qͣꝫtū ad ꝯgratulationē ⁊ īteriorē ꝯſolationē ẜꝫ qd̓ vnꝰ ī caritate exn̄s d̓ bōisalteriꝰ gaudet: ⁊ ſic vt oībꝰ in caritateexn̄tibꝰ: ⁊ plꝰ ei ꝗ ē in maiori caritate10 ¶ Utrū ſuffragia fcā ꝓ ml̓tis equal̓rproſini ſingul̓ vide. sͣ. miſſa. §. pe.Uꝑbia ꝗd ſit. ℟. ẜm Tho. ẜa ẜ. e q.D elxij. ꝙ ē. q̄dā extollētia ꝑ quā ꝗs ſeextollit .s. id qd̓ ē ei p̄fixū a dīna regl̓aEt ſciēdū ꝙ ſuꝑbie pctm̄ ꝯſiſtit in appetitu ſeu volūtate ſicut ⁊ alia pctā: nōī eſtimatione qͥ ꝑtinet ad rōne. vn̄ qn̄Gre. dicit ī moral̓. ꝙ ſuꝑbia ē cuꝫ ꝗseſttmnat bōa q̄ hꝫ a ſe hēre: n̄ a deo vl̓meritis ſuiſ eſtimat. obtinuiſſe ⁊ hmōiNō ſic ē ītelligen̄ tāqͣꝫ ī ip̄a eſtimatiōeꝯſiſtat ip̄a ſuꝑbia: ſꝫ ꝯſiſtit ī appetituexcellētie iordinato. Sꝫ qꝛ qd̓ ꝗs multū appetit facile credit ex ip̄o appetitunimio excellētie quē hꝫ ſuꝑbꝰ īde īclinatur de faciſi ad eſtimandū de ſe vltra td quod eſt. ita ꝙ eſtimatio illa ſequitur appetitū illum inordinatum.i ¶ Utrū ſuꝑbia ſit pctm̄ mortale. qͣꝫ. ẜꝫTho. ẜa ẜe. q. clxij. Suꝑbia ꝯſiſtit ī hͦꝙ aliꝗs extollix ſe. sͣ. id qd̓ ē ſibi p̄fixūa dina regula. In hͦ .n. radix ſuꝑbie cōſiderat̉ ꝙ hō aliqͣl̓r n̄ ſubdit̉ deo ⁊ regul̓ ipſiª. Hoc ip̄ꝫ āt qd̓ ē non ſubijcideo hꝫ rōneꝫ pcti mortalis. vn̄ ſuꝑbiaẜm genꝰ ſuū ē mortale. Sic̄ tn̄ in alijsq̄ ex ſuo gn̄e ſt̓ pctā mortalia. puta inmis dīs īfornicatiōe ⁊ adulterio ſt̄ aliꝗ motꝰ ꝙit̓ pctā venialia ꝑꝑ eoꝝ perfectionemqꝛ .ſ. p̄ueniūt iudiciū rōnis: ⁊ ſūt p̄tereiꝰ ꝯſenſum. Ita ēt circa ſuꝑbiā accidit ꝙ aliqui motus ſuperb ſt̓ peccatavenialia dum homo non conſentit2 ¶ Qd̓ ſt̓ ſpēs ſuꝑbie. ℟. ẜꝫ Gre. in. iiij.li. moral. qͣituor ſt ſpēs ſuꝑbie ꝗbꝰ oīstumor arrogātiū demōſtrat̉ .ſ. cū bonaa ſemetipſis hr̄e eſtimāt: aut ſibi datūdeſuꝑ ꝓ ſuis meritis putāt: aut certe cōiactāt ſe hr̄e qd̓ n̄ hn̄t aut d̓ſpectis ceteris ſingularit̓ videri appetūt. Eſtgͦ jma ſpēs ſuꝑbie: cū ꝗs ex īordinato appetitu ꝓpec excellētie bonū hitn̄ naͣle:vt īgeniū ītellectū mēoriaꝫ: fortitudinēcorꝑis pulchritudinē: vel bonū tꝑale:425vt diuitias: gl̓iaꝫ: ⁊ honorē: potēriā. vl̓ſpūale: vt gr̄aꝫ ſcīaꝫ: ſapiētiā. p̄dicationeꝫ ⁊ hmōi ſibi attribuit: qͣſi a ſe hr̄etnō a deo. Ubi no. ꝙ ſuꝑbia ꝯſiſtit n̄ ſolū ī cogitatōe ſꝫ ēt ī affectōe. Suꝑbusn. n̄ credit h̓ .ſ. ꝙ n̄ ſit aliqd̓ bonū ī ſevel ī alio qd̓ ſit a deo. Sꝫ d̓ bono qd̓hꝫ: ſeip̄ꝫ ita magnificat: ac ſi ab alio n̄hr̄et: ſꝫ a ſe. Pro cuiꝰ declaratōe ſciēdū ẜꝫ tho. vbi. sͣ. ꝙ eſtiatio rōis d̓ aliqͦbono p̄t corrūpl̓ dupl̓r. Uno mō ī vl̓⁊ ſic corrūpiteſtīatio rōis .ſ. ī vl̓i qn̄ ꝗseſtimat vl̓r bonū dd̓ hēt nō hr̄e a deoſꝫ a ſe ip̄o: ⁊ hec ꝑtinet ad infidelitatecū recta fides hēat ꝙ deus ē auctor oīum bonoꝝ. Scd̓o corrūpit̉ eſtiatio rōnis ī particulari ꝑꝑ aliqͣꝫ paſſionē ẜmꝙ errāt ꝗ operāt̉ malū: vt dr̄ ꝓuer. iiij.Sicut ꝟbi gr̄a. ſi aliꝗs ſētiret ī vl̓i fornicationē n̄ eē pctm̄ īfidel̓. Nō āt īfidelis cēſet̉ fornicator ꝗ fornicatōeꝫ elegittāqͣꝫ bonū ꝑꝑ ꝯcupiſcētie paſſionē itaa ſil̓i ſiꝗs eſtimar̄t vl̓r ⁊ abſolute deūnō eē omniū creatorē vel hōi gr̄aꝫ ꝓmeritis dare eēt hr̄ſis vel infidelitatispctm̄. Sꝫ ꝙ aliꝗs ꝑꝑ inordinatū amore ꝓprie excellētie: ita de bōis ſuis gloriet̉: ac ſi ea a ſeipſo hēret: ꝑtifiet ad iuperbiam non ad infidelitatem.¶ Scd̓a ſpēs ſuꝑbie eſt cū ꝗs: bonuꝫqd̓ hꝫ a deo meritorie ſibi aſcribit credēdo aliquā excellētiā ī natura vl̓ gr̄ain fortuna .ſ. ī tꝑalibꝰ ſuis meritꝭ ⁊ ꝟtuti hēre pͥncipal̓r quā nō pōt niſi ꝑ deigr̄aꝫ obtine̓. Cū gͦ ſuꝑbꝰ iordīate appetat excellētiā vltra ſibi p̄fixā a d̓o qꝛad maiori excellētiā ꝑtīet alicuiꝰ ꝙ bonūqd̓ hꝫ a ſe hēat n̄ ab alio. l̓ ſi ab aliohēat maiorꝭ excellētie ē ꝙ meritꝭ ſuisilld̓ acꝗſierit qͣ ex gr̄a ſin̄ ſuffi. merito.iō ſuꝑbꝰ eſtīat hr̄e bōa a ſe l̓ meri. ſuis¶ Tertia ſpēs ſuꝑbie ē cū ſe iactat hr̄e 4apud alios loq̄ndo vel ſe eſtimādo hēre qd̓ nō hꝫ: vt cuꝫ ꝗs reputat ſe hēreacutū ītellectū: vl̓ magnā memoriā vl̓magnā iduſtriā ī agēdis. l̓ꝑitiā ī artevl̓ prudētiā ī regimīe: vl̓ pl̓chritudinēī ꝑſona: vel ſciaꝫ ī uiēte: vl̓ ꝑfectōꝫ ī vita ſpūali. ⁊ d̓ hoc ī ſe gl̓iant̉: cū tn̄ reveAA 6
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten