¶ Predicamēta

quia manifeſtū eſt ꝙ aīal prīo non ſigͣt hoīemvel aſinū. ſꝫ conceptū genericū ſcꝫ ſub̓am animatā ſenſibilē. ⁊ qꝛ illa diffinicō eſt in ſpebusergo d̓r ſignificare ex cōſequēti ſuas ſpēs vnicatn̄ impoſitōe. Et hoc mō ille duc expones nondiſſonāt. Etiā p̄t ẜm ſcotū diffinicō iſta exponi de vniuocis vniuocatibus ſic. vniuoca vniuocātia ſunt quoꝝ nomē cōe eſt vniuocis vniuocatis. Et rō ſub̓e .i. diffinico vniuocatis eadeꝫ vniuocatis ẜm illud nomē vniuocas. Nōāt potuit diffinico equocoꝝ exponi hͦ mō de eqͥuocis eqͥuocātibus. quia illoꝝ nō eſt noꝰ cumnihil ſit equiuocū niſi vox ſola. Sil̓r nō hn̄taliquā diffinitōeꝫ. gͦ nec diuerſaꝫ nec eandē. ſꝫneutrū iſtoꝝ impedit hāc diffinitōeꝫ intelligide vniuocꝭ vniuocātibus. qꝛ ⁊ iſtoꝝ eſt nomē.et cū hoc rō ſub̓e. veꝝ tn̄ eſt ꝙ Areſtꝭ. magis videt̉ eā intelligere de vniuocatꝭ. dicit em̄ vt animal hō atqꝫ bos. Cōi em̄ noīe vtraqꝫ aīalia dicutur. qd̓ manifeſtū eſt dici de vniuocatis. ⁊ ſb̓dit de rōe eadē. ſi qͥs aſſignet vtriuſqꝫ rōneꝫ qͥdvtrūqꝫ ſit quo ſūt aīalia eandē aſſignabit vtriuſqꝫ rōeꝫ. qd̓ ſil̓i mō manifeſte refert̉ ad vniuocata. Ex his patꝫ in duobꝰ drn̄a ẜm primamexpoſitōeꝫ diffinitōis vniuocoꝝ ⁊ equocoꝝ. qꝛeqͥuoca equiuocātia plura ſigͥficāt. ſicut canisimmediate ſigͥficat canē latrabilē. ſidus celeſteet beluā marinā. Untuoca ꝟo vniuocātia priſigͣnt vnā natura tm̄. qꝛ dicit̉ vniuocū qͣi vnūvocās. ſicut hō ſigͣt prio naturā humana. quetn̄ cōis eſt pluribus indiuiduis. Scd̓o dr̄n̄tqꝛ eqͥuoca equiuocata ſunt immediata ſignificata eqͥuocatis. ex qͦ ip̄m non habet diffinitōꝫſꝫ vniuocata nō ſunt immediata ſigͥficata vniuocātis. ſed eiꝰ inferiora ex ꝯnti ſigͣta.¶ Ad obiecta ī oppoſitū. ad primūdicēduꝫ ẜm dictū Albertū. ꝙ ſicut diuerſaꝝ rerū ſunt diuerſe forme ſpēales. ſic eaꝝ ſunt diu̓ſa ſpēalia noīa. ſicut aliud nomen eſt hō. aliudaſinus. aliud bos. aliud leo. ſꝫ diuerſaꝝ reꝝ. ſic̄in maiore tactū fuit. bn̄ poteſt eſſe vna formageneral̓. ⁊ ꝑ ꝯn̄s vnū nomē generale. ſicut aīaleſt nomē generale ⁊ cōe hoī ⁊ boui. ¶ Ad ſecūdū dicendū. ꝙ vniuoca vniuocata hn̄t nomēcōe ⁊ rōeꝫ ſub̓e eandē. reddendo ſingula ſingul̓id ē cōꝑando quelibet vniuoca vniuocata ſuis vniuoris vniuocātibus. ⁊ hͦ mō albedo ⁊ nigredo vniuocātur ī colore. ⁊ hō ⁊ aſinus in aīali. ⁊ verificat̉ ⁊c eis quo ad ſingulas ꝑticulasdiffinitio. ¶ Ad terciū dicendū. ꝙ hō ⁊ equꝰnō ſunt vniuoca ſub albo. nec quecūqꝫ alia ſubaliqͦ predicato denoīatīo. Quia vniuoca ſuntquoꝝ nomē eſt cōe. ⁊ rō ſub̓e vniuocātis eſt ea

