De opinionibusantiquorum
¶ Et quidem harmonia quedā rō cōpoſitoruꝫeſt aut compoſitio. animam aūt neutrū poſſibile eſt eſſe horum.¶ Hic ph̓s reprobat hāc opinionē aliqͦt rōnibꝰ dicensharmonia nō hꝫ in ſe niſi duo. Aut em̄ harmonia dicit̉ip̄a rō ꝓportōnis. qua ꝯmiſcent̉ ⁊ ꝯponūtur ꝯmixta etꝯpoſita Aut etiā ip̄a mixtio vel ꝯpoſitio vocat̉ harmonia. Aīa aūt neutrū iſtoꝝ eſt. gͦ Minor ptꝫ qꝛ cū aīa hꝫoꝑatōes q̄ nō ſunt ẜm nūeꝝ alicuiꝰ ꝯmiſcibiliū vel ꝯpoſitorū. mixtio āt ⁊ ꝯpō nō hn̄t ꝟtutē agēdi aliqͥd qd̓ nōreducat̉ ad miſcibilia vel ꝯpoſita in cōi vel in ſpēali. igit̉nō erit aīa mixtio vel ꝯpoſitio. Etiā mixtio ⁊ ꝯpoſitionō agūt aliqͥd niſi vnū qd̓ eſt ẜm actū in quē mixta ſuntvel ꝯpoſita. aīa aūt omnis agit multa.Amplius aūt mouere nō eſt harmonie animeautem attribuunt hmōi omnes¶ Hic ponit̉ ſcd̓a rō ad idē et eſt iſta. Qouere localiternō eſt harmonie. Quia aliter oīa mixta ad harmoniamhaberet motū localē quo ip̄a ſeip̄a mouerent. Aīam aūtmaxime ſenſibilē videmus eſſe motiuā ẜm motū ꝓgreſſiuū. ⁊ ideo oēs fere antiqui dixerunt aīam eſſe diffiniendam ꝑ motiuū eſſe. Quia viderūt plātas nō habere animaꝫ. ſꝫ ꝑtē ꝑtis aīe. aīaliū āt videbat aīas eſſe ꝑfectas¶ Congruit āt magis de ſanitate drn̄e harmoniā ⁊ oīno de corporeis ꝟtutibꝰ qͣꝫ de aīa Manifeſtū āt ſi aliqͥs tentauerit reddere paſſiones⁊ oꝑa aīe harmonia qͣdā difficile ei adaptare.¶ Hic ponit̉ tertia rō ad idē que eſt iſta. Sanitas magis ꝯueniēter d̓r harmonia qͣꝫ aīa ⁊ vniuerſaliter om̄espotentie ſiue ꝟtutes ⁊ habitus corporei. qꝛ tales ſtꝭ incorꝑe ẜm ꝙ ip̄m eſt ꝯmixtū vel ꝯpoſitū ex ꝯtrarijs. tales em̄ ſunt diffuſi in corꝑe ẜm qͣꝫtitatē corꝑis ⁊ ẜm cōponētiū qualitates. qꝛ ẜm tales vnus eſt ſanior altero.Hoc aūt mō nō ineſt aīa alicui corꝑi. ita .ſ. ꝙ vnꝰ ſit animātior alio ẜm qͣꝫtitatē ⁊ qualitatē mixtoꝝ ⁊ ꝯpoſitoꝝQuia licet aīa vegetabilis et ſenſibilis ſint ꝟtutes operantes in corpore ⁊ nō explētes oꝑatōes ſuas niſi in corporis aliqͣ ꝑte tn̄ nō ſunt corporee ꝟtutes mō qͥ dictuseſt. ⁊ ideo habitus corꝑalis virtus corporea eſt. vel qualitas. Anima āt vegetabilis ⁊ ſenſibilis ẜm vires ſuasſunt quidē ꝟtutes incorporee. ſꝫ nō corporee Intellectꝰvero nec virtus eſt corporea nec in corpore ſꝫ ſeꝑata. h̓aūt facile manfeſtat̉ ei qͥ tentat reddere cās oꝑationū etet paſſionū aīe. qͣre vna ſit viſiua. ⁊ alia auditiua. ⁊ tertiaimaginatiua. et qͣrta intellectiua Cauſe āt harmonie ille nō ꝯueniūt Quia nō poſſumꝰ dicere ꝙ ex abūdātiaphlegmatis ſuꝑ cholerā ꝯpoſitio oculi habeat viſum etꝙ abūdantia cholere ſuꝑ ſanguinē in aure ſit auditus. ⁊ſic de alijs diuerſis harmonijs mixtorū ⁊ ꝯpoſitoꝝ. nonem̄ differt imaginatio a reminiſcentia in hoc ꝙ plus habeat oſſis qͣꝫ carnis vel econuerſo.Amplius āt drn̄tie harmoniā in duo reſpiciētes maxime quidē ꝓpriā magnitudinū in habentibꝰ motū ⁊ ꝯpōem ⁊ pōnem ip̄oꝝ cū ſicꝯgruat vt nullū ꝯgeneū p̄termittat̉ Hinc āt eteoꝝ q̄ ꝯmiſcent̉ rōem Neutro qͥdē igit̉ modorōnabile. Cōpoſitio aūt ꝑtiū corꝑis multū inueſtigabilis eſt. Multe em̄ ꝯpoſitiones ꝑtiū
et multipliciter ſūt. Cuiꝰ igit̉ ⁊ quō cōgruit acciꝑe intellectū cōpoſitōem eē aūt ⁊ ſenſitiuū etappetitiuū. Sil̓r aūt et inconueniēs ⁊ rōnemmixtionis eſſe aīam. Nō em̄ eādē hꝫ rōnē cōmixtio elemētoꝝ ẜm quā caro ⁊ ẜm quā os. accidit igit̉ multas aīas habere ⁊ ẜm oē corpꝰ:ſi qͥdē oīa ex elemētis cōmixtōnes ſunt. cōmixtionis aūt rō harmonia anima.Hic ponit̉ qͣrta rō ad idē ⁊ ē iſta ſi harmoniā diuidamꝰin duo. ſciemꝰ vtiqꝫ harmoniā nō eē aīaꝫ. ꝯſiderātes primo maxīe ea q̄ ſūt ꝓpria harmonie ⁊ hͦ ē vt videamꝰ propͥa magnitudinū q̄ hn̄t motū ⁊ pōnē ſiue ſitū ⁊ ꝯſideremꝰꝯpoſitōem harmonie ip̄iꝰ. q̄ ē ex talibꝰ. Qꝛ ille magnitudines tales ſic ꝯpoſite ꝯſonāt iō nō ꝯtingat acciꝑe aliqd̓mixtoꝝ vl̓ ꝯpoſitoꝝ ꝓxim. qꝛ in tali ꝯpōne nō ē ignis iuxta ignē ꝓximꝰ. ita ꝙ nō ſit aliqͥd mediū qꝛ plurimū cuiuſlibet elemēti ē cū plurimo alteriꝰ ⁊ iō vbiqꝫ ignis ē iuxtaaquā ⁊ cetera elemēta ⁊ ecōuerſo qd̓libet cū quolibꝫ ⁊ heceſt vna intētio harmonie ⁊ ē ꝓpria. Ab alia aūt ꝑte d̓r harmonia ꝓportio q̄ ē in rebꝰ miſcibilibꝰ ⁊ cōponibilibꝰ anqͣꝫmiſceant̉. oꝫ em̄ ꝙ ꝓportionata ſit q̄libet cuilibet. qꝛ aliterneqꝫ miſceri neqꝫ cōponi poſſent ad aliqd̓ vnū ꝯſtituēdūet hec harmonia ē in vno qͦqꝫ miſcibiliū ⁊ ꝯponibiliū reſpectu alteriꝰ ⁊ nō eſt oīm ſil̓ mixtoꝝ ⁊ ꝯpoſitoꝝ. ⁊ iō nō itaꝓprie d̓r harmonia ſicut priori mō dcā. Sꝫ neutro iſtoruꝫmodoꝝ rōnabile ē aīam dicere harmoniā Qixtura em̄et ꝯpoſitio corꝑis multū facile inueſtigat̉ qͣlis ſit in qͦlibetmenbro ſil̓i vel diſſimili. ml̓te em̄ diuerſe ſūt diuerſaꝝ partiū corꝑis ꝯpoſitōnes ⁊ manifeſte ſūt qꝛ in oſſe ē plꝰ terreſtreitatis in carne plus ſanguinis. ⁊ ſic de alijs. Queratur ergo cuiꝰ menbri cōmixtio vel cōpoſitio ē intellectꝰet cuiuſmodi alia cōmixtio vl̓ ꝯpoſitio ſit fenſitiua potentia cuiꝰ ſit appetitiua. ⁊ nō erit aſſignare Sil̓r āt ex iſta opiniōe ſeqͥt̉ ꝙ incōueniēs ē dicere aīaꝫ eē rōeꝫ ⁊ ꝓportōeꝫꝯtēperamēti vl̓ mixture. nō em̄ vna ⁊ eadē rō ē harmōiecōtꝑamēti ẜm quā ē os ⁊ ẜm quā ē caro. Cū gͦ ml̓te ⁊ diuerſe ſūt hmōi ꝯtꝑamēti rōes in vno corꝑe aīato multotiens ſeqͥtur ml̓tas ineſſe aīas in eodē corꝑe ponit̉ ſiqͥdeꝫaīa eſſe rō ⁊ harimonia ꝯtꝑamēti. corpus aūt organicū inꝑtibꝰ diſſimilibꝰ ml̓tas hꝫ tales harmonias. Hec igit̉ tōit̓dicta ſunt ꝯtra eos qͥ aīam harmoniā eſſe dixerūt.Inueſtigabit aūt hoc vtiqꝫ aliqͥs ab Empe.vnūqd̓qꝫ hoꝝ rōne quadā dicit eſſe vtrū igit̉hec rō aīa aut ē magis aliqͥd cū ſit in ꝑtibusHic ſpecialiter reprobat opinionē Empe. di. ꝙ ſpēaliter ab Empe. inueſtigādū ē q̄ harmonia ſpēaliter ſit aīaDicit em̄ Empe. qd̓libet corpoꝝ mixtoꝝ rōem ⁊ harmoniā eē qͣndā ẜm formā q̄rendū igit̉ ē vtrū aīa ſit illa harmonia ſiue ꝓportio tꝑamēti qͥ ē in ſingulis mēbris corꝑisvel ſit aīa in mixtis corꝑibꝰ ⁊ mēbris ex tali mixtura. cuꝫtn̄ alteꝝ ſit aliqͥd a mixtura ⁊ ꝓportōne. Si em̄ ſit mixtura ſinguloꝝ mēbroꝝ. tūc ineuitabil̓r ſeqͥt̉ multas eē aīas īvno corꝑe ⁊ eodē. Si aūt ſit alterū aliqͥd cauſatū a mixtura. ad minus ab Empe. dr̄a debuit aſſignari.Amplius aūt vtrū cōcordia cuiuſlibet mixtionis cauſa aut eius que ẜm rōnē ⁊ hoc vtrumrō eſt aut alterum aliqͥd preter rōnem. Hec qͥdem igitur habent hmō i dubitatōnes.