pape vt i. d. c. nifi. et nō ꝯſecratꝰ dūmōclectꝰ ⁊ ꝯfirmatꝰ. ⁊ extra de trāſla. inter corꝑalia. Fieri aūt dꝫ renunciatiocōiteri ſcriptis. forte alijs ab ep̄atur ſcriptura nō neceſſaria. Scd̓o no. ꝙ renū̓ciatio officij aut bn̄ficij eccl̓iaſtici debet eſſe volūtaria na īuitus nō cogiturrenūciare. Itē dꝫ fieri pure ⁊ abſoluteextra de offi. dele. ex ꝑte nā ſiꝗs renunciat alicui bn̄ficio vel rei ſpūali vel reſignat aliqd̓ ſpūale: aliqͦ dato vel promiſſo ſymonia eſt. ẜꝫ Goſ. ⁊ Ho. ꝙ ſinō p̄cedat datio vel ꝓmiſſio: ſed ſola itentio. vt .ſ. renūciet bn̄ficio: hac intentione: vt det̉ ſibi aliqd̓ tꝑale: aliter nōrenūciaturꝰ: ſymōia mētalis ē: qͥ ꝑ iolā pnīaꝫ abolet̉ extra de ſy. c. fi. Sꝫ exquo nulla pactio interuenit ab eccl̓ia fipunit̉. Sꝫ ſiꝗs renūciat bn̄ficio ea intētiōe: vt detur nepoti vel alteri: nullatn̄ de hoc facta pactio vel cōuētionenullā incurrit ſymoniā. Renūciare .n.bn̄ficio: vt detur alteri: eſt ſymoniacūqꝛ ꝓhibitū eſt iure poſitino: ſꝫ non eſthoc ꝓhibitum ſimpl̓r. ſꝫ ẜꝫ iſtuꝫ modum: cū vꝫ hoc ducit̉ in pactū .i. q ij.qͣꝫ pio. ẜm. ꝟꝟ. Inn. ⁊ Goſ. Sil̓r ſiꝗshꝫ volūtatē deliberatam. renūciandibn̄ficio cū intētiōe ⁊ aīo paciſcēdi: vtalteri detur: ī hoc eſt ſymonia mētalisEffectualis aūt ⁊ ab eccl̓ia punēda eſtcū ꝓcedit̉ ad actuꝫ ipſum paciſcendiin renūciatiōe. Tertio no. ẜm. d. An. ic. nō ſine de arbi. ꝙ ſꝫ valeat ꝯpoſitioauc̄te ſuꝑiorꝭ: vt ꝓ bn̄ficio qd̓ dimittit̉detur aliꝗd tꝑale. extra de p̄ben. niſi ſitn̄ vꝫ vt detur aliꝗd auc̄te īferioris vl̓ꝑtis: Et ſicut cōmittit̉ ſymonia ꝑ dationē pecunie ꝓ bn̄ficio ꝯſequēdo: ita⁊ ꝓ eo cedendo. Et qꝛ nō vꝫ renūcietio litis ſuꝑ bn̄ficiali pecunia ſuſceptaꝓ renūciatōe. Dicit tn̄ idē. d. An. ẜꝫ inno. ꝙ ſi detur pecunia ꝓ renūciationelitis nō ſemꝑ eſt ſymōia: ſꝫ aliqn̄. Sꝫqꝛ hoc tꝫ ipem ſymonie: iō reprobat̉Nā ſi daret̉ pecunia nō hn̄t ius: vt cederet liti: hoc nō eē ſymōiacū. nec iniquū. Idē ſi daret̉ pro bono pacis: nōex pacio ꝑtium ſꝫ ꝓmiſſiōe arbitroꝝ2nō in reſpetu ab bn̄ficiū. extra de triſac. ſuꝑ eo. Sꝫ ſi daret̉ ius hn̄ti ꝓ redimēda iuſta lite a nō hn̄te ius ⁊ reſpectu ad ſpūale: eſſet ſymonia.¶ Uide ēt ad p̄dicta q̄ notat Panor. 3in. c. cū p̄dē. de pac. ꝙ renūcias liti iuper bn̄ficio eccl̓iaſtico nō pōt aliꝗd reciꝑe tꝑale ēt noīe expēſaꝝ: qꝛ ſi renunciās hꝫ ius: renūciat ſpūali tꝑali datoꝙ eſt ſymonia. qꝛ h̓ poſſet ſingi ī fraudē. Itē qꝛ iuri ſpūali dꝫ ꝗs libere renuciare. vt ī. c. ex ꝑte. de of. dele. el. i. Adde ēt qd̓ no. Panor. vbi. sͣ. ꝙ ſi ē certus hr̄e ius ī bn̄ficio: tūc bn̄ pōt dareaduerſario ſine ſymonia: videſiſtat vl̓ne litē moueat. Si ꝟo nō ſit certꝰ: ſeddubitat: tūc nō pōt. nec excuſat auctoritas pape in bn̄ficio qd̓ ānexā hꝫ piāttclauiū: qꝛ vr̄ data pecūia pro illa ptāteſpūali. facit. d. c. ꝑte in ſil̓i. In alij aūtbn̄ficijs bn̄ excuſaret auctoritas papecū talis ſymōia ſit de iure poſitiuo ẜmgl. in. d. c. cū pridē. Poſſet tn̄ iudex ꝓbono pacis ex offō ſuo cōponere ꝑtesvt hn̄s ius bn̄ficio det aliꝗd non hn̄tiius ẜm formā. c. niſi. de p̄ben. ẜm Pa.in. c. ſuꝑ eo de tranſac. No. ēt ſingular̄dictū Inn. c. cū īter de elec. qd̓ approbat pan. ī. d. c. cū pͥdē̓. ꝙ alius citra papa nō p̄t ꝯpellere ad ꝯpoſitōeꝫ ꝑ ter.notabilem ī. c. placuit. xc. di. niſi fuiſſetlis diuturna adeo intricata ꝙ de faciliexplicari non poſſet.¶ Utꝝ renūciatio iuris futuri valeat 4℟. ꝙ ſi ius futurū apꝑet: ſic valet. Siat nō apꝑet adhuc nō vꝫ qꝛ pacta ndreferūtur ad ea q̄ apꝑere nō pn̄t. vt inl. in lege ⁊ alijs ꝯcor. ibi poſitus in gl.fi. de ꝯͣpen. emp. Et qd̓ nō ē renūciarinō pot. l. tres fr̄es. ff. de pac.¶ Pone ꝙ ep̄s nō bn̄ itrauit: ſed ꝑ ſymoniā ⁊ hmoi: qūo renūciabit inſtātemorte. ℟. ẜꝫ ho. renūciabit mēte ⁊ inmanu archiep̄i ſi pōt. al̓s in māu ſimplicis ſacerdotis ſub hac ꝯditiōe: ſi pape placuerit vel alteri ad quē ſpectatcollatio. Et ſi ꝯualuerit vadat qͣꝫcitiuspōt ad eū ꝑcat ei: ⁊ caueat ne morā faciat: nec tructꝰ ſibi appropriet. imo fi-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten