te ē ſtatutū ibi ꝙ liceat caꝑe: vel hōitūc nō peccat mortal̓r: nec cōmitteretſurtū nec excōicatiōeꝫ incurreret: qꝛad īcurrēdā dictā excōicationē reꝗͥrit̉priꝰ mōitio vt vult Io. an. i. d. c. excōicatiōi. Idē Inn. Ho. Io. d̓ lig. ⁊ arc.ſ. ꝗ dicit ꝙ hec ē cōis opi. Et iō ab eanon eſt declinādum. De hoc vide. sͣ.Excōicatione. xxi.5 ¶ Quid āt d̓ lignis q̄ vis fluīs īpulſitad ripā. ⁊ ꝗd de iactatꝭ ī mari: an hēant̉ ꝓ derelictis. vide. sͣ. Furtū. §. xvij.Auta caupo: ⁊ ſtabularius tenēt̉de leuiſſima culpa n̄ de caſu. l. ita§. at hoc edito. ff. nau. cau. ⁊ ſta. Et dicitur nauta qui naueꝫ exercet. non remiger: vt. l. i. eo. ti. §. nautam. Similiter caupo ⁊ ſtabularius qui hec exercent: ⁊ inſtitores eorū: vt. l. i. §. fi.z ¶ An aūt caupo teneatur ex fcō̓ famuli ſui: ⁊ an teneal̓ ex vulnere illato perfamulū contra hoſpitem. Io. de ana.in ꝑſi. ij. incipiēte. in xp̄i nomine: concludit ꝙ pro iniuria reali ⁊ dāno dato in rebꝰ poteſt hoſpes agere contracauponē. vt. l. lꝫ. §. poſſumus. ff. nau.ca. ſta. Sed nō tenetur de vulnere illato per famulū ſuū ad expenſas factasnec ad ītereſſe. Et ꝑ hͦ vr̄ tex. iūcta gl.ī. d. l. lꝫ. §. idē dr̄. in ꝟ. ſꝫ ſi dānū. ⁊ ī. l.dꝫ. in. pͥn. eo. ti. vbi gl. exponit factū. i.receptū. qͣſi velit dtcere: ꝙ nō teneaturniſi de reccpto. Pro hoc ēt facit: qꝛ ſidiligēter pōderet̉ nō ē eadē rō. qꝛ vixpoterit fieri dānū ī rebꝰ ꝗn̄ hoſpes ſitin aliqͣ culpa ſaltē leuiſſima: qꝛ potuiſſet diligētiꝰ auſtodire. Sꝫ nō ē ſic ī delicto ī ꝑſona: qꝛ nō pōt obſtare qn famulus ſi velit occidat: vel ꝟberet hoſpitē. Idē ludo. bolo.¶ Adde ēt ẜm eūdeꝫ Io. ꝙ ſūt certeꝑſone q̄ regul̓r tenent̉ ex fcō ⁊ delictofamilie ſue: vt ſūt publicāi: naute: caupones: ſtabularij: hoſpites ⁊ ſil̓es alieaūt ꝑſone ita demū tenēt̉ ſi aliꝗd d̓ familia deputent̉ ad certū offm̄: ⁊ ī illoofficio d̓linquāt: qꝛ tūc dr̄ pr̄familiaseē ī culpa: deputādo vnū iſufficiētem.Iſta ē cōis opi. doc. ī. l. i. §. familie. ff.de publi. Et hͦ faciūt ad. q. qͦ de ſcō accidit. Quedā nurus ī nocte accēdit lucerna ad vigilādū ⁊ cuſtodiēdū filiuꝫīfantē. ⁊ ex tali lucerna ī caute ⁊ negligēterⁱ omiſſa ortū ē īcendiū: ⁊ ꝯbuſſitduas domos vicinias. Querebat̉ anſocer vel pr̄ia. tenebat̉ ex fcō ſue nurEt ex p̄dictis Io. de ana. in ꝯſi. lxxi. incipiēte. In noīe ſcē trinitatis. ꝯcluditꝙ nō. Et lꝫ dcā nurus ſit de familia:nō tn̄ ꝑꝑ hoc dr̄ culpa eē cōmiſſa ī aliquo officio. adeo ꝙ ꝑꝑ hͦ dicat̉ pr̄fa. teneri. qꝛ iſte nō deputauit illā ad hoc:ſꝫ gubernatio liberoꝝ q̄ ē de iure naturali. Itē ē ꝯſuetudo matrū talia facere. Preterea iſta culpa ꝗ reſultat ſcup̄ſumit̉ ꝯͣ hītantes ex icedio iudicat̉leuiſſima: vt voluit gl. ſin. iſti. ꝗ. mo. re.ꝯͣ ob. §. p̄terea. in gl. q̄ īcipit hic no. etiſta nō ē īputabil̓ vt voluit Sali. i. l. ſivēdita. ff. de ꝑi. ⁊ cō. rei vē. ⁊ Bal. i. l. i.iudicio. C. loca. vbi ꝓpͥe loꝗt̉ d̓ lucerna. Ex ꝗbꝰ oībꝰ vr̄ ꝯcludēdū ꝙ iſte pifa. non poſſit cōueniri ad emendationem iſtius incendij.¶ Quid āt ſi nauta pōat res meas in 3alia naui qͣꝫ vbi poſuerā ⁊ ꝑier̄t. ℟. ꝙtenet̉. l. itē q̄rit̉. §. i. ff. loca. ⁊ hoc veꝝ ſiiuito dn̄o. Si ꝟo bōa fide ⁊ ſine cl̓panō tenet̉. Sil̓r nō tenerēt ſi doloſe poiuiſſe ī qn̄ vtraqꝫ nauis ꝑijt ī eadē nauigatōe. ff. ad. l. ro. d̓ iac. l. fi. §. i. qꝛ licꝫſit ī cl̓pa īfidel̓r rē tua ꝯͣctādo. n̄ tn̄ extali cl̓pa ē amiſſa: exqͦ oīo vitura erat.¶ Utrū naute ⁊ ſil̓es dātes claues ca 4mere dn̄o deponēti excuſent̉: ſi ꝑdant̉res. ℟. ẜꝫ gl. i. d. l. dꝫ. §. itē ſi p̄dixerit. ꝙſi a pͥncipio d̓dit claues ⁊ p̄dixit ꝙ nolebat teneri: excuſat̉. al̓s ſecꝰ. Sil̓r tenet̉ qn̄ a pͥncipio n̄ dedit claues ſꝫ poſtea: lꝫ p̄dixerit. ꝑ. l. ſicut. C. d̓ act. ⁊ obli. niſi ille expreſſe conſenſiſſet nolleillum teneri.¶ Utrū ⁊ p̄dcā hēant locū ī eo ꝗ ho 5ſpitat̉ aliquē n̄ tāqͣꝫ caupo: ſꝫ ſic̄ ciuiſ ſine mercēde. ſic̄ ſit qn̄ aliꝗs dn̄s vēit īciuitatē ⁊ diſtribuit ſuoſ ꝑ domos. ℟.ꝙ n̄ vt. l. fi. ff. ſi meſſor. fal. mo. dix. ⁊ iōſi gratꝭ ſit tn̄r ſolū d̓ dolo ⁊ lata cl̓ꝑa.