30 ¶ Qn̄ aūt pͥuilegia hēant effectū ſuūvl̓ ſtatī cum bullata ſūt: vel cū ad noticiā priuilegiati peruenerint. vide sͣ.Indulgentia. §. viij.Robatio. Utrū ſcriptura antiquoꝝlibroꝝ faciat fidē. ℟. Pan. in. c. cumcām. d̓ ꝓba. d̓ mente. Io. an. ⁊ hoſt. ꝙſic. Et h̓ in libris reſeruatꝭ ī cuſtodiapublica ⁊ fideli. ⁊ ꝓ hͦ optime facit. c.ad audiētiā. d̓ p̄ſcrip. ⁊ ibi doc. ꝙ ſatistales ſcripture faciūt fidē ſi reꝑiunturin camera cardinal̓: vel ep̄i. Sꝫ pan.hec dicta nō admittit īdiſtincte. Quidn. ſi ep̄s p̄tēdēs aliqd̓ caſtꝝ ꝑ aliū̓ detentū ꝑtine̓ ad eccl̓iaꝫ ſuā: ſcripſit ī aliquo libro eccl̓ie illud caſtrum ꝑtineread eccl̓iam. ⁊ ſucceſſiue. multꝭ tꝑibusille libere fuit detētus ī camera ep̄i. dicemus ne ꝙ ꝓbabit dn̄ium caſtri cuꝫgrauiſſimo p̄iudicio poſſeſſoris. ꝯͣ. c. inter dilectos: d̓ fi. īſtru. vbi nō crediturātiꝗſſimijs pͥuilegijs eccl̓ie ſi ſigilla cōſūpta ſunt: aut al̓s enormē facturampaliūt̉. Dico ergo ꝙ aut agit̉ de nulliꝰp̄iudicio: ⁊ tūc ſcripture libroꝝ antiqͦrū: vel ſcripture lapidū faciūt fidē: qꝛtūc ſufficiūt ꝓbatōes nō plene. Poneexēplū ſi dubitat̉ an eccl̓ia ſit ꝯſecratavel infans baptizatus: vel ſil̓e. Idemputo vbi factū ē antiꝗſſimū: ⁊ agit̉ demodico preiudicio. ar. optimū ex dcōtex. ad audiam. Et pōt dici exp̄ſſū. nōenī tm̄ dr̄ ibi d̓ libris reꝑtꝭ ſb̓ cuſtodiapublica ⁊ fideli: ſꝫ idiſtincte ꝑ librosantiqͦs. qꝛ cū agat̉ d̓ modico p̄iudicio:nec ꝟſetur ītereſſe burſale: n ē ꝟiſil̓ieꝙ ꝗs ſcripſiſſꝫ falſuꝫ: vl̓ ꝙ iſta ſcriptura tāto tꝑe fuiſſet tollerata ſi non cōtinuiſſet ꝟitatē. Modicū āt ē preiudicium ꝙ iſte ep̄atꝰ hēat: vl̓ ille. Qn̄ agit̓d̓magno p̄iudicio: ⁊ tūc aut ē tal̓ lib̓ vl̓ſcriptura: cui ab antiꝗſ nr̄is cōiter creditū ē: vl̓ reꝑit̉ī loco vbi ſolū ẜuāt̉ ſcripture auctētice ⁊ facit plenā fidē. Et ētex. notabil̓ ī. d. c. ad audīaꝫ. Ex his infero. ꝙ iſtis libris hyſtorialibus: ſeucrōicis ꝗbꝰ a maioribꝰ nr̄is fides cōiter adhibita ē credere debemꝰ: vt no:Bar. i. .i. ff. ſi cer. pe. Hic ēt ē ꝙ dictaAriſtotel Hīpoeratꝭ ⁊ ſil̓ium: fide ſaciūt: qꝛ cōiter ī oībꝰ ſtudijs recepta ſūtIdē d̓ libro feudoꝝ ꝓut notat Pau.ī. c. fi. de feu. Aut ē tal̓ lib̓ ſeu ſcripturacui cōiter a maioribꝰ nr̄is creditū n̄ ē:nec reꝑitur ī loco vbi ẜuātur ſcriptureautētice: ⁊ tal̓ ſcriptura ſeu lib̓ fac̄ adminiculū: ſeu p̄ſūptiōeꝫ. nō aūt plenāꝓbatiōeꝫ. hͦ ꝓbatur a ꝯͣrio in. d. c. adaudiētiā. ⁊ fuit d̓ mēte Inn. ſuꝑ rubrica de ꝯſe. ec. Itē dic̄ gl. i. d. c. cū cāꝫ. ꝙcreditur inſtro producto ex archiuopublico ⁊ ē archiuꝰ locꝰ ī qͦ reponūturſcripiure publice. ⁊ ẜm pa. ꝓ hͦ dictofac̄. d. c. ad audiētiā. Itē dic̄ gl. ꝙ creditur ſcripture ſculpte ī aliqͣ colūna vl̓ lapide pa. h̓ ītelligit i n̄ tēdētibꝰ ī alicuiꝰpiudiciū. nā aliqn̄ faciūt plenā fidē: aliqn̄ admiculātur ẜꝫ qͣlitatē loci vbi reꝑiunt̉: ⁊ ẜm qͣꝫtitatē p̄iudicij vide in. l.monumētoꝝ. C. de reli. ⁊ iu. vbi dr̄ ꝙſcripture monumētoꝝ ſeu ſepulchriminime probāt ꝓprietatē ipſius. Glo. ētibi colligit ꝙ adminicula ⁊ ſi n̄ pleueprobent: coadunata tn̄ faciūt plenasꝓbationes: ꝑ illud ꝙ ſi non ꝓſunt ſingula. multa iuuāt. hec Pa.¶ An āt hoc ſit veꝝ indiſtīcte: vt ꝓba 1tiōes īꝑfecte ꝯiungātur ad faciēdā plenā ꝓbationē. Ur̄ .n. ꝙ nō. Nā ſingulares teſtes nihil ꝓbāt. vt ī. c. lꝫ. extra deꝓba. ⁊ ml̓ta īꝑfecta n̄ faciūt vnū ꝑfectū vt ī. c. qͦrūdā. cū gl. xxiij. di. So. autꝓbatōes diuerſe tēdūt ad vnū: aut addiuerſa. Prīo cāu ſunt cōmiſcibiles:⁊ ſi ſunt ſufficiētes ad iudicis aīum inducēdū ad plenā credulitatē: īducuntēt plenā ꝓbationē. ⁊ et hoc ꝓcedit ſiue ſint eiuſdē generis ſiue diuerſi: vtvnꝰ teſtis cū fama: iuxta no. ī. c. i. d̓. ap.Idē dic ī alijs p̄ſūptōibꝰ ⁊ admiculiscū vno teſte d̓ viſu vel pluribꝰ d̓ credulitate ꝓbāt. ſcd̓o cāu cū tēdūt ad diuerſa: tc̄ n̄ ſūt ꝯmiſcibiles. Exēplū ī pl̓ibꝰteſtibꝰ ſingl̓aribꝰ. Idē vr̄ ſi aliꝗ teſtesdeponāt de mutuo: ſed nō ꝑfecte. aliꝗde ꝯfeſſiōe mutui ⁊ nō ꝑfecte vt nō colūga ad faciēdā plenā probationē: qꝛmutuū ⁊ ꝯfeſſio ſunt diuerſa: nec ten