¶ Periarmenias
de impoſſibili. Et ad ne gatiuaꝫ de poſſibili ſeqͥtur affirmatiua de impoſſibili. Et ſil̓i mō dicedū eſt de ꝯtingēti reſpectu impoſſibilis. Et qꝛpoſſet aliqͥs credere ꝙ illa que eſt de impoſſibili eſſet negatiua. Ph̓s hoc dubiū remouēs dicit. ꝙ non. ſed dicit ꝙ iſta impoſſibile eſt eē. eſtaffirmatiua. ſꝫ iſta que ē nō poſſibile eſt eſſe eēTunc ibi. Neceſſariū vero quēadmonegatiua.dū. Hic philoſophus oſtendit ī quo antiquimale ordinauerūt modaliū conſequētias. Etdiuidit̉ in duo. Prīo improbat eos in illo inquo male dixerūt. Scd̓o oſtendit quō ẜm veritatē dicendū eſt. ſcd̓a ibi. Relinquit̉ ergo pͥma in duo. Prīo probat ꝙ neceſſariū cum negatione p̄poſita ſit ponendū in primo angulo cum illa de poſſibili que eſt prima de poſſibili. Secūdo ꝓbat ꝙ etiā neceſſariū ſine omīnegatione. nec neceſſariū cum negatione poſtpoſita non ſit ponendū in prīo angulo Scd̓aibi. At ꝟo. Prima ꝑs diuidit̉ in tres ꝑtes ẜmꝙ probat intentū ſuū tribus rōibus. ſcd̓a ibiCauſa aūt. tercia ibi. At certe. Prima pars induo. Primo ꝓponit intētuꝫ. Secūdo ꝓbatprima racōe. ſcd̓a ibi. Nō em̄. Quo ad primūdicit ꝙ cōſiderandū eſt quēadmoduꝫ .i. quō ſehabet neceſſariū .i. ille ꝓpoſitōes de neceſſario.qꝛ manifeſtū ē ꝙ nō eodē mō ꝯſequūt̉ ad illasde poſſibili ⁊ impoſſibili .i. non habēt ſe ẜm cōſequētiaꝫ ſicut illi dixerūt. ſed potius ille queſunt de neceſſario ſequūtur ad illas de impoſſibili cōtrario mō. i. contrarie ſiue ꝑ negatōneꝫpoſtpoſitaꝫ. ſiue poſitā ad verbū dicti. quia talis in modalibus dicit̉ poſtponi. nō auteꝫ cōtradictorie. Quia ꝯtradictorie ſumpte modales de neceſſario ſunt extra cōſequentiaꝫ. ⁊ nonſequūtur ad illas de impoſſibili. Cuius exemplū eſt vt huius affirmatōis que eſt ncc̄e noneſſe negatio ꝯtradictoria nō erit iſta. nō ncc̄e ēeſſe. quia cōtingit in eodem tꝑe illas ſimul eēveras. vt ncc̄e eſt hominē non eē lignū. ⁊ etiaꝫnon ncc̄e eſt hominē eſſe lignū. qꝛ omne quodncc̄e eſt non eē. non eſt ncc̄e eſſe.¶ Tunc ibi. Cauſa autem.Hic ph̓s adducit ſcd̓aꝫ racōeꝫ ꝓbantē concluſione pͥus aſſignatā ſcꝫ ꝙ ille de neceſſario ⁊ impoſſibili nō ſequūtur ſe ꝑ negatōeꝫ prepoſitā.ſicut ille de impoſſibili ⁊ poſſibili dicēs Cauſaāt huius ē. qꝛ neceſſariū ⁊ impoſſibile ſunt cōtraria. ⁊ ita vnū reddit̉ alij equiualēs ꝑ negationē facientē cōtraria eqͥualere. cōtraria autē eqͥpollent ꝑ negationē poſtpoſitā. poſtponit̉ ātnegatio que ponit̉ inter ꝑtes dicti. Et ſic equi
