Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Areſtotelis

ſunt forme vniꝰ. ſic ē oppō relatīa. Aut opponūtur ẜm formas ſubiectū ſiue materiā reſpiciētes in fiūt ẜm potētiā matē̓ie ad vtrūqꝫ motū mutatōeꝫ. ſic eſt oppō ꝯͣrietatꝭ.prīa tn̄ ſufficiētia ē melior eo oppō ꝯͣdictoria nedū fit in ꝓpōibus ſꝫ fit etiā in ſimplicibus termīs. vt ſedet ſedet. Ad obiecta īoppoſitū. ad primū eſt dd̓m oīs diuiſioeſt inter oppoſita ꝓpͥe loquēdo. qꝛ diuiſiogenerꝭ in ſpēs in genere ſb̓e. ſic ꝯͣria relatīadiuidūt oppōeꝫ vt ſpēs ꝯͣdictoria pͥuatīaetiā cōtinetur ſb̓ oppōnetqꝫ ſub cōi analogovn̄ nos dicimꝰ qͣttuor ſpēs oppōis ſunt int̓ſe repugnātes queadmodū ꝑticulariꝰ patebitpoſterius Ad ſcd̓m dd̓m diuiſio oppōiseſt ī iſtas intētōes vt vnū illoꝝ mēbroꝝ ſeqͥtur ad aliud. qꝛ ſeqͥtur illa ſunt ꝯͣriatradictoria. ſꝫ ꝯn̄a eſt int̓ illa ſubſunt vt ſeqͥtur albū nigrū igit̉ albū albū. in illa eſt diuiſio niſi accn̄s. Si dicas loquend de intētōibus oīa ſunt relatīe oppoſita. qͥaꝯͣdictoriū d̓r ꝯͣdictorio ꝯͣdictoriū. cōtrariūcōtrario ꝯͣriū. ſic de alijs. Solucō. cōtradictoriū eſt relatm̄ accn̄s ſicut eſt albusꝯͣdictō āt eſt relatīa oppō. diuiſio āt fit oppōis in abſtracto vel ī ꝯcreto eēntialiter ſumpto illo qd̓ p̄t denoīare. qꝛ tunc quale diuideret̉ ī denomīatiua ſpeꝝ ſuaꝝ illapoſſint de eodē p̄dicari. de ſe mutuo licꝫ acdens. Ad terciū dd̓m ē drā eſt inter relatiua relatiue oppoſita. qꝛ relatiua ſunt relatiue oppoſita niſi ī ꝯꝑatōe ad ideꝫ. ſic nonpn̄t inferri ex ſeip̄is poſitꝭ in ꝯꝑatōe ad diuerſos termīos. lꝫ relatiua abſolute poſſint inferri qͣliter āt valeat ph̓i de magno ꝑuo īte ſuꝑius tactū fuit. Sꝫ forte obiciet aliqͥs predicta. p. in pͥncipio iſtiꝰ capl̓i vbi ponitdrāꝫ int̓ ꝯͣrīa reiatie oppoſita dic̄. in relatiue oppoſitꝭ vnū ẜm ſe d̓r ad aliud. ītrarijs. idē dicit aſſignādo drāꝫ inter relati. oppōeꝫ. ꝯͣriā. duo relatīa in ꝯꝑatōe adidē. vt pr̄ hꝰ filiꝰ hꝰ dicūt̉ ad innicē. ſꝫ ipſa abſolute ſumpta igit̉ intelligit relatīa oppoſita eſſe relatīa abſolute Ad qd̓ p̄t dici īrelatiue oppoſitꝭ ſunt duo. oppo relatio ſuꝑaddita. rōe oppōis oꝫ ſic accipi oppoſita inparatōe ad idē. qe eſt generale oībꝰ oppoſitꝭſumi in ꝯꝑatōe ad idē. rōe ꝟo dr̄ne ſuꝑaddite oppōni eſt relacō oꝫ illa ẜm eſt oppo referri ad ſeinuicē. Dictū igit̉ areſto. intelligen eſt de illis formis inter qͣs eſt oppo. qꝛ illereferūtur ad ſeinuice. qꝛ in differūt formeoppoſite a formis oppoſitꝭ in alijs generibus

oppoſitionis. in omnibus tamen oportet oppoſituꝫ referri ad idē. ideo philoſophus quado debuit diſtinguere hanc oppoſitionem abalijs poſuit illā cōditōeꝫ in hec cōuenit alijs in rōe oppōis in generali. ſꝫ illaꝫ inhec diſtinguūt̉ ab alijs. Ad qͣrtuꝫ dd̓m īpriuatīe oppoſitis tꝫ ꝯn̄a in ſeip̄o. niſi īparatōe ad ꝓximū ſubiectū cꝰ eſt Exemplū bene ſeqͥtur ſi eſt vidēs eſt ſentiēs. ſeqͥtureodē ordine in pͥuatiue oppoſitꝭ eſt cecꝰ igr̄ eſt inſenſibilis. qꝛ ſi ſic vlteriꝰ ſcjͣtur igiur eſt ſenſibilis ab affirmatīa de p̄dicato pͥriuatīo ad affirmatiuā de p̄dicato infinito boetiū.. ij. perihermenias. ſeqͥtur vl̓terius ē ſenſibilis. igit̉ eſt ſenſibilis. ſeq̄ret̉ a prīo ad vltimū ē cecus. igit̉ eſt ſenſibilis ibi ē manifeſte fallacia ꝯn̄tis. Dictū igitur ph̓i. ij. topicoꝝ intelligit̉ de ſubiecto ꝓximo hītus inferioris ſue ꝑuatōis. vt forte ſiſeq̄tur oculus ē vidēs. ocul ē ſentiēs. ſi tūcſeqͥtur oculus ē cecus vel cecus ẜm oculuꝫigit̉ oculus vel ẜm oculū eſt inſenſibilis.Et huiꝰ drn̄e eſt. qꝛ pͥuatio eſt negatio hītꝰin ſubiecto apto nato. ad negatōeꝫ ꝟo inferioris abſolute vel in ſubiecto remoto ſeqͥturnegatio hitus ſuꝑioris abſolute vl̓ ī ſubiectoremoto. ſꝫ eſt fallaciā ꝯn̄tis a ꝓpōe habēte plures cās veritatꝭ ad vnā tn̄ negatōeꝫ hītus inferioris in ſubiecto ꝓxīo illius hītus ſeqͥt̉ negatio hītus ſuꝑioris ī eodē ſubiecto. qꝛ ī illoſubiecto eſt hītus ſuꝑior natꝰ hoī. Ad alid̓exᵐ inductū de ſil̓i diſſil̓i dd̓m diſſil̓e abſolute ſumptū opponit̉ ſil̓i abſolute pͥuatiue. ſꝫ ſi ad idē ẜm idē ꝯꝑarēt̉ vt ſil̓is diſſimilis ī albedine. ſic p̄nt dici de eodē. negāda eſt ꝯn̄a ē illi diſſil̓is. qꝛ ad ꝯn̄s ſequit̉ eſt ſil̓is qd̓ ſeqͥtur ad an̄s Ad probatōeꝫ ꝟo qua d̓r relatiuū reſpectu cuiuſcūqꝫtermini infert ſe ip̄m abſolnte. Dd̓m veꝝ ēqͣꝫtuꝫ eſt ex rōe relatōis. ſꝫ p̄t ꝓhiberi rōe negatōis qn̄ in eodē cōiungūtur negatio relatioſic āt eſt in relatiuis pͥuatinis. Ad qͥntū dicendū cōtraria in medio ſunt ẜm eſſe imꝑfectū. eſt incōueniēs ea eſſe in eodē. ſicut calidū frigiduꝫ ſunt in aqua tepida. ſic denominant ſubiectuꝫ ꝑfecte. Si dicagUtrūqꝫ extremoꝝ eſt forma. ſimplex autoreꝫ ſex principiorum. ſimplex vbi eſt ẜm ſetotum eſt. ergo ſi vtrumqꝫ extremoruꝫ ẜm aliquid ſui eſt in medio ẜm ſe totū eſt ī medio Ad qd̓ p̄t dici ſine piudicio ſicut eſt ꝯpōeſſentialis ex materia forma qͣꝫtitatīa extibus integͣlibus ꝯpō forme ẜm gͣdus ꝑfec