LIIeISecundus
quod forme elementoꝝ ꝑ illam generalem virtutē mouētur ad eſſe generis. in quo eſt ꝓxima formabilitas mixture. ⁊ ꝑ virtutem ſpecificam eiuſdē generis trahit illā potentiā generis ad diuerſas ſpēs mixtōis Natura em̄ vniuerſalis ꝑ virtutem cōis ꝓportionis celoꝝ mouet elementa ad mixtōem. ſed ꝑ virtutes ſpecificas aſtroꝝ ⁊ ꝯſtellationū educit ex illa miſcibiliū potētia diſtīctos actus mixtoꝝ inaīatoꝝ. ⁊ ſic quēadmoduꝫ ſpēs addit̉ generi. ita forme mixtoꝝ addunt̉ formis elementoꝝ Sꝫ in generatōeaīatoꝝ natura eſt tm̄ p̄parans materie potentiaꝫ. vt ex eaꝑ virtutē ſementinā ſimul educatur aīa ẜm genus ⁊ ſpēꝫquantū em̄ eleuat̉ actus vite ſupra actum nature. tantuꝫeleuat̉ virtus ſemētina ſuꝑ ꝟtutem generatiuā nature. ſꝫvita genere diſtīguitur ab eſſe qd̓ eſt actus forme pure natural̓. ergo ſic diſtīguit̉ ſemētis a natura generante In generatōe igitur homīs non educitur vita rōnalis ex potentia vite ſenſibil̓. ſed tota ſimul a virtute diuina creat̉ ⁊ corpori ſuo dicto modo adaptatur Ad ſextam patet ſolutio ex declaratione concluſionisAuelcio ſeptima. vtruꝫanima ſit tota in toto corpore. ⁊ in qͣlibet eiuſdem parte.Et videt̉ pͥmo ꝙ non. qꝛ ſi aīa eſſet tota in toto corpore. tūc q̄libet ꝑs aīalis eſſet aīal. ⁊ q̄libet ꝑs homīs eēt hō.Sequela ꝓbatur. qꝛ q̄libet tal̓ eſt cōpoſita ex corꝑe ⁊ aīa.Scd̓o ſic. Aīa eſt actus corꝑis organici. ſed non quelibet ꝑs corꝑis ē organica. ergo nō eſt in qualibet ꝑte aīmaEt ꝯfirmat̉. qꝛ ſi ſic tūc ſeq̄ret̉ ꝙ ad diuiſionē vnius partis a corꝑe vt ad p̄ciſionē manus vl̓ pedis diuideret̉ totaaīa. ⁊ ſeꝑaretur a corꝑe. Tercio Si aīa eſſet tota in toto corꝑe ⁊ in qualibet ꝑte eius. tunc ſeq̄retur ꝙ ideꝫ ſil̓ moueret̉ ⁊ qͥeſceret. qꝛ aīma mouet̉ mota vna ꝑte ⁊ qͥeſcit qͥeſcente alia ꝑte Etiam ſil̓ mouebit̉ ꝯtrarijs motibꝰ. ⁊ etiaꝫidem a ſeipſo diſtaret. qꝛ aīma eſſet in ꝑtibus diſtantibusſitualiter Quarto Om̄is forma extēſa ad extenſioneꝫcorꝑis ⁊ diuiſibil̓ ad diuiſionē eiuſdē nō eſt tota in toto ⁊in qͣlibet eius ꝑte tota. ſed q̄dam aīa ſcꝫ plantaꝝ ⁊ imꝑfectoꝝ aīaliū eſt hmōi. igit̉ ⁊c̄. Quīto Ph̓s d̓t in lib̓. de cāmotus aīmaliū ꝙ aīa eſt in corde In cuiꝰ ſignū oīa membra ꝯnectunt̉ cordi tanqͣꝫ pͥncipio influenti eis vitā. it a ꝙtal̓ eſt ordo ꝑtium corꝑis ad cor qual̓ eſt potentiaꝝ aīe adeſſentiā eius Et ꝯfirmat̉. qꝛ qͥdam ph̓i dicūt ꝙ ſpūs eſtinſtrumentū aīe ꝑ quod oꝑatur vitā. cuꝫ gͦ ſpūs vt Iſaacd̓t totus oriat̉ a corde. aīa tota videt̉ eē in corde SextoOm̄e totū eſt diuiſibile. aīa eſt indiuiſibil̓. gͦ nō eſt tota intoto Septīo d̓t ph̓us Intellectus nullius corꝑis eſt actus. gͦ ad minus aīa intellectīa nō eſt in toto nec in ꝑte ſicactus Pro veritate q̄ſiti eſt ſnīa dn̄i Alb̓ti in varijs locis ⁊ multoꝝ alioꝝ Et ſingulariter Auguſtini in vi. de trinitate. c. vi. ſic dicetis Creatura quoqꝫ ſpūal̓ (ſicut ē aīaeſt qͥdem in corꝑis comꝑatōe ſimplicior. ſine comꝑatōe ātcorꝑis multiplex eſt. etiam ip̄a nō ſimplex. Nam iō ſimplicior eſt corꝑe. qꝛ non mole diffunditur per ſpacium lociSed in vnoquoqꝫ corꝑe ⁊ in vno tota eſt. ⁊ in qͣlibet eiꝰparte tota Et ponitur iſte diſcurſusMaior Prima ⁊ ſubſtātialis rei ꝑfectioeſt tota in ꝑfecto ⁊ ſine quocūqꝫ medio. Minor. Anima eſt corꝑis motrix ⁊ ſubſtantialis
forma. cuius ob id virtus eſt varia adoptās ꝓportionabiliter diſpoſitionē in materia vt indicant animatoꝝ organa ẜm perfectionis gradus plus minus ve diſtincta Cōcluſio Igitur ẜm eſſentiā eſt in toto ⁊ in qualibet ꝑte corporis tota. qͣꝫuis ptās eiꝰ in nulla corꝑis ꝑte ēintegra. licet non ſit inconueniens hoc in animalis īperfecti animaIſta maior pꝫ Quia niſi ſic nō eſſet pͥma ꝑfectio. ſed aliud p̄cederet ꝑficiens ⁊ non fieret ex actu ⁊ potētia eſſentialiter ⁊ īmediate vnū Minor pꝫ q̄ſtione ſexta quo ad pͥmum Ubi dictum fuit ꝙ nedū vnit̉ corꝑi ſuo vt ſubiectoſed vt mobili inſtrumēto. Et gͦ inter eaꝫ vt d̓t Thomasin ſumma ꝯtra gentiles p̄t eſſe mediū nō in eſſendo. ſed inmouēdo ⁊ via generatōis In mouendo qͥdem qꝛ in motu quo aīa mouet corpus eſt qͥdam ordo mobiliū ⁊ motorum. eo ꝙ aīa om̄es ſuas oꝑationes efficit ꝑ ſuas potentias. vn̄ mediāte potētia mouet corpus. ⁊ adhuc mēbra mediante ſpū. ⁊ vlterius vnū organū mediante alio organo.In via aūt generatōis diſpōnes ad formā p̄cedunt formāin materia. qͣꝫuis ſint poſteriores in eſſendo Un̄ diſpōnesqͥbus corpus fit ꝓprium ꝑfectibile talis forme. poſſent dici hoc mō medie. Et gͦ ſubdit̉ in ꝓpoſitōe ꝙ ex ea cā. qͥa nedum eſt forma ſed etiā motrix eſt virtus eius varia inquātum mouet corpꝰ ꝑ potētias. reqͥrens iuxta multiformitatē potentiaꝝ diſtīctionē organoꝝ. vt quātitas molis materie correſpōdeat quātitati ꝟtuali ipſius forme Et huiꝰſignū ſunt aīata que in p̄dictis organis ſunt ẜm gradꝰ ꝑfectōis diſtīcta. quo mō videmus ꝙ in plātis q̄ ſunt imꝑfectiſſima aīmata ſit mīma diſtinctio organorū. ⁊ maiorin aīmalibꝰ ꝑfectis. ⁊ maxima in homīe Corꝑa vero naturalia hn̄tia formā ad vnū determinatā ſunt homo genea.id eſt vnius nature. Cōcluſio ſeqͥtur ex p̄miſſis Et qͦad pͥmam ꝑtem ꝯfirmat̉ ꝑ beatum Auguſtinū in epl̓a deorigine aīme ad glorioſiſſimū Hieronymū dicentē. ꝙ pertotū corpus qd̓ aīmat. nō locali diffuſione. ſed quadā vitali intēſione porrigit̉. Nā ꝑ om̄es eius ꝑticulas tota ſil̓ adeſt. nec minor in minoribꝰ nec maior in maioribꝰ. ſed alicuiintēſius. alicui remiſſius. ⁊ in om̄ibus tota. ⁊ inſingul̓ tota eſt. Neqꝫ em̄ aliter quod in corꝑe etiam nō toto ſentit.Nam cū exiguo puncto in carne viua aliquid tangit̉. quāuis locus ille nō ſolum totius corꝑis nō ſit. ſed vix in corpore videat̉. aīam tn̄ totam nō latet. neqꝫ id qd̓ ſentitur ꝑcorꝑis cuncta diſcurrit. ſed ibi tm̄ ſentit̉. vbi fit. vn̄ ergo adtotam mox ꝑuenit. quod non in toto fit niſi qꝛ ibi tota eſtvbi fit. Nec vt tota ibi fit. cetera deſerit. Uiuunt em̄ illaea p̄ſente. vbi nihil tale factum eſt. quod ſi fieret ⁊ vtrūqꝫſimul fieret. ſimul vtrūqꝫ totam ꝑiter non laterꝫ. Et hoca ſigno cōuertibili ꝓbat ph̓s dicēs. qꝛ niſi anima adeſſꝫ intoto corpore ſingulis potentijs. tunc intēſe operans in actu vnius potentie. non remitteretur ab actu alterius. qd̓falſum eſt. quia intenſe cogitans ⁊ meditans. etiam ea queante oculos habet non aduertit. Etiam corpus homīseſt animatum anima hominis. ⁊ quelibet pars corporiseſt animata. et ideo non niſi anima hominis. Nec animahominis eſt diuiſibilis ẜm eſſentiam vt d̓t Gregorius niſſenus. quia cum ſimplex ſit non habet partem extra ꝑtemergo neceſſe eſt ꝙ tota ſit in toto et in qͣlibet ꝑte tota Probat etiam iſtam partem Albertus in primo ſcripto diſtinctione octaua. dicens Anima vbiqꝫ operatur in corꝑe ⁊