datur. vt dcm̄ eſt. sͣ. qͥdā ſūt res oīmode apte ad caſtrēſe peculiū: vt eꝗ: ⁊ arma ⁊ tūc erūt caſtrēſis peculij. vt. ff. e.l. iiij. q̄dā ſūt res q̄ pn̄t eſſe apte ad caſtrēſe peculiū ⁊ ad alia: vt ẜui. ⁊ tūc iniſtis diſtīguit̉. aut fuerūt relicte vel donate noīatī ad hͦ. ⁊ erūt caſtrēſis pecuiij. Aut fuerūt ſimpl̓r donate vel relicte ⁊ tūc ſecꝰ. vt. ff. eo. l. ſi militi. ⁊ no.hāc diſtinctōeꝫ: qꝛ eſt valde ſingularis⁊ facit ad multa. qͦdā eſt qͣſi caſtrēſe. ⁊or̄ qͣſi caſtrē ſe oē qd̓ acꝗrit filiꝰ ex publico: ⁊ ex publica cā: vt puta ex oſſōaduocatiōis ⁊ notariatꝰ. ⁊ ſecꝰ aūt ſiex onō ꝓcuratiōis: qꝛ nō ē offm̄ publicū Itē illd̓ qd̓ q̄rūt carpētarij: ſeu muratores laborātes ī publico nō dr̄ eē qͦſi caſtrēſe: qꝛ n̄ hn̄t ex publica cā: lꝫ ſitſalariū publicū. Secꝰ tn̄ ē ī īgenierijscōis ẜꝫ Sal. in. l. fi. C. de īof. teſt. ⁊ ideꝫin cl̓icis. qꝛ q̄ q̄rū̄t ex bn̄ficijs dicūturqͣſi caſtrēſia. ⁊ d̓ eis pn̄t teſtari. l. ſacroſancte. C. de ep̄i. ⁊ cle. Qd̓ verū intellige ī bn̄ficijs ſine cura. Scdus ſi cū cura. vt eſt gl. i. c. fi. de offior. li. vi. Et idēdic de eo qd̓ obuenit p̄ſbyteris ⁊ cl̓icisde officis ſuo: ⁊ in qͦlibet dcō peculiopater nihil iuris hꝫ: qn̄ potius ipſe filiꝰ ī eo pr̄fa. cēſetur. vt. d. l. fi. Et ibi ēthr̄ ꝙ id qd̓ lucratur medicꝰ in qͣſi caſtrēſi īputat̉ id̓ de mgr̄is lib̓aliū artiū2 ¶ Sꝫ ꝗd dicemus de aduocatis ⁊ huiuſmōi: ꝗ nūc nō hn̄t ſalariū ex publico: ſꝫ ſi hn̄t: hn̄t a cliētulis: nūꝗd talelucꝝ ꝯputabit̉ ī qͣſi caſtrēſi. ℟. bart. inl. fori tui. C. d̓ aduo. di. iudi. dic̄ ꝙ ſalaria q̄ ꝑcipiūt aduocati a clētul̓: ſuccedūt ī locū ſalarioꝝ: q̄ olī r̄cipiebāt apublico. Et ſic poterūt teſtari ⁊ face̓ oīa.ꝑ hanc rōnē bar. vtAdditio. ac dicēdū de medicismgr̄is artiū: ⁊ notarijs ⁊ hmōi. vt illd̓ſalariū qd̓ hn̄t a pͥuatis īputetur in qͣſicaſtrenſi. Et ꝓ hoc facit qd̓ notat. Ange. de are. inſti ꝑ qͣs ꝑ. nobis ac. §. Igitur: ꝙ omnes ꝗ hn̄t aliquaꝫ adminiſtrationem. ⁊ dignitatem ex publico⁊ ex ea vel occaſione illius aliquid lutratur ex ſalarijs publicis vel a pͥuatis330ꝑſōis: qd̓ ilid̓ luerū dicat̉ quaſi caſtrēſe qd̓ nō ꝑpetuo ꝓ bis ꝗ depuiāt̉ ſuꝑabundātiam: vel ſunt de antianis. ⁊ exoffō aliꝗd ꝑcipiūt qꝛ illd̓ dr̄qͣſi caſtrē ſe¶ Quid at d̓ eo qd̓ acꝗrūt militeſ ma4ris: Nō ēſ ī mari ꝗs dr̄ militar̄. vt no. īl. i. ff. d̓ bo. poſ. ex teſta. mi. Bal. i. l. cūoportet. C. de bo. q̄ li. format hāc qōnēſed non ſoluit. Sꝫ. i. d. l. i. ſic. dr̄: ī claſſibus oēs remiges ⁊ naute milites ſt̓et iō vr̄ cōcludēdū ꝙ illud qd̓ lucrāt̉remiges: ⁊ naute īputet̉ in caſtiēſi. idēvr̄ dicēdū d̓ patronis ⁊ alijs officialibꝰ claſſiū vel galeaꝝ ⁊ hmōi. Hoc tn̄vr̄ limitandū: vt dcm̄ ē. sͣ. qn̄ tales habēt ſalariū d̓ publico: ⁊ ex cā publicaSecꝰ ſi ex cā priuata vel n̄ publica cāvel non bono publico. Ex quibꝰ inferunt̉ duo correlaria. Primū ꝙ remiges ⁊ naute: vl̓ officiales quicūqꝫ claſſiū vel galeaꝝ: ſi haberent iniuſtumbellū: vl̓ d̓p̄daret̉ hos ⁊ illos iiuſte: vtſūt pirrate: illud qd̓ lucrāt̉ n̄ iputat̉ incaſtrenſi: lꝫ habeāt ſalariū d̓ publico.qꝛ nō hn̄t dcm̄ ſalariū ex cā publicavel bono publico. eo .n. ip̄o ꝙ hn̄t īiuſtum bellū nō pōt dici ꝙ ſit ꝓ bonopublico. Secus ergo ſi hērent iuſtuꝫbellū. Scd̓o īfert̉ ꝙ ſi p̄dicti naute vl̓dicti officiales ēt patroni claſſiū ⁊ huiuſmodi nauigāt ꝓ mercibus emēdisvel deferendis ⁊ hmōi: illd̓ qd̓ lucrat̉nō īputat̉ ī caſtrēſi: qꝛ tales n̄ hn̄t ſalariuꝫ de publico. nec ꝓ bono publiconauigā. Dico pͥncipal̓r: lꝫ ſecundariotalis nauigatio poſſit venire ī vtilitatēpublicā. Idē dic ī nautis ⁊ officialibꝰclaſſiū padi vl̓ alioꝝ fluminū. ⁊ no. ꝙofficiales ⁊ naute nauigioꝝ ꝓ mercibꝰꝯcludēdis qd̓ lucrāt̉ ē eis aduētitiū ⁊n̄ tenēt̉ cōicare cū fr̄ibꝰ: niſi inter eoseēt ꝯͣcta ſocietas oīum bonoꝝ. Si āteēt ꝯcta ſocietas oīs queſtus ⁊ lueri:nihilominꝰ erit eius precipuū: exqͦ. dcālucra eis ꝓueniat ex onō vel induſtriaꝑſone. ⁊ nō rōe mercātiaꝝ. deqͦ videjͣ. in. hoc. c. §. xv. ⁊ no. predicta: qꝛ nona ⁊ quotidiana. Adde ēt qd̓ no. bar.j. l. ſi in poteſtatē. C. de caſtre. pec. lib.