Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
315v
Einzelbild herunterladen
 

Ratio quid ſit.. ẜm Ray. ho.or̄o eſt pius effectus mentis in deum tendens: plerūqꝫ ne aimus pigritetur in vocē prorūpens.P Quare deum oramus.. ẜꝫ Tho.ſecūda ſecūde. q. lxxxiij. deū oramꝰvt diuinā diſpoſitionē imutemus ſedvt impetremus qd̓ deus diſpoſuit peror̄ones ſanctorū implēdū vt .ſ. homines poſtulādo mereantur accipereqd̓ eis oīpotēs deus an̄ ſecula diſpoſuit donare. vt Gre. dicit pͥmo dial̓.hr̄. xxiij. q. iiij. obtineri nequaqͣꝫ pn̄tp̄deſtinata ſunt. Sed ea ſancti viri orando efficiunt ita p̄deſtinata ſuntvt precibus obtineant̉. ergo oramꝰvt deꝰ aliꝗd ſciat vl̓ vt īmutemꝰ ſꝫvt obtineamꝰ qd̓ voluit p̄cibꝰ obtineriz Utꝝ aliqͣ oīo ſit dirigēda ad ſāctos. ẜꝫ Tho. vbi.. ſāctꝭ portigi or̄oqͣꝫ ip̄os implēda: ſꝫ vt eoꝝ meritꝭcibꝰ or̄ones ſortiātur effectū. vn̄ a ſctātrinitate petimus vt noſtri miſereat̉:ab alijs ꝟo ſanctis vt orent nobis.3 Sꝫ nūꝗd ſctī vidēt or̄ones nr̄as.. ẜꝫ Ri. i. iiij. di. xv. ar. iiij. q. iij. lꝫaīe ſcōꝝ naͣli cognitiōe cognoſcantoīa ī hac vita agūt̉: maxīe īterioresmotus cordis: in ꝟbo tn̄ vidēt ea decet eos de nr̄is actibꝰ cognoſcere. dern̄ numero ſunt illi actus ꝗbus eos honoramus orando.4 Utꝝ ſancti ſunt ī pr̄ia orēt nobis.. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxiij. cumor̄o alijs facta ex caritate ꝓueniat:qͣꝫto ſctī ſunt in pr̄ia ſūt ꝑfectoris caritatis: tāto magis orāt viatoribus qor̄onibꝰ iuuari pn̄t. qͣꝫto ſunt deoiunctiores: tanto eorum orationes ſuntmagis efficaces.5 Utꝝ or̄o debeat vocal̓.. Ri. iniiij. di. xv. ar. iiij. q. v. duplex eſt or̄o.q̄dā cōis .ſ. miſtros eccl̓ie ī ꝑſonaꝫtotius fidel̓ ppl̓i deo offert̉: tal̓ dꝫ innoteſcere ppl̓o quo offert̉: vt exciter̉ad d̓uotionē: ne poſſꝫ ſuſpicari ī miniſtris eccl̓ie illiꝰ d̓bite or̄onis omiſſio tal̓ or̄o dꝫ vocal̓. Alia ē or̄o ſingularis .ſ. offert̉ ab hoīe ī qͣꝫtū ē ſingularis ꝑſona ſiue oret ſe ſiue alio talē or̄onē qͣꝫuis ſit neceſſariū eſſe ſēſibili niſi voce ad hōiſit, obligatus ex voto: qn̄qꝫ tn̄ expedit ad meri vt mētali adiūgat̉ vecal̓: vt voca feruor cordis āpliꝰ excuet̉. Ex qͣdaꝫenī naͣli vniōe aīe ad corpꝰ motus corporis diuerſimode affectōes aīe excitant. Et affectiones eoꝝ aīe maxime ſiſint fortes diuerſas mutatōes in corꝑeexcitāt. expedit ēt ad vt de ligua nr̄adeo ẜuiamꝰ. Si tn̄ ī caſu vōcal̓ or̄o remitteret iteriorē feruorē: tūc eēt vocaliter oranduꝫ or̄one ſingulari. qn̄qꝫ ēt ꝓrūpit in vocalē or̄onē ex exceſſuferuoris mētis: qꝛ ſicut dicit Aug. adꝓbā. circa mediū. Dignior ſeꝗt̉ effecquē feruentior p̄cedit affectus. Utꝝ attētio mētis ī or̄one ſit neceſ 6ſaria.. tho. vbi.. neceſſariū aliꝗd dr̄dupl̓r vno ꝑꝑ qd̓ meliꝰ ꝑuenit̉ adfinē: ſic attētio abſolutē neceſſaria ēor̄oni. Alio dr̄ ſine quo res p̄tꝯſeꝗ ſuū effectū. eſt āt triplex effectusor̄onis. primꝰ ꝗdē ē mereri: ad hūceffectū ex neceſſitate reꝗͥrit̉ attentio adſit or̄oni totū: ſꝫ vis pͥme intētōis tota or̄onē meritoriā reddit. Secūdus effectꝰ or̄onis ē impetrare. adhunc ēt effectū ſufficit pͥma intētio qͣꝫdeus principaliter attendit. tertiꝰ effectus ē quedā ſpūal̓ mētꝭ refectio. adhūc neceſſitate reꝗͥrit̉ ī or̄one attenrio. eſt āt triplex attentio or̄oni vocali pōt adhiberi. vna attēdil̓ ad ꝟbane quis ī eis erret. Scd̓a attendit̉ adſeniū ꝟboꝝ. Tertia attēdit̉ ad finemor̄onis .ſ. ad deū: ad orat̉. queꝗdē maxīe ē neceſſaria. hāc ēt idiotepn̄t hr̄e. qn̄qꝫ ī tm̄ habūdat hec attētio. vt ēt oīum alioꝝ mēs obliuiſcat̉. Utꝝ ī or̄one euagatio mētꝭ. ſit pec 7catū:. tho. vbi.. ſiꝗs ex ꝓpoſito inor̄one mēte euaget̉: peccatū ē īpeditor̄onis fructū. euagatio ꝟo. ſit p̄terintentionē: or̄onis fructuꝫ tollit. Utrū or̄o debeat eſſe diuturna.. 8Tho. vbi.. oratio ẜm ſe ꝯſideratapōt ꝯtinua qꝛ oꝫ ēt alijs operibꝰ oc