Druckschrift 
De anima : Mit Epitoma von Gerardus de Harderwijck
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus. ecudusLibri primi de aīa

organi ſui neqꝫ reminiſcit̉ aliquis neqꝫ amat Iſte em̄ palſiones erant intellectus ẜm ſe ſꝫ erāt cōes aīe corpori. Intellectus aūt ẜm ſe forſitan eſt qͥd diuinū et inpaſſibile qd̓ ſeꝑatur a corpore. tunc habebit intelligere alterius modi. et alias delectatōes quibus nihil ētrarium. Redeūdo igitur ad primū dicendū eſt. aīanullo motus mouet̉ ſe ph̓ice. Si āt hoc ꝯcedat̉tanqͣꝫ verū manifeſtū eſt qm̄ neqꝫ a ſeip̄a moueri poteſtvltum aūt his que dicta ſunt irrōnabilius differentie aīam eſſe nūerū ſeipſum mouētē. Inſunt em̄ his īpoſſibilia. primo qͥdē ex ip̄o moueri accidētia. ꝓpria aūt exeo dicūt ip̄am eſſe numerū. Quo em̄ oportet intelligere vnitatē motā et a quo et quō imꝑtibilem et indifferentem exiſtentem Si nāqꝫeſt mota et mobilis differre oportet. Iſtud eſt aliud capitulū in quo ph̓s īprobat opinionēeoꝝ dixerūt aīam eſſe numerū ſeip̄m mouētē dicēsirrōnabilius his opinionibꝰ p̄dictis dixerūt illi aſſeruerūt aīam eſſe nūeꝝ ſeip̄m mouētē Quia ad illā poſitioneꝫ ſequunt̉ īpoſſibilia cōia. ex illa ꝑte ꝯtingentia. dicunt aīam ſeip̄am mouere. ex alia ꝑte ſequūtur ad eaꝫīpoſſibilia ꝓpria ſpēalia ꝯtingūt ex hoc dicūtnūeruꝫ. Prima īpoſſibilia ſunt poſita ſuꝑius. Relinqͥtur igit̉ videre īpoſſibilia ſequūtur opinionē eoꝝ dicunt aīam nūerū ſeip̄am mouentē. circa oꝫ inqͥrerepͥmū. qͦmō ꝯgruit ītelligere vnitatē moueri pͥmo Quianihil mouet̉ niſi hn̄s ſitum. ſi igit̉ vnitas mouet̉ ip̄a habebit ſitū. et ſic erit aliqͥd in ꝯtinuo. et aliqͥd in diſcretoEtiā qd̓ mouet̉ ncc̄e ſit moueri ab aliqͦ. qd̓ differtab eo aut eēntialiter tm̄. aut eēntialiter localiter. querēdum eſt ab iſtis qͦmō vnitas mouet̉ ab aliquo differēteab ip̄a ſubſtantiā locū aūt ſubſtātiā ſolū. tn̄ ipſavnitas maneat indiuiſibilis indifferēs exn̄s ſubſtātiā locū. hoc em̄ eſt ītelligere Quia ſi ponat̉ ſeip̄ammouēs tūc erit motiua ſuijp̄ius mobil̓ a ſeip̄a. motaet tūc oꝫ differat a ſeip̄a ſubſtātial̓r. ſic ſb̓am diuiſibil̓ eſt vnitas. eſt ꝯͣ intellectū definitōem vnitatꝭ Amplius qm̄ dicūt lineā motā plenū facerepunctu aūt lineā et vnitatū motus linee eruntPunctū aūt vnitas eſt poſitōem habēs Nūerus aūt aīe iam alicubi eſt poſitōem habet Hic ponit ſcd̓am rōem ad idē dicēs apud mathematicos cōe dcm̄ eſt motus pūcti facit lineā. et motꝰlinee ſuꝑficiē planā. ſꝫ manifeſtū eſt ex phiſicis qd̓ qd̓mouet̉ ẜm locū. ſitū hꝫ igit̉ ponāt vnitatē moueri oꝫ vnitas ſitū habeat. erit idē puncto qꝛ indiuiſibilevnū hn̄s ſitū eſt punctus. Sꝫ eſt ꝯtra mathematicos dicūt fluxus pūcti facit lineā et nūerū. vnitasmota ē ſitū hn̄s et idē pūcto motu ſuo facit lineānūeꝝ. igit̉ dd̓m eſt aīa eſt nūerus mouēs ſeip̄m. ſꝫlinea moues ſeip̄am vel ſuꝑficies. ꝯceſſerūt em̄ ncc̄ario nūerus ille quē dicūt eſſe aīam eſt vbi ſiue in locohꝫ poſitōem qꝛ ncc̄e fuit eos ꝯcedere ꝓpt̓ motū quē attribuebāt ei tūc ncc̄ario ſequūt̉ inducta īcōueniētiaAmplius āt ſi auferat aliqͥs nūeꝝ aut vnitatērelīquit̉ alius nūerus Plāte āt aīaliū multadiuiſa viuūt et vident̉ eandē habere aīam ſpē

Hic ponit terciā rōnem ad idē. Dicens ſi qͥs auferata numero vnitatē vel numeꝝ relinquet̉ alia numeri ſpēset hoc eſt ideo qꝛ numerus ē multitudo numerata vnūet eſſe numeri ē a diſcretōne ſpēs aūt nūeri ē a mēſura. detet mināte multitudinē quā p̄cipue determīat vltīa vnitas. aufert̉ aliqͥd vl̓ apponit̉ relinquit̉ generis numeri eſt diſcretio. ſꝫ relinquit̉ eadē ſpēs. qꝛ ſpēs dat̉ab vnitate vltima ẜm finit determīat multitudinemIn ꝯtinuis vero ſic eſt qꝛ ex appoſitōne vel depoſitōe cauſant̉. ſed potius a ꝯtinuitate. illa neqꝫ appoſitūapponit̉. neqꝫ depoſitū deponit̉ ꝓpter qd̓ diuiſio lineefacit aliā ſpēm ſꝫ tm̄ aliā lineā in numero. Sil̓r aūt ī hisaīatis hn̄t corꝑa multū ſil̓ia diuerſificata organa diuerſe figure vel paꝝ hn̄t diuerſitatis in organis corporū ſuoꝝ ſicut plante quedā aīalia. ſunt lūbrici terreet ſerpentes anguille qn̄ diuiduntur magis ſequūturdiuiſiones aīarum ſuarum modum diuiſionis continuiqͣꝫ diſcreti. qꝛ in in vtraqꝫ parte diuiſa relinquit̉ aīa eiuſdēſpeciei. hoc non fit in numeris. magis aīa dꝫ dici punctus vel linea vel alia ſpēs ꝯtinue qͣꝫtitatis qͣꝫ numerus.Uidebitur aūt vtiqꝫ nihil differre dicere vnitates aut corpora parua. Et nanqꝫ ex Democriti ſpheris ſi fiant puncta. ſolum autem maneat quantitas. erit aliquid in ipſo. Hoc quidem mouens. illud autem quod mouetur ſicut in magnitudine. Non em̄ ꝓpter hoc qd̓ ēin magnitudine differre aut paruitate acciditquod dictū eſt ſed qꝛ quantum.Hic. p. reprobat eādē opinionē di. taliter dicēs aīaꝫvnitate ſe mouētes nihil dr̄t ab eo d̓t aīaꝫ ꝑua corꝑaCuiꝰ ē qꝛ ſi ponamꝰ ſpheras īdiuiſibiles qͣs d̓t Democritꝰ aīaꝫ pūcta ita remaneat ī eis qͣlitas aliqͣ ſꝫ qͣꝫtitas ſola ī gn̄e. adhuc oꝫ ī eis differat mouēs abeo qd̓ mouet̉ eēntial̓r ſicut pꝫ an̄dicta accidit ī magnitudine mota. ē diuiſibil̓. em̄ ſeqͥt̉ qͣꝫtitatē mobi ex hoc ē magna vl̓ ꝑua. ſꝫ ex ē qͣꝫtitas qꝛ ſic ē diuiſibil̓. aūt motū ē diuiſibile vt ī ſexto phyſicoꝝ on̄ſuꝫ ē.Si igitur vnitas vel punctus ponatur moueri oportet vtrūqꝫ ſit qͣꝫtum ſic vnitas vel punctū diceret̉ eſte corpora parua ſicut dixit Democritus.Unde neceſſe ē aliqͥd eſſe motiuū vnitatumSi aūt in aīali qd̓ mouēs aīa et in nūero. qͣre mouēs qd̓ mouet̉ ē anīa ſꝫ mouēs ſolum.Cōtingit āt qͦdāmō hāc vnitatē. oꝫ em̄ ipſiineſſe qͣndā drām ad alias. Pūcti āt ſolitarijvtiqꝫ differētia erit niſi poſitio. Si quidē igit̉ſūt altere ī corꝑe vnitates pūcta. in eodē erūtvnitates obtinebit locū pūcti tn̄ qͥd ꝓhibꝫī eodē ſi duo ſūt īfinitas. Quoꝝ locꝰ eſtīdiuiſibilis ip̄a. Si āt ī corꝑe pūcta nūerusaīe aūt ſi qui eoꝝ in corꝑe punctoꝝ numerusaīa qͣre oīa hn̄t aīaꝫ corꝑa pūcta em̄ ī oībusvidēt̉ infinita. Ampliꝰ āt quō poſſibile ē ſepari pūcta abſolui a corꝑibꝰ. ſiquidem diuidantur linee in puncta.