LiberTercius
dupl̓r Unoº ꝓprie ẜm ꝙ fiūt cū qͣdā trāſmutatōe corꝑli. ⁊ ſic ꝑtinēt ad appetitū ſenſitm̄. ⁊ nulloº ad ītellectm̄q̄ n̄ ē corꝑal̓. Alioº accipiūt̉ ẜm ꝙ noīant ſimplices actꝰvolūtatꝭ ⁊ ſic pn̄t etiā reꝑiri ī ītellctū. qꝛ ſic īueniūt̉ ī ſubſtātijs ſeꝑatꝭ. qꝛ ibi ē amor boni .i. īclinatō ī boᵐ. ⁊ odiūmali .i. natural̓ fuga mali ꝑ appetitū intellectm̄ Et ſic d̓rvolūtas ſiue appetitꝰ ītellectiuus iraſcibil̓ ⁊ ꝯcupiſcibilſolū metaphorice. ita ꝙ d̓r iraſcibil̓ inqͣꝫtū fugit malū. ethͦ ex iudicio rōis. ⁊ ꝯcupiſcibil̓ ẜm ꝙ deſiderat bonū exeodē iudicio Ad ꝯfirmatōem ē eodē mō dd̓ꝫ ꝙ ī demonibꝰ ē ira ẜꝫ metaphorā ⁊ ſil̓itudinē. Nec hͦ īcōueniens ē. eo ꝙ natura ī ill̓ ē degͣdata Ad 3ᵐ ē dd̓ꝫ ꝙ ē duplex appetitꝰ Unꝰ ē natural̓ qͥ ꝯuenit rei ẜꝫ ſuā formā ꝑquā ē. ⁊ tal̓ appetitꝰ ē ī īaīatꝭ ⁊ nō ē pon̄a aīe Aliꝰ ē appetitꝰ qͥ ꝯuenit alicui ꝓpt̓ formā q̄ ē pͥncipiū cognitōis alicuiꝰ rei Et tal̓ appetitꝰ ē ſpēal̓ potētia aīe. qꝛ tal̓ īclinatōꝯiūgit̉ alicui potētie cognitīe. ⁊ ille vt d̓t Alb̓. ī de hoīed̓t īclinatōeꝫ ī bonū apphēſuꝫ vt nūc. vl̓ ſimpl̓r. ⁊ hͦ mōmateria n̄ appetit formā Ad qͣrtū ē dd̓ꝫ ꝙ nō ē īcōueniens ī potētijs aīe eē duplicē appetitū .ſ. naturalē ẜm quēpotētie īclināt̉ ī ſua obiecta tāqͣꝫ ī ꝑfectōes. ⁊ aliū aīaleꝫqͥ ꝯuenit eis īqͣꝫtū īclināt̉ ī obiectū cognitū. ⁊ illa ē altiorīclinaº Et ſic ī ītellectu ē appetitꝰ natural̓ qͦ appetitū oīshō ſcire deſiderat. qꝛ ꝑ tale īclinat̉ ītellectꝰ ī ſuū obiectūet aliꝰ ē appetitꝰ ītellectual̓ qͦ ītellectꝰ tēdit ī id qd̓ ē cognitū ꝑ ītellectū. Qꝭ āt ſit iſte duplex appetitꝰ p̄t ſic on̄diqꝛ qͣꝫlibꝫ formā ſeqͥt̉ q̄dā īclinaº. ſꝫ aīa ē for̄a creata. gͦ hꝫīclinatōeꝫ. Tal̓ āt īclinatio ē appetitꝰ. gͦ in aīa ē appetitꝰMaior ē maīfeſta. qꝛ oē īꝑfectū natural̓r appetit ꝑfici ſoīs for̄a creata ē īꝑfct̄ā tāqꝫ diſtās a pͥncipio ꝑfectōis. gͦoīs tal̓ tēdit ad ꝑfectōeꝫ. Nō āt ē idē appetitꝰ ī oībꝰ rebꝰcreatꝭ. qꝛ ſic̄ ad formā creatā ſeqͥt̉ appetitꝰ. ita ad altiorēformā altior appetitꝰ Et ſic īentibꝰ pure naturalibꝰ ī qͥbus īuenit̉ forma ad vnū determīata. īuenit̉ etiā tm̄ appetitꝰ natural̓ ⁊ h̓ ē etiā ſparſus ī oībꝰ potētijs cognitisEt ſic d̓t. p. ꝙ oīa appetūt eē diuinū Et Boeciꝰ ī ebdomādibꝰ. ꝙ oīa q̄ ſtꝭ appetūt bonū. ⁊ ſic̄ etiā dicimꝰ totānaturā moueri ꝓpt̓ bonū. eo ꝙ tal̓ īclinaº nō ſeqͥt̉ cognitionē ſꝫ naturaꝫ. ⁊ hoc mō materia appetit formam ſicutfinē ſuū In entibꝰ ꝟo hn̄tibꝰ cognitōeꝫ vbi ens nō ſoluꝫhꝫ eē naturale ꝑ formā ſub̓alē. ſꝫ etiā recipit formas ſenſibiles aliaꝝ reꝝ ī ſe vl̓ ītelligibiles ſic̄ ſenſus ⁊ ītellectꝰ.ibi ē altior appetitꝰ. qꝛ qͣꝫto res magꝭ accedūt ad deū ꝑgͣdꝰ ſil̓itudinis tāto ī eis ſtꝭ eminētiores potētie. ⁊ gͦ tal̓appetitꝰ ē diſtīcta pon̄a aīe. natural̓ ꝟo nō ē ꝓprie diſtīctꝰab eo cuiꝰ ē Sꝫ forte diceres Oīs appetitꝰ ſeqͥt̉ cognitōeꝫ. gͦ nullꝰ ē appetitꝰ natural̓ An̄s pꝫ qꝛ appetitꝰ deſe ē cecꝰ. gͦ īdiget dirigēte. Ad qd̓ dd̓m ē ꝙ ē duplex cognitio. vna qͣ ē ꝯiūcta ei qd̓ appetit. ⁊ hͦ mō nō ſeqͥt̉ oīsappetitꝰ cognitōeꝫ ſꝫ tm̄ ſenſitiuꝰ ⁊ ītellectiuꝰ Alia ē cognitio ſeꝑata ab eo qd̓ appetit. ⁊ ſic appetitꝰ natural̓ preſupponit cognitōeꝫ ī dirigēte. ⁊ ſic ſolet dici de natura ꝙdirigit̉ a cognoſcēte finē. Sic̄ cū ignis mouet̉ ſurſuꝫ. nōfacit hͦ ex aliqͣ cognitōe loci ſurſuꝫ. ſꝫ illū cognoſcit natura vl̓is Ad qͥntū ē dd̓ꝫ ꝙ tal̓ ꝓpō p̄t dupl̓r ītelligi. vnocapiēdo appetitū ꝓ actu appetēdi ⁊ ſic veꝝ ē ꝙ actꝰ appetēdi ſeqͥt̉ cognitōeꝫ ⁊ formā apprehēſaꝫ Alioº capit̉ appetitꝰ ꝓ pona appetitīa Et hͦ dupl̓r. vnoº ẜm ſe. ⁊ ſic falſa ē ꝓpo. qꝛ pon̄a nō ſeqͥt̉ talē formā apprehēſaꝫ. ſꝫ potiꝰp̄cedit. eo ꝙ oīs pon̄a aīe ſil̓ cū aīa ꝓducta ē Forma ꝟoapprehēſa ꝑ aīaꝫ cauſat̉ Alioº ītelligit̉ illa ꝓpō qͦ ad noset ſic ē ꝟa. qꝛ nos diſtīguimꝰ duos appetitꝰ ẜꝫ formā ap
p̄hēſam. vl̓ ſenſibil̓r ⁊ ſic ē appetitꝰ ſenſitiuꝰ. vl̓ ītelligibilit̓ ⁊ ſic ē appetitꝰ ītellectiuꝰ Ad ſextū ē dd̓ꝫ ꝙ qͣꝫuisſit idē obiectū material̓r acceptū qd̓ appetit̉ ⁊ cognoſcit̉tn̄ appetit̉ ⁊ cognoſcit̉ ſub alia ⁊ alia rōe. qꝛ ſub rōne vericognoſcit̉. ⁊ ſub rōne boni appetit̉ Ad. vij. ē dd̓ꝫ ꝙ ſingulare accipit̉ dupl̓r. vnoº ẜm rōem ſingularꝭ. ⁊ hͦ mōappetitꝰ ſenſitiuꝰ fert̉ ī ſingulare. Alioº accipit̉ ſingulare ẜm rōem vl̓is. ⁊ ſic appetitꝰ ītellectiuꝰ fert̉ in ſingulare. Sic̄ nos īpugnamus aliqd̓ malū vl̓e. odio hn̄tes oēgenꝰ latronū. et diligimꝰ oēs iuſtos. abſqꝫ hͦ ꝙ deſcēſusfiat ad hūc vl̓ illū iuſtū. Ul̓ dd̓ꝫ ē ꝙ appetitꝰ ītellectiuꝰille ē circa ſingularia īmaterialia vl̓ circa ſingularia materialia. ẜᵐ tn̄ aliquā rōeꝫ vl̓eꝫ Ad. viij. ē dd̓ꝫ ẜm dn̄ꝫAlb̓. ꝙ vtiqꝫ ꝯͣria ſtꝭ eiuſdē ꝟtutꝭ. ſꝫ nō ſunt ābo finesUn̄ lꝫ triſtabile ſit ꝯcupiſcibil̓. nō tn̄ ē finis eiꝰ. Et ꝓpt̓hͦ fuga ſeu deteſtatio iraſcibil̓ nō ē final̓ actꝰ eiꝰ ſꝫ ꝯn̄s.