Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Periarmenias

vero vl̓ p̄dicat̉. id qͦd ē vl̓e vl̓r p̄dicari ē veꝝ Nulla enī affirmato eritin qua de vniuerſali p̄dicato vl̓r p̄dicetur. vt omīs eſt anīalOppoiautē affirmatiōꝫ negatiōi dico ꝯtradictori vl̓ it̓ ſignificat ei vl̓ iter.vt oīs albus ē oīs albus ē.et quidā albꝰ eſt nullꝰ albꝰ eſt.Quoniā anteꝫ enuntiare et quid eſtIſte eſt alius tractatꝰ iſtiꝰ libri in. p. determinat qͣdā paſſiōe intrīſeca enūciatiōis eſt oppoſitio. Et diuidit̉ iſte tractatus in tria capitula. ī qͦꝝ prīo d̓termīat de oppōe. ẜm ſe. In ſcd̓ode ſpēbus opōis. ī tercio ꝓbat īcidētalit̓oīa eueniūt ex neceſſitate. ſcd̓m ibi Cōtrarie ꝟoterciū ibi Q aūt. Primū capitulū diuidit̉ induas ꝑtes pͥncipales In pͥma ꝑte determīatoppōe ons ineē ꝓpōībus. In ſcd̓a ꝑte pōitvna diuiſiōꝫ rerū vꝫ ad declaratiōꝫ ſpeꝝ oppoſitiōis. ſcd̓a ibi Qm̄ aūt. pͥmo in duo pōitqͣttuor mōs enūciandi. ſcd̓o poīt diffinitiōemoppōis ſub noī cōtradictiōis ibi. Et ē cōtradictio Quō ad pͥmū d̓t qͣttuor mōis cōtingitenūciare pͥmo cōtīgit enuciare qd̓ verū eſt eſſe.ſic enuciat̉ verū eſſe Cōtingit etiā eniciareeſſe qd̓ eſt. ſic ſi dicat̉ deus eſt. ibi enūciat̉ illud qd̓ eſt. Contīgit tercio ennciare illudeſſe qd̓ tn̄ eſt. vt ſi dicat̉ chimera ē. Quartoꝯtigit enūciare eſſe qd̓ eſt vt ſi dicat̉ chimera eſt. ſic iſtud ꝯtingit circa tēpus pn̄sita ꝯtīgit circa ea ſunt extra tēpus pn̄s .i. circapreteritū futuꝝ. Et ſic ẜm oēm dr̄am temꝑisꝯtīgit id negare qd̓ qͥs affirmauerit ecōtra qd̓quis negauerit ꝯtīgit affirmare Quare manifeſtū eſt correlarie infert̉ omī affirmatiōi ēnegacio oppoſita omī negatiōi affirmatio Et eſt cōtradictio. In iſta ꝑte ariſtoteles diffinit oppōꝫ eſt gen ſb̓ noīe ſue potiſſime ſpēi ē ꝯdictio. ꝯtradictio ē affirmationegatio oppoſite: ſpecificat dices dico aūt aſfirmatiōꝫ oppōi negatiōi ſuple illi eſt eiuſdēſuple p̄dicati de eodē ſubiecto. eqͥuoce accepto. qͥa ſufficit ſb̓iectū vl̓ etꝭ p̄dicatū in affirmatīa negatīa ſint idē ẜm vocē tm̄. ſꝫ oꝫetꝭ ẜm ſigͣtaꝫ. reqͥrūt̉ etꝭ ad ꝯtradictiōꝫ aliad̓termīata ſunt circa ſophiſticas īportunitatesargumtoruꝫ in pͥmo elencoꝝ. ſcꝫ vbi poſita eſtdiffinitio elenchi qui ē ſylogiſmꝰ ꝯtradictiōis. Tūc ibi Quoniā autē ſunt hec quidēCon̄r ph̓s diuidit oppōeꝫ in ſuas ſpēs. Et pōtdiuidi in duo. Prīo poīt diuiſionē reꝝ que ēpambularꝭ ad prīcipale ꝓpoſitū. Scd̓o po

