TnoaGuberti porritani.

ipſius ſumitur ẜm adiacentian eoꝝ ex quibuscauſatur. ſicut cum dicitur ꝙ qn̄ aliud eſt eternitatis ⁊ aliud temporis ꝓprie dicti ¶ Quādo aūt eternitatis eſt vt cum dicimus deum abeterno fuiſſe nunc eſſe et ſꝑ fore Gilbertus tamen principaliter locutus eſt de quādo qd̓ relinquitur ex tempore ꝓprie dicto qd̓ eſt in omni eo qd̓ incipit eſſe ꝑ naturā. ⁊ ergo diuiſio data in p̄cedenti dubio nō eſt diuiſio alicꝰ vniuoci ſꝫ analogi. qꝛ verū quādo qd̓ eſt accn̄s nōpoteſt eē in deo in qͦ ponitur quando eternitatet ergo gil. ꝓſequitur diuiſionem aliā ẜm differentias temporis ꝓprie dictiSecundum dubiū eſt. an quādo eternitatis euit̉nitatꝭ et tēporis ꝓprie dicti diffērunt et ſimiliter nunc eternitatꝭ euit̉nitat ⁊ tēporis ꝓprie dicti ¶ Et videtur pͥmo ꝙ nonqꝛ dicimus quando deus eſt angelus eſt ⁊ motus eſt. et in iſta locutione non ſignificatur niſi vnū quādo r̄lictum circa eternum euiternuꝫet temporale. gͦ. non differunt hec quandoSecundo ſic. nos dicimus deus eſt nunc angelus eſt nunc et qd̓ mouetur eſt nunc. ergo eſtvnū nūc ¶ Solutio non eſt idem quādo necidem nūc. qꝛ ad diu̓ſitatem cauſe ſequitur diuerſitas effectus. ſꝫ eternitas euit̓nitas et tēpus ſunt diuerſa a quibus cauſatur quando.gͦ quando ab eis cauſatum erit diuerſim Etiam quando temporis ꝓprie dicti diuidit̉ inquando p̄ſentis p̄teriti et futuri. ſꝫ iſta diuiſionon ꝯuenit quando eternitatꝭ. ergo non ē vnūet idē qn̄ nec ec̄ ē vᵐ ⁊ idē nūc qꝛ ſucceſſiuū n̄ ēidē ei qd̓ ē totū ſil̓ et ſtās. gͦ ſb̓ſtātia ſucceſſiuinō eſt ſubſtātia manentis. ergo nūc tꝑis noneſt nūc eternitatis Etiā dicit boetius in librode trinitate ꝙ nūc ſtans et nō ſe ſe mouens ſēꝑeternitatꝭ facit nūc autem ꝯtinue fluens ſemꝑtꝑis. ergo ſunt diuerſa Eſt etiā nunc temporisẜm eſſe variabile in p̄teritū et futuꝝ. nūc veroeternitatis omnino eſt inuariabile igitur nonſūt eadem ¶ Ad obiecta in oppoſitum. ad pͦmum eſt dicendū ꝙ qͦrumcūqꝫ menſura ē tꝑseorūdem erit mēſura euit̓nitas et eternitas. ſꝫnō cōu̓titur Eternitas aūt eſt menſura excellēstēporaliū et euiternoꝝ qͣꝫuis em̄ indiuiſibiliseſt ⁊ ſimplex nō extēſa ex quo nihil ſui hꝫ extrap̄ſens nūc ſtās et ſeſe nō mouēs neqꝫ ꝑfluxuꝫſe in aliud extēdēs ꝯtinuū ꝙ ſit in fieri ſic̄ motus. tn̄ in ſui ſimplicitate ſtādo non deficit necdeeſt alicui p̄ſenti nec defuit alicui p̄tēito nec deerit alicui. futuro. et ergo ē mēſura tēporaliumet euiternoꝝ. non ꝑ extenſionem. ſꝫ ꝑ īdefitieniam. et ergo cuius tꝑs eſt mēſura adeqͣta eius

