Druckschrift 
De anima : Mit Epitoma von Gerardus de Harderwijck
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tercius Cructutus tertius LIVel poreutia moriuo

ſeꝑatur tm̄ ab illis rōne potētie ꝟtutis. cōicat cum eiein ſubiecto. Aut ip̄m ſit etiā tota aīa aliqua ꝑs alicuiꝰaīe ſicut dixerūt qͥdaꝫ ſicut vegetabilis eſt vna tota aīaet ſicut ſenſibilis eſt vna tota aīa. Ita motiuū ẜm locuꝫ ſitaīa tota ꝑficiens illud qd̓ ẜm locum mouet̉. Quia autē exoībus iſtis mēbris colligit̉ tanqͣꝫ veꝝ motiuū ſit ꝑs potētialis aīe ſicut ex p̄habitis colligit̉. illo tanqͣꝫ vero ſuppoſito. q̄rendū eſt. vtrū ſit ꝓpria q̄dam ꝑs ſeꝑata ab illis conſuete ſunt dici ꝑtes aīe dicte ſunt determinate priusaut ſit aliqua eaꝝ que ſunt determīate priusHabet aūt dubitationē mox qūo oꝑtet partes aīme dicere. et quot. em̄ quodā infinitevident̉: non ſolum quas qͥdam dicunt determinātes rōcinatiuā iraſcibilē appetitiuam.Hi aūt rōem habentē et irrōnabilemHic ph̓us circa p̄ſuppoſita mouet dubitatōeꝫ dicēs hꝫ dubitatōem ẜm que modū oꝑtet dicere aīe ꝑtes eſſeꝑtes. quot numero. em̄ ſunt integrales neqꝫ eſſentiales. vt manifeſtū eſt ex p̄habitis. ſed ſunt virtuales ſiue poteſtatīe. in qͥbus inferior ꝑs ſꝑ in ſuo ſuꝑiori ſaluat̉. Quotāt oꝑteat dicere ꝑtes multū eſt dubitabile. eo qͦdāmō infinite vident̉. Si em̄ volumus vocare ꝑtes qͥbus ſpēs obiectoꝝ inferūt paſſiones infinite eſſe vident̉. Quia tūc multiplicabunt̉ potentie paſſiue ẜm formas ſuoꝝ actiuoꝝ. Etẜm hoc tot erūt appetitꝰ quot ſunt appetibilia. tot ſēſusquot ſenſibilia ſpē forma drn̄a. tot intellectus qͦt intelligibilia ſpē forma drn̄a. Et hoc ꝓcedet in infinitū ẜm numerū. Et ẜm hūc modū qͥdā platonicoꝝ diuidūt aīam inrōcinatiuā ſiue rōnalē aīatiuā quā qͥdam vocāt iraſcibi in a qͥbuſdā vocat̉ appetitiua quā platonici ꝯcupiſcibilē vocauerūt. Hanc em̄ diuiſioneꝫ platonici faciuntẜm ſolas ſpēs obiectoꝝ non ẜm drn̄as corpoꝝ aīmatoꝝAlij vero diuidūt in rōnalē irrōnalē tanqͣꝫ in potētiasſufficienter explicantes poteſtatiuū eſſe ip̄iusScd̓m em̄ drn̄as quas has ſeꝑant. alievident̉ ꝑtes maiorē drām his hn̄tes de qͥbuset nūc dictū eſt. Uegetatiua aūt plātis ineſt. om̄ibus animalibꝰ ſenſitiua. quoniā neqꝫ ſicut irrationalē neqꝫ ſicut rationem habentem. ponet quis vtiqꝫ facileHic ph̓s on̄dit p̄dictas diuiſiones inſufficiētes pͥncipaliter vltimā qua diuidit̉ in rōnalem irrōnaleꝫ. Et hoctribus rōnibus ordinem. Prima eſt. Partes aīme principales ſumpte ſunt ẜm diuiſionē generis animatoꝝ. Tales aūt ſunt vegetabilis ſenſibilis. ſed potētie vegetabilis ſenſibilis ſunt rōnales nec irrōnales. Quod planum eſt de ſenſitiua. qꝛ eſt rōnalis eſſentia vt manifeſtū eſt. qꝛ ſic ſolū intellectus rōnalis eſt eſt etiā irrōnalqm̄ ẜm. p. pͥº ethi. ꝑticipat aliqͦ rōe. eo ꝑſuadet̉ a rōeet ſubiacet ordini rōnis Uegetabilis aliqͦ p̄t dici irrōnalis. puta ſi irrōnale accipiat̉ negatiue inquantū eſt idemqd̓ non rōnale. eo tūc opponitur rōnali ꝯtradictorie. ſedvt ſic eſt differētia cōſtituens. eo negatio nihil conſtituit. ſed p̄t dici irrōnalis quādo accipit̉ pͥuatiue irrōnale. Dicunt̉ tn̄ pͥmo ethicoꝝ vegetatīe irrōnales tāto. qͥa ſtꝭ capaces forme rōis ꝑticipatōeꝫ ſicut pon̄e ſenſitieAdhuc aūt phantaſtica que per eſſe quidēab oībus alijs altera eſt. Cui aūt haꝝ eadem vl̓

