Druckschrift 
De anima : Mit Epitoma von Gerardus de Harderwijck
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LiberTercius

dupl̓r Unoº ꝓprie ẜm fiūt qͣdā trāſmutatōe corꝑli. ſic ꝑtinēt ad appetitū ſenſitm̄. nulloº ad ītellectm̄ ē corꝑal̓. Alioº accipiūt̉ ẜm noīant ſimplices actꝰvolūtatꝭ ſic pn̄t etiā reꝑiri ī ītellctū. qꝛ ſic īueniūt̉ ī ſubſtātijs ſeꝑatꝭ. qꝛ ibi ē amor boni .i. īclinatō ī boᵐ. odiūmali .i. natural̓ fuga mali appetitū intellectm̄ Et ſic d̓rvolūtas ſiue appetitꝰ ītellectiuus iraſcibil̓ ꝯcupiſcibilſolū metaphorice. ita d̓r iraſcibil̓ inqͣꝫtū fugit malū. et ex iudicio rōis. ꝯcupiſcibil̓ ẜm deſiderat bonū exeodē iudicio Ad ꝯfirmatōem ē eodē dd̓ꝫ ī demonibꝰ ē ira ẜꝫ metaphorā ſil̓itudinē. Nec īcōueniens ē. eo natura ī ill̓ ē degͣdata Ad 3ᵐ ē dd̓ꝫ ē duplex appetitꝰ Unꝰ ē natural̓ ꝯuenit rei ẜꝫ ſuā formāquā ē. tal̓ appetitꝰ ē ī īaīatꝭ ē pon̄a aīe Aliꝰ ē appetitꝰ ꝯuenit alicui ꝓpt̓ formā ē pͥncipiū cognitōis alicuiꝰ rei Et tal̓ appetitꝰ ē ſpēal̓ potētia aīe. qꝛ tal̓ īclinatōꝯiūgit̉ alicui potētie cognitīe. ille vt d̓t Alb̓. ī de hoīed̓t īclinatōeꝫ ī bonū apphēſuꝫ vt nūc. vl̓ ſimpl̓r.materia appetit formā Ad qͣrtū ē dd̓ꝫ ē īcōueniens ī potētijs aīe duplicē appetitū .ſ. naturalē ẜm quēpotētie īclināt̉ ī ſua obiecta tāqͣꝫ ī ꝑfectōes. aliū aīaleꝫ ꝯuenit eis īqͣꝫtū īclināt̉ ī obiectū cognitū. illa ē altiorīclinaº Et ſic ī ītellectu ē appetitꝰ natural̓ appetitū oīs ſcire deſiderat. qꝛ tale īclinat̉ ītellectꝰ ī ſuū obiectūet aliꝰ ē appetitꝰ ītellectual̓ ītellectꝰ tēdit ī id qd̓ ē cognitū ītellectū. Qꝭ āt ſit iſte duplex appetitꝰ p̄t ſic on̄diqꝛ qͣꝫlibꝫ formā ſeqͥt̉ q̄dā īclinaº. ſꝫ aīa ē for̄a creata. hꝫīclinatōeꝫ. Tal̓ āt īclinatio ē appetitꝰ. in aīa ē appetitꝰMaior ē maīfeſta. qꝛ īꝑfectū natural̓r appetit ꝑfici ſoīs for̄a creata ē īꝑfct̄ā tāqꝫ diſtās a pͥncipio ꝑfectōis.oīs tal̓ tēdit ad ꝑfectōeꝫ. āt ē idē appetitꝰ ī oībꝰ rebꝰcreatꝭ. qꝛ ſic̄ ad formā creatā ſeqͥt̉ appetitꝰ. ita ad altiorēformā altior appetitꝰ Et ſic īentibꝰ pure naturalibꝰ ībus īuenit̉ forma ad vnū determīata. īuenit̉ etiā tm̄ appetitꝰ natural̓ ē etiā ſparſus ī oībꝰ potētijs cognitisEt ſic d̓t. p. oīa appetūt diuinū Et Boeciꝰ ī ebdomādibꝰ. oīa ſtꝭ appetūt bonū. ſic̄ etiā dicimꝰ totānaturā moueri ꝓpt̓ bonū. eo tal̓ īclinaº ſeqͥt̉ cognitionē ſꝫ naturaꝫ. hoc materia appetit formam ſicutfinē ſuū In entibꝰ ꝟo hn̄tibꝰ cognitōeꝫ vbi ens ſoluꝫhꝫ naturale formā ſub̓alē. ſꝫ etiā recipit formas ſenſibiles aliaꝝ reꝝ ī ſe vl̓ ītelligibiles ſic̄ ſenſus ītellectꝰ.ibi ē altior appetitꝰ. qꝛ qͣꝫto res magꝭ accedūt ad deūgͣdꝰ ſil̓itudinis tāto ī eis ſtꝭ eminētiores potētie. tal̓appetitꝰ ē diſtīcta pon̄a aīe. natural̓ ꝟo ē ꝓprie diſtīctꝰab eo cuiꝰ ē Sꝫ forte diceres Oīs appetitꝰ ſeqͥt̉ cognitōeꝫ. nullꝰ ē appetitꝰ natural̓ An̄s pꝫ qꝛ appetitꝰ deſe ē cecꝰ. īdiget dirigēte. Ad qd̓ dd̓m ē ē duplex cognitio. vna ē ꝯiūcta ei qd̓ appetit. ſeqͥt̉ oīsappetitꝰ cognitōeꝫ ſꝫ tm̄ ſenſitiuꝰ ītellectiuꝰ Alia ē cognitio ſeꝑata ab eo qd̓ appetit. ſic appetitꝰ natural̓ preſupponit cognitōeꝫ ī dirigēte. ſic ſolet dici de naturadirigit̉ a cognoſcēte finē. Sic̄ ignis mouet̉ ſurſuꝫ.facit ex aliqͣ cognitōe loci ſurſuꝫ. ſꝫ illū cognoſcit natura vl̓is Ad qͥntū ē dd̓ꝫ tal̓ ꝓpō p̄t dupl̓r ītelligi. vnocapiēdo appetitū actu appetēdi ſic veꝝ ē actꝰ appetēdi ſeqͥt̉ cognitōeꝫ formā apprehēſaꝫ Alioº capit̉ appetitꝰ pona appetitīa Et dupl̓r. vnoº ẜm ſe. ſic falſa ē ꝓpo. qꝛ pon̄a ſeqͥt̉ talē formā apprehēſaꝫ. ſꝫ potiꝰp̄cedit. eo oīs pon̄a aīe ſil̓ aīa ꝓducta ē Forma ꝟoapprehēſa aīaꝫ cauſat̉ Alioº ītelligit̉ illa ꝓpō ad noset ſic ē ꝟa. qꝛ nos diſtīguimꝰ duos appetitꝰ ẜꝫ formā ap

p̄hēſam. vl̓ ſenſibil̓r ſic ē appetitꝰ ſenſitiuꝰ. vl̓ ītelligibilit̓ ſic ē appetitꝰ ītellectiuꝰ Ad ſextū ē dd̓ꝫ qͣꝫuisſit idē obiectū material̓r acceptū qd̓ appetit̉ cognoſcit̉tn̄ appetit̉ cognoſcit̉ ſub alia alia rōe. qꝛ ſub rōne vericognoſcit̉. ſub rōne boni appetit̉ Ad. vij. ē dd̓ꝫ ſingulare accipit̉ dupl̓r. vnoº ẜm rōem ſingularꝭ.appetitꝰ ſenſitiuꝰ fert̉ ī ſingulare. Alioº accipit̉ ſingulare ẜm rōem vl̓is. ſic appetitꝰ ītellectiuꝰ fert̉ in ſingulare. Sic̄ nos īpugnamus aliqd̓ malū vl̓e. odio hn̄tesgenꝰ latronū. et diligimꝰ oēs iuſtos. abſqꝫ deſcēſusfiat ad hūc vl̓ illū iuſtū. Ul̓ dd̓ꝫ ē appetitꝰ ītellectiuꝰille ē circa ſingularia īmaterialia vl̓ circa ſingularia materialia. ẜᵐ tn̄ aliquā rōeꝫ vl̓eꝫ Ad. viij. ē dd̓ꝫ ẜm dn̄ꝫAlb̓. vtiqꝫ ꝯͣria ſtꝭ eiuſdē ꝟtutꝭ. ſꝫ ſunt ābo finesUn̄ lꝫ triſtabile ſit ꝯcupiſcibil̓. tn̄ ē finis eiꝰ. Et ꝓpt̓ fuga ſeu deteſtatio iraſcibil̓ ē final̓ actꝰ eiꝰ ſꝫ ꝯn̄s.ꝓpt̓ em̄ deteſtat̉ triſtabile. qꝛ ꝯcupiſcit delectabile Etſic appetitꝰ ꝯcupiſcibil̓ ē ẜm aliqͥs paſſiones ꝯueniētis.et ẜm aliqͣs diſcōueniētꝭ. Cōueniētꝭ qͥdē ẜm amorē deſideriū delectatōem. ſꝫ ẜm odiū fugā triſticiā diſcōueniētꝭ Et iraſcibil̓ ponit̉ potētia diſcōueniētꝭſꝫ reſiſtētia diſcōueniētꝭ īqͣꝫtū īpugnat diſcōueniēs qd̓ ꝯcupiſcit appetitꝰ ꝯcupiſcibil̓ Ad nonū ē dd̓ꝫ Qꝭappetitū ꝯueniētis p̄t ītelligi dupl̓r. vnoº formal̓r etſic ē falſum. qꝛ etiā ē diſcōueniētis. Alioº final̓r ſic eſtveꝝ. qꝛ vt tactū fuit paſſiones iraſcibil̓ termināt̉ ad ꝯcupiſcētiā. Sic̄ ꝟbi gr̄a Canis īpugnat aliqd̓ īpediēsſecutōeꝫ ſui nutrimēti. Iuxta tritu ꝓuerbiū canisos rodit ſociū quē diligit odit. fit ī finē vt delectet̉in tali nutrimēto Ad. xᵐ ē dd̓ꝫ ē ſil̓e. qꝛ appetitꝰīferior p̄t appetere aliqͥd ſine appetitu ſuꝑiore ſic̄ pꝫ ī īcōtinētibꝰ. ſꝫ ſuꝑior appetitꝰ p̄t mouere abſqꝫ inferioreCuiꝰ ē. qꝛ īferiorē appetitū mēbra ordināt̉ ad mo ꝓgreſſiuū exequēdū. ſuꝑior mouet mediāte īferiore. illi duo appetitꝰ ponunt̉ vno pͥncipio motīopleto Ad. xiᵐ ē dd̓m ſtꝭ vnū ſpē nature iſta mouētia. ſꝫ vnū ſpē actual̓ boni vl̓ mali. Per ſpēꝫ em̄ actualem ītellectꝰ phātaſia determināt motū. appetitꝰ ꝟoeādē ſpēm ē exequēs Ad. xijᵐ ē dd̓m ẜm dn̄m Alb̓..p. illā potētiā affixa ē organis ē ī neruis ī muſcul̓reducit ad organū qd̓ ē mouēs. Dicit em̄ in textu tria qͦdāmō. vnū qͥde pͥmū mouēs. Alid̓ mouet. 3ᵐqd̓ mouet̉. Mouēs āt ē duplex. vnū qͥdē īmobile. aliudꝟo ē mouēs qd̓ mouet̉. Mouēs īmobile ē actuale boᵐqd̓ ſpēm ſua mouet appetitū. Mouēs ꝟo qd̓ mouet̉ē appetitīa pon̄a mouet qͥdē mēbra. ſꝫ mouet̉ a ſpē actual̓ boni cui an̄cedent̓ ꝯiūgit̉ ītellectꝰ vl̓ phātaſia etiāmouet̉. mouēs ꝓpt̓ appetitū final̓r. Illd̓ ꝟo qd̓ mouet̉ eſtaīal motū hn̄s ꝓgreſſiuū Quo ꝟo mouet ē organū motus vt pes vl̓ ala ꝟtute motīa ſibi affixa Ad. xiij.ē dd̓m Auicēna ītelligit dictū ſuū de motu ꝯſtrictōiset dilatatōis quē aīal hꝫ. Ph̓s ꝟo ītelligit dictū ſuūde motu ē de loco ad locū ꝓprie ē ꝓgreſſiuꝰ illūhꝫ aīal Ad vltiᵐ rn̄det. d. Alb̓. vnꝰ motꝰ ſimplexē ab vno motore ſimplici ſiue vno mouēte īmediate. ſtꝭ plura mouētia ī motu ꝓgreſſiuo. Appetitꝰ em̄eſt immediate mouēs vt exequēs Phātaſia ꝟo intellectus mediate vt diſcernentia. Et hoc patet iſtamouentia ꝯcurrunt ad hunc motū eque immediate.Queltio lecūda. vtrū