pollent iſte ꝓpoſitōes impoſſibile eſt eē. ⁊ neceſſe eſt hͦ non eē. Et ſil̓i mō cōſequūtur ſe. impoſſibile eſt non eē. ⁊ neceſſariū eſt eē.Tunc ibi. At certe Hic phūs adducit rationē aliā corrigēs ordinatōeꝫ ꝓpoſitionū deneceſſario poſitaꝫ ab antiqͥs in duabus pͥmislineis dicēs. ꝙ impoſſibile eſt ſic poni neceſſariū .i. ꝓpoſitōes de ueceſſario quēadmodū antiqui eās poſuerūt ẜm cōditiones. qd̓ ſic oſtēditur. qꝛ ad ncc̄e eſſe ſeqͥtur poſſibile eſſe. qꝛ ſinō tunc negatio cōtradictoria poſſibilis ſequitur ad eam. ſcꝫ non poſſibile eſt eſſe. cū de quolibet eſt affirmatio vera vel negatio. de nullo ꝟoſimul. ſed ad iſtā non poſſibile eſt eſſe ſequituriſta impoſſibile eſt eſſe. ergo niſi prīa cōſequentia ſit bona. ſcꝫ ꝙ ad neceſſe ſequat̉ poſſibile eē.ad ip̄m ſequit̉ impoſſibile eſſe. quod eſt incōueniens. Quo oſtenſo reprobat antiquos ſic adncc̄e eſſe ſequitur poſſibile eſſe. vt iā probatuꝫeſt. ⁊ ad poſſibile eſſe ſequitur nō impoſſibileeſſe. ergo ſi non ncc̄e eſſe ſequatur ad iſtas duas vltimas ſicut dixerūt antiqui. ẜm primamordinatōeꝫ ad ncc̄e eſſe ſequetur non ncc̄e eſſe.et ita due contradictorie ꝓpoſitiones ſtabuntſimul in veritate. Et phūs vtitur hic illa regula. Quādocūqꝫ fiūt plures cōſequētte ẜm ordine. ita ꝙ cōſequens vnius eſt antecedēs alterius ſi intermedie cōſequētie ſunt formales.tunc ſequitur vltimū conſequēs formal̓r ad pͥmū antecedēs. verbi gratia. ſi ſortes eſt. homoeſt. ⁊ ſi homo eſt. aīal eſt. ⁊ ſi animal eſt. corpꝰanimatū eſt. ſi corpus animatū eſt. corpus eſt.et ſi corpus eſt ſb̓ſtantia eſt. ergo bene ſequiturſortes eſt. ergo ſb̓ſtantia eſt. ⁊ ita arguit̉ in propoſito. Conſideratis tamē his que petrus hyſpanus dicit de cōſequentia modaliū. ⁊ cognita oppoſitione modorum facile eſt ſcire conſequentias ⁊ equipollentias modaliū. ⁊ ꝙ nonneceſſe nō ſequatur ad poſſibile. Quia vt poſtea dicet̉ poſſibile ⁊ neceſſe hn̄t ſe ſicut modi ſb̓alterni. ⁊ ergo equipollent ꝑ duas negationesvnā prepoſitā. ⁊ aliam poſtpoſitam. ⁊ impoſſibile ⁊ neceſſe habent ſe ſicut omnis ⁊ nullus. ergo equipollent ꝑ negationem poſtpoſitam. ⁊ ſic iſte equipollent. ſorteꝫ currere eſt impoſſibile. ⁊ ſorteꝫ non currere eſt neceſſe. vl̓ ſortem currere nō eſt impoſſibile. ⁊ ſortem nō currere nō eſt neceſſe. Et ſic de ſimilibus. ⁊ hoc modo poteſt conpēdioſe haberi quod hic artificialiter ⁊ diffuſe probatur.Tunc ibi. At vero nec Hic. p. oſtendit ꝙꝓ pōes de nccͣrio nō ſil̓ ſequūt̉ ad illas de poſſibili ſic dixerūt antiqui dicēs ꝙ ad poſſibile eē