Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
357v
Einzelbild herunterladen
 

pi. ſiue ſciat̉ ſit ſeruꝰ ſiue ſit ꝑſōa incognita: neſciat̉ vtrū ſit ſeruꝰ vel lib̓Et ſi īgreſſuſ fuerit... triēniū petit̉ adn̄o ſuo. dꝫ reddi dibꝰ attulit. Fide tn̄ accepta d̓i pūitate ip̄iꝰ. pꝰ ꝟo trienniū repeti p̄t. niſi eēt lōge innētri poſſet. xvij. q. ij. ſi ꝗs icognitꝰ.Et currit dcm̄ tp̄s a tꝑe icie dn̄i. Etītellige vera ī gn̓e ſeruoꝝ ēt ſi ſintcolōi: origiarij ſiue aſcriptiū. de quibꝰ.. dicet̉. Seruꝰ. i. ī prin.2 Quid ſi ſeruꝰ īgreſſꝰ mōaſteriū recipit̉ ad ꝓfeſſionē an̄ dcm̄ terminum. ẜm Ray. credo dꝫ remanere ī. ordie. mōaſteriū dꝫ ſatiſfacere dn̄o: qꝛfuit ī culpa ī recipiēdo. vel dic ſi noerat īcognitꝰ ꝓbabat forte falſosteſtes eēt liber: dꝫ reſtitui dn̄o ſi petat. vt extra. deſer. or. c. ſeruorumꝯcor. Hoſt. idē ẜꝫ eoſdē ſi alias doloſe ītrauit religionē: ſciēs ſe ſeruum.Secus ſi bona fide putabat ſe liberū.3 Quid ſi tal̓ pꝰ faciā ꝓfeſſionē fuerit dn̄o reſtitutꝰ poſtea māumiſſusſit nūꝗd teneat̉ redire ad monaſteriū. ẜꝫ. ꝟꝟ. ſic. qꝛ qͣꝫtū ī ē mōachꝰ fuit4 Utruꝫ ob ligati ad rōcinia poſſintrecipi ad religionē.. ſi ſunt obligatiad rōcinia reipublice: ſūt recipiendis. di. iiij. legē. Sꝫ ſi obligati iūt adrōcinia pͥuatoꝝ: hōeſtū ē priꝰ ratiocinijs ſe expediant: non autem eſtneceſſariū ẜm glo. Rai.5 Utrū ille ē obligatꝰ ad aliꝗd ſoluēdū poſſit īgredi r̄ligionē.. ẜꝫ Rai.pōt: obſtāte. obligatiōe vel iuramē.to: dūmō ex leuitate vel ītētiōe ſubtrahēdi debitū hoc faciat: ſꝫ ex caritatis ieruor̄. Nec facit iiuriā creditori qꝛexcuſat̉ auctoritate ſpūs ſcī cui nemoreſiſte̓ pōt. extra de regula. c. lꝫ. ſꝫ mōaſteriū tenet̉ ſatiſface̓ his ꝯtulit. monaſteriū. xix. q. iii. ſi ml̓ier. Si tn̄ pꝰigreſſū religiōis: mōaſteriū occaſioneeiꝰ aliꝗd acꝗreret puta iucceſſioneꝫhereditariā vel dōatione: ſiue ex teſtamētor teneret̉ mōaſteriū qͣꝫtū illd̓ eēt: plꝰ. ar. d. c. ſiqͣ ꝯcor. Inn. Hoſ.poterit ēt vt ait Ray. ī mōaſterio exū ſſcribere: vel aliud hoeſtū opꝰ facere adliberādū ſe: dūmō negligat ꝑꝑ hocdiuinū offm̄. xij. q. i. cl̓. cꝰ: nec īpedit̉ī aliquo ab obſeruātia regulari. l. abobſeꝗis regule: cui ſēꝑ ē aſtriciꝰ: adp̄dictā ſolutionē tenet̉ ẜꝫ. Ul. Et hocvltimū vr̄ veriꝰ: vt ad aliquā oꝑatione teneat̉ niſi forte ꝑꝑ vitādū ſcāda. Idē dicꝰ de eo ē obligatꝰ ad aliꝗdfaciēdū: ſi aliꝗd detulit mōaſterio ſatiſfaciat. al̓r vr̄ obligari ad laboran. vt dictū ē. Idē tꝫ Archi. f. de hoc.. Reſtitutio. vlti. §. i. Utꝝ rector iurauit regere ciuitatē i ānū ſiue magr̄ iurauit legere velcapellanus iurauit ſeruire. i capellania: poſſint īgredi r̄ligionē.. ẜꝫ Rai.ſic. .n. iuramētū violat. illud ī meliꝰ ꝯmutat. extra de iureiur. ꝑuc̄it. el. ij.Idē Inn. Goſ. Ho. quoqꝫ addit:ꝯſulo priꝰ īpleat qd̓ ꝓmiſit. extraiureiur. c. d̓bitores. .n. tutiꝰ eēt. niſi abillo vel illis ꝗbꝰ iurauit poſſit lniam.obtinere. tn̄ hoc vr̄ ꝯſiliū. ſtatī pōtitrare religiōꝫ obſtāte iuramēto: vtnotat pa. i. c. cōmiſſū. de ſpō vbi dicitde illo iurauit ꝯͣhe̓. ꝟ̓ba de pn̄ti:ſine peccato pōt. ꝯͣhere itrare religionē ſꝫ ꝯͣhere de ꝯſilio ne notetur iurio quo ad vulgi opinionē. Utꝝ ꝑꝑ obſeꝗa ꝑētū debeat ꝗs re­ 7trahi ab igreſſu religiōis.. ẜꝫ tho. inquolꝫ. Al̓r dicēdū ē de illo nōdū religionē ītrauit al̓r. de illo ī religione ꝓfeſſus ē. .n. nōdū ītrauit ſi videt pr̄em ſuū ī magna neceſſitate. Etcui aliū ſubuēiri poſſit: dꝫ religionē itrare: ſꝫ dꝫimīſtrare ꝑētibꝰ maxime ſi abſqꝫ ꝑiculo pctī poſſit ī ſecl̓oremāere. Si ꝟo aliū poſſit ꝑētibusſuis miſtrare: pot ſi vult religionē itrare. Poſtqͣꝫ ꝟo aliꝗs ē ī religiōe ꝓfeſſꝫmortuꝰ ē mūdo. vn̄ ſpūalē mortēobligat̉ a cura īpēdēda ꝑētibꝰ. ſic̄ ētobligaret̉ mortē corꝑalē. peccat: nec ꝯͣ p̄ceptū aliꝗd agit ſi ī clauſtro ma̓et ſb̓ p̄cepto p̄lati ꝑētū adminiſtratiōe p̄termiſſa. .n. faciꝰ ē īpotēsad reddēdū debitū miſteriū abſqꝫpͥa culpa: dꝫ tn̄ qͣꝫtū p̄tſalua ordis obediētia ſatagere: vt ſe vult aliū iuto