tentū p̄terijt. cōcludit ꝙ nigilominꝰ tꝫteſtm̄ ẜꝫ bar. ⁊ in. §. ⁊ ꝗd ſi tm̄. ff. d̓ li.⁊ po. rō qꝛ ille n̄ dꝫ admitti ad rūpen̄.vl̓ dicēdū nullū ꝗ n̄ admitteret̉ ab īteſtato vl̓ ieſtō rupto vel nullo penitꝰ teſtō ꝯdito. vt. l. poſthumꝰ. §. ſi ꝗſ ex hijtff. d̓ ioſ. ie. cū tc n̄ videat̉ fieri iuria nepoti cū nō ſibi d̓beat̉ ltīa: qꝛ ltīa ē t̓tiaeiꝰ qd̓ ꝗs eē ab iteſtato hiturª: ſꝫ dictꝰnepos nihil ē hiturus ab iteſtato ꝑꝑexn̄tiā filij emācipati vt. l. cū q̄rit̉ ⁊ inaucͣ. nouiſſima. C. d̓ iof. te. ⁊ ita tꝫ bal.⁊ ang. ⁊ Imol. i. d. §. ⁊ ꝗd ſi tātum.30 ¶ Quid at ſit p̄teritio dic ẜꝫ ang. deare. i. d. iſti. §. mr̄. ꝙ ē ſilētiū circa īſtitutiōis bn̄ficiū exheredatiōis odium:31 ¶ Sꝫ pōe ꝙ ꝗs hꝫ filios ⁊ filias tenetur ne oēs īſtituere. ℟. ꝙ ſic oēs ltīosvel ex heredare ſi quē n̄ vult. ⁊ ſubeſtcā iſti. d̓ exhere. li. ipͥn. ēt filias dotataſſꝫ ẜꝫ aliqͦs iufiicit īſtituere i dote. Alijvt Azo. dicūt ꝙ oꝫ iſtituant̉ ī aliqͦ modico p̄ter dotē: ⁊ ē tutiꝰ ⁊ ē ſ ꝓfeſſos inreligionē. C. de ep̄i. ⁊ cle. l. fi. §. h̓ ēt cognitū. ⁊ idē dic ī nepotibꝰ qn̄ filij premortui ſūt īſti. de he̓. q̄ ab īteſtato. d̓ fe.§. ita demum ⁊ ēt in poſthumis. C. depoſthu. here. inſti. l. quod certatū eft.32 ¶ Quis āt dicat̉ poſthumus glo. ſuꝑ℟ica d̓ poſthu. hr̄ iſti. dic̄ ꝙ ꝗnqꝫ modis ſit poſthumꝰ .ſ. natꝰ pꝰ mortē pr̄isitē pꝰ teſtm̄ an̄ mortē. itē arrogatꝰ filiꝰitē pꝰ mortēⁱ aui īcipit nepos ī ſuis pr̄isptāte eē. Itē nepos auo moriēte filio33 ¶ Utrū ſit aliꝗs cāus ī qͦ poſthumꝰ p̄teritꝰ nō rūpat teſtm̄. ℟. ꝙ ſic .ſ. ī teſtōmr̄iſ q̄ d̓cedet ī puerꝑio: ſꝫ ſuccedet cūalijs fratribꝰ vl̓ nepotibꝰ eqͣl̓. ſi tn̄ mr̄ īſtituiſſet extraneū aget de īoffi. teſta. ⁊rūpet. C. de inoffi. teſta. l. ſi mr̄.34 ¶ Utrū hn̄tes ꝑētes magnos qͦs timet ⁊ volēs ꝓuidere aīe ſue reliꝗt medietatē oīuꝫ bonoꝝ ſuoꝝ pauꝑibus: ⁊dic̄ iſi ꝯtīgeret mē face̓ aliqd̓ teſtm̄ ī qͦꝯſaguieos meos īſtituerē ꝑ qd̓ reuocaret̉ pn̄s iudiciū ex nūc tibi. p. notariopublico tāqͣꝫ ꝑſone publice ſtipulāti ⁊recipiēti ꝓ dictis pauꝑibꝰ dono irreuocabil̓e ⁊ iter niuos dictā medietatē bonoꝝ meoꝝ ꝯſtituēs me ex nūc eā poni1dere p̄cario noīe. Facit tādē alid̓ teſtm̄mō q̄rit̉ vtꝝ pauꝑes valeat aliꝗd hr̄eex tali donatōe. ℟. bal. ī li. de vſi. fen. d̓feu. da. īuicē. l. cōmiſ. c. ſi ꝗs ꝙ fueruntopiones vna ꝙ ſic. q̄ ē dn̄i Dy. ff. de teſta. l. he̓des palā. §. fi. ⁊ ī regula qd̓ ſemel placuit de re. iur̄. li. vi. alia ꝙ n̄: qꝛiſte ꝯciꝰ donatōis vr̄ īpedire liberā teſtamēti factōeꝫ. ff. de ꝟ. ob. l. ſtipulatiohͦ mō. Sꝫ aduerte ꝙ noſ ſumꝰ extracaſū doctoꝝ. nā hͨ īteruenit traditio: vn̄⁊ ſi donatio eēt īfirma ⁊ ſine cā: tn̄ dominꝰ volēs trāſferre dn̄iuꝫ trāſfert. ff. d̓cōdi. ob cāꝫ. l. iij. §. ſubuiliꝰ vl̓ qꝛ cā eſtip̄a liberalitas vt. ff. de dona. l. hͦ iure.Itē ip̄a pirtas: vt. ff. de ꝯdi. idebi. l. cūhijs. §. ſi ī ea. Uolēs gͦ ſuſtinet̉ opīonēDy. faciat ꝙ ꝓcedat̉ ad traditd̓is actūet ſb̓ ꝯditōe fieri p̄t: vt. fi. d̓ acꝗ. poſ.l. ꝗ abſēti. ⁊ cautiꝰ ſi īteruēiat traditiocorꝑalis qͣꝫ ſi p̄caria: qꝛ p̄catiū forte n̄vꝫ. Tu cogita: ego dimitto te fine deciſiōe. h̓ bal. poſſet tn̄ dici ꝙ ſi vl̓t vt vaiis finleat dōec alicui publice ꝑiōe int̓ viuoſſb̓ tali ꝯditōe ⁊ tradat qꝛ. ſic valebit.¶ Utꝝ cū vir fac̄ teſtm̄ ⁊ legat vxori 33ruiiant incertū ꝗd hͦ acto ꝙ ſi mutuaret teſtm̄ſiue nō: iſta vxor iure donatōis īter viuos debeat hr̄e certā domū quā ſibilegauerat ⁊ demū mutauit teſtm̄ nulla ſcā mētōe d̓ dcā donatōe: an mulierdebeat hr̄e dictā domū: vr̄ ꝙ nō. d. l.ſtipulatio. hoc mō ꝯͣriū dico qꝛ iſta. donatio ē pn̄s ⁊ pura: qꝛ dixit ſiue mutauero ſiue nō: ⁊ iō nō eſt appoſita ī perms eſtnā teſtī mutari. Caue tn̄ qꝛ niſi īteruerum: vt ſnerit traditio nō ꝯfirmat̉ morte: ⁊ ſufficit ꝙ traditio īterueniat tꝑe donatioda cadicunis vel poſtea viuo donāte. ff. d̓ dona.inter vi. ⁊ vxo. l. papinianꝰ. al̓s īcipitſi ꝗs pro vxore. ⁊ ar. in. l. ij. C. ſi ꝗs alteFinis.ri vel ſibi. hic bal. vbi. sͣ.Eſtamētū. ij. Quo ad validitatēLeius. ⁊ prio qͦ ad iſtōnē heredis ꝗlibet ī teſtō tenet̉ ſibi heredē īſtituerealiquē l̓ aliqd̓ collegiū ⁊ hmōi ⁊ ſineīſtitutōe heredis n̄ eēt teſtm̄. C e. l. iubemus: valēt tn̄ legata ad pias cāorēt