tales domus liuellari ſolite ſunt in eodeꝫ loco. ⁊ mediolani eſt ꝙ quis hēatquattuor cū dimidia: vel quinqꝫ de livello in rōne centū ⁊ ſic qn̄qꝫ ꝓ centenario erit iuſtū p̄ciū ⁊ iſtud veriſſimū⁊ rō quare in domibꝰ ⁊ poſſeſſiōibusprecioſis tenet̉ ꝯductor plus ſoluer̄ exꝯͣctu emphitcotico qͣꝫ ex ſimplici locutione eſt qꝛ preciū fictus qd̓ ex ſimplici locatiōe annuatiꝫ ſoluit̉ datur pͥncipaliter pe reſpectū ad ip̄os fructꝰ nōad preciū rei ⁊ vr̄ eſſe quedam tacitavenditio fructuū. Sꝫ penſio ſiue fictꝰqui ſoluit̉ ex ꝯͣctu ephiteotico ſiue liuellario nō dat̉ pͥncipal̓r per reſpectuꝫad fructus. Sed in recognitioneꝫ dominij tm̄ vt no. bar. ī. l. l. C. de iure em̄phi. Sꝫ dubiū eſt an iſta quinqꝫ ꝓ cētenario debeāt eſſe habito reſpectu adpecuniā ſolutā ꝑ emptorē an ad valotem rei vel eiꝰ fructuum exempluꝫ incaſu noſtro domus vendita valebat.M. cc. duca. habendo reſpectū ad pecuniā ſolutā erūt quinquagn̄ta. habenAo vero reſpectum ad valorem fundierūt. lx. ducati. Credo ꝙ de iure ciuili⁊ canonico debeat haberi reſpectusad valorem fundi venditi. Sed in foro ꝯſentie credo ꝙ debeat haberi reſpectus ad pecūiā ꝑ emptorem ſolutā⁊ ſic eſt ꝯſuetudo Mediolani q̄ ī iſtisꝯctibus attēdenda eſt ar. l. ſemꝑ in ſtipulatiōibus cum ibi no. ff. de regu. iur.preſertim cū iſta iuſtificatio penſionispro liuello. Scilꝫ quinqꝫ pro centenrio ſit interducta de iure ciuili vt habetur in. d. §. qꝛ ꝟo leonis. ⁊ in. d. auc.ꝑpetua. Iſta enim liuella perpetua ſūta iure ⁊ ꝯſuetudine approbata. c. i. ibi⁊ in pͥuato ex naͣ ꝑpetui liuelli in ti. dealie. feu. in vſi. feu. Et ſi fiat pactū d̓ retrouendēdo ſit gr̄a vēditori: qꝛ melieſſet emptori hoc facere. Si ēt fiat pactū de locādo ſeu inueſtitura ꝑpetua h̓etiā improbatum ẜm glo. in. c. ꝯqueſtus. de vſuris. Si .n. accipiēs ad liuelum ſentiat ſe grauari ex ipſe liuellopōt cedere rei liuellate ⁊ illā ſuſcipietēter ēptor. Sꝫ liuellat ſibi ad gr̄am454potius vt cōplaceat ipſi venditori. Etẜm Bar. ⁊ Sal. in. d. l. i. ſunt eiuidē cōditiōis ⁊ nature ⁊ ſolo noīe diſcrepāt.Et ꝗcꝗd ſit de iure ex cōi viu loquēdiappellamꝰ ꝯͣctū emphiteoticū liuellariū ⁊ eꝯͣ. Et ſic vno materno ſermoneſemꝑ appellat̉ liuellum. Adeo ꝙ dicitBald. in. d. c. i. ꝙ natura ꝯͣctꝰ liuellarijeſt vt ꝯceſſio fiat in ꝑpetuū. Et iō ſi reperiat̉ ꝯceſſa ad liuellū ſimpliciter preſumet̉ ꝑpetua. Et ex p̄diciis pꝫ eē faliūqd̓ ꝗdaꝫ dicūt .ſ. ꝙ nō lꝫ nec iure diuino: nec ciuili: nec canonicorplus precureciꝑe dādo in emphiteoſiꝫ qͣꝫ ſi res locaret̉: qꝛ eſſet ꝯͣ iuſticiā cōmutatiuā q̄vult in oībꝰ ẜuari equalitatē vt qͣꝫtumꝗs dedit: tm̄ recipiat ⁊ ꝙ ſi ēphiteotaſoluat plus qͣꝫ faceret ſimpliciter ꝯductor nō eēt equalitas ergo ꝯͣ cōſciam.Sꝫ ex p̄dictis pꝫ iſtud nō ꝯͣ iuſticiamcōmutatiuā ſꝫ ẜm. qꝛ ẜm iuſticiā ꝯmutatiuā illa eſt iuſta penſio q̄ collecta inxx. ānis verā rei eſtimatiōeꝫ ꝯtinet dādo in emphiteoſim: ēt ſi paꝝ vel nihilex re locata ꝑciperet̉ vt ꝓbat̉ in. d. §.qꝛ ꝟo leonis: qd̓ ēt obtinet in foro cōſcīe. vt pꝫ ex ſupradictis. nō ob. ſi dicatur hͦ eē ꝯͣ ius nāle qd̓ diſponit ꝙ quiſentit ꝯmodū debeat ēt ſentire īcomodū. Et ꝙ emphiteota ꝗ ſentit incōmodū reꝑatiōis rei emphiteotice. d. l. i. debeat ēt. hr̄e ꝯmodū vt minꝰ ſoluat qꝛrn̄deo ꝙ ⁊ ſi onꝰ reꝑatōis ad eū ꝑtineat attn̄ hꝫ malꝰ ius qͣꝫ hꝫ cōductor: qꝛhꝫ vtile dn̄iuꝫ. Iteꝫ nō pōt expelli perdn̄mr ēt ſi vellet rē ī ꝓprios vſus habere. qd̓ ſecꝰ ē ī ſimplici colono. l. edē. C.loca itē ſentit ꝯmodū ſi res melioraret̉curiu tꝑis qd̓ n̄ eſt in ſimplici colonoita ꝙ nō ē bonū arguere a ſimplici colono ad āphiteotā. l. ſtipulātē. §. ſacraꝫver. ſꝫ hec diſſimilia ſūt. ff. de ver. obNec obſtat ſi dicat̉ hoc eē ꝯͣ ius ciuile⁊ canonicū. vꝫ ꝯͣ auc̄. ꝑpetua. sͣ. alle. canonizatā. x. q. ij. ꝑpetua. vbi ſi dat̉ ī em̄phiteoſiꝫ res eccl̓iaſtica ſit diminutioſexte ꝑtis. qꝛ rn̄deo ꝙ veꝝ eſt in eccl̓iaſtican p̄cioia: tūc bn̄ de iure p̄t fieri diminutio ſexte ꝑtis. ſꝫ ꝙ n̄ poſſit dari ſiE C 3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten