¶ Predicamēta
¶ Solutio ſic ſed iuxta diuerſum finē ad quēpt ordinari. diu̓ſimode exponit̉. vn̄ qn̄qꝫ p̄t deſeruire ad cognoſcendū naturas illoꝝ. q̄ in eadem linea predicamentali ordinātur. ⁊ tūc ſicintelligit̉. Qn̄ alteꝝ de altero p̄dicat̉ vt de ſubiecto .i. de inferiori affirmatīe directe ⁊ een̄r. tc̄q̄cūqꝫ de eo qd̓ p̄dicat̉ dn̄r .i. qͣcūqꝫ p̄dicāt̉ de illo ſic ſuꝑiora de inferiori. oīa illa dn̄r de pͥmoſubiecto. vt hō ē aīal. ⁊ aīal ē corpꝰ. gͦ hōe corpus. ⁊ iſto mō intelligēdo regulaꝫ ſubiectū accipit̉ pro ſubiecto vl̓is .i. pro inferiori ẜm ordine p̄dicādi. Et tūc ad veritatē eius reqͥritur. ꝙin vtraqꝫ ꝓpōe tā in maiore qͣꝫ in minore ſit p̄dicatio affirmatiua. directa. ⁊ eenalis. quia tal̓eſt p̄dicatio ſuꝑioris de inferiori. Scd̓o p̄t extendi regula iſta ad oēm moᵐ p̄dicādi quinqꝫvniuerſaliū. ⁊ tūc ſic intelligit̉. Qn̄ alterū de altero p̄dicat̉ vt de ſubiecto. directa ⁊ ordinata p̄dicacōe. ſiue hͦ fuerit eenr̄ ſiue accn̄r. tūc q̄cūqꝫde illo qd̓ p̄dicat̉ dn̄r affirmatie directe ⁊ eenr̄.oīa illa de ſubiecto dn̄r .i. oīa illa p̄dicāt̉ de illopͥmo ſubiecto eodē mō p̄dicacōis. qͦ primū p̄dicatū de illo ſubiecto p̄dicabat̉. ⁊ hoc mō ſubiectū nō accipit̉ ꝓ ſubiecto vniu̓ſalis. videlicꝫꝓ inferiori. ſed large pro oī illo qd̓ ſubicit̉ reſpectu alicuiꝰ in p̄dicacōe directa. ſiue hͦ fuerit eſſētial̓r ſiue accn̄tal̓r. ⁊ hͦ mō expoīt eā Albertꝰ. vn̄ad veritatē eiꝰ ſic intellecte nō oꝫ ꝙ in pͥma propoſicōe ſit p̄dicacō eēntialis ſuꝑioris de inferiori. ſed ſufficit ꝙ ſit p̄dicacō directa ẜm modūordinādi alicꝰ qn̄qꝫ vl̓ium. Sed in ſcd̓a ꝓpōeſemꝑ dꝫ eē p̄dicatio. eſſential̓ ⁊ directa ſuꝑiorꝭde inferiori. ⁊ ſic regl̓a ſe extēdit ad oēm modūp̄dicādi qͥnqꝫ vniuſaliū. vt ſor. ē hō. ⁊ homo ēaīal. gͦ ſortes eſt aīal. homo eſt aīal. ⁊ aīal ē corpus. ergo homo eſt corpꝰ. homo ē rōnalis. ⁊ rationale ē cognitiuū. ergo hō eſt cognitiuꝰ. hō ēriſibilis. ⁊ riſibile eſt ammiratiuū. ergo homoeſt ammiratiuus. homo eſt albus. ⁊ albū ē coloratū. ergo hō eſt coloratus. ita ꝙ ſemꝑ tenetregula quādo in prima ꝓpōe eſt p̄dicaº affirmatiua ⁊ directa ẜm modū p̄dicandi qͥnqꝫ vniu̓ſaliū. ⁊ in ſcd̓a ꝓpōe p̄dicacō directa ⁊ eēntial̓.Etiā ẜm dn̄m Albertū tenet iſta regula in negatiuis vt dicūt Auicēna ⁊ algazel. ſic tn̄ ꝙ pͥma ꝓpō ſit affirmatīa ⁊ ſcd̓a negatiua dumōneget̉ ea de p̄dicato quecūqꝫ ſibi opponūt̉ ẜmgenus ⁊ ſpecie. vt homo eſt aīal. ⁊ aīal nō ē lapis. ergo hō nō eſt lapis. l̓ homo ē albus. ⁊ album nō eſt nigrū. gͦ hō nō eſt niger ⁊ ſic de alijsDicit̉ tn̄ notater dūmodo de p̄dicato ea negentur q̄cūqꝫ ſibi ẜm genꝰ aūt ſpēm opponūt̉. quianō ſeqͥtur. ethiops eſt niger. ⁊ nigrū nō eſt hō.
