Areſtotelis

Ex quibus patet. Ꝙ tres ſunt modi ſumendi quale a qualitate vt d̓t autor in lr̄a. Primꝰeſt qn̄ qͣle a qͣlitate d̓r denominatiue vt a gramatica gramaticꝰ a iuſticia iuſtꝰ ab albedine albus ⁊ hūc modū tangit ph̓s in textu qn̄ dicitInpluribꝰ quidā ⁊ pene in omnibꝰ denominatiue dicunt̉ vt ab albedine albus ¶ Scd̓s eſtqn̄ quale ẜᵐ qualitatē denominatiue nō d̓r eo qnōº nō ē impoſitū ip̄i qualitati ⁊ illū modumtangit ph̓s cū d̓t In aliquibꝰ aūt eo ꝙ nō ſuntpoſita qualitatibus noīa nō ꝯtingit ea que dicunt̉ ab eis denominatiue dici vt curſor pugillator ¶ Tertius eſt qn̄ noꝰ impoſitū ē qualitati ſꝫ tn̄ noꝰ qualis nō ſumitur ab illa qualitateqꝛ nō differt ab eo folo caſu ſicut hͨ noꝰ ſtudioſus nō differt ab hͦ noīe virtꝰ ſolo caſu ⁊ illunmodū tāgit ph̓s cū d̓t aliqn̄ aūt ⁊ poſito noīedenominatiue nō d̓r id qd̓ ẜᵐ eā quale d̓r vt avirtute ſtudioſus virtute em̄ habēdo ſtudioſusquis d̓r ſꝫ nō denominatiue Ex iſto pꝫ vlteriusꝙ tripler ē quale qd̓dā em̄ ē quale qd̓ ẜᵐ qualitatē denominatiue dr̄ vt albū nigruꝫ ⁊ hmōi ⁊tale tāgit ph̓s cū d̓t qualia vero ſūt qͥ ẜᵐ hec denominatiue dicūt̉ Aliud ē quale qd̓ ẜᵐ qualitatē denominatiue nō dr̄ eo ꝙ nō ē impoſitumipſi qualitati vt curſor pugillator ⁊ hmōi Terciū ē quale qd̓ ẜᵐ qualitatē denominatiue nondr̄ eo qd̓ accipit ſuū noꝰ a qualitate illa vt ſtudioſus nō ſumit ſuū noꝰ a virtute ⁊ hmōi quale etiā nō ē ꝓprie denominatiuū ſꝫ p̄t dici denominatiuū ſignificatōe tm̄ ⁊ iſtos duos modostangit. p. cū dicit vl̓ qūolibet alit ab his ¶ Adobiecta in oppoſitū ad primū ē dicēdum. Qquale nō diffinitur diffinitōe ꝓprie dicta tamē bn̄ p̄t notificari aliqua aſſignatōe que ē maioris declarationis qͣꝫ noꝰ ẜᵐ ſe ¶ Ad ſecūdumdicit buridanꝰ in cōmēto ſuꝑ ſūmulas pe. hiſ.ꝙ ſufficiebat areſto. deſcribere qualitatē ⁊ qualenō deſcribendo qͣꝫtitate ⁊ qͣꝫtū ad vitandū plixitate qꝛ ex diffinitōe vniꝰ ſatis p̄t colligi diffinitio alterius ſicut em̄ qualitas ē ẜᵐ quā qualeseē dicimur ita qͣꝫtitas ē ẜᵐ qua quāti eſſe dicimur ⁊ ſuo mō de qͣꝫto ⁊ iſtud ſatꝭ ꝓbabilit̓ dicip̄t quēadmodū circa capitulū d̓ qͣꝫtitate dictūfuit ¶ Albertꝰ magnꝰ tn̄ d̓t ꝙ quātitas ē ꝓpinquiſſima ſb̓ſtantie ⁊ iō pocius ꝯſtituit ſb̓iectuẜᵐ eē quo ſubſtare p̄t motui qͥ ē ẜᵐ accidētia qͣꝫdenominat ꝓprie loquēdo. qualitas aūt ꝯtinꝫterminos motus ẜm quos fit ſb̓ſtancie denominatio ⁊ gͦ ipſa bn̄ deſcribit̉ ꝑ denominationēab ipſo factā ⁊ nō qͣꝫtitas Si vero dicas motꝰē etiā in qͣꝫtitate ⁊ ſic debet eſſe denominatio ẜmqͣꝫtitatē ſicut ẜm qualitatē. Solutio nō ē ſimi

