Periarmenias.
tionē ꝑ quā mat̓iale p̄dicatū retorqͣt̉ ad ſubiectū cui ineſt ⁊ de qͦ dr̄. ⁊ hͦ mō cū dr̄ hō ē ſedens.al̓ curēs. ſignificat̉ ꝑ ꝑticipiū res vbi ⁊ ꝑ ē copula ſiue cōpoſitio qn̄ ꝯcipit̉ ī noīe ſꝫ tm̄ ī ꝟboCꝰ rō ē. qꝛ ẜm dioniſi. oīs ꝯpō pͥncipat̉ ⁊ īcipita ſcd̓o. pͥmū eī vt pͥmū nulli ē cōpoſitū ⁊ nulleineſt. ſꝫ 2ᵐ p̄t īeſſe cū igit̉ ꝟbū ſit ſcd̓a ꝑs enūciacōis potiꝰ ī eo ꝯcipit̉ cōpoſicō qͣꝫ ī noīe. Si aliqͥs dicat quīqꝫ ſunt p̄dicabilia ẜm porphiriū⁊ qͣttuor p̄dicata dyaletica ẜm ph̓m. igit̉ nō ſolū v̓bū ē p̄dicatu. Soluº. oīa illa ſunt p̄dicatamat̓ialia. v̓bū āt ſolū ē p̄dicatū formale. ⁊ ſil̓eiudiciū ē de ꝑticiº ⁊ ꝓnoīe qͣre de ill̓ ſic̄ de ꝑtibenūciacōis n̄ det̓mīat̉ Predicatū āt mat̓iale hꝫduplice cōꝑacōeꝫ vna ad ſubiectū ⁊ ſic hꝫ rōeꝫforme. aliā ad formā totiꝰ ꝓpōīs. ⁊ ſic hꝫ rōnēmaterie ⁊ vocat̉ materiale.Quartū dubiū Quarc. p. cū det̓mīat de nomine ſub rōne ſubiecti ⁊ ꝟbo ſub rōe p̄dicati n̄noīat ea ſubiectū ⁊ p̄dicatū. Soluº ſubiectuꝫſub rōe ſubiectī ⁊ p̄dicatū ſub rōe p̄dicati n̄ ſūtniſi ī enuciacōe accipiētia nomē ⁊ rōeꝫ ab ipſaenūciacōe. ⁊ ergo poſteriora ſūt ea tāqꝫ ꝑtes eiuſdā actuales. nom̄ ꝟo ⁊ ꝟbū ꝑtes ſunt potētiales q̄ etiā noīa ſua ſorciūt̉ extra enūciacōeꝫcū igit̉ ī hͦ loco. pͦ. det̓mīat inqͥrat ꝑtes enūciationes pͥores ip̄a enūciacōe in rōne cōponētiū cōueīent̓ nomīat p̄dicās ꝑtes nomē ⁊ verbū.Quintū dubium. Que ē rō illaꝝ triū cōditionū. qͣre. p. ī textu attribuit ꝟbo īfinito cūd̓t ꝙ ꝯſignificat tp̄s. ⁊ ē ſꝑ eoꝝ q̄ de alt̓o p̄dicātur nota. ⁊ eqͣlit̓ d̓r de ente ⁊ de nō ente. SoluꝰAlberti. ſic̄ negacō infinitās ī noīe tollit qͣlitatē determinata ⁊ finitā. ⁊ delinqͥt ſubſtātiā infinitā ⁊ indet̓mīatā q̄ ē cōis ad ens ⁊ ad nō ens.ſic v̓bū infinitū ē cuiꝰ actꝰ ſpēalis ē ablatꝰ. ⁊ derelictꝰ ē general̓ ⁊ infinitꝰ ſignificatus ꝑ verbūſb̓ſtātm. Cu igr̄ derelinqͥt actū generale īfinitūordinatū ad ſb̓ſtātiā infinitā ꝯueīt ſibi gr̄a illiꝰ pͥª ꝙ ꝯſignificat tp̄s. ⁊ ꝙ intra ſe ꝯpōeꝫ hꝫ ꝑqua ſic infinitū actu retorquet ad ſubiectu ꝓpter qd̓ ē nota eoꝝ q̄ de altero dn̄r. ſꝫ qꝛ nulla rēverbi ſignificat finitā. iō ꝑ ip̄m nihil ē iniptabile de ſubiecto. ſꝫ eqͣlit̓ dr̄ de eo qd̓ ē ⁊ non eſt.Sextum dubium. An oē verbū p̄t infinitari. Soº nō ſic̄ nec om̄e nomē vn̄ ad hͦ ꝙ verbū infinitet̉ reqͥrūtur tres ꝯdicōnes. prima eſtꝙ non ſit trāſcendēs ſic̄ verbū ſubſtātm̄ in ſuatrāſcēdētia acceptū qd̓ corrn̄det enti qd̓ ē cōead ens natuē ⁊ ens rōnis. ⁊ propt̓ hͦ nō infinitabile. ita ꝙ ꝓporcōnabl̓r dd̓m eſt de ente et eēſcd̓a ē ꝙ tale ꝟbū ſigͣt det̓mīatū actū qͥ ab eo tollit̓ dū infinitat̉. ⁊ gͦ ſel̓ infinitatū nō pōt āpliꝰ
