Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
415r
Einzelbild herunterladen
 

pr:ſꝫ ẜꝫ erigētiā ſui ſtatꝰ viuer̄ poſſintnō excuſant a ſimōia .i. q. iij. ex multisvbi āt nō iufficiāt redditꝰ vidēt̉ poſſeexcuſari dictas raxas recipiēdo. Ita tn̄ꝙ ꝑꝑ h̓ n̄ dēt bn̄ficia: nec aliqͣꝫ pactionē̄ faciāt vl̓ ꝯuētionē. ar. i. q. ij. qͣꝫpio.Sꝫ pꝰco lationē faciā idonee ꝑiōe pn̄tvetē ad ẜuādū ꝯſuetudieſ laudabiles.Ocietas. Pone ꝗſꝗs ꝯmittit pecuniā bone fide alteri vt inde lucret̉: ⁊hēat inde ꝑtē de lucro vtꝝ liceat. ℟. ẜꝫAle. de alexā. ꝙ cōmiſſo pccūie fieri p̄tduobꝰ modis vno mō. qꝛ ſit trāſlatiopecūie ſiue rei ꝯmiſſe ī toto vel ī ꝑte īdn̄iū illius cui cōmittit̉: ⁊ ꝓ pecūia ſicꝯmiſſa nō lꝫ aliꝗd ſꝑare ſicut nō licꝫaliꝗd ſꝑar̄ ꝓ re alteriꝰ. Scd̓o mō ſit cōmiſſio pecunie vel alteriꝰ rei. ita ꝙ nōtraſfert̉ dn̄iū. ſed remanet tota res cōmiſſa ī dn̄io ꝯmittētis. Et hͦ mō ꝯmitēs pōt ſꝑare lucrū: ſicut de re ſua. Etꝑ. ꝯſis qd̓ accreſcit ſorti ſicut rei ꝓprieiuſto titulo poſſidet̉. Nec ē ſil̓e de mutuo ⁊ cōmodato. qꝛ ī mutuo pecuniaſtat ī ꝑiculo illiꝰ ꝗ accipit: nō ſic ī pecunia ꝯmodata ⁊ ſtat ī ꝑiculo ꝯmodatꝭ.Et iō p̄t licite ſꝑare lucruꝫ ex pecuniaopꝫ aūt ꝙ pecunia: tota ſit. ꝯmodata.qꝛ ſi ꝑtim mutuata. poſſet eſſe ibi vicium viure. Si .n. aliꝗd ꝯmiſtit alicui. c.ita ꝙ medietatē ei mutuet. ⁊ aliā medietatē ſuo retineat dn̄io: ita ꝙ iltē cuicōmittit̉ d̓beat de illis negociari ad lucrū. Dico qd̓ hmōi lucrūhꝫ viciū vſure: qꝛ ſꝑat̉ nō ſolū ex re ꝯmiſſa ſed ētmutuata lucrū. ⁊ iō ex mutui adiectione generatur viciū in toto cōtractu.i Scd̓o q̄ro: qūo ī cōmiſſiōe tal̓ pecunie ꝯmittat̉ vſura. .℟. ẜm Ri. in. iiij. di.xv. ar. v. q. v. ꝙ hoc cōtingit quadrupliciter. Prīo qn̄ capitale ⁊ lucrū ponūtur ſubcertitudinē. Scd̓o qn̄ capitale ponit̉ ſub certitudine. ⁊ lucrū ſubioriuna. Tertio qn̄ ſucrum ponit̉ ſubcertitudine. ⁊ capitale ſub ſor̄a. Quarto qn̄ vtrūqꝫ ponit̉ ſub dubio. Primitribꝰ modis accipiēs vltra ſorte tenet̉ad reſtōnē. qꝛ ꝯͣctus ſt̓ vſurarij ſiue directe ſiue indirectꝭ: ſiue