SecundusLiper
in corꝑe organieo loco diuiſa ſunt. ⁊ q̄cunqͣꝫ ſunt loco diuiſa. ſunt etiā ẜm ſubſtantiā diuiſa ⁊ eſſe. ergo videt̉ ꝙ vegetatiuū ⁊ rōnale ẜm eſſe ⁊ ſubſtantiā in hoīe ſunt diuiſaQuarto Quecūqꝫ ſe inuicē p̄cedunt ẜm tēpus. diuiſaſunt ẜm ſubſtantiā ⁊ eſſe Sed in hoīs generatione vegetatiua ſenfitiua ⁊ rōnalis p̄cedunt ſe ẜm tp̄s. ergo etiā ſuntdiuerſe aīe ſiue eſſentie ẜm ſubſtantiā. Minor ꝓbatur ꝑph̓m. xvi. de aīalibus. dicentē ꝙ in generatione hoīs nō eſtviuū ⁊ aīal ſil̓. ſed prius viuū ⁊ poſtea aīal ⁊ poſtea homo.Embryo em̄ pͥus tꝑe trahit nutrimentū. ⁊ ſanguinē menſtruoſum. qͣꝫ ſentiat. ⁊ tale eſt opus vegetatiue. Similiterembryo pūctus acu ꝯtrahit̉ ⁊ hoc nō fit ſine ſenſu tactuset tn̄ nihil adhuc agere p̄t intellectu diſcretiuo. igitur ⁊c̄Quinto Forme elementoꝝ in mixto non ſunt vna forma. ergo tres aīe nō ſunt in hoīe vna ſubſtātia An̄s ſupponit̉ manifeſtū Cōſequentia ꝓbatur ꝑ ſimile SextoQue differūt ſpē nō poſſunt eſſe vnū in ſub̓a. ſed iſte tresaīe differunt ſpē. ergo nō ſunt vnū in ſub̓a Pro veritateq̄ſiti eſt ſnīa btī Auguſtini in libro de eccleſiaſticꝭ dogmatibꝰ. ⁊ dn̄i Alberti ⁊ Areſtotelis. ⁊ ponit̉ iſte diſcurſus.Maior Sicut trigonū in diuerſis diſtīguit̉ a tetragono. ⁊ in eodē. cōtinet̉ in eo. ſic vegetatiuū ⁊ ſenſitiuū ſunt in intellectiuo. que tamē in plāta bruto ⁊ hoīe diſtinguuntur inter ſeeſfential̓r ⁊ ſpecifice. reqͥruntqͣꝫ ꝓpriam materiam a dominio elementoꝝ formaliū ꝯplexionatā. ſicut inanimatū potentiā elementoꝝ ma.terialiū tm̄ cōmixtā. Minor. Simplicitatitaliū eſſentiaꝝ nō derogat ml̓tiformitas naturaliū potētiaꝝ. ſꝫ ẜꝫ exigētiā ꝑfectōis formaliūentelechiaꝝ diſponuntur alterabiliter potētiemateriaꝝ Concluſio Igit̉ in vno viuente homine vegetatiuū ſenſitiuū ⁊ intellectiuum ſuntpotentie vnius ſimplicis eſſentie. ⁊ in diuerſisanime a ſe inuicem diſtincteQaior ꝓpoſitio habet tres ꝑtes. Quaꝝ prima ꝓbaturſic. Quia figura triagularis ⁊ qͣdrāgularis ſunt diuerſefigure ſpēs. ergo in diuerſis a ſe inuicē deſtinguunt̉. ſicꝭ ſpecies vnius generis ⁊ tn̄ ſicut in eodē. numerus ternariuscontinet̉ in qͣternario Ita triāgularis figura ſiue trigonūcōtinet̉ in qͣdrangulari figura. ſiue tetragono Qd̓ ptꝫ. qͥaſi in tetragono a pūcto cuiuſlibet anguli ad punctū oppoſitū anguli ducat̉ linea. tot erunt in qͣdrangulo ſiue tetragono trigoni quot ſunt anguli Id eſt ſicut ſunt qͣttuor anguli. ita erūt quattuor triāguli ſiue trigoni ⁊ eodē mō eſt devegetatiuo ⁊ ſenſitiuo reſpectu intellectus. Quia ficꝭ trigonū nō ē in tetragono niſi ẜm eē tetragoni. ⁊ potētiā trigoni Ita vegetatiuū ⁊ ſenſitm̄ nō ſtꝭ in rōnali niſi ẜꝫ eē rōnalis ⁊ potentiā vegetatiui ⁊ ſenſitiui Scd̓a ꝑs ꝓbatur.Quia planta brutū ⁊ homo diſtinguūtur inter ſe eſſentialiter ⁊ ſpecifice ꝑ aliquā formā ſuꝑ materiaꝫ eleuatā. talisaūt nō eſt niſi aīa. Ergo in his ſic diuerſis diſtinguunt̉ aīeiſte eſſentialiter ⁊ ſpecifice. Tercia ꝑs ꝓbatur ſcilꝫ ꝙ materia animatoꝝ dꝫ eſſe ꝯplexionata a dominio elementoruꝫformaliū ptꝫ. Quia aīma eſt motiua ꝑfecti aīati. ergo mouet materiā ſuam extra locū terre ⁊ aque Cuius ſignumeſt ꝙ ipſa vtit̉ qualitatibꝰ ignis ⁊ aeris ad mouendū ſuaꝫmateriā ſcꝫ calore ignis ⁊ ſpū aereo. que mouent humo-
