apothece ꝯducte ſocij ex diſꝑibꝰ ꝑtibꝰ℟. ẜꝫ. d. Ang. ꝙ locāti tn̄r ꝓ eqͣlibꝰ ꝑtibus: īter ſe tn̄r ꝓ rata ſocietatꝭ. ⁊ ita diuide̓ debēt dem debituꝫ mercedis ſic̄diuidūt pͥncipale ⁊ ẜꝫ diſꝑes ꝑtes. itadet̓mīat Bal. i. l. i. C. ꝓ ſocio. vbi ēt dic̄ꝙ ſuppellectilia ⁊ maſſaritie dicte ſocietatis diuidi debēt ẜm diſꝑes ꝑtes.21 ¶ Uigeſimo q̄ro. pōe ꝙ ego ⁊ tu ꝯͣximꝰ ſocietatē duraturā ꝗnquennio. lipacto ꝙ ego ponā. M. ⁊ tu oꝑaꝫ: velꝙ ego ponā merces valētes. M. ⁊ tuoꝑaꝫ. dein̄ cāu fortuito an̄ ꝗnquēniuꝫꝑierūt: nūꝗd ego cogar iterato ponēgl. i. l. i. C. ꝓ ſocio. dic̄ ꝙ nō: qꝛ finita ēſocietas. Itē qꝛ vr̄ actu ſolū d̓ponēdoſemel ⁊ n̄ pl̓ies. vt. ff. ꝓ ſocio. l. ſi ſociꝓ filia. §. nec ſi pͥor. Idē tenet. d. Ang22 ¶ Uigeſimo prīo q̄ro. pone ꝙ pactūeſt inter dn̄os. ꝙ vnꝰ ponat. M. ⁊ alter oꝑas. ⁊ de his. M. reſtat paꝝ caſufortuito: vn̄ oꝑarius non vult ponereoꝑam vel rē ſuā que magna eſt cū reſocij que ꝑua eſt. Quid iuris. ℟. bal. inl. i. C. pro ſo. ꝙ talis fouet eꝗtatē. vt. ff.de admi. tu. l. ita aūt in principio.2z ¶ Uigeſimoſecūdo q̄ro. pone ꝙ duoſunt ſocij oīum bonoꝝ: puta filiꝰ legittimus ⁊ ſpuriꝰ. mō pr̄ inſtituit heredē filiū legittimū. Querit̉ vtrū aliꝗdacꝗrat̉ ſpurio. ℟. bal. vbi. sͣ. ꝙ ſic nonrōe relicti ſꝫ ſocietatꝭ tex. ē notabil̓. ff.de li. le. l. ſi is ꝗ duos. Et iſta ē cautelaqn̄ pr̄ vult aliꝗd de ſuis bōis ad ſpuriū trāſferre: ꝙ faciat eos inuicē ſociari. Predicta putat ibi Bar. vera niſiappareret de fraude ex aliꝗbꝰ cōiecturis. tunc .n. oīno filio auferūt vt. l. i. C.de na. li. ⁊ ibi dr̄ in tex. Aliū modū relinquēdi ſpurio. vide. sͣ. Filius. §. v.24 C igeſimo tertio. pone ꝙ pl̓es it̓ ſocij oīum bonoꝝ: vnꝰ iſtoꝝ ex vſurariap̄uitate acꝗſiuit ml̓ta: ⁊ cōicauit ſocioſeu fr̄i. nūqd ep̄s poterit ꝯpellere iſtūfr̄eꝫ eūdēqꝫ ſociū ad reſtōnē vſuraꝝ.Dic ꝙ ſic vt. fi. e. l. qd̓ enī. hec bal.⁊5 Uigeſimo qͣto: vtrū liccat trade̓ pecuniā: puta. c. ducatos hoc pacto ꝙ accipiēs teneat̉ tradēti lucrū vel dānū rn̄.11dere ẜꝫ ꝙ ſil̓es. c. ducati apd̓ Io. lucra31ſbunt̉ vl̓ ꝑibūt: cū tn̄ accipiēs dictos. c.duca. eos accipiat mox ī ſuis nec̄itatibus expēdēdos. ℟. S. B. ꝙ nō. cuiusſnīe vr̄ eē Inn. ⁊ Io. an. i. c. fi. d̓ vſur.qꝛ tal̓ pecunia oīno vr̄ hr̄e ī ſe rōneꝫmutui: nō āt capital̓ ſeu fortꝭ. qꝛ tūc īpacto eēt ꝙ eā accipiēs teneret̉ ſolismercatōibꝰ fideliter d̓putare ꝙ mīmeē ẜꝫ caſū ꝓpoſitū: nā tal̓ pecunia aut ētradita ꝑ modū mutui. ⁊ ſic ē vfura:aut ꝑ modū depoſiti: ⁊ tūc ip̄a ſolū dꝫreddi abſqꝫ lucro: aut ꝑ modū capital̓vt. l. emptiōibꝰ ⁊ mercatiōibꝰ ideputet̉nec hoc p̄t eē: qꝛ pactū ſuprapoſitū repagnat. multi tn̄ doc. tenēt ꝙ ꝯͣctꝰ ſitlicitꝰ. Et hoc veꝝ ſi illud petat̉ tanqͣꝫītereſſe: puta qꝛ volebat oīo oēs duc.in ſocietatē ponere ⁊ ad inſtātiā amici ſibi on̄dit dūmō ẜm Hoſ. periculaicurrat⁊ expēſas in ſe recipiat. Scd̓o ꝙ pͥncipaliter nō intēdat lucrari ꝑ hāc viammagis qͣꝫ ꝑ viā mercādi. Tertio ꝙ nōꝯͣhat pactū ad ſemꝑ: ſꝫ ad aliqd̓ tp̄srōnabile. Quarto ꝙ ille nō ſit in tamarta neceſſitate ꝙ merito ex p̄cepto teneretur illi gratis mutuare: qd̓ qn̄ ſitvide. sͣ. Elemoſyna .i. Quinto ꝙ hocꝙ accipit vltra ſortē ſolū accipiat tāqͣꝫitereſſe. Al̓s ꝯͣctꝰ nō eēt licitus. Et hocfacit ad limitatiōem aliquaꝝ queſtionum poſitaꝝ. jͣ. vſura. i. §. xv. ⁊ ſe.¶ Uigeſimo ꝗnto. pone mutuat ꝗs 26in venetijs. c. vt ex. inde. cxx. recipiatin cipro hoc pacto ꝙ ſi iſta. c. vel merces ex eis empte ī mari vel in terra ꝑiclitētur. nō teneatur reddere uiſi. l. Siꝟo nō ꝑiclitētur denarij vel mercationes teneat̉ ad p̄dicta. cxx. ℟. Hoſti. ꝙꝯͣctus eſt vſurarius: qꝛ aut recipiēs expendit pecuniā illā in mercibꝰ: aut n̄.Si nō ergo mutuās vult lucꝝ qd̓ iſtenō facit: qd̓ oīno iniuſtū eſt. Si expēdit: tunc certū eſt ꝙ merces ex pecunia iſta empte ſunt ipſius mutuū accipientis: in cuius dn̄iuꝫ ⁊ pecunia ip̄atranſierat. ⁊ ſic ſequeretur ꝙ mutuāsvellet lucrū factū ex re nō ſua. qd̓ oīoillicitum eſt. Con. Ray.