īfinitari. qꝛ ſi ſic eēt ꝓceſſus in īfinitū ⁊ hͦ eſt incōueniēs. etꝭ actꝰ ſpēalis auferibil̓ eſt obiectuꝫnegatōis. ſed talia ſemel īfinitata nō hn̄t actuꝫſpēalē. tercia ē ꝙ tal̓e ꝟbū nō īplicet certū ſuppōſitū. qꝛ ſi ſic tuc talis negatio fieret negans ⁊ꝓpt̓ hͦ verba pͥme ⁊ ſcd̓e ꝑſonaꝝ īfinitari nonpn̄t. ⁊ ſil̓iter ꝟba excepte actōis q̄ dāt ītelligerecerta ſuppoſita. qꝛ verbū in enūciatōe īfinitarinō pōt. Si q̄ras iuxta p̄dicta an̄ hͦ verba negare anichilare pͥuare deſtruē corrūpere. poſſint īfinitari. Soluº alb̓ti ꝙ ſic. qꝛ licꝫ ſigͣnt negatōeꝫīfinitā ⁊ ꝯceptā nō tn̄ exercitā. ⁊ ſigͣnt ea poſitiue ⁊ gͦ p̄n̄t reciꝑe ꝑticulā infinitāte pͥuantē illāforma det̓mīata pͥuatōis quā ſigͣnt ex pͥma īſtiSeptimuꝫ dubium. Utrū ver ¶tutōebū in enūciatōe pōt īfinitari. ¶ Soluº albertiꝙ nō. qꝛ in verbo ſunt duo ſcꝫ actꝰ general̓ ⁊ actus ſpēalis. actū ſpēalem qͥ ſignificat̉ per ꝑticipiū hꝫ actualit̓ extra ꝓpōem. generalē ꝟo ſoluꝫpotēcialit̓ cū ille nō ſit ī actu niſi poſitꝰ īter extrema dicēte. p. ī fine iſtiꝰ capl̓i ꝙ ꝟbū ſb̓ſtātiuū ſignificat quādā ꝯpōnem qua ſine ꝯpoſitꝭ .i. ſineextremis nō eſt ītelligē. ſi gͦ negatio ſibi addat̉hͦ mō ꝑ ꝯpōnem illa nō agit ī illū actū generalēīfinitū ſed ſolū agit ī rem verbi ſiue actū ſpēalē ſeꝑando eā ab actu generali ꝟbi gr̄a. nōcurritnō laborat valꝫ tm̄ eſt nōcurrēs eſt nō loborās.In ennciatōe vero actꝰ general̓ det̓mīatꝰ eſt perextrema. ⁊ ita negatio agit ī actu generalē. ⁊ ſicnō intrat ꝯpōem cū verbo ſꝫ manet negatio libera remoues p̄dicatū a ſb̓iecto. ⁊ gͦ facit tūc ꝓpoſitōeꝫ negatiuā in qͣ negatio agit ī ꝯpōem tociꝰ ꝓpōis ¶ Sꝫ ꝯͣ hͦ īſtat̉ ſic verbū īfinitū iuxſin̄aꝫ. p. ē nota eoꝝ q̄ dn̄r de altero. ⁊ p̄dicat̉ eqͥlit̓ de ete ⁊ nō ente. gͦ p̄t in ꝓpōe eē infinitū ꝯn̄aꝓbat̉. qꝛ nihil dr̄ niſi ī ꝓpōe Interea cū extra ꝓpoſicōꝫ verbū ſit iā infinitatū dicēdo nō curritnō laborat. ⁊ addat̉ ſibi verū ſubiectū dicendoſortes nō currit nō videt̉ ex hͦ auferri infinitaº.⁊ gͦ ẜm hͦ videt̉ eē dr̄a int̓ iſtas ꝓpōes ſortes n̄currit vt ē de verbo īfinito. ⁊ de ubo negato. qͥapͥma videt̉ vale̓ iſtā ſortes ē n̄ currēs. ⁊ ſcd̓a iſtāſortes n̄ ē currēs. ſic̄ maīfeſte tꝫ pe. hiſpanus intractatu de ſinchategreumatibꝰ. Ad qd̓ dd̓m. ꝙverbū infinitū gr̄a actꝰ gene̓al̓ quē delinqͥt negatio auferedo ſpecialē e nota eoꝝ q̄ dn̄r de ali̓oq̄ actꝰ pͥncipl̓r exercet̉ ī ꝓpōe ⁊ expͥmit̉ ⁊ gͦ ſi neſibi addat̉ ip̄m fit negatu cū tales actꝰ īfinitarin̄ p̄t. ⁊ ꝯfirmat̉ iſta ſolucō ꝑ hͦ. qꝛ ſi verbū ī ꝓpoſicōe manēt infinitū ſequēt̉ ꝙ nūqͣꝫ poſſꝫ vt dici de n̄ ente qd̓ ē ꝯͣ ph̓m. ſeq̄la ꝓbat̉. qꝛ de nō ente nō p̄t ve̓ p̄dicari affirmatio aliqͣ niſi q̄ ē de eiꝰītellctū. hͦ tn̄ oportēt ſi ī ꝓpōe debeie̓ īfini
bb iij.