Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
425r
Einzelbild herunterladen
 

qͣꝫtū ad ꝯgratulationē īteriorē ꝯſolationē ẜꝫ qd̓ vnꝰ ī caritate exn̄s bōisalteriꝰ gaudet: ſic vt oībꝰ in caritateexn̄tibꝰ: plꝰ ei ē in maiori caritate10 Utrū ſuffragia fcā ml̓tis equal̓rproſini ſingul̓ vide.. miſſa. §. pe.Uꝑbia ꝗd ſit.. ẜm Tho. ẜa. e q.D elxij. ē. q̄dā extollētia quā ꝗs ſeextollit .s. id qd̓ ē ei p̄fixū a dīna regl̓aEt ſciēdū ſuꝑbie pctm̄ ꝯſiſtit in appetitu ſeu volūtate ſicut alia pctā:ī eſtimatione ꝑtinet ad rōne. vn̄ qn̄Gre. dicit ī moral̓. ſuꝑbia ē cuꝫ ꝗseſttmnat bōa hꝫ a ſe hēre: a deo vl̓meritis ſuiſ eſtimat. obtinuiſſe hmōi ſic ē ītelligen̄ tāqͣꝫ ī ip̄a eſtimatiōeꝯſiſtat ip̄a ſuꝑbia: ſꝫ ꝯſiſtit ī appetituexcellētie iordinato. Sꝫ qꝛ qd̓ ꝗs mul appetit facile credit ex ip̄o appetitunimio excellētie quē hꝫ ſuꝑbꝰ īde īclinatur de faciſi ad eſtimandū de ſe vltra td quod eſt. ita eſtimatio illa ſequitur appetitū illum inordinatum.i Utrū ſuꝑbia ſit pctm̄ mortale. qͣꝫ. ẜꝫTho. ẜa ẜe. q. clxij. Suꝑbia ꝯſiſtit ī aliꝗs extollix ſe.. id qd̓ ē ſibi p̄fixūa dina regula. In .n. radix ſuꝑbieſiderat̉ aliqͣl̓r ſubdit̉ deo regul̓ ipſiª. Hoc ip̄ꝫ āt qd̓ ē non ſubijcideo hꝫ rōneꝫ pcti mortalis. vn̄ ſuꝑbiaẜm genꝰ ſuū ē mortale. Sic̄ tn̄ in alijs ex ſuo gn̄e ſt̓ pctā mortalia. puta inmis dīs īfornicatiōe adulterio ſt̄ aliꝗ motꝰit̓ pctā venialia ꝑꝑ eoꝝ perfectionemqꝛ .ſ. p̄ueniūt iudiciū rōnis: ſūt p̄tereiꝰ ꝯſenſum. Ita ēt circa ſuꝑbiā accidit aliqui motus ſuperb ſt̓ peccatavenialia dum homo non conſentit2 Qd̓ ſt̓ ſpēs ſuꝑbie.. ẜꝫ Gre. in. iiij.li. moral. qͣituor ſt ſpēs ſuꝑbie ꝗbꝰ oīstumor arrogātiū demōſtrat̉ .ſ. bonaa ſemetipſis hr̄e eſtimāt: aut ſibi datūdeſuꝑ ſuis meritis putāt: aut certeiactāt ſe hr̄e qd̓ hn̄t aut d̓ſpectis ceteris ſingularit̓ videri appetūt. Eſtgͦ jma ſpēs ſuꝑbie: ꝗs ex īordinato appetitu ꝓpec excellētie bonū hitn̄ naͣle:vt īgeniū ītellectū mēoriaꝫ: fortitudinēcorꝑis pulchritudinē: vel bonū tꝑale:425vt diuitias: gl̓iaꝫ: honorē: potēriā. vl̓ſpūale: vt gr̄aꝫ ſcīaꝫ: ſapiētiā. p̄dicationeꝫ hmōi ſibi attribuit: qͣſi a ſe hr̄et a deo. Ubi no. ſuꝑbia ꝯſiſtit ſo ī cogitatōe ſꝫ ēt ī affectōe. Suꝑbusn. credit .ſ. ſit aliqd̓ bonū ī ſevel ī alio qd̓ ſit a deo. Sꝫ bono qd̓hꝫ: ſeip̄ꝫ ita magnificat: ac ſi ab aliohr̄et: ſꝫ a ſe. Pro cuiꝰ declaratōe ſciē ẜꝫ tho. vbi.. eſtiatio rōis aliqͦbono p̄t corrūpl̓ dupl̓r. Uno ī vl̓ ſic corrūpiteſtīatio rōis .ſ. ī vl̓i qn̄ ꝗseſtimat vl̓r bonū dd̓ hēt hr̄e a deoſꝫ a ſe ip̄o: hec ꝑtinet ad infidelitate recta fides hēat deus ē auctorum bonoꝝ. Scd̓o corrūpit̉ eſtiationis ī particulari ꝑꝑ aliqͣꝫ paſſionē ẜm errāt operāt̉ malū: vt dr̄ ꝓuer. iiij.Sicut ꝟbi gr̄a. ſi aliꝗs ſētiret ī vl̓i fornicationē pctm̄ īfidel̓. āt īfidelis cēſet̉ fornicator fornicatōeꝫ elegittāqͣꝫ bonū ꝑꝑ ꝯcupiſcētie paſſionē itaa ſil̓i ſiꝗs eſtimar̄t vl̓r abſolute deū omniū creatorē vel hōi gr̄aꝫmeritis dare eēt hr̄ſis vel infidelitatispctm̄. Sꝫ aliꝗs ꝑꝑ inordinatū amore ꝓprie excellētie: ita de bōis ſuis gloriet̉: ac ſi ea a ſeipſo hēret: ꝑtifiet ad iuperbiam non ad infidelitatem. Scd̓a ſpēs ſuꝑbie eſt ꝗs: bonuꝫqd̓ hꝫ a deo meritorie ſibi aſcribit credēdo aliquā excellētiā ī natura vl̓ gr̄ain fortuna .ſ. ī tꝑalibꝰ ſuis meritꝭ ꝟtuti hēre pͥncipal̓r quā pōt niſi deigr̄aꝫ obtine̓. ſuꝑbꝰ iordīate appetat excellētiā vltra ſibi p̄fixā a d̓o qꝛad maiori excellētiā ꝑtīet alicuiꝰ bonūqd̓ hꝫ a ſe hēat ab alio. ſi ab aliohēat maiorꝭ excellētie ē meritꝭ ſuisilld̓ acꝗſierit ex gr̄a ſin̄ ſuffi. merito. ſuꝑbꝰ eſtīat hr̄e bōa a ſe meri. ſuis Tertia ſpēs ſuꝑbie ē ſe iactat hr̄e 4apud alios loq̄ndo vel ſe eſtimādore qd̓ hꝫ: vt cuꝫ ꝗs reputat ſe hēreacutū ītellectū: vl̓ magnā memoriā vl̓magnā iduſtriā ī agēdis. l̓ꝑitiā ī artevl̓ prudētiā ī regimīe: vl̓ pl̓chritudinēī ꝑſona: vel ſciaꝫ ī uiēte: vl̓ ꝑfectōꝫ ī vita ſpūali. hoc ī ſe gl̓iant̉: tn̄ reveAA 6