ꝙ aut q̄rimus ītꝑalibus: aut in ſpūalibus. Prio caſu licite redimit̉ vexariotā ꝓ iure q̄ſito: qͣꝫ ꝓ iure q̄rēdo. ſedrecipiēs pecuniā ſic idebite tn̄r ad reſtōnē. l. i. ⁊. l. ⁊ gn̄alr. ff. d̓ calū. In ſpūalibꝰ ꝟo ꝓ iure q̄rēdo n̄ ē licitū aliꝗddar̄: ēt vt ceſſet īpedim̄tū facti: qꝛ illevr̄ abitioſus dādo pecuniā. vt faclitꝰ illud acꝗrat. ⁊ ſic ꝓprie loꝗt̉. c. matheꝰ.ex. eo. Nec ic̄ ꝓpͥe redimit̉ vexatio. ſedbat̉ vt iaciliꝰ acꝗrat̉ ius ſpūale. Prolure it q̄ſito aut ē ī poſſeſſiōe illiꝰ iuris⁊ ſi moleſtet̉ d̓ fcō. licitū ē aliꝗd darevt ī. d. c. dilectꝰ. lꝫ recipies teneat̉ ad reſtonē. Si ꝟo iuſte vexat̉: vt qꝛ ep̄s vultcū iuſte depone̓. vl̓ aliꝰ iuſte accuſare:vel forte p̄tēdii ius i bn̄ficio: ⁊ tunc verato n̄ lꝫ aliꝗd dar̄: qꝛ nō r̄dimit̉ tc̄ verato facti. vt ex eo. nemo. Aut nō ē inpoſſeſſiōe illiꝰ iuris iam q̄ſiti: ſi tūc vthēat poſſeſſionē ē illicite detēta nō licꝫaliꝗd date. vt no. Inn. ī. c. ad aures ex.eo ⁊ tꝫ gl. xvi. q. vij. decīas. Nā poſſeſſio ē ꝗd ſpūale. Hic ē qd̓ n̄ cadit ī laicū d̓ p̄ſcrip. cāꝫ. vl̓ ſaltē ē ꝯnexa ſpūalibꝰ ꝑꝑ admiſtratōeꝫ ꝗ ide ſeꝗt̉. .i. q. iij.ſiꝗs obijcere. Puto tn̄ ꝙ ſi ꝑꝑ potētiāaduerſarij. vl̓ īpotētiā ſuā n̄ poſſꝫ illaꝫde facili ꝯſeꝗ apd̓ ſuꝑorē. qꝛ tūc vt eniſet magnū piudiciuꝫ licite poſſet darepecuniam. ſicut in ſil̓i de abſolutiōe abexcōicatiōe obtinenda. d̓ qͦ. jͣ. §. xxij.14 ¶ Que ſimōia ſit grauior. ℟. ẜꝫ Ul.ꝙ i mime̓ a man: qꝛ munꝰ a māu magis ꝓprie eſt p̄ciū. qͣꝫ ꝙ ab alijs duablꝫ in oībus cōmittat̉ ſimonia.i5 ¶ Utꝝ liceat vēder̄ facra vaſa: veſteſaquā bn̄dictā ⁊ hmōi ℟ ẜm vel oīa ſacralia ordīata ad aliquē effectū ſpūalēvēdi nō pn̄t. vt aqͣ bn̄dicta ⁊ hmōi. ꝑquā venialia dimittūt̉. ſic̄ nec ēt rōnemāe pōt vēdi ſacr̄uꝫ i. q. i. placuit. Sꝫilla q̄ ꝑticipatiue ſt̓ ſpūalia. vt calix ⁊hmōi. an̄ ꝯſecrationē ſimpl̓r vēdi pn̄tPoſt gͦ ꝯiecrationē: alteri eccl̓ie ēt vēdi pn̄t ī eadē forma: dūmō ītētio referat̉ ſoluꝫ ad tꝑale ⁊ nō ad ſpūale. Alsſimōia eſſet ẜm ip̄m Ul. Sꝫ laico colix vēdi nō pōt niſi ꝯflatꝰ. Itē ẜꝫ Pe409de pal. nec ꝓ ſacr̄alibꝰ licitū ē aliꝗd reciꝑe: vt ꝓ bn̄dictiōe abbatū vl̓ abbatiſſaꝝ. vel velatiōe virginū ⁊ hmōi.