¶ Porphirii
drn̄tijs nō oportet ꝙ ſimul genera auferant̉.qd̓ patet ꝑ exemplū. qꝛ ſublato aīali quod eſtgenus auferunt̉ ſimul rōnale ⁊ irrōnale. q̄ ſtꝭdrē aīalis. drē ꝟo ſimul ablate nō ſimul auferunt genꝰ. qꝛ ſi oēs drē diuiſiue aīalis auferātur. adhuc tn̄ p̄t intelligi ſubſtātia aīata ſenſibilis q̄ eſt aīal. ẜm eſſe aīalis vt eſt genusAmpliꝰ qͣrta drā eſt ꝙ genꝰ ī eo qd̓ ꝗd ē p̄dicatur. drā ꝟo in eo qd̓ qͣle. ſicut ſuꝑius circa diſfinitōes eorundē patuit ¶ Ampliꝰ qͥnta drāeſt ꝙ genꝰ q̄dem ꝓximū vnū eſt ẜm vnaquāqꝫ ſpem qd̓ in ea ꝯtrahitur ad ſpēm ꝯſtituendā. Drē ꝟo ꝯͣhentes ſunt plurime vt rōnale.mortale diſcipline ſuſceptibile mente ¶ Amplius ſexta drā eſt ꝙ genꝰ qͥdem in ꝯſtitutiōeſpēi ſimile eſt materie. ꝑ hoc ꝙ eſt formabile ⁊diſtinguibile. drā ꝟo ꝯſimil̓ eſt forme. ꝑ hocꝙ eſt formans ⁊ diſtinguēs. ſicut in an̄ habitis ſepe dictū eſt. Tūc ibi.Genus autē ⁊ ſpeciesIſta eſt ſcd̓a ꝑs iſtiꝰ capl̓i in qua por. ꝯparatgenus ad ſpem penes ꝯuenientiā ⁊ drām. ponēs pͥmo tres ꝯuenientias. qͦꝝ pͥma eſt ꝙ genus ⁊ ſpēs hoc cōe habēt. ꝙ p̄dicant̉ de pluribus inqͣꝫtum vtrūqꝫ eoꝝ eſt vl̓e qd̓ eſt in ml̓tis ⁊ de multis. Et qͣꝫuis talis cōitas ꝯueniattam generi generaliſſimo qͣꝫ ſubalterno. ⁊ ſil̓rtam ſpēi ſpēaliſſime qͣꝫ ſubalterne. tn̄ in ꝓpoſito accipit̉ genus vt genus ⁊ nō vt ſpēs. qͣꝫuisad diuerſa quedam illorum poſſunt eſſe genera ⁊ ſpecies. ⁊ ſic maxime ꝯueniunt iſta generi qd̓ eſt genus tm̄ ⁊ ſpeciei qd̓ eſt ſpēs tm̄Scda ꝯueniētia iteꝝ eſt. ꝙ vtrūqꝫ pͥus eſt eode qͦ p̄dicat̉. eo ꝙ ſunt pͥncipia eſſentialia eoꝝ.de qͥbus p̄dicant̉. pͥnᵐ aūt pͥns eſt pͥncipiato.ſiue eo cuius eſt pͥnᵐ ¶ Tercia aūt ꝯuenientia eoꝝ eſt. qꝛ vtrūqꝫ eoꝝ totū eſt quoddā adea de qͥbus p̄dicatur Utrūqꝫ em̄ eoꝝ ꝯtinet eade qͥbus p̄dicatur. Cōtinēs aūt totū eſt ad idqd̓ ꝯtinet nec p̄dicat̉ de ipſo niſi ē vt notio totius. Tunc ibi¶ Differunt autem eo ꝙ genusHic ponit ſeptē drās inter genꝰ ⁊ ſpēm. Prima eſt qꝛ genꝰ ambitu ſue coitatis ꝯtinet ſb̓ſe ſpēs. ſpes ꝟo ꝯtinent̉ ⁊ nō ꝯtinent generaꝑ talē ꝯtinentie modū ſupple. Huꝰ aūt ꝓbatōeſt. qꝛ genꝰ in pluribꝰ eſt ẜm ambitū ſue cōitatis qͣꝫ ſpēs ſicut patet ex ante dictis ¶ Scd̓adrā eſt. qꝛ genera ẜm intellectū piacere oꝫ ſpeciebꝰ. Cuiꝰ cauſa ⁊ ſignū eſt. qꝛ genera nō poſſunt ꝑficere ſpēs niſi īformata ſpecificis drn̄tijs. Id aūt qd̓ formatū ꝯſtituit aliud. p̄iacꝫ
illi ſicut cupꝝ p̄iacet ſtatue. Et ex iſto ſequituralia drā tercia. ſcꝫ ꝙ genera natural̓r vt cauſepͥora ſunt ſpeciebꝰ ẜm intellectū. Ex quo ꝯcluditur quarta. ſcꝫ ꝙ interemꝑtis generibꝰ ſiml̓interimunt̉ ſpecies. ſicut pͥnᵐ interemptū interemit pͥncipiatū. ſed nō ꝯuertit̉. qꝛ oībus ſpeciebus ⁊ drn̄tijs interemptis adhuc ſaluaturgenus ẜm ſuū eſſe intellectuale. Et ideo ſpēscū ſic poſita eſt etiā de neceſſitate poſitū eſt genus. qd̓ in ſpecie ē actu ⁊ intellectu Genus ꝟocū ſicpoſitū eſt. nō ſeqͥtur oīno ꝙ ſpecies ſit. qꝛſpecies non niſi potentia eſt in genere. poſitaautem potētia nō ꝓpter hoc nccārio ponituractus. qͥ in potētia non eſt ẜm actū ¶ Quinta drā ꝙ genera p̄dicant̉ vniuoce de ſpeciebuseo ꝙ dant eis nomē ſuū ⁊ ſb̓am ⁊ rōem. Species ꝟo de generibꝰ minime p̄dicant̉ ordinatap̄dicatōe. nō em̄ p̄dicant̉ de generibꝰ niſi ꝑ accidens. vt cū d̓r quoddā aīal eſt hō. q̄ nō eſt ꝑſe. ⁊ ꝓpter hoc nō vniuoce. qͣꝫuis quoddā animal eſt hō ⁊ rō hoīs cuidā ꝯueniat aīali.Amplius ſexta drā ꝙ genera ꝯtinentia abundant a ſpeciebꝰ eo ꝙ ꝯtinent ſpeciēs. ſpēs vero ꝯſtitute abūdant a generibꝰ ꝯtinentia ꝓprīa. drāꝝ ꝑ quas ꝯſtituunt̉ q̄ drē in ſpeciebꝰactu ſunt ꝯtente. cum genus nō habeat eas niſi poteſtate. ¶ Amplius ꝟo ſeptima drā eſtꝙ ſpecies ſiue ſpēaliſſima ſiue ſubalterna nūqͣꝫpoteſt fieri generaliſſimū. qꝛ eſt ꝯͣ rōnem generaliſſimi. qꝛ generaliſſimū eſt quod cum ſit genus non poteſt eſſe ſpecies. Et ſimil̓r id quodeſt in aliquo genus ſiue generaliſſimū ſiue ſb̓alternum nunqͣꝫ fiet ſpecialiſſimum. hoc em̄eſſet cōtra rōnem ſpeciealiſſimi. qꝛ ratio ſpecialiſſimi eſt. ꝙ cum ſit ſpecies non poteſt eſſe genus. ſicut ſuꝑius etiā dictū fuit. gͦ differt ſpecies a genere Tūc ibi¶ Generis aūt ⁊ ꝓprijIn hac tercia parte Por. comꝑat genus adꝓprium penes ꝯuenientiam ⁊ drām. Et primo ponit tres ꝯuenientias. quaꝝ prima eſt. ꝙvtrunqꝫ hoꝝ p̄dicabilium ſequitur ſpeciem d̓qua p̄dicatur non qͥdem ẜm naturā. qꝛ ſic genus prius eſt ſpecie. ſed dicimus ſequi ẜm rōnem ꝯſequentie. qꝛ ſequit̉ ſi homo eſt animaleſt. ⁊ ſi homo eſt riſibile eſt. ſed qn̄ d̓r ꝓpriumſequi ſpeciem. eſt ſimul cum rōne. etiam ordonature ⁊ intellectus. quia ſpecies eſt cauſa ꝓprij ⁊ non ecōuerſo ¶ Scd̓a ꝯuenientiā generis ⁊ ꝓprij eſt. ꝙ tā genus qͣꝫ ꝓpriū equal̓rhoc eſt nō ẜm magis ⁊ minꝰ p̄dicant̉ de ſpēbꝰde qͥbꝰ p̄dicant̉ q̄ ip̄m ꝓpriū ꝑticipāt. eqͣl̓r em̄