Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Periarmenias.

tionē ꝑ quā mat̓iale p̄dicatū retorqͣt̉ ad ſubiectū cui ineſt ⁊ de qͦ dr̄. ⁊ hͦ mō cū dr̄ hō ē ſedens.al̓ curēs. ſignificat̉ ꝑ ꝑticipiū res vbi ⁊ ꝑ ē copula ſiue cōpoſitio qn̄ ꝯcipit̉ ī noīe ſꝫ tm̄ ī ꝟboCꝰ rō ē. qꝛ ẜm dioniſi. oīs ꝯpō pͥncipat̉ ⁊ īcipita ſcd̓o. pͥmū eī vt pͥmū nulli ē cōpoſitū ⁊ nulleineſt. ſꝫ 2ᵐ p̄t īeſſe cū igit̉ ꝟbū ſit ſcd̓a ꝑs enūciacōis potiꝰ ī eo ꝯcipit̉ cōpoſicō qͣꝫ ī noīe. Si aliqͥs dicat quīqꝫ ſunt p̄dicabilia ẜm porphiriū⁊ qͣttuor p̄dicata dyaletica ẜm ph̓m. igit̉ nō ſolū v̓bū ē p̄dicatu. Soluº. oīa illa ſunt p̄dicatamat̓ialia. v̓bū āt ſolū ē p̄dicatū formale. ⁊ ſil̓eiudiciū ē de ꝑticiº ⁊ ꝓnoīe qͣre de ill̓ ſic̄ de ꝑtibenūciacōis n̄ det̓mīat̉ Predicatū āt mat̓iale hꝫduplice cōꝑacōeꝫ vna ad ſubiectū ⁊ ſic hꝫ rōeꝫforme. aliā ad formā totiꝰ ꝓpōīs. ⁊ ſic hꝫ rōnēmaterie ⁊ vocat̉ materiale.Quartū dubiū Quarc. p. cū det̓mīat de nomine ſub rōne ſubiecti ⁊ ꝟbo ſub rōe p̄dicati n̄noīat ea ſubiectū ⁊ p̄dicatū. Soluº ſubiectuꝫſub rōe ſubiectī ⁊ p̄dicatū ſub rōe p̄dicati n̄ ſūtniſi ī enuciacōe accipiētia nomē ⁊ rōeꝫ ab ipſaenūciacōe. ⁊ ergo poſteriora ſūt ea tāqꝫ ꝑtes eiuſdā actuales. nom̄ ꝟo ⁊ ꝟbū ꝑtes ſunt potētiales q̄ etiā noīa ſua ſorciūt̉ extra enūciacōeꝫcū igit̉ ī hͦ loco. pͦ. det̓mīat inqͥrat ꝑtes enūciationes pͥores ip̄a enūciacōe in rōne cōponētiū cōueīent̓ nomīat p̄dicās ꝑtes nomē ⁊ verbū.Quintū dubium. Que ē rō illaꝝ triū cōditionū. qͣre. p. ī textu attribuit ꝟbo īfinito cūd̓t ꝙ ꝯſignificat tp̄s. ⁊ ē ſꝑ eoꝝ q̄ de alt̓o p̄dicātur nota. ⁊ eqͣlit̓ d̓r de ente ⁊ de nō ente. SoluꝰAlberti. ſic̄ negacō infinitās ī noīe tollit qͣlitatē determinata ⁊ finitā. ⁊ delinqͥt ſubſtātiā infinitā ⁊ indet̓mīatā q̄ ē cōis ad ens ⁊ ad nō ens.ſic v̓bū infinitū ē cuiꝰ actꝰ ſpēalis ē ablatꝰ. ⁊ derelictꝰ ē general̓ ⁊ infinitꝰ ſignificatus ꝑ verbūſb̓ſtātm. Cu igr̄ derelinqͥt actū generale īfinitūordinatū ad ſb̓ſtātiā infinitā ꝯueīt ſibi gr̄a illiꝰ pͥª ꝙ ꝯſignificat tp̄s. ⁊ ꝙ intra ſe ꝯpōeꝫ hꝫ ꝑqua ſic infinitū actu retorquet ad ſubiectu ꝓpter qd̓ ē nota eoꝝ q̄ de altero dn̄r. ſꝫ qꝛ nulla rēverbi ſignificat finitā. iō ꝑ ip̄m nihil ē iniptabile de ſubiecto. ſꝫ eqͣlit̓ dr̄ de eo qd̓ ē ⁊ non eſt.Sextum dubium. An oē verbū p̄t infinitari. Soº nō ſic̄ nec om̄e nomē vn̄ ad hͦ ꝙ verbū infinitet̉ reqͥrūtur tres ꝯdicōnes. prima eſtꝙ non ſit trāſcendēs ſic̄ verbū ſubſtātm̄ in ſuatrāſcēdētia acceptū qd̓ corrn̄det enti qd̓ ē cōead ens natuē ⁊ ens rōnis. ⁊ propt̓ hͦ nō infinitabile. ita ꝙ ꝓporcōnabl̓r dd̓m eſt de ente et eēſcd̓a ē ꝙ tale ꝟbū ſigͣt det̓mīatū actū qͥ ab eo tollit̓ dū infinitat̉. ⁊ gͦ ſel̓ infinitatū nō pōt āpliꝰ

īfinitari. qꝛ ſi ſic eēt ꝓceſſus in īfinitū ⁊ hͦ eſt incōueniēs. etꝭ actꝰ ſpēalis auferibil̓ eſt obiectuꝫnegatōis. ſed talia ſemel īfinitata nō hn̄t actuꝫſpēalē. tercia ē ꝙ tal̓e ꝟbū nō īplicet certū ſuppōſitū. qꝛ ſi ſic tuc talis negatio fieret negans ⁊ꝓpt̓ hͦ verba pͥme ⁊ ſcd̓e ꝑſonaꝝ īfinitari nonpn̄t. ⁊ ſil̓iter ꝟba excepte actōis q̄ dāt ītelligerecerta ſuppoſita. qꝛ verbū in enūciatōe īfinitarinō pōt. Si q̄ras iuxta p̄dicta an̄ hͦ verba negare anichilare pͥuare deſtruē corrūpere. poſſint īfinitari. Soluº alb̓ti ꝙ ſic. qꝛ licꝫ ſigͣnt negatōeꝫīfinitā ⁊ ꝯceptā nō tn̄ exercitā. ⁊ ſigͣnt ea poſitiue ⁊ gͦ p̄n̄t reciꝑe ꝑticulā infinitāte pͥuantē illāforma det̓mīata pͥuatōis quā ſigͣnt ex pͥma īſtiSeptimuꝫ dubium. Utrū ver ¶tutōebū in enūciatōe pōt īfinitari. Soluº albertiꝙ nō. qꝛ in verbo ſunt duo ſcꝫ actꝰ general̓ ⁊ actus ſpēalis. actū ſpēalem qͥ ſignificat̉ per ꝑticipiū hꝫ actualit̓ extra ꝓpōem. generalē ꝟo ſoluꝫpotēcialit̓ cū ille nō ſit ī actu niſi poſitꝰ īter extrema dicēte. p. ī fine iſtiꝰ capl̓i ꝙ ꝟbū ſb̓ſtātiuū ſignificat quādā ꝯpōnem qua ſine ꝯpoſitꝭ .i. ſineextremis nō eſt ītelligē. ſi gͦ negatio ſibi addat̉hͦ mō ꝑ ꝯpōnem illa nō agit ī illū actū generalēīfinitū ſed ſolū agit ī rem verbi ſiue actū ſpēalē ſeꝑando eā ab actu generali ꝟbi gr̄a. nōcurritnō laborat valꝫ tm̄ eſt nōcurrēs eſt nō loborās.In ennciatōe vero actꝰ general̓ det̓mīatꝰ eſt perextrema. ⁊ ita negatio agit ī actu generalē. ⁊ ſicnō intrat ꝯpōem cū verbo ſꝫ manet negatio libera remoues p̄dicatū a ſb̓iecto. ⁊ gͦ facit tūc ꝓpoſitōeꝫ negatiuā in qͣ negatio agit ī ꝯpōem tociꝰ ꝓpōis Sꝫ ꝯͣ hͦ īſtat̉ ſic verbū īfinitū iuxſin̄aꝫ. p. ē nota eoꝝ q̄ dn̄r de altero. ⁊ p̄dicat̉ eqͥlit̓ de ete ⁊ nō ente. gͦ p̄t in ꝓpōe eē infinitū ꝯn̄aꝓbat̉. qꝛ nihil dr̄ niſi ī ꝓpōe Interea cū extra ꝓpoſicōꝫ verbū ſit iā infinitatū dicēdo nō curritnō laborat. ⁊ addat̉ ſibi verū ſubiectū dicendoſortes nō currit nō videt̉ ex hͦ auferri infinitaº.⁊ gͦ ẜm hͦ videt̉ eē dr̄a int̓ iſtas ꝓpōes ſortes n̄currit vt ē de verbo īfinito. ⁊ de ubo negato. qͥapͥma videt̉ vale̓ iſtā ſortes ē n̄ currēs. ⁊ ſcd̓a iſtāſortes n̄ ē currēs. ſic̄ maīfeſte tꝫ pe. hiſpanus intractatu de ſinchategreumatibꝰ. Ad qd̓ dd̓m. ꝙverbū infinitū gr̄a actꝰ gene̓al̓ quē delinqͥt negatio auferedo ſpecialē e nota eoꝝ q̄ dn̄r de ali̓oq̄ actꝰ pͥncipl̓r exercet̉ ī ꝓpōe ⁊ expͥmit̉ ⁊ gͦ ſi neſibi addat̉ ip̄m fit negatu cū tales actꝰ īfinitarin̄ p̄t. ⁊ ꝯfirmat̉ iſta ſolucō ꝑ hͦ. qꝛ ſi verbū ī ꝓpoſicōe manēt infinitū ſequēt̉ ꝙ nūqͣꝫ poſſꝫ vt dici de n̄ ente qd̓ ē ꝯͣ ph̓m. ſeq̄la ꝓbat̉. qꝛ de nō ente nō p̄t ve̓ p̄dicari affirmatio aliqͣ niſi q̄ ē de eiꝰītellctū. hͦ tn̄ oportēt ſi ī ꝓpōe debeie̓ īfini

bb iij.