Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
329r
Einzelbild herunterladen
 

mādatorum. Adde ⁊ legis poſitiue. ⁊iſtd̓ ē volūtariū ⁊ ī vl̓i ⁊ ī ꝑticul̓i. ⁊ iōnō p̄t ſine nr̄a actiōe dimitti. ⁊ de iſtoītell̓r illd̓ aug. ī. li. de ꝟa religiōe: pcm̄eſt adeo volūtariū: ꝙ ſi nō ſit volūtariū: nullo mō pōt eſſe peccatū.i Qūo aūt diſcernatur pcm̄ mortal̓ aa vēiali. ℟. ꝙ p̄cepta diuīe legis naͣlishac hūane īdicāt ꝗd ſit mortale vl̓ veniale nā ꝗcꝗd ē ꝯͣ ip̄a d̓ ſe hꝫ rōnē mortalis pci: niſi vl̓ rōne ſurreptōis vl̓ modicitatis: vel rōnabilis cāe quo ad p̄cepta hūana: vel diſpēſatiōis ſuꝑioris excuſetur. Peccatū ꝟo veniale nō eſt ꝯͣlegē aliqua ſꝫ eſt p̄ter legē qꝛ nō obẜuat modū rōnis quē lex ſancta ītēdit.2 Utꝝ volūtas ⁊ opus exteriꝰ ſit vnūpeccatū. ℟. pe. ſi loquamur d̓ volūtate⁊ oꝑ ꝓut ſūt ꝯiūcia. vt cā ⁊ effeciꝰ ſicſūt vnū pcm̄ formal̓r. lꝫ pl̓ra maͣl̓r qꝛvna ē rō d̓ ordinādilꝫ pl̓a d̓ ordīata. ſiꝟo loqͦmur ꝓut. ſūt ſeꝑata: vt puta ẜmaliud ⁊ alid̓ tp̄s ſic ſūt diuerſa pctā: qꝛdiuerſa auerſiōes ⁊ ꝯuerſiōes.3 Utrū vnꝰ ⁊ idē actꝰ poſſit eē meritoriꝰ. ⁊ demeritoriꝰ: ſiue bonꝰ ⁊ malꝰ℟. Tho. ẜa ẜe. q. xx. ſi accipiatur vnusactꝰ ꝓut ē ī gnͣe moris īpoſſibile ē ꝙſit bonꝰ ⁊ malꝰ bōitate ⁊ malicia morali. Si tn̄ ſit vnꝰ vnitate nāe ⁊ n̄ vnitate moris p̄t eē bōus ⁊ malꝰ. ambulatio .n. ꝯtinua ē vnꝰ actꝰ ẜm genꝰ naͣe:pōt tn̄ ꝯtingere ꝙ ſint plures ẜꝫ genꝰmoris ſi mutetur ambulatis volūtasq̄ eſt pͥncipiū moraliū actuum.4 Utrū magnitudo peccātis aggrauet pcm̄. ℟. Tho. ẜa ẜe. q lxxiiij. pcm̄qn̄qꝫ ſit ex ſurreptiōe ꝓueniēs ex infirmitate hūane naͣe. Et tale pcm̄ minus īputatur ei ꝗ ē maior ī ꝟtute eo qͣꝫminꝰ negligit hmōi pcā repͥmere q̄ tn̄oīo ſubterfugere īfirmitas hūana nōfinit. Peccata ꝟo q̄ ex deliberatiōe ꝓcedūt tāto magis alicui īputātur qͣꝫtomaior ē. ⁊ hͦ ꝑꝑ qͣttuor. Primo qꝛ maiores faciliꝰ pn̄t reſiſter̄ pcō cū excedātī ſcia ⁊ ꝟtute. Scd̓o. ꝑꝑ īgratitudinē:qꝛ oē bonū qͦ ꝗs magnificatur eſt deibn̄ficiū cui hō ſit īgratꝰ peccado. ⁊ qͣꝫz20tū ad hͦ qͦlꝫ maioritas ēt tꝑalibꝰ bonispcm̄ aggrauat Tertio ꝑꝑ ſpālē repugnātiā actꝰ peccati ad magnitudinē ꝑſone: ſicut ſi pͥnceps iuſticiā violet quipōitur iuſticie cuſtos. Etiā ſi ſacerdosfornicetur ꝗ caſtitatē vouit: ⁊ alios adhoc ortari debet. Quarto propter exemplū ſiue ſcandalum. Utꝝ pcm̄ vēiale poſſit fieri morta 5le. ℟. ẜm Pe. Idē actꝰ numero ꝗ ē venialis nō pōt fieri mortalis: ſꝫ idē ſpēpōt: ⁊ ſic intelligit̉ illud Aug. ꝙ nihileſt adeo veniale ꝙ nō poſſit fieri morle .ſ. dū plꝫ ꝯplacētia fruitiōis .ſ. ꝙ ponat fine vltimū in illo. Et qd̓ ī. li. ſnīarum dicitur ꝙ venialia multipicataita pn̄t obruere ſicut vnū mortale: ītelligit̉ ꝑ occaſionē qꝛ aſſuetudo venialiū cadere facit in mortale. Utrū teneamur pēitere de vēialibꝰ 6℟. Tho. in. iiij. di. xvi. Duplex eſt neceſſitas. Una abſoluta: ⁊ hoc mō nō tenet̉ ꝗͥs ad pctī vēalis pnīaꝫ: qꝛ mortateꝫ ex h̓ nō incurrit niſi forte ex ꝯtēptuAlia neceſſitas eſt ex ſuꝑpōne alicuiꝰfinis: ſicut dr̄ aliꝗd eē neceſſariū ſineqͦ nō poſſimꝰ fine ītētū ꝯſeꝗ. Et hͦ mōneceſſariū eſt ꝙ hō de venalibꝰ peniteat ſi ei remitti debeāt ī hac vita. Etẜꝫ hͦ n̄ ꝓprie dr̄ aliꝗs ad aliꝗd teneriEt iō dicēdū ꝙ hō nō tn̄r ad pnīamvenialiū niſi large ſumendo. Utꝝ pcm̄ vēiale poſſit remitti ſine 7mortali. ℟. Tho. vbi. sͣ. Remoto pͥori.remouetur Poſterius nec poſterius.Reſtituit̉ niſi pͥori. Reſtituto. feruor.Autē caritatis cui. Ueniale. Opponit̉eſt poſterior ip̄a caritate vn̄ qͣꝫdiu caritas nō reſtituit̉ .ſ. ꝑ dimiſſionē peccatimortal̓: nec feruor caritatꝭ reꝑari p̄t īqͣ reꝑatōe ꝯſiſtit vēialis pcī dimiſſio ⁊ſic n̄ dimitit̉ ei cui mortale n̄ dimittit̉ Uiꝝ vnū vēiale poſſit dimitti ſine 8alio. ℟. Tho. vbi. sͣ. ſic qꝛ venialia nōhn̄t ꝯuerſiōeꝫ ad īnicē ex ꝑte euerſionis ſicut mortalia. Utrū vēīale poſſit dimitti volūtate ꝙmanēte ad illd̓. ℟. tho. vbi sͣ. Nō p̄t tolli cl̓pa niſi reordiet̉ volūtas q̄ reordis