dem. que rō eſt eis ſub̓e rō eſſential̓. Rō autē albi aut cuiuſcuꝫ alterius denoīatiui. nō eſt racōſub̓e denoīatiuoꝝ ſiue ſb̓iectoꝝ. Sꝫ rō ſic p̄dicat̉ de ſubiecto ſiue denoīato ſicut nomē .i. denominatiue. ⁊ gͦ. p. accipiēs rōeꝫ ꝓprie ꝓ diffinitōe eſſentiali dicit inferius in capl̓o de ſb̓a. ꝙ albū predicat̉ de corꝑe. rōeꝫ ꝟo albi predicari eſtimpoſſibile. ſic ꝙ ip̄a eſſet de eſſentiā corꝑis. eteodē mō dicendū eſt de alijs ¶ Ad quartū eſtdicēduꝫ ꝙ nō ſeqͥtur eqͥuoca habēt hoc nomēequiuocū cōe ⁊ rōeꝫ ſb̓alem huiꝰ eandē. igiturhut idem nomē ⁊ eandē rōeꝫ. ſꝫ eſt fallaciā ẜmquid ⁊ ſimpl̓r. Qꝛ habere hāc rōeꝫ eandeꝫ eſthre ſimpl̓r diuerſaꝫ rōeꝫ. ſicut cōuenire in dr̄aeſt cōuenire ẜm qͥd ⁊ differre ſimpl̓r. ¶ Ad qͥntū eſt dicendū. ꝙ quoꝝ eſt rō ſube ꝓpria ⁊ copleta eadē: ip̄a ſunt eadē. ſed vniuocoꝝ vniuocatoꝝ nō eſt rō ꝓpria eadē. licꝫ rō vniuocātisſit eis. qꝛ illa nulli vniuocato ē ꝓpria.¶ Incidūt dubia. Primū eſt. an eqͥuocū ſit vniuocū ¶ Soluco. eqͥuocū poteſt accipi triplicit̓. Uno ꝓ illa intētione ſcd̓a eqͥuocū. Scd̓oº. p̄t accipi ꝓ eo qd̓ eſt equiuocū. ⁊ hͦdupl̓r. Unoº ꝓ eo qd̓ eſt eqͥuocuꝫ .i. ꝓ materiali tantū. Scd̓o p̄t accipi ꝓ eo qd̓ eſt eqͥuocuꝫinqͣꝫtuꝫ eſt eqͥuocuꝫ. Priīo mō accipiēdo eqͥuocū iſta p̄t concedi. equiuocū eſt vniuocū .i. illaintentio ſcd̓a equocuꝫ eſt quoddā vniuocū. qꝛome qd̓ predicat̉ de pluribus vno noīe ⁊ vnarōe eſt vniuocū. ſꝫ ſic eſt de illa intentōne equiuocū. ergo eqͥuocū eſt vniuocū. Maior ē maīfeſta ex diffinitōe vniuocoꝝ. Minor pꝫ diſtiguendo canis eſt equocū. expediēs eſt equocuꝫEt cōfirmat̉. qꝛ ſicut vniuocū vniuoce ẜt oīavniuocata. ita eqͥuocū vniuoce ẜt oīa eqͥuocaergo reſpectu eoꝝ vocat̉ vniuocū. Si ꝟo accipiat̉ eqͥuocū ſcd̓oº tūc eqͥuocuꝫ etiā p̄t eſſe vniuocū. ſicut aīal eſt eqͥuocum ad aīal veꝝ ⁊ aīalpictū. ita ē vniuocū ad hoīeꝫ ⁊ bouē. Etiā animal latrabile ſidus celeſte ſunt eqͥuoca eqͥuocata. q̄ equiuocāt̉ in hͦ noīe canis. ⁊ illa eadē vniuocātur in illo noīe corpꝰ. ⁊ ſic eqͥuoca equocata ſunt vniuoca. Si ꝟo ea q̄ ſunt eqͥuoca ẜmformales rōes eqͥuocoꝝ .i. ſi accipiātur vt ſunteqͥuoca tunc nō ſunt vniuoca. qꝛ mēbra bonediuiſionis nō dn̄t coincidē. ⁊ ſic ꝓpͥe loquēdoilla eſt ſimpl̓r falſa. eqͥuocū eſt vniuocū. qꝛ eq̄uocū eſt equocati eqͥuocū. ⁊ termī ſunt accipiedi ẜm ſuas rōes formales.Secūduꝫ dubiū eſt. An cōceptꝰ mētalis p̄t eſſe equocus. Solucō loquedo de eqͥuoco a cōſilio dici p̄t ꝓbabilit̓ ꝙ ꝯceptꝰ mētatp̄t eſſe equocus extēdendo nomē equiuoci ad