res ⁊ mēbra ſolida a dominio terrea Inanimata vēro ſiue naturalia ſunt talia a forma q̄ eſt natura. dans eſſe rm̄et non mouens ſuam materiā. ergo materia eoꝝ debet eſſemixta ⁊ immobil̓r cōſiſtens. immobilitate qͥdem pͥuantemotū ad extra ſeu mobilitatē in dominio elementoꝝ materialium que ſunt aqua ⁊ terra. que ſunt elemēta magismaterialia inquantū magis recedunt a primo corꝑe. ſcilcꝫceleſti Minor habet duas ꝑtes Prima patꝫ. quia ſimplices eſſentie poſſunt eſſe fecūde in gradibꝰ ꝑfectionalibꝰergo poſſunt habere multas potētias. que tamē vniunt̉ intali ſimplici vna eſſentia. ꝓpter quod multitudo illa in nullo p̄iudicat ſimplicitati. nec eſt vnio iſta materialis ⁊ confuſiua. ſed potius finalis ⁊ diſtinctiua Scd̓a pars ꝓbat̉.quia ẜm exigentiā finium diſponunt̉ media. Sed formeſunt fines potentiaꝝ materieꝝ. Igitur oportet materiasẜm ꝙ forme introducēde reqͥrunt diſponi. ⁊ ꝑ alterationēp̄parari. Alteratio vero eſt via in generationē. ⁊ hoc modo intelligit̉ dictum Platōnis aſſerentis formas dari ẜmmerita materiaꝝ Sed contra hoc arguit̉ Si ẜm exigētiam formaꝝ diſponerent̉ materie tunc accidens p̄cederꝫſubſtantiā tꝑe ſicut alteratio generationē. Solutio Materia cum ſuis accidētibus cōſideratur dupl̓r (gracia exēpli Corpus in homīe) Uno mō ẜm potentiā formalē formabilē ꝑ eſſe determinate forme ſpecificabilē. quo mō accipitur corpus vt eſt in potentia generica ſpecificabili perſubſtantialē vitam anime rōnalis. ⁊ ſic p̄uenit aīam Aliomodo conſiderat̉ ẜm potentiā ſubiectiuā ⁊ tunc ſequiturSicut in ꝓpoſito corpus humanū vt eſt potētia ſubiectīaindiuiduas ⁊ ſuppoſitans hmōi vitam ſeqͥtur eam. Et ſimili modo dicendū eſt de accidentibus. quia accidētia diſpoſitiua corporis vt ſic habent eſſe generis. quod indirecteet cōcomitant̉ preuenit accidentia ſpecifica ⁊ indiuidualiacorporis animati. ſicut potentia latens ſub illis accidentibus p̄uenit directe actum latentē ſub his Et ſic ſaluaturhoc cōmune dictum Dans formā dat ꝯſequētia formaꝫFormā em̄ genericaꝫ conſequūtur accidētia generica. ſpecificam ſpecifica Indiuidualem indiuidua. reddendo ſingula ſingulis. ⁊ tamē accidētia generica p̄ueniunt formaꝫſpecificam vel indiuidualē. ⁊ diſponunt ad eam. ſed nunqꝫ accidētia ſequētiaformā vt ſic. diſponunt ad illaꝫ quāſequūtur. Concluſio ſeqͥtur ex premiſſis. Et poteſt ſiccōfirmari. quia quorūcunqꝫ oꝑationes eſſentiales ſe mutuo impediunt ⁊ remittunt ꝑ conuerſionē ⁊ auerſionē illafundant̉ in vna ſubſtātia. Sed ſic eſt de oꝑationibus predictaꝝ animaꝝ. ergo ⁊c̄. Maior eſt manifeſta. quia conuerſio ⁊ auerſio ſunt actus vnius oppoſito modo ſe habētis Minor patet exꝑimento. Experimur em̄ ꝙ intenſe cōuerſus ad actum vnius potētie remittitur in actu alteriusſicut ſtudioſus in actu rōnis remittitur in oꝑatione ſenſitiue vite ⁊ nutritiue. ⁊ ſil̓iter cōuertens ſe nimis ad ſenſibilia amittit vſum rōnis intenſum. ⁊ ſic de alijs potentijs.Secūdo confirmat̉. quia vnius rei ẜm ſpeciem perfecte eſttm̄ vna forma. al̓s non eſſet vnū ens. homo eſt hmōi ergohabet tm̄ vnā animā. Tercio Si in homīe eſſent tres aīeſubſtantial̓r diſtincte vnaqueqꝫ poſſit ſine alia exire in operationē ſuam ꝓpriam. ⁊ ſine rephenſione aut culpa in eadem delectari. cum dans forma dat cōſequentia eam. quibus ꝑficitur in bono ⁊ optimo ſui finis. Hec aūt ſunt potētie ⁊ oꝑationes cum gaudio ip̄is cōnato. gͦ hō licite ſine lege rōnis diffundi p̄t in voluptatibꝰ carnis qd̓ eſt obuiumcatholice fidei ⁊ morali ph̓ie. Quarto. Si in homine cēnt