īplicite ſiue ex415plicite. Ec qꝛ de tertio ō nō ē ita clarū ſicut de prio ⁊ de ſcd̓o. ideo ꝓbo ꝙdictū ē ꝑ. c. fi. extra eo. vbi dr̄. Nauigati vl̓ eū ad nūdinas: certā mutuās pecunte quātitatē ꝓleo ꝙ ſuſcipit ī ſe ꝑiculūᵗ recepturus aliꝗd vltra ſortē: vſurarius in cēſendus: qꝛ niſi fuerit culpa velnegligentia illiꝰ ꝗ accipitraro acciditꝙ pecūia quā mutuo accipit ꝑeat. vn̄illa ꝗ in iuſto cau dat mutuo pecuniāhꝫ in fauorē ſuū illud qd̓ accidit ſepe:nec hꝫ ꝯͣ ſe niſi. illud qd̓ accidit raroQuarto mō accipiēs vltra ſortē aliꝗdreſtituet̉ non teneatur. qꝛ rōe veriſil̓isdubij ꝯͣctus hmōi excuſatur. d. c. fi. Tertio q̄ro quot mōis variat̉ ꝯͣctusſocietatis. ℟. ẜm Alex. de alexā. ꝙ tripliciter. Aliqn̄ .n. vnꝰ pōit tm̄ pecuniā⁊ alter operā corꝑaleꝫ aliqn̄ vnꝰ pōitpecimiā: ⁊ oꝑaꝫ ⁊ alius pecunā vl̓ operā tm̄ Aliqn̄ ābo ponūt ī ſocietate pecuniā ⁊ oꝑaꝫ. Et in oībꝰ ſeruāda eſt eꝗtas. ne aliquid fiat ī fraudem viurarū. Et ex p̄dictꝭ p̄t pate̓ d̓. q. fraſcrip. ⁊ 4erit. q. qͦrta ī ordine. Quid d̓ his ꝗ tradūt mercatori. c. ducatos. ei ſdem oīnoreddēdos. Et ſi ide lucratꝰ fuerit: tm̄ teneat̉ dar̄ d̓ lucro. vl̓ det eis qͣꝫtū eideꝫplacuerit. Si ꝟo nihil lucratꝰ fuerit nihil eis dare teneat̉ niſi tm̄mō capitale℟. ẜꝫ bal. i. l. i. C. ꝓ ſocio. ꝙ iſte ꝯͣctꝰ ſapit vẜariā prauitatē. ⁊ iō ꝗcꝗd capiūtd̓ lucro minuit ſortē. Nō .n. ē iſta ſocietas nec ex for̄a ꝯͣctꝰ. nec ex naͣ. ex for̄anō: qꝛ ē ꝯͣctus mutui. ex naͣ n̄: qꝛ ē ꝯtranaͣm ſocietatꝭ ꝙ vnꝰ hēat caput ſaluū⁊ aliꝰ fractū. vt. ff. eo. l. mutuiſ. ⁊ iō illd̓qd̓ legit̉ ⁊ notat̉ in. c. ꝑ. vr̄as d̓ do. ītervi. ⁊ vx. dꝫ ītelligi qn̄ pecūia dat̉ ad ꝑteꝫ lucri ⁊ dāni. qꝛ ꝯctꝰ tūc ē licitꝰ. Io.tn̄. an. vt recitat Pa. i. d. c. ꝑ vr̄as. tꝫ vtpecūia poſſit d̓poni apud mercatoreꝫcū hͦ vt capitale ſit ſaluū: ⁊ qd̓ d̓ lucroſoluat̉ certa ꝑs. ⁊ dic̄ pa. h̓ eſſe ſingulare dictuꝫ: ⁊ nō alibi poſitum. ⁊ videhāc. q. pleniꝰ tractatā ꝑ hoſti. i ſū vbitꝫ exp̄ſſe valere pactū ꝙ ponēs pecuniā n̄ ſētiat dānū ī capitali. qꝛ hoc pactū nō ē ꝯͣ ſed p̄ter naturā ꝯͣctus. Pa-