¶ Areſtotelis

cari. qꝛ illud primo intelligit̉ ꝑ vocem. Quiaaliqͥd ꝑ voce pͥº intelligidupl̓r ꝯtīgit. Unoº ſine quo nō. Aut prīo ex intentione imponētis.Prīo mō poteſt ſubiectu prīo intelligi ſine qͦnō intelligit̉ accn̄s. Scd̓o mō nō intelligiturſubiectū prīo. Cuius eſt exēpluꝫ. vt ꝑ hanc vocē ho. prio ītelligit̉ aīaltqͣꝫ ſine quo nō intelligit̉ homo. ſꝫ nō prīo intelligit̉ quo ad intentionem imponentis vel proferentis. Aliter etiam dictum fuit ſuperius ꝙ non oportꝫ ſubiectum inteliigi. ad intellectum accidentis. quidſcilicꝫ dicitur ꝑ nomen licet oporteat quō adcompletam cognitōnem accidentis ¶ Ad ſecuduꝫ pͥncipale argumētuꝫ dicēduꝫ. ꝙ terminus illud ſupport qd̓ ſigͣt ſed nō ſꝑ ꝓ eo ſupponit qd̓ ſigͣt. ſꝫ tm̄ ſuppouit ſignificatū ꝓ ſignificato. qn̄ eſt ſuppoſimplex. ſicut in ſuppōe ꝑſonali cōe ſupponit ꝓ ſuppoſitꝭ. ⁊ non ſuppoſitu. qꝛ nō ſigͣt ſuppoſitū. Ad minorē ꝟo dicendū ꝙ terminus cōcretus ſuppoīt ꝓ ſubiecto ſꝫnō ſubiectū. ¶ Ad ꝓbatōeꝫ ꝟo dicendū eſt ꝙhec eſt ꝑ accidēs albū eſt lignū nō qꝛ albū ſuꝑponit ſubiectu. qꝛ illud eſt natū ſupponere. Ettūc ſi illud ſupponeret̉ eſſet p̄dicatio ꝑ ſe. quiaſupponeret qd̓ natū eſt ſuppone̓. ſꝫ ē ꝑ accidēsQuia ſignificatū albi qd̓ eſt accn̄s nō eſt natū ꝑ ſe ſupponē ⁊ reſpectu talis p̄dicati. ſed ſuꝑponit ꝓ eo cui accidit. ¶ Si dicas. Cū dicit̉albū eſt lignū. ſigͣt ꝙ cui accidit albū. eſt lignūqd̓ non eſſet veꝝ. niſi illud cui accidit album.eſſet illud qd̓ ſupponit̉. ⁊ nō tm̄ ꝓ quo. nō em̄p̄t vere dici hāc. hoīeꝫ currere ſignificare ſortēcurrere. licꝫ hō ſupponat ꝓ ſorte. ¶ Dicēduꝫ ꝙhec ꝓpō albū eſt lignū ſigͣt lignū ineſſe albo. n̄tamē ꝓ ſe. ſed ꝓ eo cui accidit. ⁊ ita dꝫ intelligiautoritas areſtotelis. ſigͣt em̄ ꝙ cui accidit albū eſt lignū: nō tn̄ qd̓ ſupponit. ſꝫ ꝓ quo. ſicutcōiter dicit̉. qn̄ ſubiectū nō eſt natu ꝓ alio ſuꝑponere reſpectu p̄dicati. qͣꝫ ꝓ hoc dicimus ꝙ p̄dicatuꝫ ſignificat̉ huic ineſſe. vt hic hō currit.currere ſignificat̉ ſignificat̉ ineſſe ſuppoſito. licet hͦ nō habeat̉ ex prīa ſigͣtione ſermoīs. ſic cūalbū reſpectu talis p̄dicati lignū nō ſit natuꝫſupponere niſi ꝓ ſubiecto d̓r p̄dicatū ſignificari ſibi ineſſe. ¶ Ad terciū dd̓m. ꝙ duplex ē diffinitio. Una eſt diffinicō ſimpl̓r que eſt hn̄tisꝙ qͥd eſt ſimpl̓r. vt ſub̓e. ⁊ iſta diffinicō tm̄ hꝫgenus ⁊ dr̄naꝫ. que ꝑ ſe intrāt intellectuſpēi. ⁊ de illa maior eſt vera. ⁊ ꝓbaco de quartomethaphiſice. Alia eſt diffinicō ꝑ additamētum vbi ſilicꝫ aliquid additur preter eſſentialia diffinito. ⁊ talis eſt accidentium. qꝛ enim

accidentia non cognoſcuntur complete ſcꝫ ſineſubiecto. Et diffinitio datur cauſa completenotificatōnis habende. ideo non diffiniunturſine ſubiecto. Sed qꝛ talis diffinico aggregataliquid quod non eſt de eſſentia diffiniti. ideoplus ſigͣt qͣꝫ nomen diffiniti. ⁊ de tali non eſtmaior vera. nec eꝰ ꝓbatio. ¶ Ad quartū dicoꝙ maior eſt falſa. qn̄ quod includit̉ ꝯꝑatur adreale p̄dicatuꝫ. tunc em̄ non excluditur niſi diuerſuꝫ ab eo. reſpectu p̄dicati. qꝛ ſincategoremata diſponūt ſb̓iectū in ordine ad p̄dicatuꝫreſpectu at predicati realis nō eſt ſubiectuꝫ diuerſuꝫ ab accidēte concreto ideo nō excluditurvn̄ d̓r cōiter ꝙ excludēdo nō ſꝑ excludit aliudẜm eſſentiā. ſed ẜm eſſe qd̓ maxime eſt verū reſpectu predicati realis. ¶ Ad autoritates cōmentatoris dicēduꝫ eſt ꝙ accipit ſignificare extenſe ꝓut ideꝫ eſt qd̓ dare intelligere. qꝛ alitereſſet contrarius ſibi qͥnto methaphiſice ¶ Adautoritatē philoſophi dicēduꝫ ꝙ intelligit dehomine albo ⁊ hmōi. de quibus in principiocapituli ibi. Propoſuit dubitatōeꝫ. Illa em̄ſunt entiā ẜm accidēs ẜm ip̄m in quinto methaphiſice. Et ſic patet ꝙ ideꝫ ſignificant concretu ⁊ abſtractum. licet in modo ſignificandidifferant.Quartū dubiū eſt. Quotuplex eſt cōcretu ¶ Solucō duplex. Quoddaꝫ ē ſubſtantiale. ⁊ quoddam accidentale. Subſtantiale ēduplex. Quoddam eſt denominatiuum. vt rationale ſenſibile. Quoddaꝫ vero non denominatiuum. vt homo animal. Et his omnibuscommune eſt vt dent intelligere ſuppoſitum.Differenter tamen. quia concretum accidentale dat intelligere ſuppoſitum non ex ſignificato. ſed modo ſignificandi. Album enim ſolaꝫqualitatem ſignificat. Concretuꝫ vero ſubſtātiale ſaltem denominatiuum de neceſſitate datintelligere ſuppoſitum. partim ex ſignificato.et partim ex modo ſignificandi. Ex ſignificato. quia ſignificat aliquid vt formam. que ꝑtinet ad naturram ſuppoſiti tamqꝫ pars. Exmodo vero ſignificandi. quia nō ſignificat formam abſolute. ſed vt eſt in ſuppoſito. Concretum vero ſubſtantiale non denominatiuuꝫdirecteſignificat ſuppoſitum. licet non formaliter ⁊ primo. tale enim predicatur de ſuppoſito ꝑ ſe ⁊ in quid. vt homo de ſorte ⁊ huiuſmōi.Concretum vero ſubſtantiale denominatiuuꝫpredicatur denominatiue denominatione ſubſtantiali ſiue eſſentiali. qꝛ in quale eſſentiale.