ſita diuiſione enumerat oppōnis ſpēs. ſiue numerū ſpēꝝ infert. Scd̓a ibi. ſi vl̓r. Prīa induo. Prīo facit qd̓ dictū eſt. Scd̓o ex his infert vnū correlariū. Scd̓a ibi. Ncc̄e eſt auteꝫQuo ad primuꝫ dicit. de nūcro reꝝ hec. l. qdaꝫ ſunt vniu̓ſalia. Illa ꝟo ſunt ſingularia .i.ſb̓iectoꝝ in enūciatōibus. alia ſunt vl̓ia. aliaſingularia. Dico āt exponēdo vl̓e eſt illudqd̓ natū eſt de pluribus p̄dicari. ſꝫ ſingl̓are qd̓ eſt aptū natū predicari de pluribꝰ ſꝫ de vnoſolo. cuiꝰ exemplū eſt. vt eſt quid vniu̓ſale.ſed plato eſt de numero eoꝝ que ſunt ſingl̓aria Tunc ibi. Neceſſe eſt autemHic ex dictꝭ infert correlariū dicēs. igit̉ neceſſe ē enuciare q̄m̄ eſt. vel eſt. aliqn̄ in his ſunt vl̓ia. aliqn̄ in his ſunt ſingularia Tunc ibi. Si ergo vniuerſaliter.In iſta ꝑte ex dictis infert numerū ſpēꝝ oppōnis oſtendēdo ſunt oppōis ſpēs. Et diuidit̉in tres ꝑtes ẜm declarat tres ſpēs oppōnis.ſcd̓a ibi Qn̄qꝫ aūt. tercia ibi Oppōi aūt Quoad pͥmū dicit ſi aliqͥs enūciat vniuſaliter in termis vniuerſalibꝰ qm̄ eſt vl̓ vt eſt .i. noneſſe. tūc̄ ꝓpōes ſūt ꝯrie .i. ꝓpōes pͣrie ſunt vl̓esaffirmatiue vniuerſales negatīe eiuſdē ſubiecti eiuſdē predicati Et ita exponit dictū ſuuꝫp. dicens Dico aūt enūciatiōꝫ vniuerſaleꝫ fieriin vniuerſali ſubiecto. ſic ſunt iſte due enuciationes. omīs homo eſt albꝰ nullus eſt albꝰ. Tunc ibi Qn̄ autē. In iſta ꝑte on̄ditque ſit oppō ſub cōtrarietatis Et diuiditur induo pͥmo facit hoc. ſcd̓o remanꝫ q̄dam dubiaibi Om̄īs em̄. Quo ad pͥmū dicit ſic qn̄ aliquis enūtiat eſſe eſſe in termīs vniuſalibꝰ vniuerſaliter tūc ꝓpōes erū ꝯtrarie. queaūt ſignificātur eſt .i. ꝯtīgit ꝯtraria .i. ꝓpōēsque fiut in termīs cōmunibꝰ ſingna vniuerſalia cōtrariātur Dico aūt vl̓ iter enūciare inhis ſunt vniuerſalia ſic in his ꝓpōibuseſt albus non eſt albus. Cuꝫ em̄ ſit vniuerſale quoddā enunciās tn̄ vtitur ipſo vniuerſaliter in enūciatiōe. vn̄. p. vult innuē intextu. ſubcōtrarie ꝓpōnes ſunt ꝑticulares ſiue indiffinite affirmatiue ꝑticulares ſiue indiffinite negatiue eiuſdē ſubieccī eiuſdē p̄dicati. vt qͥdaꝫ eſt albus. quidaꝫ non eſt albus homo eſt albus homo eſt albus. Tunc ibi. Oīs nāqꝫ vniuerſale.Hic remouet. p. duo dubia dicens primoomnis non eſt vniuerſale quoddam. ſed cōſignificat vniuerſaliter .i. denotat ſubiectu cōmuſeaccipi oībꝰ ſuis ſuppoſitꝭ. vt dicimꝰ omīs currit. Et qͥa ſuꝑiꝰ ī diffinitiōe oppōis ꝯͣrie