¶ Utrū āt ſacerdos poſſit vedere offi 16ciū poͣtādi aquī bn̄dictā ꝑ ꝑohiā. Dic̄Guil. ꝙ ſi talis hꝫ ꝓ ꝯſuetudīe: vt poſſit tale offm̄ retinere. ⁊ ꝑ ſe vel aliumexercere. ⁊ prouetꝰ reciꝑe nō ē ſimōisſi illud ꝗdeꝫ cōmittat ad firma. Al̓s ſimonia eſt vel ſaltem turpi lucruꝫ.¶ Utꝝ ꝓ mr̄imonio liceat aliꝗd reciiꝑe. ℟. ẜꝫ Tho. ꝙ lꝫ mr̄imoniū ſit vnūde ſacr̄io. licite tc̄ recipit̉ ⁊ dat̉ pecnisabſqꝫ vicio ſunōie: nō ex eo ꝙ ī tali ſacr̄o nō ꝯferat̉ gr̄a. vt no. gl. i. q. i. ꝗcꝗdſꝫ ꝓpterea qꝛ mr̄imoniū nō eſt ſacr̄mſolū: ſꝫ eſt naͣe oſfm̄: ⁊ ſcd̓ꝫ hͦ dat̉ pecunia ꝓ mr̄imonio ad ſubleuādū onuſeiꝰ. ⁊ nō inqͣꝫtuꝫ eſt eccl̓ie ſacr̄m: vn̄ ⁊pro bn̄dictione nuptiaꝝ ꝓhibet̉ aliꝗdexigilꝫ ſpōie oblatū recipi poſſit ex. e.cū ī eccl̓ie. Et pa. in. c. ſuā. ex e. rep̄hendit glo. ibiqꝫ dic̄. ꝙ ſi illa bn̄dictio nōeſſet ſacr̄m ꝙ poſſet aliꝗd peti. Sꝫ pa.dic̄ ꝙ hͦ eſt fl̓m qꝛ nō ſolū ꝓ ſacr̄is iꝫēt gn̓aliter pro offō eccl̓iaſtico exercendo: nō dꝫ aliꝗd peti. vt ī. c. ad nr̄aꝫ. ex.eo. Dicit tn̄ Guil. ꝙ ſi ſacerdos aliꝗsad queꝫ ſpectat bn̄ficio nuptiaꝝ nonvult dare lnīaꝫ alteri ſacerdoti ꝙ bn̄dicat nuptias niſi pecunia ſiꝗdē nonītendit vendere lnīaꝫ benedictiōis ſedꝓuidere ſibi d̓ portiōe oblationum cūꝯtingēte nō eſt ſimōia. Si tn̄ ex certaſcia maiorē exigit. ſūmā. qͣꝫ p̄ſumat̉ vajere portio ei cōtingens. merito p̄ſumipōt ipſam lniam vendere voluerit.¶ An aūt ꝓ ſacr̄o baptiſmi poſſit daliori pecunia. ℟. pa. in. c. cū ī eccl̓ie. ex. eo.all̓at gl. in. c. baptizādis i. q. i. ꝗ ꝯcluditꝙ aut iſte baptizādus eſt adultus ⁊ n̄dꝫ aliquid tribuere: ſed potius baptiſmuꝫ dimittere. qꝛ ex qͦ credit ⁊ nō deficit pro eo que minꝰ haptizet̉ hr̄ probaptizato. ar. c. debitū de bap. ⁊ ī. c. ij.de preſ. nō. bap. Uel haptizet ſeipſumẜm gl. in. d. c. baptizādis Sꝫ pa. diertꝙ hoc vltimum paꝝ ꝓdeſſet. qꝛ dr̄iadꝫ eſſe tnter bapuzantem ⁊ baptiimū6
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten