rimus
ſcꝫ ſorti pl̓oni et alijs gͦ cū dicitur quidam homo nō currit ibi negatur idem p̄dicatum ab eodem ſubiecto numero cui ī affirmatīa fuit attributū ꝙ ſic pꝫ quia ſuppoſito ꝙ ſint tm̄ tres hoīnes ſcꝫ ſortes p̄lato ioh̓es currētes tūc iſta ē vera om̄is hō currit gͦ cū d̓r quidā homo nō currit opꝫ illā verificari ꝓ vno illoꝝ triū ſuppoſitoꝝ ⁊ ſic ideꝫ p̄dicatu de eodē ſuppoſito nūeronegatur ⁊ ꝑ ꝯſequēs talis oppoſitio ē circa idēnūero. Septimuꝫ dubium. An oppoſitiocōtradictoria in qua vl̓is opponit̉ ꝑticulari etſic̄ ꝑs toti ſit maior oppoſitio. vel ꝯtraria ī quavl̓is vniu̓ſali ⁊ ſic̄ totū toti. ¶ Et videt̉ pͥmoꝙ maior eſt ꝯtraria ꝓbat̉ qꝛ ꝯrie ꝓpōnes nūqͣꝫpn̄t eſſe ſiml̓ vere licet poſſūt eſſe ſil̓ falſe in materia ꝯtingēti qn̄ accn̄s eſt ſeꝑabile ſed due cōtradictōaie pn̄t ſimul eſſe vere ⁊ ſimul falſe egonō ſunt maxime oppoſite. Minor pͥmo ꝙ pn̄teſſe vere ꝓbatur quia vna ꝯtradictoriaꝝ eſt vera gͦ altera eſt vera ꝯn̄a. qꝛ de qͣlibet pōt dici altera. ⁊ ſi altera eſt vera ⁊ vna ergo ābe. ⁊ ꝑ ꝯſeq̄nsdue ꝯͣdictorie ꝓpōnes ſunt ſimul vere. ¶ Secūdo ꝙ pn̄t ſimul eē falſe ꝓbatur. qꝛ omīs hocurrit ſor. nō currit ſunt ꝯͣdictorie ⁊ tn̄ ſunt ſil̓falſe poſito ꝙ ſortes currat ⁊ aliqͥs alius a ſortenō currat ¶ Tertio iſte ſunt ꝯͣdictorie oēs homīes currūt quidā hoīes nō currūt ⁊ tn̄ pn̄t ſil̓cē falſe. ꝓbat̉ poſito ꝙ tm̄ tres ſunt hoīes quorū duo currāt ⁊ vnus nō currat. tūc iſta eſt falſa omēs homīes currūt. qꝛ vnꝰ nō currit. ſimiliter quidā hoīes nō currūt. qꝛ eſt tm̄ vnus quinō currit. ⁊ ſimili mō dicendū eſt de iſtis nullihomīes currūt. poſito ꝙ tm̄ tres homines ſintdue nō currētes. ⁊ terciꝰ currens tūc iſta eſt falſanulli homīes currūt. qꝛ duo currūt. ⁊ ſil̓it̓ iſtaquidā homīes currūt. ¶ Ꝙfoʳ arguitur iſteſunt ꝯͣdictorie. Oīs ſol lucet. quidā ſol nō lucet. ⁊ tn̄ ſunt ſimul ſalſe. ꝙ aūt iſta ſit falſa patetqꝛ ibi ponit̉ ſignū vniu̓ſale oīs qd̓ diſtribuit t̓minū pro tribꝰ ſuppoſitis ita ꝙ ſenſus eius ſitſol qui nūc eſt. ⁊ qͥ aptus natꝰ eſt eē lucet ⁊ hoceſt falſum. falſitas vero ſcd̓e ꝓpōnis patꝫ. quianō exiſtit aliqͥs ſol qui nō lucet. ¶ Soluto oppoſitio ꝯͣdictoria maior eſt omībus alijs exn̄sꝓpter hoc om̄s veri ⁊ falſi enūciabilis pͥma regula qꝛ ip̄a eſt īmediata exiſtēs ẜm actu ⁊ potētiā repugnātia. Cōtrarietas vero hꝫ mediū inquo nō diuidit ſua extrema. ſed ꝑmittit ea ſiml̓in materia ꝯtingēti falſa. ꝙ autē d̓r ꝙ vniu̓ſalit̓negat negatio qd̓ vl̓iter affirmatū eſt. nō eſt intelligendū ꝙ p̄dicatū ꝯiūgatur vni vniuerſal̓ret remouet̉ ab altero eodē mō ẜm rem ⁊ veritatē ſꝫ tm̄ ẜm ſignū vt dicit albertꝰ. ⁊ nō ẜm rem
in ꝯͣdictorijs vero remouētur ab īuicem ẜm veritatem ⁊ ita in aliqͦ ꝯiūgunt̉ extrema ꝯͣriarumpōnū nō aūt extrema ꝯdictoriaꝝ.¶ Ad obiecta in oppoſitū eſt dd̓m ad pͥmū primo ꝙ altera accipit duplicit̓. vneº vt eſt ſignūꝑticulare ⁊ ſic valet tm̄ ſicut vnum vel aliqͥd ⁊ſic b̓ū valet ꝯn̄a vna ꝯͣdictoriaꝝ eſt vera gͦ altera .i. aliqͣ ſed nō valet ꝯn̄a vlteriꝰ vna eſt vēaet altera gͦ. ambe ſunt vere. qꝛ alteꝝ ⁊ ambo hocmō vnū ⁊ idē ſignificāt. alio mō capit̉ altera vteſt relatiuū diuerſitatis ⁊ ſic tm̄ valet ſicut aliaꝓpō ⁊ tūc nō ſequitur vna eſt vera ego altera .i.diuerſa ab illa qꝛ ſi hoc ſcq̄ret̉ tūc poſſet bn̄ inferri vna ⁊ altera gͦ ambe ptꝫ ergo ꝙ argumētūpeccat penes fallatiā eqͥuocatiōis ¶ Ad ſcd̓mdicendū ꝙ ille nō ſunt ꝯͣdictorie. quia ad ꝯtradictōeꝫ reqͥritur ꝙ idem p̄dicatū affirmet̉ ⁊ negetur de eodē ſubiecto ẜm vocē ⁊ rem ſignificatā ſiml̓. ſed hic ſb̓iectū tm̄ eſt idem ẜm rem nōẜm vocē. ⁊ ergo iſte ẜm veritateꝫ ꝯtradicūt. oīshomo currit quidā hō nō currit. Et ſil̓iter iſteom̄e aīmal eſt albū quoddā aīmal nō eſt albū.licꝫ pͥme nō nec valet argumētū ad iſtaꝫ ſor. nōcurrit ſeqͥtur iſta quidā. homo nō currit ergo videtur ꝙ iſte due omīs hocurrit ſor. nō currit cōtradicūt ſicut iſte oīs homo currit. qͥdaꝫ homonō currit. qꝛ ꝯn̄a nō valet ex eo. qꝛ licet ex veronō ſeqͥtur niſi veꝝ ⁊ ſic eſt in ꝓpoſito nec eſt idēiudiciū de ꝑticularibꝰ īdiffinitis ⁊ ſingularibꝰquo ad oppoſiciōem. ¶ Ad 3ᵐ dicūt ꝙ p̄dictocaſu ſtāte pͥma eſt falſa ſed ſcd̓a quidā homīesnō ſunt alb̓i nō eſt falſa. ꝓ quo ꝯſiderandū ꝙ illa ꝓpoſicio pōt duplicit exponi. vnoº per vnamhypoteticā copulatiuā. ⁊ ſic ip̄a eſt falſa. qꝛ ſenſus eius eſt. quidā hoīes nō ſunt albi .i. iſte homo nō eſt albꝰ ⁊ ille nō eſt albus ⁊ alla hypotetica eſt falſa. qꝛ copulatīa cuiꝰ vna ꝑs falſa ē tota eſt falſa ſed iſto mō nō eſt ꝯͣdictoria iſtiꝰ oēshomīes ſunt albi. alio mō pōt p̄dicta ꝓpoſitioex poni ꝑ vnaꝫ cathegorica de copulato ſb̓iectoet ſic ip̄a eſt vera qꝛ ſenſus eius eſt quidā hoīesnō ſunt albi .i. iſte ⁊ iſte ⁊ iſte nō ſunt̓ abi ⁊ illaeſt vera vn̄ hoc p̄dicatum albu vere remoueturab illo copulato iſte ⁊ iſte. ⁊ eodē mō dd̓m ē deꝓpoſitiōibus omībus que ſunt de ſubiecto pluralis nūeri ꝙ debet exponi ꝑ vnā cathegorica decopulato ſubiecto ⁊ nō per hypoteticā copulatiua ſicut īnuit. p. 2º elencoꝝ dicens ſi quis cōcedat ꝙ terminꝰ pluralis nūeri debeat eodem mōdiffiniri ſicut terminꝰ ſingularis nūeri talis vere redarguitur Et ſimili mō dicendū eſt de iſtisuulli homines currūt. quidaꝫ homīes curruntꝙ nō ſunt ꝯͣdictorie. quia in ꝓpoſitōibus ꝯtra