vtilitatibꝰ eccl̓iaſticis. ꝓ hoc. c. lꝫ de regula. vbi pꝫ ꝙ folicitudor labor ⁊ doctrina ꝑferūt ſilētio: ꝯtēplatiōi ⁊ getiqꝛ vtilitas publica p̄ferēda ē pͥuate. ⁊hͦ veꝝ ẜm hō. n̄ pͥuata īcludit̉ tb̓ publica. alias ſecꝰ. ⁊ hoc intell̓r qn̄ ꝑſonapͥuata hūit electioneꝫ: ſꝫ ſuꝑior dꝫ p̄ſerre publicā lꝫ pͥuata nō excludat̉ ſb̓ publica. vt ī. c. bone. el. pͥmo de po. pla.¶ Lpoſſit vouere dictū eſt ſupra in preOtum. iij. de voto ꝯiugū: An vxorcedenti. capitulo. §. xiiji ¶ Utꝝ alter ꝯingū poſſit vouere ꝙ n̄petet debitū. ℟. cōiter ẜꝫ doc. ꝙ ſic. dehoc vide. sͣ. īpedimentū. xi. ſi tn̄ ꝗs voueret ꝙ nūqͣꝫ redderet debitū ſi vxorēcū ꝯtingeret ducere: nō tn̄r illud votūſeruare ẜm gl. i. c. ſi ꝗs votū. xxvij. q. i.De hͦ vid̓. sͣ. Impedimēto. iiij. §. viij.2 ¶ Utꝝ ꝯiurx ſi det lniaꝫ ꝯiugi vt voueat caſtitatē poſſit diciā lnīam reuocare. ℟. ẜꝫ Tho. ī. iiij. ꝙ ſi exp̄ſſe ꝯſenſit ⁊ dedit luiaꝫ. nō p̄t votū a coniugeemiſſū reuocare. xxxiij. q. v. §. fi. Pe.tn̄ addit ꝙ aut dedit in facie eccl̓ie ⁊qͦſi in iudicio: ⁊ tunc non p̄t reuocareAut in pͥuato. ⁊ tūc an̄ vſuꝫ lnie reuocare p̄t ſꝫ nō poſtea. Si aūt diſſiml̓atad tꝑ̄s vxoris vetū ⁊ poſtea hita deliberatiōe reuocat. mulier n̄ tn̄r īplereAddit ēt Inn. ꝙ ꝯiūx. ꝗ dat lnīaꝫ vouendi. ſi ip̄e nō voueat nō impediturexigere debitū ar. extra de ꝯuer. cōiu.c. i. Idē Ber. ⁊ Ho. alia ꝟo vxoris vota in ꝗbus reꝗͥrit̉ ꝯſenſus viri. vir. ētpoſtqͣꝫ ꝯſenſit. reuocar̄ p̄t: ſꝫ tn̄ peccatreuocādo qd̓ ꝯſenſit: xxxiij. q. v. c. manifeſtū. hoc intellige ſi ſine cā reuocatNec in̄ adhuc credēdū eſt illū peccare mortal̓r. ēt ſi ſine cā reuocaret vxortn̄ viro qͣlitercūqꝫ obedire dꝫ. Et de hͦpa. in. c. cariſſimus. de ꝯuer. ꝯiu. faciregulā. ꝙ nullū votū abſtinentie pōꝫvxor emittere ſiue cōſenſu mariti. ⁊ ꝙmaritꝰ pōt reuocare. lꝫ pͥus ꝯſenſe rit.Nō ſic aūt ecōtra de hoc vr̄ tex. ī. d. c.manifeſtū ⁊. c. noluit. .xxxiij. q. v. Et pl̓ꝰdicit pa. ibi ꝙ nō obſtāt ꝙ maritꝰ cōſenſert voto cōtinentie vxoris. tn̄ ad443hoc peterit Aud reuocare. qꝛ eū iuradiuina ⁊ hūana dent marito plenā facultatē in voto abſtinētit: ⁊ ꝯtinere ēvotū abſtinētie. vt in. c. ſi tu abſtinesxxvij. q. ij. abſqꝫ dubio vt ꝙ votū ꝯtinētie ēt poſſit reuocare. tn̄ maritꝰ peccat reuocādo id in qd̓ ſemel cōſenſit.hec. pa. cōiter tn̄ tn̄r oppoſituꝫ. ⁊ hociutius Opīotū Pa. poſſet tolerari an̄qͣꝫ vxor emiſiſſet votū ꝯtinētie. ꝙ tūclꝫ vir ei lnīaꝫ dederit vouēdi ꝯtinētiāſiue publice. ſiue in pͥuato. vir poteritreuocare. Secꝰ ſi iā emiſiſſꝫ votū ⁊cͣ.¶ Quid āt ſi duo aſtricti voto ſimpli3ci ꝯͣhūt mr̄imōiū. an̄ teneat Dic ꝙ ſiclꝫ neuter eoꝝ exigere vel redder̄ debeat Et hoc ſiue hmōi vota emiſſa fuerint an̄ ꝯͣctum mr̄imoniū vel poſt Etplus dicit Inno. vt recitat Panor. ind. c. cariſſimus. ꝙ ſi iſti cōiuges poſtmutuū votū cōtinentie ſe carnal̓r cōmiſceāt ꝓles inde genita non eſt ltīaqꝛ nō ẜm legeꝫ ſunt ꝯiuncti. Nō enimeſt amplius inter eos mr̄imoniū quoad exercitū carnis. Et ideꝫ notat glo.in. c. miſtri. lxxxi. di. Ideꝫ dic ⁊ fortiusſi vxor vouit continentiam marito intrāte religionē: vel ꝓmoto ad ſacrosordīes. nā ſi d̓ nouo ꝯiūgāt̉ ſoboles ēilltīa. d̓ hͦ vide. sͣ. illegitimꝰ. itij. §. x.¶ Quid ſi ābo ꝯiuges in domo vo 4ueāt ꝯtinentiā ⁊ alter vult frāgere. ℟.ẜꝫ Ray. Si abo pari ꝯſenſu emiſerūtvotū: tūc ēt ſi maritꝰ velit pēitere ⁊ votū frāgere: ipſa inſtāter dꝫ ꝑſeuerare īvoto qd̓ fecut. xxxiij. q. v. qd̓ deo. Concor. Hoſt. addens ꝙ ꝑꝑ. hmōi votumvtriuſqꝫ. non pōt vnus ſine lnīa alterius religionem intrare.¶ Utꝝ vir timēs de icōtinētia vxorispoſſit facere votū vltramarinū. ℟. ẜꝫTho. in quolꝫ ea q̄ ſunt neceſſitatis n̄ſūt dtermittenda ꝑꝑ ea que ſūt ꝓprievolūtatis. ex neceſſitate aūt viro īmīetvt gerat curā vxoris: qꝛ caput ml̓ierisvir ē: ſꝫ ꝙ accipiat crucē ad trāſſerendū ſe vltra mare ſb̓iacet ꝓpͥe volūtativnde ſi vxor ſit talis que ſequi nō poſſit ⁊ de eius incontiuēti timeat̉ nōB G 8
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten