de ꝯͣben. emp. l. cū manuſata. §. nemoScd̓o p̄t ꝯtinger̄ tale dānū ex fortunavn̄ ſi ꝑierūt caſu fortuito: cui reſiſti nōpotuit. tex. dicit in p̄dicto. §. damna. ꝙꝑſculū eſt cōe proinde ſi oues eſtimateerat. xx. lib. ruſticus tenet̉ reſtituere. x.Nā ſi nil reſtitueret: totū dānū vtiqꝫ. foret meuꝫ. qd̓ eſt ꝯͣ. d. §. dāna. ꝗ dicit ꝙdānū eſt cōe. Et ex hoc hꝫ ꝙ al̓r iudicamus de caſu fortuito: al̓r. de caſu nāli.Tertio ꝯtīger̄ p̄t ex cl̓pa vn̄ ſi cl̓pa ruſtici dānū illd̓ſuꝑuē iret: ip̄e ad emēdātn̄r totiꝰ .ſ. qͣꝫtitatꝭ. qꝛ an̄ tp̄s diuidēdeſocietatꝭ oēs oues erāt mee: lꝫ eſtimatetradite fuerint. Si ꝟo poſtqͣꝫ ones eq̄liter ꝑtiri debeāt dānuꝫ īteruenit ruſtici culpa: tūc nō tnr mihi niſi ad dimidiā p̄cij ꝑtē: qꝛ in plus n̄ me dānificauit. Et ex his pꝫ ẜꝫ Bal. ꝙ ſi p̄dictū dānū īteruenit ex naͣ ꝑtinet ad tradētemſi ex fortuna ꝑtinet ad tradentē ⁊ recipienteꝫ. ſi ex culpa: ꝑtinet tm̄ ad recipientē hec ſan. Ber. Notādū tn̄ ꝓ declaraiōe totiꝰ mae ꝙ qn̄ aīalia tradūt̉ inſocietate: tūc aliqn̄ ſūt aīalia groſſa: vtboues ⁊ ſil̓ia. Aliqn̄ minuta: vt oueſ ⁊hmōi. Si groſſa aliqn̄ dant̉ ieſtimataaliqn̄ eſtimata: ſi ieſtimata aliqn̄ cumterra ⁊ aliqn̄ ſine terra ieſtimata ⁊ fine terra: aut factū ē aliqd̓ pactū: aut ſiPrīo caſu vr̄ ꝙ pactū ſit ẜuādū. C. depac. l. ſi paſcēda. dūmō ſit tale qd̓ arbitrio boni viri eqͣlitatē ꝯtineat. ꝯſiderata qͣꝫtitate capitalis ex ꝑte dātis ⁊ eſtimatiōe oꝑaꝝ ex ꝑte recipiētis. Nā ī ꝯͣctu ſocietatis: ſemꝑ arbitriuꝫ boni viriꝟſari dꝫ: vt ꝗ plꝰ ſocietati ꝯtulerit: vl̓pecūie vel oꝑe: vel cuiuſcūqꝫ alteriusrei. ille plꝰ de lucro recipiat. ff. ꝓ ſo. l. ſinō fuerit. ⁊ in. l. in propoſitok ¶ Iō iuferūtur ꝗdaꝫ qneſtiōes circaaīalia groſſa. ⁊ eft xij. iordie. P. traditIo. bouē ⁊ vitulū nutriendos vſqꝫ adannū. hac .ſ. ꝯuētiōe ꝙ in fine auni vēdant̉ ⁊. P. an̄ eia extrahat ſuū capitale. de ide diuidat̉ lucꝝ. Dico ꝙ ī hͦ cāuduo ſūt nē̄aria ad hͦ vt ſit licitꝰ. Primū ꝙ. P retineat ī ſe ꝑiculū fortuitūcapital̓. Scd̓m ꝙ ſi aīalta minꝰ vēdoImti.rent̉ qͣꝫ fuerit ēpta n̄ tn̄ ex hͦ. Io. teneatur ip̄i. P. ad ſupplēdū ꝓ capitali de ficiēte: qꝛ ſūc eēt capitale ſaluū qd̓ n̄ lꝫ.¶ Tertiodecio. Pōe ꝙ. P. locat Io. 13duos boues: voles qͦlꝫ. meſe duas minas frum̄ti ⁊ retinet ſibi ꝑiculū dictorū bouū. ℟. ꝙ talis locatio eſt licita dūmō tm̄ ſit lucꝝ qd̓ rn̄deat vtilitati q̄ p̄thr̄i de bobꝰ al̓r illicita eſt. Nā ſi nullovtilitas de bobꝰ adueniret: nil dare debebat. al̓r meteret vbi non ſeminauitquod vtiqꝫ iniuſtum eſſet.¶ Quartodecio. Pone ꝙ. P. locat 14Io. duos boues eſtimatos cū hac ꝯditiōe .ſ. ꝙ dictꝰ Io. laboret ſibi cū dictiobobꝰ in anno. xij. bubulcas terre: ⁊ i fine anni boues vēdi debeāt atqꝫ. p. totū ſuū capitale prīo rebr̄e dēat. ⁊ Io.br̄e dēat medietateꝫ lucri dictoꝝ bonūQuid iure. Dicēdū ꝙ talis ꝯͣctꝰ licitꝰeſt: ſi ip̄e. p. obẜuat duo. prio: ꝙ retineat ſibi ꝑiculū dictoꝝ bouū. Scd̓o ꝙ ꝓmittat ipſi Io. ſe ſatiſfacere de laborequē ſuſtinebit in laborādo terras ſuasEt hoc ad arbitrium boni viri: que ſatiſfatio cōputat̉ in hoc ꝙ dat ſibi medietatē bouū. Sꝫ ſi nullū lucruꝫ fieretde bobꝰ. tūc. p. recōpēſare tn̄r pro expēſis ſcis a Io. de ipſa boua ſorte vnop̄dictoꝝ duoꝝ d̓ficiēte: ꝯͣctꝰ illicitꝰ ē¶ Quintodecio. An licituꝫ ſit locare 15boues ad laborādū ad quartā ꝑtem lucri ⁊ dani. ℟. ꝙ ſic. dūmō locans boues labrāti ꝓmittat cōpetēter ſe ſatiſſactuꝝ pro labore queꝫ ſuſtinet: ſiue fiatſatiſfactio d̓ expēſis factis ex ꝑte datisſiue de ſorte bouū ſi ibi nō fuerit lucꝝal̓s ꝯͣctus illicitus eſt.¶ Sextodecio. pone. p. tradit Io. du 16os boues eſtimatos. xx. flor. vt cuꝫ eislaboret viqꝫ ad annū: tali vꝫ pacto ꝙipſe Io. teneat̉ fidel̓r eos nutrire expēſis ſuis: atqꝫ in fine āni p̄dictos bouesvel eſtimatōeꝫ p̄dictā cū qͣrta ꝑte lucriſi inde lucratꝰ fuerit vel tm̄ minꝰ ipſaſtimatōe. qͣꝫtū portat qͣrta ꝑs dāni: ſi īde ſuꝑuenerit dānū: teneat̉ ipſi. p. dare ⁊ ꝯſignare: nūꝗd talis ꝯtractꝰ licitus erit. Dicendum ꝙ talis contractus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten