Ratio quid ſit. ℟. ẜm Ray. ⁊ ho.or̄o eſt pius effectus mentis in deum tendens: ⁊ plerūqꝫ ne aimus pigritetur in vocē prorūpens.P ¶ Quare deum oramus. ℟. ẜꝫ Tho.ſecūda ſecūde. q. lxxxiij. deū oramꝰ nōvt diuinā diſpoſitionē imutemus ſedvt impetremus qd̓ deus diſpoſuit peror̄ones ſanctorū eē implēdū vt .ſ. homines poſtulādo mereantur accipereqd̓ eis oīpotēs deus an̄ ſecula diſpoſuit donare. vt Gre. dicit pͥmo dial̓. ⁊hr̄. xxiij. q. iiij. obtineri nequaqͣꝫ pn̄t q̄p̄deſtinata nō ſunt. Sed ea q̄ ſancti viri orando efficiunt ita p̄deſtinata ſuntvt precibus obtineant̉. ergo n̄ oramꝰvt deꝰ aliꝗd ſciat vl̓ vt eū īmutemꝰ ſꝫvt obtineamꝰ qd̓ voluit p̄cibꝰ obtineriz ¶ Utꝝ aliqͣ oīo ſit dirigēda ad ſāctos℟. ẜꝫ Tho. vbi. sͣ. ſāctꝭ portigi or̄o n̄ tāqͣꝫ ꝑ ip̄os implēda: ſꝫ vt eoꝝ meritꝭ ⁊ p̄cibꝰ or̄ones ſortiātur effectū. vn̄ a ſctātrinitate petimus vt noſtri miſereat̉:ab alijs ꝟo ſanctis vt orent ꝓ nobis.3 ¶ Sꝫ nūꝗd ſctī vidēt or̄ones nr̄as.℟. ẜꝫ Ri. i. iiij. di. xv. ar. iiij. q. iij. ꝙ lꝫaīe ſcōꝝ naͣli cognitiōe n̄ cognoſcantoīa qͣ ī hac vita agūt̉: ⁊ maxīe īterioresmotus cordis: in ꝟbo tn̄ vidēt ea q̄ decet eos de nr̄is actibꝰ cognoſcere. de qͦrn̄ numero ſunt illi actus ꝗbus eos honoramus orando.4 ¶ Utꝝ ſancti ꝗ ſunt ī pr̄ia orēt ꝓ nobis. ℟. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxiij. ꝙ cumor̄o ꝓ alijs facta ex caritate ꝓueniat:qͣꝫto ſctī ꝗ ſunt in pr̄ia ſūt ꝑfectoris caritatis: tāto magis orāt ꝓ viatoribus qor̄onibꝰ iuuari pn̄t. ⁊ qͣꝫto ſunt deo cōiunctiores: tanto eorum orationes ſuntmagis efficaces.5 ¶ Utꝝ or̄o debeat eē vocal̓. ℟. Ri. iniiij. di. xv. ar. iiij. q. v. ꝙ duplex eſt or̄o.q̄dā cōis .ſ. q̄ ꝑ miſtros eccl̓ie ī ꝑſonaꝫtotius fidel̓ ppl̓i deo offert̉: ⁊ tal̓ dꝫ innoteſcere ppl̓o ꝓ quo offert̉: vt exciter̉ad d̓uotionē: ⁊ ne poſſꝫ ſuſpicari ī miniſtris eccl̓ie illiꝰ d̓bite or̄onis omiſſio⁊ iō tal̓ or̄o dꝫ eē vocal̓. Alia ē or̄o ſingularis .ſ. q̄ offert̉ ab hoīe ī qͣꝫtū ē ſingularis ꝑſona ſiue oret ꝓ ſe ſiue ꝓ alio⁊ talē or̄onē qͣꝫuis n̄ ſit neceſſariū eſſecū ſēſibili niſi voce ad h̓ hōiſit, obligatus ex voto: qn̄qꝫ tn̄ expedit ad meritū vt mētali adiūgat̉ vecal̓: vt ꝑ vocalē feruor cordis āpliꝰ excuet̉. Ex qͣdaꝫenī naͣli vniōe aīe ad corpꝰ motus corporis diuerſimode affectōes aīe excitant. Et affectiones eoꝝ aīe maxime ſiſint fortes diuerſas mutatōes in corꝑeexcitāt. expedit ēt ad h̓ vt de ligua nr̄adeo ẜuiamꝰ. Si tn̄ ī caſu vōcal̓ or̄o remitteret iteriorē feruorē: tūc n̄ eēt vocaliter oranduꝫ or̄one ſingulari. qn̄qꝫ ēthō ꝓrūpit in vocalē or̄onē ex exceſſuferuoris mētis: qꝛ ſicut dicit Aug. adꝓbā. circa mediū. Dignior ſeꝗt̉ effecquē feruentior p̄cedit affectus.¶ Utꝝ attētio mētis ī or̄one ſit neceſ 6ſaria. ℟. tho. vbi. sͣ. neceſſariū aliꝗd dr̄dupl̓r vno mō ꝑꝑ qd̓ meliꝰ ꝑuenit̉ adfinē: ⁊ ſic attētio abſolutē neceſſaria ēor̄oni. Alio mō dr̄ ſine quo res nō p̄tꝯſeꝗ ſuū effectū. eſt āt triplex effectusor̄onis. primꝰ ꝗdē ē mereri: ⁊ ad hūceffectū nō ex neceſſitate reꝗͥrit̉ ꝙ attentio adſit or̄oni ꝑ totū: ſꝫ vis pͥme intētōis tota or̄onē meritoriā reddit. Secūdus effectꝰ or̄onis ē impetrare. ⁊ adhunc ēt effectū ſufficit pͥma intētio qͣꝫdeus principaliter attendit. tertiꝰ effectus ē quedā ſpūal̓ mētꝭ refectio. ⁊ adhūc d̓ neceſſitate reꝗͥrit̉ ī or̄one attenrio. eſt āt triplex attentio q̄ or̄oni vocali pōt adhiberi. vna qͣ attēdil̓ ad ꝟbane quis ī eis erret. Scd̓a q̄ attendit̉ adſeniū ꝟboꝝ. Tertia qͣ attēdit̉ ad finemor̄onis .ſ. ad deū: ⁊ ad rē ꝓ qͣ orat̉. queꝗdē maxīe ē neceſſaria. ⁊ hāc ēt idiotepn̄t hr̄e. ⁊ qn̄qꝫ ī tm̄ habūdat hec attētio. vt ēt oīum alioꝝ mēs obliuiſcat̉.¶ Utꝝ ī or̄one euagatio mētꝭ. ſit pec 7catū: ℟. tho. vbi. sͣ. ſiꝗs ex ꝓpoſito inor̄one mēte euaget̉: peccatū ē ⁊ īpeditor̄onis fructū. euagatio ꝟo. q̄ ſit p̄terintentionē: or̄onis fructuꝫ nō tollit.¶ Utrū or̄o debeat eſſe diuturna. ℟. 8Tho. vbi. sͣ. oratio ẜm ſe ꝯſiderata nōpōt eē ꝯtinua qꝛ oꝫ ēt alijs operibꝰ oc
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten