pi. ſiue ſciat̉ ꝙ ſit ſeruꝰ ſiue ſit ꝑſōa incognita: ⁊ neſciat̉ vtrū ſit ſeruꝰ vel lib̓Et ſi īgreſſuſ fuerit. ⁊. jͣ. triēniū petit̉ adn̄o ſuo. dꝫ reddi cū dibꝰ q̄ attulit. Fide tn̄ accepta d̓i pūitate ip̄iꝰ. pꝰ ꝟo trienniū repeti n̄ p̄t. niſi eēt tā lōge ꝙ innētri n̄ poſſet. xvij. q. ij. ſi ꝗs icognitꝰ.Et currit dcm̄ tp̄s a tꝑe icie dn̄i. Et h̓ītellige vera ī oī gn̓e ſeruoꝝ ēt ſi ſintcolōi: origiarij ſiue aſcriptiū. de quibꝰ.jͣ. dicet̉. Seruꝰ. i. ī prin.2 ¶ Quid ſi ſeruꝰ īgreſſꝰ mōaſteriū recipit̉ ad ꝓfeſſionē an̄ dcm̄ terminum℟. ẜm Ray. credo ꝙ dꝫ remanere ī. ordie. ⁊ mōaſteriū dꝫ ſatiſfacere dn̄o: qꝛfuit ī culpa ī recipiēdo. vel dic ꝙ ſi noerat īcognitꝰ ⁊ ꝓbabat forte ꝑ falſosteſtes ꝙ eēt liber: dꝫ reſtitui dn̄o ſi petat. vt extra. deſer. nō or. c. d̓ ſeruorumꝯcor. Hoſt. ⁊ idē ẜꝫ eoſdē ſi alias doloſe ītrauit religionē: ſciēs ſe ſeruum.Secus ſi bona fide putabat ſe liberū.3 ¶ Quid ſi tal̓ pꝰ faciā ꝓfeſſionē fuerit dn̄o reſtitutꝰ ⁊ poſtea māumiſſusſit nūꝗd teneat̉ redire ad monaſteriū℟. ẜꝫ. ꝟꝟ. ꝙ ſic. qꝛ qͣꝫtū ī ē mōachꝰ fuit4 ¶ Utruꝫ ob ligati ad rōcinia poſſintrecipi ad religionē. ℟. ſi ſunt obligatiad rōcinia reipublice: nō ſūt recipiendis. di. iiij. legē. Sꝫ ſi obligati iūt adrōcinia pͥuatoꝝ: hōeſtū ē ꝙ priꝰ d̓ ratiocinijs ſe expediant: non autem eſtneceſſariū ẜm glo. Rai.5 ¶ Utrū ille ꝗ ē obligatꝰ ad aliꝗd ſoluēdū poſſit īgredi r̄ligionē. ℟. ẜꝫ Rai.pōt n̄: obſtāte. obligatiōe vel iuramē.to: dūmō nō ex leuitate vel ītētiōe ſubtrahēdi debitū hoc faciat: ſꝫ ex caritatis ieruor̄. Nec facit iiuriā creditori qꝛexcuſat̉ auctoritate ſpūs ſcī cui nemoreſiſte̓ pōt. extra de regula. c. lꝫ. ſꝫ mōaſteriū tenet̉ ſatiſface̓ d̓ his q̄ ꝯtulit. monaſteriū. xix. q. iii. ſi q̄ ml̓ier. Si tn̄ pꝰigreſſū religiōis: mōaſteriū occaſioneeiꝰ aliꝗd acꝗreret puta ꝑ iucceſſioneꝫhereditariā vel dōatione: ſiue ex teſtamētor teneret̉ mōaſteriū qͣꝫtū illd̓ eēt:⁊ nō plꝰ. ar. d. c. ſiqͣ ꝯcor. Inn. ⁊ Hoſ.poterit ēt vt ait Ray. ī mōaſterio exū ſſcribere: vel aliud hoeſtū opꝰ facere adliberādū ſe: dūmō n̄ negligat ꝑꝑ hocdiuinū offm̄. xij. q. i. cl̓. cꝰ: nec īpedit̉ī aliquo ab obſeruātia regulari. l. abobſeꝗis regule: cui ſēꝑ ē aſtriciꝰ: iō adp̄dictā ſolutionē n̄ tenet̉ ẜꝫ. Ul. Et hocvltimū vr̄ veriꝰ: vt ad aliquā oꝑatione n̄ teneat̉ niſi forte ꝑꝑ vitādū ſcādalū. Idē dicꝰ de eo ꝗ ē obligatꝰ ad aliꝗdfaciēdū: ſi aliꝗd detulit mōaſterio ſatiſfaciat. al̓r n̄ vr̄ obligari ad laborandū. vt dictū ē. Idē tꝫ Archi. f. de hoc.jͣ. Reſtitutio. vlti. §. i.¶ Utꝝ rector ꝗ iurauit regere ciuitatē iꝑ ānū ſiue magr̄ ꝗ iurauit legere velcapellanus ꝗ iurauit ſeruire. i capellania: poſſint īgredi r̄ligionē. ℟. ẜꝫ Rai.ſic. nō .n. iuramētū violat. ꝗ illud ī meliꝰ ꝯmutat. extra de iureiur. ꝑuc̄it. el. ij.Idē Inn. ⁊ Goſ. ⁊ Ho. quoqꝫ addit:ꝯſulo ꝙ priꝰ īpleat qd̓ ꝓmiſit. extra d̓iureiur. c. d̓bitores. hͦ .n. tutiꝰ eēt. niſi abillo vel illis ꝗbꝰ iurauit poſſit lniam.obtinere. tn̄ hoc vr̄ ꝯſiliū. Nā ſtatī pōtitrare religiōꝫ n̄ obſtāte iuramēto: vtnotat pa. i. c. cōmiſſū. de ſpō vbi dicitde illo ꝗ iurauit ꝯͣhe̓. ꝑ ꝟ̓ba de pn̄ti: ꝙſine peccato pōt nō. ꝯͣhere ⁊ itrare religionē ſꝫ ꝯͣhere de ꝯſilio ne noteturꝑ iurio quo ad vulgi opinionē.¶ Utꝝ ꝑꝑ obſeꝗa ꝑētū debeat ꝗs re 7trahi ab igreſſu religiōis. ℟. ẜꝫ tho. inquolꝫ. Al̓r dicēdū ē de illo ꝗ nōdū religionē ītrauit ⁊ al̓r. de illo ꝗ iā ī religione ꝓfeſſus ē. ꝗ .n. nōdū ītrauit ſi videt pr̄em ſuū ī magna neceſſitate. Etcui ꝑ aliū ſubuēiri nō poſſit: n̄ dꝫ religionē itrare: ſꝫ dꝫimīſtrare ꝑētibꝰ maxime ſi abſqꝫ ꝑiculo pctī poſſit ī ſecl̓oremāere. Si ꝟo ꝑ aliū poſſit ꝑētibusſuis miſtrare: pot ſi vult religionē itrare. Poſtqͣꝫ ꝟo aliꝗs ē ī religiōe ꝓfeſſꝫmortuꝰ ē mūdo. vn̄ ꝑ ſpūalē mortē d̓obligat̉ a cura īpēdēda ꝑētibꝰ. ſic̄ ēt d̓obligaret̉ ꝑ mortē corꝑalē. ⁊ iō n̄ peccat: nec ꝯͣ p̄ceptū aliꝗd agit ſi ī clauſtro ma̓et ſb̓ p̄cepto p̄lati ꝑētū adminiſtratiōe p̄termiſſa. ⁊ .n. faciꝰ ē īpotēsad reddēdū debitū miſteriū abſqꝫ ꝓpͥa culpa: dꝫ tn̄ qͣꝫtū p̄tſalua ordis obediētia ſatagere: vt ꝑ ſe vult ꝑ aliū iuto
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten