alia augmentatio. alia rō. nullū genus eſt in alia coordinatōe aut cathegoria qͣꝫ ſint ſue ſpecies. igit̉ ſi motus eſſet genus ſub quo eſſent ſpecies. ſcꝫ loci mutatio. alteratōaugmētatio oporteret eas eſſe ī vno genere. aut oporteretmotū eſſe in diuerſis generibꝰ ⁊ eſſe tamen vnū genus. ſedvtrūqꝫ eſt irrōnabile. Ex quo infertur. ꝙ motꝰ nō ſit in aliquo genere determīato qꝛ nihil cōueniēs eſſentialiter cūrebus diuerſoꝝ generū eſt in vno genere determīato. autvnū genus. motus aūt eſſentialiter cōuenit cū rebꝰ diuerſorum generū. qͥa eſt eiuſdē eſſentie cū ſuo termino ad queꝫigit̉ nō eſt vnū genꝰ. nec in determīato genere. Ad obſecta in oppoſitū eſt dd̓m. ꝙ duobꝰ modis accipit̉ genꝰ Uno mō qͣꝫtū ad id cui nomē imponit̉. ⁊ ſic motus nō eſt genus. cū genus p̄dicet̉ de pluribꝰ ſpecie differentibꝰ in eo ꝙqͥd eſt p̄dicatōe eſſentiali ⁊ vniuoca. Alioº capitur genusqͣꝫtū ad qualitatē a qua fit impoſitio noīs. ⁊ ſic motus eſtgenus. ⁊ hꝫ ſub ſe ſpecies ſex vt pꝫ in poſtſtp̄dicamētꝭTertium dubium eūAn motus ſit in p̄dicamento ſimplicitar. Solutō ꝙ nōqͥa omne qd̓ ponit̉ in genere eſt forma completa dicēs totum eſſe ſuoꝝ inferioꝝ. motꝰ aūt nō nomīat formā cōpletam in ſuo eſſe. iō nō ponit̉ ſimpliciter ī aliquo genere. ſedpotius tanqͣꝫ via ad rem alicuiꝰ generis. ⁊ ſic motus ē inp̄dicamento reductiue qͥa eſt aliqd̓ imperfectū reducibilead p̄dicamentū ſubſtātie loq̄ndo de motu generatōis etcorruptōnis aut ad p̄dicamentū quātitatis loquendo demotu augmentatōis ⁊ ſic de alijs ſpeciebꝰ motꝰ ſuo mōCirca hoc tn̄ eſt notandū ꝙ duobꝰ modis vt ſufficit ꝓpoſito aliqͥd reducit̉ ad p̄dicamētū Unoº ẜm ſuam eſſentiāqͥa ſcꝫ ip̄m nō hꝫ eſſentiā p̄dicamenti ad qd̓ reducit̉. ⁊ ſic ꝑtes integrales vt manꝰ pes ſunt reductiue in p̄dicamētoqͥa nullā habēt eſſentiam ꝑ ſe ẜm ꝙ ſunt partes. Alio mōaliqͥd ē reductiue ī p̄dicamēto ẜm eſſe ſiue ẜᵐ dennmīatōnem. tamē in p̄dicamento ẜm eſſentiaꝫ. ſic dicit Areſto. inp̄dicamento qualitatis de paſſionibꝰ. ſcꝫ ꝙ ſunt minime qͣlitates qd̓ non eſt verū quo ad eſſentiā. qͥa hn̄t eſſentiamperfectā qualitatis. ſed quo ad denomīatōem. qͥa ſubiectū nō denomīat̉ penes tales qualitates. ſaltem ꝑfecte. Etiſto modo dicit doctor ſanctus ꝙ motꝰ reducit̉ ad p̄dicamentū. quia perfectam habet eſſentiam ſed nō ꝑfectū eſſe.Quartum dubium eiAn motus ſit eiuſdem eſſentie cū ſuo termino ad quē Etvidet̉ pͥmo ꝙ non. quia mediū inter duo cōtraria qd̓ ē forma ꝑmixta potētie differt eſſentialiter ab vtroqꝫ ꝯtrariorſicut rubedo ab albedine ⁊ nigredine. motus aūt eſt medium inter duo cōtraria ⁊ importat formā potentie ꝑmixtam. igit̉ motus differt eſſentialiter a termīo a quo. ⁊ a termino ad quem. Secūdo illa nō ſunt eadē que hn̄t oppoſitas cōditōnes. motus aūt ⁊ terminꝰ ad quē hn̄t oppoſitas cōditōnes. igit̉ nō ſunt eadem. Minor ꝓbatur.qͥa motus eſt ſucceſſiuus. ⁊ terminus ad quē eſt quē ē permanens. Cōfirmat̉ illa nō ſunt eiuſdem eſſentie quorumvno poſito remouet̉ aliud. ſic aūt eſt de motu ⁊ terminoad quē. qͥa poſito termīo ad quē remouet̉ motus Tercio actio nō eſt eiuſdem eſſentie cū eo qd̓ agit̉. motus autēnō eſt aliud qͣꝫ actio. igit̉ nō idētificat̉ eſſentialiter cuꝫ ſuo

cermino ad quē. Qinor ꝓbatur qͥa motꝰ nō videt̉ aliudniſi id qd̓ ab agente fluit in patiēs. ſed nihil ab agente fluit in patiens niſi actio agentis. igit̉ motus eſt actio. Confirmat̉. qͥa motus eſt actus cōmunis agentis ⁊ patientisſiue mouentis ⁊ moti. ſed nihil eſt cōmune vtriſqꝫ niſi qd̓fluit ab vno in alterū. igit̉ actus vtriuſqꝫ eſt fluens a mouente in motū. hoc aūt eſt actio mouentis. Quarto motus eſt paſſio. igit̉ nō eſt eiuſdem eſſentie cū ſuo termīo adquem. An̄s ꝓbatur. qͥa motꝰ eſt id qd̓ ꝯtinue aliqͥd abijcit ⁊ aliqͥd ꝯtinue inducit in ſubiectū. hoc aūt nihil aliud ēqͣꝫ paſſio. Cōfirmat̉ qm̄ res nō dicit̉ moueri niſi qͣꝫdiu afficit̉ aliqua ſpecie agentis. affici aūt ſpecie agentis eſt patiigit̉ motus videt̉ eſſe paſſio. Solutio. ꝙ ſic. vt ptꝫ autoritate Areſto. qͥnto huiꝰ dicentis in pͥncipio. ꝙ motꝰ denominat̉ a termīo ad quē. ⁊ ꝙ nō hꝫ ſpēm a termīo a quo. ſꝫa termīo ad quē. ⁊ poſtea de ꝯtrarietatibꝰ motuū dicit. ꝙſicut motus hꝫ ſpeciē a termīo ad quē. ita etiā hꝫ ꝯtrarietatē. Pro maiori tn̄ ītellectu ē ſciēdū. ꝙ de motu vt narratdn̄s Albertus fuerūt qͥnqꝫ opiniones. qͥdam em̄ cōſiderauerunt motū in ordine ad agens inqͣꝫtū fluit ab agente etillud qd̓ fluit ab agente eſt actio. iō dixerūt motū eē actōnem. Alij vero ꝯſiderauerūt motū in ordine ad patiens īquo recipit̉ paſſio. ⁊ illi dixerūt motū eſſe paſſionē. Alij ꝟocōſiderauerūt motum in ordine ad terminū ad quē. ⁊ iſtiſunt biꝑtiti qͥa quidā dixerūt motū eſſe eſſentialiter diſtinctū a ſuo termīo ad quē. ⁊ fluxus qͥ eſt in motu realiter diſtinguit̉ a forma fluente. ⁊ ꝙ nō ponit̉ in genere niſi reductiue tanqͣꝫ via ad rem alicuiꝰ generis ⁊ illiꝰ opinionis fuitAuicenna. Alij aūt dixerūt motū eſſe eiuſdem eſſentie cuꝫſuo termino ad quē. ⁊ hec opinio vera eſt. Sed vltimi dexerūt motū eſſe in aliquo genere. ſed eſt vnū genꝰ diſtinctum ab alijs. ſed hec opinio nō eſt vera vt patuit in dubiop̄cedenti. Et iō ẜm veritatē motus nomīat formā ẜm ꝙhabet eſſe in fluxū ⁊ nōdū habet eſſe ꝑfectū. ſꝫ cōtinue tendit ad vlteriore ꝑfectōem. Et licet qn̄qꝫ motus dicat̉ fluxus forme tn̄ verius dicit̉ forma fluens que hꝫ eſſe imꝑfectum. Et ſic fluxus forme dicit quendā modū eſſendi ip̄iforme ẜm ꝙ actuat ip̄m mobile adhuc imꝑfectū. Et qͥaẜm dn̄m Albertū eſſe ⁊ eſſentia nō differunt realiter eo ꝙeſſe eſt effectus formalis eſſentie. ideo forma ⁊ fluxus eiusnō differūt realiter. ſed ſolū ẜm rōnē Et qͥa aliqn̄ motusaccipit̉ ꝓ forma fluente. aliqn̄ ꝓ actōne agentis qua cauſatur talis forma fluens. ideo aliqua noīa importātia motum qn̄qꝫ ponūtur in genere actōnis. qn̄qꝫ in eodem genere cuꝫ termīo motus. qͣꝫuis hoc ſit equiuoce. vt albefactioqn̄qꝫ capit̉ ꝓ albedine fluente. qn̄qꝫ ꝓ actōne agentis aꝓcedit. ⁊ ſic equiuoce in diuerſis generibꝰ poni pōt. Exbus patet. ꝙ motꝰ ſit eiuſdē eſſentie cū ſuo termīo ad quNam iſta ſunt eiuſdē eſſentie que eandē eſſentiā important. motus aūt ⁊ terminꝰ ad quē ſunt hmōi. qͥa eadē forma que prius habuit eſſe in fluxū cuꝫ ꝑuenit ad finē illiusfluxus termīat ip̄m motū. quēadmodū in cōſtitutōne linee idem eſt punctus eſſentialiter qui fluxū ſuo cauſat lineam ⁊ qui in fine fluxus intrinſece terminat ip̄am lineā.motꝰ āt īportat formā ī fluxū. ⁊ terminꝰ ad quē importateā ẜm ꝙ termīat motū. igit̉ īportāt eandem eēntiā. lꝫ inhͦ ſit ẜᵐ diuerſa eē qꝛ motꝰ īportat eā ī eē īꝑfecto ⁊ ī fien ⁊terminꝰ ad quē importat eam in eſſe ꝑfecto ⁊ in facto eſſeEtiā ꝑfectū ⁊ imꝑfectū in eadem forma nō variant ſpeciem. motus aūt ⁊ terminus ad quē habēt ſe ſicut ꝑfecturt imperfectū reſpectu eiuſdē forme. igit̉ Preterea ſi terminus ad quē eſſet alterius eſſentie a motu tunc vnꝰ motꝰ