ponſꝰ credit oppoſitū ꝑ. c. ex ꝑte d̓ cavtl. mo. vbi dr̄ ꝙ ſi papa ꝯfirmat pͥoratū religioſo clauſtrali nō valꝫ: nō ſcāmētione d̓ iure ꝯͣtio. Nā ſepe pͥuilegiamanāt ꝯͣ ius ex nimia occupatiōe pͥncipis: vel ꝑꝑ nimiā iportunitatē perētiū. Et iō niſi fiat mētio d̓ iure ſaltē ingn̄t: nō p̄ſumit̉ pͥnceps velle ꝯcedereꝯius. Et hoc ſētit Bar. ī extrauagati.ad repͥmēdā. Et iō alibi dic̄ gl. ꝙ n̄ vꝫriatio ſpurij fcā ꝑ pͥncipē: n̄ facta mēnōe de iure. Quartū mēbꝝ: ꝙ reſcriptū emanas ꝯͣ ius motu ꝓprio valꝫ:ſꝫ non faciat mētionē d̓ iure. Dubitatpa an hoc ſit verū: qꝛ motꝰ ꝓpriꝰ ſolūexcludit ſurreptionē: nō aūt āpliat gralla ꝯͣ itētionē ꝯcedēt̉ꝭ: vi no. ī. d. ſi moti ꝓprio. Sꝫ de mēte pͥncipis non eſtꝯcedere aliꝗd ꝯͣ ius: nō ſcā mētiōe deture: vt i. d. c. ex. ꝑte. Dictū tn̄ Io. and.iore ſeruaret̉ ī pratica. p̄dictis obſtaivf. fi. d̓ excu. tu. l. idē vulpianꝰ. vbi dicit tex. ꝙ ſi pͥnceps ſciēs aliquē eē tutori dedit ſibi lniam mutādi domicilia: vr̄ eū abſoluereⁱ a tutela: lꝫ de ea n̄iecerit mētionē. Et ex iſta. l. colligi noubiliter ibi Bar. ꝙ tātū valꝫ certa ſcientia: qͣꝫtū diſpēſatio. Et pōdera ꝙ fileꝗtur qn̄ in reſcripto fiebat mentio d̓certa ſcia ſꝫ iatis. ē ꝙ pͥnceps ſciebatillū eē tutorem. Et multi legiſte ꝑ illūtex. ſolent dice̓ ꝙ ſi pͥnceps ſcienter ꝓmouet idignū: vel aliꝗd ſacit ꝯͣ ius: vidiſpenſare. Et ꝓfecto illa lex nō facitad qd̓ allegat̉. Nō .n. loꝗtur ī pͥuilegioꝯͣ ius: ſꝫ qn̄ abſoluit aliquā ab oneretutele: ⁊ in facto ꝑticulati. Et ſic eſt illud potius qͦddā bn̄ficiū abſolutionisab onere qͣꝫ priuilegiū ꝯͣ ius. ⁊ hūc intellectū ſentit Bar. in. d. extrauaganti.Aliud membrū eſt qn̄ reſcriptū emanat ex certa ſcīa: ⁊ tūc valet ꝯͣ ius ẜmIo. an. ſꝫ pa. multipliciter limitat. vtapparet ex ſupradictis ⁊ addit notabile dictū Bar. ldcā extrauagati. ꝙ vbireſcriptū emanat ꝯͣ ius ⁊ in ſauoremreipublice: valꝫ: lꝫ ſi faciat mentioneꝫd̓ iure. Et tūc vr̄ diſpenſatū ꝯͣ ius: Secus ſi emanar ī fauoreꝫ pͥuate ꝑſone.364Rō diuerſitatis ē. qꝛ iura hn̄t cl̓aꝫ derogatoriā in reſcriptis qn̄ emanāt i ſauorē pͥuati. vt. i. l. reſcripta. C. d̓. p̄ci. impe. 6. Itē p̄ſumit̉ tūc reſcriptū ſurrepticiū. vel emanaſſe ex nimia occupatione pͥncipis. Secꝰ ſi ī fauoreꝫ publicū. ⁊ pdcā bn̄ notabis. qꝛ nō habes inaliquo loco ita bn̄ diſcuſſa hec Pan.Uide q̄ notat lud. boAdditio. j0. in addi. Io. de anania in ꝯſilio īcipiēte īuocato diuinoſuffragio. vbi dicit ꝙ cl̓a nō obſtantevalidat reſcriptū ſeu reſtitutōeꝫ ex plenitudīe ptatis. ſi dicat̉ nō obſtāte aliqͦī ꝯͣriū faciente ita Bar. firmai. i. l. fin.C. ſi ꝯͣ ius vel vti pu. Et bal. exp̄ſſe depace ꝯſtā .i. ꝟ. liuellariū. ⁊ in. l. eos. C.de ap. Addit etiā ꝙ ⁊ ſi ꝑ ſuꝑioreꝫ nōpoſſit tolli dn̄iuꝫ alteri q̄ſitū. qd̓ noneſt veꝝ ſēꝑ. Tn̄ tolli pōt dn̄tuꝫ q̄ſitumꝑ ſnīaꝫ. vt elegāter firmat Bal. i. l. fi.Cien. reſci. nō poſ. Cū ī oī ſnīa ītelligat̉ cl̓a. ſalua ſūma ptāte pͥncipis. l. fi.C. de legibus. vel eiꝰ ītellige ꝗ loco pͥncipis habet̉. qd̓ dictū pōdera ꝓut iusacꝗſitū ꝑ ſnīaꝫ. ſit acꝗſitū ꝑ mediū iuris ciuilis. ⁊ ſit de iure ciuili. iō faciliꝰtolli pōt qͣꝫ ius gentiū. Et indubitanter eſt veꝝ ſi eſt in ea cl̓a derogatoria.¶ Quid ſi princeps mādat reuocari 6ꝗcꝗd factū eſt vel imutatū in tali cā.an ltie ſcm̄ reuocari dꝫ. Rn̄det̉ ꝙ talereſcriptū dꝫ intelligi in facto minꝰ legitime: nō de eo qd̓ erat factū legitieꝓ hoc tex. notabilis. in. c. audita. d̓ reſti. ſpo. Nā ⁊ ſi nō liceat de ptāte ꝯcedentꝭ reſcriptū diſputare. qꝛ eſſet crimē ſacrilegij. §. ꝗ aūt. xvij. q. iiij. tn̄ deſcia ⁊ volūtale ipſiꝰ ſcribētis licitū eſtdiſputare. ⁊ in hͦ pōt hēri īterp̄tatio.Uide ad hoc gloſam ſingularem. i. c.preterea xxiij. di. Et ad. c. i. de ꝯſti. lib.vi. rn̄detur ꝙ illud eſt verum per interpretationē. qꝛ oīa iura princeps p̄tinterp̄tari. ⁊ ſic reſcripta recipiūt aliqn̄ interpretationem iuſtificatinā. vtin caſu p̄dicto. aliter videret̉ ip̄m ſenſiſſe iniquum.¶ Quādo at reſcriptū valeat. ⁊ que 7