le qꝛ motꝰ nō ē inqͣꝫtitate ẜm ꝙ qͣꝫtitas ſꝫ ẜꝫ rōnem ꝑfecti ⁊ imꝑfecti que ſūt qualitates circaqͣꝫtitatē ſicut ſuꝑius dictū ē ¶ Ad tertiū eſt dicendū ꝙ nō ē incōueniēs idē eē notius ⁊ ignocius in diuerſis generibꝰ cognitionū iā qualitas ē notior ſimplicit̓ ⁊ quo ad naturā ⁊ qualeeſt notius qͦ ad nos ¶ Ad quartū ē dicendumꝙ importāt idē ⁊ diuerſū idē ẜm rem diuerſuꝫẜm modū ⁊ ergo de eis dant̉ diuerſe diffinitōs¶ Ad quītū dicendū ꝙ illa ꝯtinent̉ ſub ſcd̓omenbro diffinitionis vl̓ quelibet aliter ab his¶ Ad ſextū dicendū ꝙ oē quale ẜm reꝫ ſumit̉a qualitate nō tn̄ oē quale ẜm reꝫ ⁊ vocē ſimulſumit̉ a qͣlitate. iō quodāmō dr̄ denominatiuequodāmō nō ¶ Ad ſeptimū ē dicendū ꝙ nō ēſimile de ꝯcreto ⁊ abſtracto Quia ſi cōcretū eētin nominatū tūc nō poſſet p̄dicari de ſubiecto.ſed qꝛ p̄dicari nō ꝯuenit abſtractis iō nō eſt inꝯueniēs abſtractū eē innominatū ¶ Ad octauū ē dicēdū ꝙ illa rō ſupponit falſū .ſ. ꝙ aliqͥddicat̉ quale a qualitate nō exiſtente hͦ em̄ ē falſum Quia licet qualitas ſit īnominata ipſa tn̄eſt realiter in ſuo ſubiecto.Secundum dubium Quare non dicitur aliqͥs virtuoſus a virtute ſꝫ ſtudioſus Solutio alberti virtꝰ noīat vltimū in bono ⁊ hͦ nōē ita generale nec a tot attēdit̉. ſicut ſtudiuꝫ qd̓ē cā virtutis qꝛ vt dicit tulius ſtudiū ē vehemens animi applicatio cū ſūmo deſiderio ad aliqͥd opus ꝑficienduꝫ ⁊ ſic hn̄s vertutē p̄t diciſtudioſus id ē laborioſus ad habēdū alias ⁊. gͦantiqͥ dixerūt ꝙ ſtudioſus d̓r a virtute. Et qꝛinquocūqꝫ ē virtꝰ quādā plenitudinē oꝫ eē eoꝙ nec ītellectualis virtꝰ qui ē prudēcia eē p̄t ſine moralibꝰ nec morales ſine prudēcia cū moralis ꝯtingit finē ⁊ prudētia eligit ea ⁊ docet ꝑque ⁊ qualit̓ ad finē ꝑuenit̉ ergo potius d̓r aliquis ſtudioſus a virtute noīe deſignante plenitudinē qͣꝫ ſtudual̓ ⁊ virtuoſus qͣꝫ virtualisTercium dubium eſt vtꝝ conueniēterſint aſſignate due prime ꝓprietates ipſius qͣlitatis ¶ Et videt̉ primo ꝙ prima nō ſit ꝯueniēter ordinata ꝓbat̉ ſic Qꝛ illa ſūt ꝯͣria q̄ ponūtur ſub eodē genere ſꝫ qualitas nō ponit̉ ſb̓ aliquo gene̓ igit̉ nō cōuenit ſibi habere cōtrarium¶ Scd̓o ſic ſi vnū ꝯͣrioꝝ fuerit qͣle reliquū ēitqͣle Sꝫ nihil exn̄s ī gene̓ qͣlitatꝭ p̄t ꝯtrariari qͣlitati Qꝛ in qͦlibet taliū qͣlitas actu cōp̄hendit̉igit̉ qͣ litas nll̓i ē cōtraria ¶ Tercō maxīe diſtātiū nulla ē ꝯuenientia ſed ꝯͣrioꝝ ē maxime diſtācia igit̉ ipſoꝝ nō ē in gene̓ aliqͦ cōuenientiaergo ſi vnū eſt quale nō ē neceſſariū reliquū eēquale ¶ Quarto ſi cōtrarietas ꝯueniret quali

I .ij.