ꝓpt̓ hͦ em̄ deteſtat̉ triſtabile. qꝛ ꝯcupiſcit delectabile Etſic appetitꝰ ꝯcupiſcibil̓ ē ẜm aliqͥs paſſiones ꝯueniētis.et ẜm aliqͣs diſcōueniētꝭ. Cōueniētꝭ qͥdē ẜm amorē deſideriū ⁊ delectatōem. ſꝫ ẜm odiū fugā ⁊ triſticiā diſcōueniētꝭ Et gͦ iraſcibil̓ nō ponit̉ ꝓ potētia diſcōueniētꝭſꝫ ꝓ reſiſtētia diſcōueniētꝭ īqͣꝫtū īpugnat diſcōueniēs qd̓nō ꝯcupiſcit appetitꝰ ꝯcupiſcibil̓ Ad nonū ē dd̓ꝫ Qꝭappetitū eē ꝯueniētis p̄t ītelligi dupl̓r. vnoº formal̓r etſic ē falſum. qꝛ etiā ē diſcōueniētis. Alioº final̓r ⁊ ſic eſtveꝝ. qꝛ vt tactū fuit paſſiones iraſcibil̓ termināt̉ ad ꝯcupiſcētiā. Sic̄ ꝟbi gr̄a Canis īpugnat aliqd̓ īpediēs cōſecutōeꝫ ſui nutrimēti. Iuxta tritu ꝓuerbiū Dū canisos rodit ſociū quē diligit odit. ⁊ hͦ fit ī eū finē vt delectet̉in tali nutrimēto Ad. xᵐ ē dd̓ꝫ ꝙ nō ē ſil̓e. qꝛ appetitꝰīferior p̄t appetere aliqͥd ſine appetitu ſuꝑiore ſic̄ pꝫ ī īcōtinētibꝰ. ſꝫ ſuꝑior appetitꝰ nō p̄t mouere abſqꝫ inferioreCuiꝰ rō ē. qꝛ ꝑ īferiorē appetitū mēbra ordināt̉ ad motū ꝓgreſſiuū exequēdū. gͦ ſuꝑior mouet mediāte īferiore. gͦ illi duo appetitꝰ ponunt̉ ꝓ vno pͥncipio motīo cōpleto Ad. xiᵐ ē dd̓m ꝙ nō ſtꝭ vnū ſpē nature iſta mouētia. ſꝫ vnū ſpē actual̓ boni vl̓ mali. Per ſpēꝫ em̄ actualem ītellectꝰ ⁊ phātaſia determināt motū. appetitꝰ ꝟo ꝑeādē ſpēm ē exequēs Ad. xijᵐ ē dd̓m ẜm dn̄m Alb̓. ꝙ.p. illā potētiā q̄ affixa ē organis ⁊ ē ī neruis ⁊ ī muſcul̓reducit ad organū ꝑ qd̓ ē mouēs. Dicit em̄ in textu triaeē qͦdāmō. vnū qͥde ⁊ pͥmū mouēs. Alid̓ qͦ mouet. ⁊ 3ᵐqd̓ mouet̉. Mouēs āt ē duplex. vnū qͥdē īmobile. aliudꝟo ē mouēs qd̓ mouet̉. Mouēs īmobile ē actuale boᵐqd̓ ꝑ ſpēm ſua mouet appetitū. Mouēs ꝟo qd̓ mouet̉ē appetitīa pon̄a q̄ mouet qͥdē mēbra. ſꝫ mouet̉ a ſpē actual̓ boni cui an̄cedent̓ ꝯiūgit̉ ītellectꝰ vl̓ phātaſia q̄ etiāmouet̉. mouēs ꝓpt̓ appetitū final̓r. Illd̓ ꝟo qd̓ mouet̉ eſtaīal motū hn̄s ꝓgreſſiuū Quo ꝟo mouet ē organū motus vt pes vl̓ ala cū ꝟtute motīa ſibi affixa Ad. xiij.ē dd̓m ꝙ Auicēna ītelligit dictū ſuū de motu ꝯſtrictōiset dilatatōis quē oē aīal hꝫ. Ph̓s ꝟo ītelligit dictū ſuūde motu qͥ ē de loco ad locū qͥ ꝓprie ē ꝓgreſſiuꝰ ⁊ illū nōhꝫ oē aīal Ad vltiᵐ rn̄det. d. Alb̓. ꝙ vnꝰ motꝰ ſimplexē ab vno motore ſimplici ſiue vno mouēte īmediate. ⁊ hͦmō n̄ ſtꝭ plura mouētia ī motu ꝓgreſſiuo. Appetitꝰ em̄eſt immediate mouēs vt exequēs Phātaſia ꝟo ⁊ intellectus mediate vt diſcernentia. Et ꝑ hoc patet ꝙ iſtamouentia nō ꝯcurrunt ad hunc motū eque immediate.Queltio lecūda. vtrū