nō eſt ex eo. Inu. dat notabilem 1o. ꝗqn̄qꝫ ꝗ vonit viſitare terrā ſāciā obdeuotionē. Qn̄qꝫ ꝓ iubſidio īpedēdoterre ſancte. Prio cāu nō tenet̉ votumexeꝗ ꝑ aliū ſuꝑueniqe impedimento:Secūdo cau ienet̉. qꝛ exqͣ vouit ꝓ ſb̓ſicio: dꝫ īpedire ſb̓ſidiū meliori modoqͦ pōt. Et no. hͦ ſingularit̓. Nā facit adea q̄ dcā ſūt. sͣ. vt votū emiſſū ꝓ deuotiōe n̄ obliget vonētē ſuꝑuēiēte īpedim̄to oīs ſpeditiuo Ho. tn̄ limitat pͥmūocm̄ qn̄ īpedimētū nō erat tꝑe voti.Al̓s aūt ne votū deciſoriū videat̉: tn̄rvotū redime̓: qd̓ nō putat Pa. veꝝ niſi vouēs eēt certus d̓ īpedim̄to ꝑpetuoal̓s dꝫ ītelligit cū pͥmū ꝯmode poteritItē Pa. dat aliā limitationē. vt ex impedimēto ſuꝑueniēte tollat̉ obligatiovoti. qn̄ priꝰ nō fuit ī mora exequēdial̓s āt votū eſſet cōmutādū vel redimēdū. h̓ pa. in. d. c. licet. vide ēt glo. fingularē. i. d. c. nō ē q̄ dicit: ꝙ in voto intelligit̉ ꝯditio gn̓alis ſi ꝯmode fieri pōtſꝫ hͦ nō plꝫ Pa. ꝗ putat ꝙ impedimētū difficultatiuū voti nō auferat obligationē ſꝫ reddat facilitatē diſpenſandi. pro hoc c. i. extra eo. vbi ponderat̉cauſa infirmitatis.Otum. ij. Quis poteſt vouere.1 ¶ Utꝝ ep̄s poſſit vouere. ℟ ẜm hoſt.nō pōt fine lnīa pape votū emittere ꝑqd̓ diſſoluat̉ viculū mr̄imonij. qd̓ eſtinter ip̄m ⁊ eccl̓iaꝫ ſuā exͣ de regu. lꝫ.Itē nec aliud votū ꝑ qd̓ graue p̄iudiciū fiat eccl̓ie ſue: vt de lōga ꝑegrinatiōe. ⁊ hmōi. ex. eo. magne. Uotuꝫ tn̄abſtinentie ⁊ clemoſyne emitte̓ pōt.z ¶ Utꝝ ꝗ ſubiecti ſūt ptāti alteriꝰ poſſint vouē. ℟. ẜꝫ Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxviij. Nullus pōt ſe firmiter obligaread id qd̓ ē ī ptāte alteriꝰ. ⁊ ꝗcūqꝫ ē ſb̓lectꝰ alicui: qͣꝫtū ad illd̓ in qͦ eſt ſubiectus nō ē ſue ptātis. ⁊ iō nō pōt ſe firmiter ꝑ votū obligare ad id ſineˡ conſenſu ſuꝑioris. n̄ tn̄ peccat vouēdo: qꝛintelligit̉ ꝯditio tacita .ſ. ſi n̄ reuocāt̉ aſuꝑiore: exqͦ licita reddunt̉ valida.¶ Utrum pueri poſſint vouere. ℟. ẜmTho. vbi. sͣ. pueri an̄ ānos puberiatis411duplici rōe vouere n̄ pn̄t. primo qꝛ vtin pluribus pariūt rōis defectū: ſicutpꝫ in furioſis ⁊ amētibꝰ ꝗ ſe voto nonpn̄t obligare: dū ſūt ī furia vel amētiaScd̓o: qꝛ ſūt lptate ꝑentū vel tutoruꝫꝗ ſtit eis loco ꝑentū. ⁊ iō eoꝝ vota exduplici cā rebur n̄ hnt. Dicēdū ē ergo ꝙ ſi puer vel puella an̄ pubertatisanos nōdū hēat viū rōnis. nullo mōpōt ſe ad aliꝗd obligare: ſi ꝟo aū annos pubertatis attigerit viū rōnis: p̄tꝗdē qͣꝫtū ī ſe ip̄o ē ſe obligare. ſꝫ votūeiꝰ pōt irritari ꝑ ꝑentes: quoꝝ cure remanet adhuc ſubiectus. hec Tho. Etꝙ votū pueri an̄ ānos puberiatis obliget: facit ẜm pa. c. ij. ex. eo. iūcta glo.vbi ip̄e īfert ꝙ votū emiſſū in puerilietate efficaciter obligat: lꝫ p̄ſtet facultatē obtinēdi cōmutatōeꝫ. ⁊ ſic mīoretas nō īpedit obligationē querēdamdeo. ⁊ dr̄ puer poſt. vij. anū. ⁊ ſic poſtdoli capacitatē ꝗs obligat̉ ex voto. ⁊ īhoc tene ſꝑ menti dictū tex. qꝛ vi dicitPa. alibi n ē ita clarꝰ. Addit ēt pan.ꝙ cū tale votū emiſſū in puerili etatevideat̉ potiꝰ ꝓcedere ex qͣdā facilitateai qͣꝫ diſcretiōis arbitrio obligat vouētē: lꝫ facilitas p̄ſtet cām diſpēſādi: velꝯmutādi. Addit tn̄ Tho. ꝙ qͣꝫtūcūqꝫꝗs ſit doli capax an̄ ānos pubertatꝭ npt tū ſe obligare voto ſolēni ⁊ religionis ꝑꝑ eccl̓ie ſtatutū qd̓ reſpicitꝰ qd̓ inpluribꝰ accidit. poſt ānos aūt pubertatis pn̄t iā ſe volo obligare. ſimplici:vl̓ ſolēni abiqꝫ volūtate parētum.¶ Quid ai ſi puer an̄ ānos puberta 4tis vouerit ſe ſeruaturū ꝯtinētiā. vel ingreſlurū religionē cū venerit ad etatēltiaꝫ: vl̓ cū pr̄ eiꝰ obierit. Nūꝗd pr̄. votū illud reuocare vel irritare pōt ꝯͣdicēdo. ℟. Aſten̄. li. i. ti. xx. referi Ug. dicere ꝙ nō. ſed Rod̓. dicit ꝙ pōt. quevidetur humanior opinio. vnde nontenebitur illud ſeruare niſi reꝝ voueatvel iuret quia obligatio ſemel extincta non reuiuiſcit: nec pater: nec tutor peccant in reuocādo: quia hoc eisconceditur a iure ⁊ a deo. Nō etiamꝙ ficet in. d. ceſu talis non obligeturM 6
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten