Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Porphirii

drn̄tijs oportet ſimul genera auferant̉.qd̓ patet exemplū. qꝛ ſublato aīali quod eſtgenus auferunt̉ ſimul rōnale irrōnale. ſtꝭdrē aīalis. drē ꝟo ſimul ablate ſimul auferunt genꝰ. qꝛ ſi oēs drē diuiſiue aīalis auferātur. adhuc tn̄ p̄t intelligi ſubſtātia aīata ſenſibilis eſt aīal. ẜm eſſe aīalis vt eſt genusAmpliꝰ qͣrta drā eſt genꝰ ī eo qd̓ ꝗd ē p̄dicatur. drā ꝟo in eo qd̓ qͣle. ſicut ſuꝑius circa diſfinitōes eorundē patuit Ampliꝰ qͥnta drāeſt genꝰ q̄dem ꝓximū vnū eſt ẜm vnaquāqꝫ ſpem qd̓ in ea ꝯtrahitur ad ſpēm ꝯſtituen. Drē ꝟo ꝯͣhentes ſunt plurime vt rōnale.mortale diſcipline ſuſceptibile mente Amplius ſexta drā eſt genꝰ qͥdem in ꝯſtitutiōeſpēi ſimile eſt materie. hoc eſt formabilediſtinguibile. drā ꝟo ꝯſimil̓ eſt forme. hoc eſt formans diſtinguēs. ſicut in an̄ habitis ſepe dictū eſt. Tūc ibi.Genus autē ſpeciesIſta eſt ſcd̓a ꝑs iſtiꝰ capl̓i in qua por. ꝯparatgenus ad ſpem penes ꝯuenientiā drām. ponēs pͥmo tres ꝯuenientias. qͦꝝ pͥma eſt genus ſpēs hoc cōe habēt. p̄dicant̉ de pluribus inqͣꝫtum vtrūqꝫ eoꝝ eſt vl̓e qd̓ eſt in ml̓tis de multis. Et qͣꝫuis talis cōitas ꝯueniattam generi generaliſſimo qͣꝫ ſubalterno. ſil̓rtam ſpēi ſpēaliſſime qͣꝫ ſubalterne. tn̄ in ꝓpoſito accipit̉ genus vt genus vt ſpēs. qͣꝫuisad diuerſa quedam illorum poſſunt eſſe genera ſpecies. ſic maxime ꝯueniunt iſta generi qd̓ eſt genus tm̄ ſpeciei qd̓ eſt ſpēs tm̄Scda ꝯueniētia iteꝝ eſt. vtrūqꝫ pͥus eſt eode p̄dicat̉. eo ſunt pͥncipia eſſentialia eoꝝ.de qͥbus p̄dicant̉. pͥnᵐ aūt pͥns eſt pͥncipiato.ſiue eo cuius eſt pͥnᵐ Tercia aūt ꝯuenientia eoꝝ eſt. qꝛ vtrūqꝫ eoꝝ totū eſt quoddā adea de qͥbus p̄dicatur Utrūqꝫ em̄ eoꝝ ꝯtinet eade qͥbus p̄dicatur. Cōtinēs aūt totū eſt ad idqd̓ ꝯtinet nec p̄dicat̉ de ipſo niſi ē vt notio totius. Tunc ibi Differunt autem eo genusHic ponit ſeptē drās inter genꝰ ſpēm. Prima eſt qꝛ genꝰ ambitu ſue coitatis ꝯtinet ſb̓ſe ſpēs. ſpes ꝟo ꝯtinent̉ ꝯtinent genera talē ꝯtinentie modū ſupple. Huꝰ aūt ꝓbatōeſt. qꝛ genꝰ in pluribꝰ eſt ẜm ambitū ſue cōitatis qͣꝫ ſpēs ſicut patet ex ante dictis Scd̓adrā eſt. qꝛ genera ẜm intellectū piacere oꝫ ſpeciebꝰ. Cuiꝰ cauſa ſignū eſt. qꝛ genera poſſunt ꝑficere ſpēs niſi īformata ſpecificis drn̄tijs. Id aūt qd̓ formatū ꝯſtituit aliud. p̄iacꝫ

illi ſicut cupꝝ p̄iacet ſtatue. Et ex iſto ſequituralia drā tercia. ſcꝫ genera natural̓r vt cauſepͥora ſunt ſpeciebꝰ ẜm intellectū. Ex quo ꝯcluditur quarta. ſcꝫ interemꝑtis generibꝰ ſiml̓interimunt̉ ſpecies. ſicut pͥnᵐ interemptū interemit pͥncipiatū. ſed ꝯuertit̉. qꝛ oībus ſpeciebus drn̄tijs interemptis adhuc ſaluaturgenus ẜm ſuū eſſe intellectuale. Et ideo ſpēs ſic poſita eſt etiā de neceſſitate poſitū eſt genus. qd̓ in ſpecie ē actu intellectu Genus ꝟo ſicpoſitū eſt. ſeqͥtur oīno ſpecies ſit. qꝛſpecies non niſi potentia eſt in genere. poſitaautem potētia ꝓpter hoc nccārio ponituractus. in potētia non eſt ẜm actū Quinta drā genera p̄dicant̉ vniuoce de ſpeciebuseo dant eis nomē ſuū ſb̓am rōem. Species ꝟo de generibꝰ minime p̄dicant̉ ordinatap̄dicatōe. em̄ p̄dicant̉ de generibꝰ niſi accidens. vt d̓r quoddā aīal eſt. eſtſe. ꝓpter hoc vniuoce. qͣꝫuis quoddā animal eſt hoīs cuidā ꝯueniat aīali.Amplius ſexta drā genera ꝯtinentia abundant a ſpeciebꝰ eo ꝯtinent ſpeciēs. ſpēs vero ꝯſtitute abūdant a generibꝰ ꝯtinentiaprīa. drāꝝ quas ꝯſtituunt̉ drē in ſpeciebꝰactu ſunt ꝯtente. cum genus habeat eas niſi poteſtate. Amplius ꝟo ſeptima drā eſt ſpecies ſiue ſpēaliſſima ſiue ſubalterna nūqͣꝫpoteſt fieri generaliſſimū. qꝛ eſt ꝯͣ rōnem generaliſſimi. qꝛ generaliſſimū eſt quod cum ſit genus non poteſt eſſe ſpecies. Et ſimil̓r id quodeſt in aliquo genus ſiue generaliſſimū ſiue ſb̓alternum nunqͣꝫ fiet ſpecialiſſimum. hoc em̄eſſet cōtra rōnem ſpeciealiſſimi. qꝛ ratio ſpecialiſſimi eſt. cum ſit ſpecies non poteſt eſſe genus. ſicut ſuꝑius etiā dictū fuit. differt ſpecies a genere Tūc ibi Generis aūt ꝓprijIn hac tercia parte Por. comꝑat genus adꝓprium penes ꝯuenientiam drām. Et primo ponit tres ꝯuenientias. quaꝝ prima eſt.vtrunqꝫ hoꝝ p̄dicabilium ſequitur ſpeciemqua p̄dicatur non qͥdem ẜm naturā. qꝛ ſic genus prius eſt ſpecie. ſed dicimus ſequi ẜmnem ꝯſequentie. qꝛ ſequit̉ ſi homo eſt animaleſt. ſi homo eſt riſibile eſt. ſed qn̄ d̓r ꝓpriumſequi ſpeciem. eſt ſimul cum rōne. etiam ordonature intellectus. quia ſpecies eſt cauſaprij non ecōuerſo Scd̓a ꝯuenientiā generis ꝓprij eſt. genus qͣꝫ ꝓpriū equal̓rhoc eſt ẜm magis minꝰ p̄dicant̉ de ſpēbꝰde qͥbꝰ p̄dicant̉ ip̄m ꝓpriū ꝑticipāt. eqͣl̓r em̄