i in. d. c. ſicut videt̉ velle ꝙ ſic ꝑ tex.ibi ꝗ facit mētionē de ꝯſtitutis ī ſacrisDo. an. videt̉ velle hoc verū niſi hēatbn̄ficiū: ſꝫ Panor. dicit eū nō ponderaſſe dictū Io. an. ⁊ dicit ꝙ ille tex. videt̉ in ꝯͣriū. Nā. ꝓhibet cl̓icis ī ſacrisſub pͥuatiōe bn̄ficioꝝ: ergo nō ꝓceditin minoribꝰ quātucūqꝫ ſint bn̄ficiati.Poſſꝫ tn̄ dici ꝙ hic accipiunt̉ ſacri ordines largo mō. ꝓ oībꝰ ordinibꝰ ꝗ indubitāter ſacri ſūt. vt no. xxxij. di. i. iūma. Sꝫ vbi bn̄ficiū nō ſufficeret poſſet hoc exercere. Nā alis nō pōt dicibn̄ficiatꝰ. ar. c. ij. de tranſla. prela.b ¶ Sed ꝗd ſi cl̓icus in ſacris nō hꝫ bn̄ficiū. ℟. pa. ꝙ pōt hoc officio vti. Immo plus dicit Io. an. ꝙ hoc o fficiū ſiꝓhibet̉ p̄ciſe cl̓icis: ſed cātiue .ſ. per ſb̓tractionē bn̄ficij. ⁊ ꝑ hoc pꝫ ꝙ nō p̄tindiſtincte cl̓icis in ſacriſ ꝓhiberi hocofficiū. ⁊ hoc plꝫ pa. vt poſſit vti ſi nōhꝫ beneficiū cū poſſit tunc exercere negociationem honeſtaꝫ.7 ¶ Quid ſi cl̓icꝰ de facto hoc ſtatuto niobſtāte fecit iſtr̄ꝫ: nūꝗd teneat. Inno.dicit ꝙ ſi fecit iſtr̄m an̄qͣꝫ ei īterdicat̉:tꝫ: ſecꝰ ſi poſtea: ⁊ pōt eē rō ẜꝫ Io. an.qꝛ īterdicto offō īterdictꝰ eiꝰ executio.ar. de ap. c. paſtoral̓ al̓s hec īterdictiotēt deluſoria. Sꝫ ipſe Ioā. an. tenet ꝙſiue p̄cedat īterdictio: ſiue nō valere īſtrumētū: lꝫ pͥuari poſſit bn̄ficio. Mouit̉ qꝛ ibi hic ſola pena īponit̉ vn̄ aliāiuenire nō debem Pe. de an. īpugnathoc ocm̄ Io. an. qꝛ pene appoſitio inactu a iure ꝓhibito nō ꝯfirmat actū ꝯͣihibitōe aitētatū: vt no. bar. in. l. p̄torait. ff. de no. oꝑ. nū. vn̄ melior rō vr̄ ẜꝫei ꝓ ocō Io. an. qꝛ ānulatio īſtr̄i ꝓpt̓carētiū fidei nō ꝯcernit ip̄ꝫ clericū: ſedꝑtes ꝗbꝰ ꝓhibitio nō ē facta. Et ꝑ hocſorte nō eēt malū diſtinguere ẜꝫ eu. ꝙſi publice ꝑ edicta ſolēniter publicataſit facta īterditio cl̓icis: ita potuit veriſil̓r trāſire ī noriciā ppl̓i nō valebūt inſtr̄a al̓s: iecꝰ ſicut obſeruat̉ ī ꝓdigo: cuibonoꝝ admiſtratio ē īterdicta: vt. l. iscui bonis. ff. de ꝟb. ob. Et pa. vr̄ cōclulere ꝙ cl̓icus an̄ īterdictū ſi ꝯficit in-428ſtrumēta tenēt. ex quo tollerebat̉ ī offōrōne publici officij. Si ꝟo fuit cl̓icis ꝑſuꝑiorē īterdictū: ⁊ tūc aut palā ⁊ publice: ⁊ nō valebit iſtr̄m: qꝛ geſta rōnepublici officij poſt interdictū ſuꝑiorisnō tenēt vt in. c. veritatis de dolo ⁊ cōtuma. Nec pōt allegari tolleratia ex qͦpublice emanauit ꝓhibitio: aut īterdictū nō fuit publice factū: ⁊ tūc tꝫ in p̄iudiciū ꝓhibiti vt poſſit bn̄ficio pͥuarivt in. d. c. ſicut. Sꝫ geſta rōne publiciofficij: tenēt ſaltē qͦ ad ignorāteſ: vid̓ d̓hͦ. sͣ. abſol̓o. i. §. iij. ⁊ cōfeſſio. iij. ī fine.¶ Utrū tabellio cōſtitutꝰ a laico poſſit :ſuꝑ eccl̓iaſticis ꝯficere īſtr̄a ℟. pa. vbisͣ. ꝙ ſic: ⁊ hoc vr̄ ſentite bar. in. l. i. ff. d̓oſ. ꝓcō. ⁊ in. l. cūctos populꝰ. C. de ſū.tri. vbi firmat notariū ꝯſtitutū a pͥncipe poſſe cōficere īſtr̄a de volūtate ꝑuūin alieno territorio. Idē bal. ī. d. l. cunctos populus. vbi plus ſentit ꝙ ēt n̄ cōſtitutus a pͥncipe ſꝫ ꝑ ſtatutū loci poterit īter ſubditos ī alieno territorio hocoſfm̄ notarij nothꝫ iuriſditionē annexā: ſed eſt quoddā offm̄ qd̓ pōt exerceri ſine iuriidi iōe ⁊ ſine diſtinctōe territorij. Idē in notario creato ab īꝑatore vt poſſit ꝯficere inſtr̄m ī terris eēcleſie. Idē tenet do. an. i. c. ꝑ venerabilē qui ſi. ſunt le. Sꝫ pa. vltra alios adducit tex. in. c. qͣꝫqͣꝫ de vſur. lib. vi. vbi īcā eccl̓iaſtica ſeruꝰ publicꝰ: ⁊ ſic notarius laicus ſtipulat̉. Scd̓o adducit. c.cum dilectus. de fi. iſtru. vbi ꝯſuetudopr̄ie pōt dare hāc poteſtatē conficiendi inſtrumenta al̓s nō habēti: cuiꝰ inſtrumēta faciunt fidem in vtroqꝫ foro¶ Utrū ep̄s poſſi in eccl̓iaſtiēs cōſti­ 9tuere clericū tabellionē. ℟. ẜꝫ Ray. p̄tꝑ totā dioceſim ſuā cui cura omniū ēꝯmiſſa. x. q i. regēda: ⁊ ſi fecit poteritille vocari ad ſcribēdū acta eccieſiaſtici fori. Et ſic ꝯſtitutꝰ ab ep̄o n̄ hꝫ ptātēextra dioceſiꝫ illiꝰ ꝗ ip̄ꝫ ꝯſtituit. ff. d̓ iuriſ. om. iudi. l. ẜi. Sꝫ tn̄ ſi ſimpl̓r ꝯſtitutus ſit tabellio: maxīe abep̄o ꝗ hr̄et ſuꝑ hoc pͥuilegiū: p̄t ēt iſte vbiqꝫ. addiet Ho. ꝙ ex quo ꝗs ſimpl̓r cōſtitutꝰ ētabellio ab illo ꝗ hꝫ hac poteſtate pōt