altera ſit habet multā dubitatōem ſi aliquis ponat ſeꝑatas partes anime.Hic ph̓us ponit ad idem ſcd̓am rōnem dicens phātaſia que ab om̄ībus dicta eſt potētia altera ab alijs. nec inrationalis nec iraſcibilis nec ꝯcupiſcibilis eſſe videt̉. Hocautem ſequētia demonſtrabūt. Si em̄ irrōnalis in animoſitatē ſiue irraſcibilē appetitū in cōcupiſcibilē diuidaturpenes drn̄as obiectoꝝ tunc in veritate erūt infinite partesaīe. hoc aūt eſt incōueniēs. Habet igit̉ magnā dubitatōemcui haꝝ virtutū phātaſia ſenſitiua eadē ſit vel a eaꝝ ſitaltera. Et precipue ſi quis ponit aīme ꝑtes ſeꝑatas locodefinitione non ponit vnā in alia virtualiter. ſicut inferiorpoteſtas continetur in ſuperiori.Adhuc aūt appetitiua que rōne potentiaaltera videt̉ vtiqꝫ eſſe ab oībus incōueniensvtiqꝫ hanc ſequeſtrare. in rōcinatiua aūt voluntas fit. irrōnabili cōcupiſcentia ira. Si autem tria in anima in vnoquoqꝫ erit appetitus.Hic phs ponit terciā rōem on̄dit diuiſione inſufficiē. Et eſt iſta. Appetitiua eſt vna eaꝝ ẜm Platōnē ẜmrōem potentiā relatā ad actū altera videt̉ eſſe a ratōnali tn̄ incōueniēs videat̉ eſſe. hanc ſeq̄ſtrare ab vtraqꝫ. eoin vtraqꝫ videt̉ ꝯtineri aūt ꝯtineat̉ in rōcinatiua pꝫ. qꝛvolūtas eſt niſi in rōnali. eo oīs volūtas eſt rōcinatiepotētie volūtas eſt appetitꝰ qͥdā Sil̓i ſequeſtrat̉ab irrōnali. qꝛ in irrōnali fit deſideriū aīmus ab aīoſitatedictus iraſcibilis vocat̉. vtrūqꝫ ip̄oꝝ eſt appetitꝰ qͥdaꝫ.Cōcupiſcibilis appetit delectabile ẜm ſenſum. Iraſcibilisappetit arduū .i. difficile in eſt gloria .ſ. vindicta. vel gl̓iamvel victoriaꝫ. vel aliqͥd hmōi. Si aīma eſt illa tria dixitPlato videbit̉ eſſe in vnoquoqꝫ dictoꝝ triū. quia etiamappetit diſcernere id quod appetendū eſt ẜm rōnem rectaꝫſicut eſt honeſtum ꝑtes eius.Et etiā de quo nūc ſermo inſtat. qͥd forte mouēs ẜm locū aīal eſt. Scd̓m qͥdē em̄ augmētūdecremētū motū oībꝰ ineſt Quo oībꝰ ineſt videbit̉ vtiqꝫ mouere generatiuū vegetatiuuſaDe reſpiratōe aūt expiratōe. ſomno vigilia poſterius ꝑſpiciendū. habent em̄ hec dubitationē multā. Sed de motu ẜm locum qͥd mouens aīal ẜm ꝓceſſiuū motū conſiderandum.Hic ꝯn̄r on̄dit de eſt nūc pͥncipal̓ intētio in tractatu dicēs illud de nūc eſt ad q̄rendū eſt qͥd ſit mouēsẜm locū ip̄m aīal. qd̓ mouet̉ ẜm locū Scd̓m āt crementūdecremētū qd̓ mouel̓ mutat aliqͦ locū. qꝛ augmētū creſcit in maiorē locū decremētū decreſcit in mīore locū Sꝫmotor huiꝰ eſt in oībꝰ aīatis. eo augmētū decremētuꝫnon ſolū inſunt aīalibꝰ. ſed cōmuniter oībꝰ aīatis inſunt. et motorē in motū ncc̄e eſt vegetatiuū cibū generatiuū. ſicut in p̄cedēti libro dcm̄ eſt De ſpiratōe vero inſpiratōe etiā motu qͦdā in ꝑte corꝑis facto ꝑficiunt̉. ſil̓r ātde ſōno vigilia in qͥbꝰ fit motꝰ ſenſus ſpirituū ab exterioribꝰ ad interiora. aut ecōtra in vigilia ſunt ſine motu locali in poſterioribꝰ dicet̉. videlicꝫ in ꝑuis naturalibus.Hic vero eſt ẜmo de om̄i motu locali aīati corꝑis Sꝫtm̄ de motore illius motꝰ aīal mouet̉ ꝓcedendo de locead locū. hoc organa a natura formata