ergo ethiops nō eſt homo. Quia hō nō opponitur nigro formal̓r. ⁊ iſte ſunt expoſicōes iſtiꝰregule ẜm cōmunit̉ ſcribentes. Scotus ꝟo d̓t. ¶ꝙ regula iſta per ſe dat̉ de ſecūdis intencōibusquas logicus ꝯſiderat ſub hͦ intellectu qd̓ pͥuseſt pͥore. ē pͥus poſteriore vl̓ qd̓ eſt ſuꝑius ſuperiore eſt ſuperius inferiore cꝰ veritas nulli dubia eſt. ⁊ ita conueniēter ponit̉ vt regula. qꝛ eꝰveritas eſt oībꝰ nota. Si aūt dicat̉. p. exēpliſicat de rebꝰ pͥme intencōis qūo igr̄ arguendū eſtin illis ẜm hanc regulā. Rn̄det idē. p. ſic exēplificat vt hō de quodā hoīe pͥmo. aīal ꝟo de hoīegͦ de quodā hoīe vbi ſignificat̉ aīal eēnt p̄dicari de homīe. ſi aūt debeat exerceri iſta p̄dicaº cuꝫhoc ꝟbo eſt oꝫ ad arguendū ẜm regulā. modificare cōpoſitionē ꝑ aliqd̓ qd̓ notet p̄dicatū p̄dicari de ſubiecto. ſicut h̓ ſumit̉ predicari. ⁊ hͦ mōſic eſt arguendū. hō ꝑ ſe pͥmo eſt aīal. Quidamhō ꝑ ſe pͥmo eſt homo vl̓ een̄r. ergo quidā hō ꝑſe eſt aīal. Si aut abſolute arguat̉ animal eſtſubſtantia. igit̉ homo ibi nihil expͥmit̉ in anteꝙ notet virtutē iſtiꝰ regule. Quia ꝑ eſſe abſolute nō ſignificat̉ p̄dicatu predicari .i. eē ſubiectopͥus. vl̓ ip̄o ſuꝑius. Et h̓ modꝰ dicēdi ꝯformiseſt ſatis exemplo textꝰ nihilominꝰ regula iuxtapriorē expoſitionē vt d̓t Albertꝰ verificatur inom̄i mō p̄dicādi qͥnqꝫ vniuerſaliū ſicut exēplificatū eſt ſuꝑius. Et hoc etiā verū eſt licet forte pͥncipalis intentio ph̓i ſit regulare ordinemeoꝝ que in recta linea p̄dicamētali ſibi inuiceꝫſubordinātur.¶ Ad obiecta in oppoſitū ꝑ ordineꝫeſt dd̓m. pͥmo ꝙ omīa illa argumēta vt d̓t Albertus deficiūt peccantes penes fallaciā accn̄tis. Quia minor nō eſt eſſentialis ſed accn̄tal̓Quia ſpēs eſt vnū predicatū inteutionale ponens inter ſuꝑius ⁊ inferius dr̄am ⁊ ſil̓i mododicendū de oībus alijs. ¶ Ad ſcd̓m eſt dd̓m.ꝙ in mīore debet eſſe predicatio directa. ſed iſtaaīal eſt aſinus. eſt indirecta. Et ſil̓i mō ē ī alijs¶ Ad terciū dd̓m. ſi regula debeat tene̓ in negatiuis oꝫ maiorē eſſe affirmatiuā. hic ꝟo eſt negatiua. ¶ Ad quartū dd̓m. ꝙ eqͥuocatio illiusnoīs corpus impedit Quia nō eſt idem quodprimo predicat̉ ⁊ poſtea ſubicit̉ niſi voce tātū.vt in ſcd̓a regula dicet̉. ¶ Ad vltimuꝫ dd̓m.Qꝭ reſpectu ſubiecti intentional̓r accepti predicatū eſt tantū predicatū p̄dicatione ſignificata. ſed reſpectu p̄dicati ē predicatū p̄dicacōeexercita tantū. regula aūt intelligeda eſt de vtraqꝫ p̄dicacōe vniformiter ſumpta. Dicit̉ autē p̄dicatio ſignificata tm̄ qn̄ nō ponit̉ copula. ſedtm̄ innuit̉ ꝙ vnū p̄t de alio p̄dicari ſic dicimꝰ