eternitas eſt menſura excellens ẜꝫ prīcipiū medium et finem Et ꝓpter hoc qn̄ eternitatis diuiditur ꝑ accn̄s in differētias ipſius ⁊ dicitureternū eſſe fuiſſe et fore. et ſic in argumēto committit̉ fallatia eqͥuocatōis ¶ Et eodē mō dicendū eſt ad ſcd̓m de nūc. qꝛ ſicut ſe habēt et̓nitas euiternitas et tempus. ita ſe habent nuncillorum triumTertium dubium eſt vtrum verba coſignificantia tēporales actꝰ poſſint p̄dicari dedeo dicendo. deus fuit. deus erit ¶ Et videt̉ ꝙnon. qꝛ dicit beatus auguſtinus ſuꝑ Ioanneꝫꝙ hoc verbum eſt. cū dicitur de deo nō ſicut cetera verba temporales motus ſignificat. ſꝫ ſubſtātiam ſolā ¶ Solutio alberti. drn̄e tēporales dicte de deo notāt indefitiētiam duratōisvt cum dicitur. deus fuit. nō eſt ſenſus ꝙ aliqͥdp̄terijt in deo. ſꝫ cum duo ſūt de rōe p̄teiti .ſ. preteritio et exiſtētia in p̄terito id qd̓ nobilitatiseſt debet deo attribui. ⁊ id qd̓ ignobilitatis eſtdebet r̄moueri ẜm verbum damaſteni dicentisꝙ optima queqꝫ in deo ponenda ſunt vnde cūdicitur deus fuit notatur exiſtētia īdefitiēs ẜꝫp̄teritū ſine p̄teritione. Similiter p̄ſens duohꝫ in ſe .ſ. ſubſtātiā ipſam .ſ. nūc et fluxum ẜmquē eſt mutabilitas in p̄teritū. et cū dicitur dedeo notat pͥmū tm̄. futurum ſimiliter vt cū dicitur deus erit notantur duo .ſ. ꝓtenſio vltra pſens tempꝰ ⁊ hoc eſt nobilitas. vn̄ ẜm hoc dicitur de deo. et expectatō entis in potētia quodnon eſt actu et hoc eſt infirmitatꝭ. et ẜꝫ hoc nōdicitur de deo Et ꝑ illud pꝫ ſolutio ad obiectūꝙ hec non dicunt̉ eodem mō de eternis et itꝑalibus Un̄ dicit glorioſus Hieronimus ꝙ iſteꝓpoſitōes et̓nū. eſt. fuit. erit debent ſic exponi. ēi. nūqͣꝫ deeſt. fuit .i. nūqͣꝫ defuit. erit .i. nūqͣꝫ deeritQuartum dubium eſt an hec tria quādo a ſeinuicem diſtinguantur ¶ Et videt̉ ꝙ nōqꝛ in quibuſdā ꝓpoſitionibus ſignificāt̉ duotꝑa circa temporale. ſicut cū dicitur. homo eſtpte̓itus homo eſt futurꝰ. vnū em̄ tꝑs ſignificatur ꝑ hoc verbū eſt. et aliud ꝑ hoc ꝑticipiū preteritus Et ſimiliter cū dicit̉ hō eſt futurus. ettn̄ eſt vnū quādo. ergo nō eſt diffinitō bonaSolutio ſic. vt in textu oſtēſum fuit ¶ Ad obiectū in oppoſitum dicendum ꝙ vnū quandonon relinquitur ex duobus tꝑibus. qꝛ duo tēpora non ſignificantur eodem modo circa vⁿſed vnum vt menſura. alterū vt terminus adquem illa menſura terminatur. ſicut cuꝫ dicit̉ceſar eſt p̄teritus. eſt dicit ibi illud regimē cuiꝰſumitur mēſura cōpoſitionis. et p̄teritus dicitcōpoſitionis menſuram vel rei temp

O