Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
365r
Einzelbild herunterladen
 

eriptū. ij. qꝛ nō facit mētionē ꝙ articulus fuiſſet in prio reſcripto inſertusFirma fides .ſ. ſact̄m de quo nō facitmētionē. extra eo. ꝯſtitutus. Idem fideo interpoſita ar. extra de ꝯſti. ex lr̄isSꝫ his iūgis anath̓a. qꝛ ſi tacet excōicaiōeꝫ ſuū nō vꝫ. extra de ꝓcur. c. fi. niſi ſuꝑ defeſione vel appellatiōe ꝓ excōicatiōe. īpetret̉. extra eo. ip̄o iure li.vl. finis tollet̉: niſi mētio ſcā ꝓbet̉ .i. reſcriptū pꝰ p̄dicta īpetratū n̄ valebit. ninide p̄dictis faciat mētionē. Adde predictis vnū iemꝑ mēti tenēdū. ⁊ nō eſtalibi ita exp̄ſſuꝫ qd̓ no. pa. in. c. ꝯſtitutus extra eo. vbi ꝑ tex. illū cōcludit ꝙſurreptio viciat gr̄aꝫ ip̄io fcō ēt ſi ꝯſiſtari tacēdo factū alienū: ꝙ īpetrās ꝓbabſl̓r. ignorat. Nā īpetrās d̓ qͦ ibi poterat ꝓbabil̓r ignorare ſtatutū numerū eccl̓e. maxīe ſi ſtatutū emanauit. dūip̄e fuiſſet abn̄s. Et rō huiꝰ dicti p̄t eēqꝛ ꝯſiderāda validitate gr̄e nō aduertimꝰ ad culpā īpetrātis: ſed potiꝰ ad iniētionē ꝯcedētis vt ī. c. poſtulaſti. extrato: Si aūt papa ſciuiſſet ſtatutū p̄ceſſiſſe ēt ꝑ momētū nō dediſſet ſaltē itade facili lr̄as ꝑ qͣs inf̓ringeret̉ ſtatū ecdit. hec pa. ibi Pōt ergo fieri ꝯcluſioꝗ oē tacitū qͦ exp̄ſſo papa n̄ ꝯceſſiſſetvi nō ita de facili: viciat gratiā vl̓ pͥuilegiū: lꝫ ſecus ī ſit lr̄is ad lites ẜꝫ eūdēpa. i. c. qꝛ circa. de ꝯſā. qꝛ ex iurreptiōenō ſūt ip̄o iure nulle: ſꝫ ꝑ exceptōeꝫ annullā de. vt in. c. ceteꝝ. ⁊ ī. c. plerūqꝫ ⁊ īc. ſi aūt extra. e. Adde p̄dictis qd̓ not.Ge. in. c. ſi motu ꝓprio. de p̄bē. li. vi. ꝙlꝫ morꝰ ꝓpriꝰ excludai oēꝫ ſurreptione̓ nō tn̄ tollit vicia: nec ad bn̄ficia ꝑſoni illegitimā habilitati vn̄ nō tollitdefectū nataliū: vel etatis viciū ⁊ ſil̓iaque lꝫ ꝑ viā ſurreptōis nō poſſit opponi tn̄ ꝑ viā iuris cōis bn̄ pn̄t: cū ꝓpiꝰmotus nō faciat diſpēſatōeꝫ taliū ⁊ dicit aliud notabile ꝙ certa ſciētia pͥncipis ꝑ teſtes ꝓbari p̄t ēt ſi nō exprimatur in lr̄is. ſecꝰ dicit demotu ꝓprio vtꝓbari nō poſſit ꝑ teſtes: licꝫ aduerſariꝰ velit ꝓbare ꝙ ad īſtātiā alteriꝰ hͦſecerit papa: nō audiet̉. qꝛ illud. eēt ar565guere papā de mēdatio Quid aūt ſi papa motu ꝓprio diſ ꝙpēſat: vel aliā gr̄aꝫ ꝯcedit: nūꝗd falſitas ꝑ īpetrātem expreſſa hēat viciaregr̄am. ℟. pa. i. d. c. qꝛ circa refert aliqͦsdubitaſſe. Sꝫ ipſe ſimpl̓r tꝫ ꝙ ſi ē taleꝗd qͦ tacito vel nō exn̄te papa gr̄aꝫ n̄ꝯceſſiſſꝫ: tnc viciat̉: qꝛ lꝫ motꝰ ꝓpriꝰ excludat ſurreptōeꝫ vt dictū eſt: nō tū cōfirmat gr̄aꝫ ꝯͣ ītētionē ꝯcedētis: vt notabil̓r ſentit Io. an. in. d. c. ſi motu ꝓprio. Et vide glo. notabilē ad hoc. in.clemētina ſi romanus. d̓ preben. ꝗ dedicit ꝙ motus ꝓprius nihil operat̉ vl̓tra caſus in iure expreſſos.Eſidentia .ſ. cl̓icoꝝ in ſuis eccl̓ijsvbi not. ꝙ ꝗ hꝫ bn̄ficiū eū curatn̄r ad reſidētiā. extra de elec. lꝫ canon.li. vi. Sil̓r ⁊ ꝗ hꝫ q̄cūqꝫ alia bn̄ficia ꝙbus hoc ꝯpetat ex ſtatuto vel pͥuilegioaut ꝯſuetudine approbata. vt vult Inno. in. c. cl̓icos. extra de cle. non reſi. Etaddit ītellige oē bn̄ficiū r̄ſidētiā reꝗrere niſi ꝯͣriū ꝯſtet. ⁊ plus dicit bo. ꝙ ꝗlibꝫ cl̓icus tenet̉ reſidere. d. c. cl̓icos Siue magnū ſit bn̄ficiū: vt ep̄atus. vij. q.i. ꝑuenit. ⁊ dꝫ criſma cōficere: ordinescelebrare. ⁊ quolꝫ die dn̄ico diuīs officijs ītereſſe de ꝯſe. di. iij ep̄s. Niſi iuſtacā īpediat: vt ibi dr̄. Sil̓r ēt ſi modicūſit bn̄ficiū. extra eo. cōquerēte ⁊ dꝫ bn̄ficiatꝰ iītereſſe matutinis ⁊ veſꝑis. al̓sſi īcorrigibilis ſit: deponit̉. lxiij. di. c. fi. Utꝝ ꝗs ex ꝯſuetudine poſſit reciꝑe īfructus bn̄ficij ī abn̄tia. ℟. ẜꝫ hō. p̄t vtextra de ꝯſti. cū oēs. Hoc tn̄ ītellige inqͣꝫtū ꝑ hāc ꝯſuetudinē n̄ d̓roget̉ diuīocultui: vl̓ al̓s non ſit irrationabil̓. al̓sſecꝰ extra de ꝯſue. c. fi. Sꝫ talis ꝯſuetudo ꝯͣria ſtatuto tolli pōt: vt ſi eccl̓ia ſutminiſtris deſtituta: ita in̄ ꝙ p̄bēda abſentis aſſignet̉. ſubrogato. extra. eo cūdilectꝰ. Sꝫ ſi tale ſtatutū facerēt canonici ꝑꝑ ꝓpria cōmoda puta vt inter ſediuidāt illud qd̓ abn̄s ꝯſueuit accipere: nō vꝫ. d. c. cū oēs Qūo cl̓icꝰ in bn̄ficio dēat reſidere. ⁊℟. ẜm ho. dꝫ reſidere ī ꝓpͥa ꝑſona ẜuiēdo eccl̓ie. exͣ eo qꝛ nōnulli. ⁊. c. ſe. ⁊ dꝫ