Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
324v
Einzelbild herunterladen
 

Inn. inter ceteros concludit ex magna papa pōt diſpēſare ꝯͣ votū religiōis. exēplū. ſi rex īfidel̓ vellꝫ ꝯuertiad fidē toto ſuo regno. ſi poſſet ducere monialē filiā forte alicuiꝰ regis invxorē. credēdū ē hoc eſſe deo carius qͣꝫ cōtinētiaꝫ vnius mulieris. itemqꝛ religio ſumpſit ſubſtantiā ſuā ex auctoritate romani pōtificis. Ille ergo cōceſſit. poterit diſpēſare. nec ob. d.c. ad monaſteriū in fi. vbi dr̄ abdicatio ꝓprietatis caſtitas adeo ſuntannexa regule monachali: vt nec ꝯͣ illa ſumus pōtifex valeat licentiā dare.. Inn. ꝟ̓bū. lnīa. ītelligit̉ qn̄ fac̄ſine.. ī. ſola volūtas dic̄ pa. dcm̄ notādū intellectū huiꝰ ꝟbi lnia. vt referat̉ ad arbitriū boni viri. licꝫdoc. cōiter trāſeāt hoc dicto. Tam̄Bart. apperte tꝫ oppoſitū in. l. alio. ff. ali. le. in extrauagāti. ad repͥmēdavbi dicit. v̓bū lnīa. veniat a verbo lꝫ: debet intelligi. de nuda volūtate. ſed rōne regulata. ad iſtū text.tenēdo opinionē. Inn. pēt rn̄deri:ex facili dꝫ dare lnīaꝫ. itē loquit̉qn̄ ſimpl̓r vult dare lnīaꝫ: cōmutādo. ī aliud bonū deo acceptiꝰ. reſponſio plꝰ plꝫ pan. ſed Ri. vbi.. dataliā reſponſionē. qͣꝫuis ſūmus pontifex poſſit facere ſit mōachꝰ abſqꝫ renūciatiōe ꝓpͥetatꝭ: qꝛ hoc ēt facere ꝯͣdictoria ſimul. tn̄ pōt de mōachofacere mōachū ſi rōabil̓ affuerit ſoluitur alia. nūꝗd papa poſſit diſpēſare mōachus habeat ꝓpͥuꝫ ẜm Ri. papa pōi facere ſit monachus habeat propriū. Sed faciendo prīo monachū: puta cl̓icū ſeculareꝫ: aut total̓r ſecularē. ſic mutando rei naturā. ſic pōt. Aliter ẜm: lꝫ forte canoniſte tenerēt ēt nonmutata rei natura papa poſſet facere ꝗs eſſet monachus: vel religioſus haberet ꝓpriū. nec hoc videret̉ implicare ꝯͣdictionē ẜm eos. vide Ioan.an. in. merc. in regula. ſemel deo dicatn̄. de reg. iur. in. vi. opi. canoniſta vide arch. in. c. ſolet. xxxij. q. ij. vbidicit monachus hēat ꝓpriū ē ꝯͣſubſtantiā monachatus ſꝫ ē ꝯſtōneeccl̓ie. monachus nihil aliud eſt qͣꝫſolitarius triſtis xvi. q. i. placuit. quiquid vltra addictū ē: de iure poſitiuo eſt. idē Ho. Inno. in. d. c. admonaſteriū. Lau. ſic hēs ꝓpterea pōt diſpenſare monachus exiſtens monachus habeat ꝓpriū. itē p̄tdiſpēſare religioſus vl̓ preſbyter ſecularis poſſit ꝯͣhere mr̄imoniū. exhis hēs papa pōt diſpēſare ꝯͣ vl̓emſtatū eccl̓ie. Si tn̄ decoloraret̉ ſtatuseccl̓ie. eccl̓ia vl̓is poſſet reſiſtere. tamenea reſiſtente teneret actus. dr̄ ſtatus eccl̓ie decolorari quādo fieret ſine rōabili. de hac vide ſingularia.. cōfirmatio ſacr̄i. §. viij. An autē papa poſſit diſpenſare vt 5ꝗs poſſit here plures vxores. Quidaꝫdicūt ſic: qn̄ genus fideliū eēt reductū ad pauciſſimos viros. ſꝫ ꝯͣ ē ri.exp̄ſſe ī. iiij. diſt. xxxiij. ar. i. q. i.. ij. vbiꝯcludit ad ſolū cōditorē legis naͣetinet circa hoc diſpēſare. ſic ſolꝰ dein precepto diſpenſare pōt. Et addit nūqͣꝫ patriarche vel alij habueruntplures vxores niſi ex reuelatōe diuinanec ē veriſimile qꝛ nūc genꝰ humanūredigat̉ ad pauciſſimos viros: ſicuttꝑe abraa: tn̄ petuit hēre plures vxores ſine diſpenſatione diuina. An aūt papa poſſit diſpēſare: vt fi­ 6delis ꝯͣhat mr̄imoniū infideli. do.Io. anto. in. c. fi. de cōdi. ap. dicit Gaſparē tenuiſſe ſic ex magna puta vna regia: vel alia fidelis apta adꝯuertendū viꝝ ad fidē acciꝑet turchūvel hmōi. aſſignat rōnē: qꝛ hec ꝓhibitio ē de iure poſitiuo. car. āt dic̄credit papā poſſe diſpēſare. iſtā ꝓhibitōꝫ hēre eriginē a iure diuio. ī teſtamēto veteri ꝓhibeāt̉ hr̄e vxores alienigēas. ſꝫ tn̄ opi. Gaſ. fac̄ Raab erat genere cananeoꝝ fuit cūiūctaSalamōi pͥncipi tribꝰ Iuda. ī mr̄imoniū Ioſue. papa videt̉ minoris auctoritatis qͣꝫ tunc erat Ioſue. Utrū paps poſſit tollere leges ciui­ 7