¶ Ireſtotelis
re qꝛ hꝫ modū cuiuſdā coordinatōnis ⁊ reductōis ad vnū genꝰ. hr̄e ꝟo dicit reductōeꝫ pluriū ad vnū ſuoiectū. ⁊ ita patꝫ ordo qͥnqꝫ poſtpredicamētoꝝ.Terciū dubiū eſt. an̄ de poſtp̄dicamētis hꝫ determīare logicꝰ. ¶ Et videt̉ ꝙ nō. qꝛpoſtp̄dicamēta ſunt entia realia. ſꝫ de entibusrealibus hꝫ determīare phiſicꝰ. ⁊ ſil̓r methafiſicus. Maior ptꝫ. qꝛ q̄ ſunt oppoſita ꝯͣrīe ſūtſpēs vnius gͦ. ⁊ q̄ ſunt pͥora ſunt geꝰ ⁊ ſpēs. talia āt ſunt entiā realia. ¶ Solucō ſic. qꝛ logicus hꝫ cōſiderare decē p̄dicamēta. gͦ poſtp̄dicamēta ꝗ̄ valēt ad eoꝝ noticiā. ¶ Ad obiectāin oppoᵐ eſt dd̓m. ꝙ poſtp̄dicamēta duplicit̓cōſiderāt̉. Unoº vt ſunt drn̄e entis. ⁊ ſic cōſideratio eoꝝ ſpectat ad methaphiſicū ⁊ phiſicūAlioº cōſiderāt̉ inqͣꝫtuꝫ ſunt ſcd̓e intētōes. etſic eoꝝ cōſideracō ſpectat ad logicū. Uel dd̓meſt lꝫ ea q̄ ſunt pͥora ⁊ poſteriora ⁊ ſil̓ ſunt entia realia q̄ methaphilicꝰ vel phiſicꝰ cōſideratrō tn̄ oppoīs pͥoritatis ⁊ ſimultatis nō ꝑtinꝫniſi ad cōſideratōeꝫ logici eo ꝙ intētōnes illedicūt rōꝫ cuiuſdā coordinatōis vt p̄tactū eſt¶ Sil̓r licꝫ motꝰ ẜm id qd̓ eſt ſit q̄daꝫ res nare quā ſolus phiſicꝰ cōſiderat. reductio tn̄ ſpērū motꝰ ad motū. ⁊ reductio diuerſaꝝ ſpērummotus ad diuerſa p̄dicamēta vt generatōis ⁊corruptōis ad ſb̓aꝫ. augmētatōis ⁊ diminutōnis ad qͣꝫtitatē. alteratōis ad qͣlitatē. loci mutatōis ad vbi. nō niſi ad logicū ſpectat. Sil̓imō pꝫ de hr̄e. qꝛ lꝫ ex ꝑte hn̄tis ſumit̉ ſpēale p̄dicamētū tn̄ ex ꝑte rei hīte nō p̄t ſuī ſpēale predicamētū. qꝛ res hīta in multꝭ reꝑit̉ generibꝰtalis āt res qͥ habet̉ ẜm eſſe reale nō cadit ſb̓ cōſideratōe logici. reductio tn̄ eiꝰ ad ſuū p̄dicamētū ad logicū ꝑtinet. ⁊ ſic oīa iſta qͥnqꝫ in hͦcōueniūt ꝙ ad ꝑfectā predicamētoꝝ habēdaꝫcōducūt. ſꝫ in hoc dn̄t. qꝛ diuerſimode ad noticiā eoꝝ cōcurrunt quēadmoduꝫ in ſufficientia ſuꝑius eſt oſtenſuꝫ.Quartū dubium eſt. An eodem modo determinat hic de oppoſitōne phn̄s ⁊ in libro perihermenias. ¶ Solucio non. quia inlibro perihermenias determinatur de oppoſition inqͣꝫtum eſt repugnantia duarū ꝓpoſitionn̄ in qualitate ⁊ quantitate. in veritate ⁊ falſitate. Hic vero inqͣꝫtum eſt paſſio rerum nonabſoluta. ſed reſpectiua. Et hocº dupliciter cōſideratur. Uno modo inqͣꝫtum valet ad cognoſcendū habitudines locales. ⁊ ſic phūs intopicis determinat de oppoſitione. Alio modo inqͣꝫtum valet ad cognoſcendū diuerſitate
et repugnantiā dicibilium que in diuerſis p̄dicamentis ordinātur. ⁊ ſic determinat philoſophus hic de ſpeciebus oppoſitōnis ſicut circa textū dictū fuit.Quintuꝫ dubium eſt. An oppoſitiohabet eſſe in re vel tantū in rōne. hoc eſt vtruꝫnominat relatōneꝫ realem vel rōnis tm̄. Etvidetur primo ꝙ nominat accidēs reale. quiamethaphiſici eſt tm̄ conſiderare ens ⁊ accidētia realia entis. accidentia ꝟo entis vt conſiderantur a rōne ꝑtinent ad cōſideratōneꝫ logiciſed methaphiſica cōſiderat oppoſitionē vt patet qͥnto methaphiſice. gͦ eſt paſſio realis.¶ Scd̓o. oppō eſt ſpēs differētie. ⁊ differētia diuerſitatis. ⁊ diuerſitas ē paſſio realis. gͦ oppōqꝛ genus nō ē verius ens ſuis ſpēbus. ¶ Tercio. oppō p̄t eſſe nō exn̄te intellectu. igit̉ nō eſtaccn̄s intētionale. An̄s patꝫ inductine. p̄t em̄eē mutua actio inter calidū ⁊ frigidū. ⁊ motꝰ.non exiſtēte intellectu. igit̉ ⁊ ꝯͣrietas ¶ Sil̓imō p̄t aliqͥs eē pr̄ ⁊ filius nō exn̄te intellectuqꝛ genuiſſe ⁊ genitū eſſe ab intellectu nō depēdent. ſil̓r eēt carētia hītus in apto nato hr̄e hītū. igit̉ ⁊ pͥuatīe oppoſita. Sil̓r āt ⁊ ꝯͣdictō. qꝛilla ſeqͥtur ad quacūqꝫ oppōeꝫ. igit̉ illa p̄t eſſeſine intellectu q̄cūqꝫ alia ſic manēte. ¶ Soº al̓berti oppō ẜm ꝙ a logico ꝯſiderat̉ ē forma ⁊ ītentio rōis poſita ꝑ intellem ſuꝑ ea q̄ in nat̉aſunt oppoſita. ⁊ hͦ mō ē forma entꝭ inqͣꝫᵐ ea q̄ſunt oppoſita ētiā aliqͦ mō ſunt. ſꝫ inqͣꝫtuꝫ eſtactualis ꝯꝑatio eoꝝ q̄ oppoſita ſunt ē formarōis. ⁊ ſic actualit̓ ⁊ cōpletiue ē in rōe ⁊ a rōneeſſe hꝫ. licꝫ aptitudinal̓r ſit in rebꝰ. ⁊ gͦ cōſiderare talē formā non ſpectat niſi ad logicū. cuieſt conſiderare ens rōis ¶ Ad obiecta in oꝑpoſitū Ad pͥmū eſt dd̓m ꝙ methafiſicꝰ diſtīguit ml̓ta multiplicia ī. v. metha. n̄ qꝛ ẜm or̄sſenſus ſūt ētia l̓ paſſiones reales entꝭ ſꝫ ẜm ꝙqͦcūꝫ mō ētꝭ noꝰ ꝑticipāt de eis det̓iat Ad 2Dicēdum eſt ꝙ oppoſitō in vno ſenſu ꝓut ſcꝫdicitur de contrarietate ⁊ oppoſitōne relatiuaeſt ſpeciēs differētie non autē vt dicitur d̓ contradictōne ⁊ priuatiua oppoſitōne. quia enset non ens contradicūt ⁊ tamē proprie nō differūt nec ſunt diuerſa. quia diuerſitas eſt differentia entis ⁊ differētia ſimiliter. ¶ Ad tercium dicēdum. ꝙ contrarietas ⁊ relatiua oppoſitō eſſent. intellectu nō exiſtente. non autēpriuatiua oppō ⁊ ꝯͣdictō. qꝛ alteꝝ extrēoꝝ inillis oppoſitōibꝰ puta negatō ⁊ pͥuatō ẜm ꝙ ēextremū eſt tm̄ ens ẜm rōꝫ qd̓ pꝫ de negatōne.Quia illa licet dicat̉ de aliqͣ ente vt no homod̓r de aſino. tn̄ ẜm rōeꝫ. qͣ ꝯͣdicit hoī nō eſt ēs