2 ¶ Utrū poſſit fieri canonicꝰ regl̓aris℟. ẜm Tho. ẜa ẜe. q. clxxxix. vtraqꝫ religio .ſ. canonicoꝝ regulariū ⁊ mōachorū ordinat̉ ad opera vite ꝯtēplatiue: īter q̄ p̄cipue ſunt ea q̄ agūtur in diuīsminiſterijs: ad q̄ ordinatur directe ordo canonicoꝝ regulariū ꝗbus ꝑ ſe cōpetit ꝙ ſint clerici religioſi ſꝫ religiōimonachoꝝ nō ꝑ ſe cōpetit ꝙ ſint cl̓icivt xvi. q. i. alia cā. ⁊ iō qͣꝫuis ordo monachoꝝ ſit artiorꝭ obſeruātie: tn̄ ſi monachi eēnt laici liceret eis tranſire adordinē canonicoꝝ regulariū: n̄ āt ecōuerſo. xix. q. iij. mādamꝰ Sꝫ ſi mōachiſint cl̓ici ſacris miniſterijs obſequēteshēnt id qd̓ ē canonicoꝝ regulariū: cūmaiori artitudine ⁊ iō licitū erit trāſiſire d̓ ordine canonicoꝝ regulariū adordīe monachoꝝ: petita tn̄ lnīa ſuꝑioris: ⁊ n̄ ecōuerſo. xix. q. iij. ſtatuimus3 ¶ Utrū liceat mōacho hr̄e locū in diuerſis monaſterijs. ℟. nullo mō licetde reli. do. c. fi.¶ Utꝝ monacho vel religioſo poſſitcōmitti regimen eccl̓ie ſecularis prochialis. ℟. Pa. ī. c. ꝙ dei timorem. deſta. mo. ꝑ tex. illū dicit ꝙ ſic: ſed debethabere ſociū ſui ordinis ſi cōmode fieri pōt. Pa. tn̄ hoc declarat .i. c. monachi. extra eo dicēs. ꝙ monabus nō dꝫconſtitui ſine ſocio ſui ordīs in eccl̓iapochiali qn̄ eccl̓ia pochial̓ ē ſubiectamōaſterio ita ꝙ iſte n̄ d̓ſinit eē obediētiariꝰ mōaſterij. ſecꝰ ſi religioſꝰ ꝓmoueret̉ tāqͣꝫ ꝗlibet cl̓icus ſecularis ad eccleſia pochialē. nā tūc cū deſinat eſſemonachus monaſterij: nullā habebitamplius cōnexionē cū primo monaſterio. vide ad p̄dicta qd̓ no. ꝑ Car. ⁊doc. in cle. i. d̓ elec. vbi dr̄ ꝙ eccl̓ia noncurata nō pōt ſibi cōmitti: ſed de curata diſtingūt ꝙ duplex eſt cura quedāproprie: vt cura qͣꝫ hꝫ eccl̓ia parochialis circa ſuos ꝑochianos: ⁊ de hac oēsconcordant ꝙ monachus ad illā pōteligi. Alia ꝟo eſt īproprie: vt cura quāhꝫ prelatus eccl̓ie collegiate in illos decollegio. ⁊ de hac glo. ibi dubitat. ⁊dicit hoc indige̓ declaratione. pau. tn̄dicit ꝙ ēt ad hāc pōt aſſumi: qꝛ n̄ pōttalis p̄latꝰ nō hēre curam ſui collegij.Car. ēt tꝫ hāc opi. dicēs cōiter teneriꝙꝫin diſtincte ꝑ diſpēſationem ep̄i poſſitmonachꝰ ꝑfici eccl̓ie curate ēt n̄ hn̄tialiā cura niſi collegiū qd̓ tꝫ Io. cal. ⁊Fe. de ſe. Intellige ꝙ ep̄s poſſit diſpenſare de eccl̓ijs. q̄ pleno iure ad monachos nō ꝑtīēt: hoc tn̄ cū cōſēſu abbatꝭ⁊ ſic ītellige. xvi. q. i ꝑ totū. In eccl̓ijsaūt q̄ ad monachos ꝑtinēt mero iureſufficit ſola auctoritas abbatis ⁊ ꝯuētꝰxvi. q. ij. viſis. vl̓ ēt ſolius abbatꝭ ſi adip̄m ꝑtinet eccl̓ie ꝓuiſio. Addo tn̄ ꝙnotat pa. ī. d. c. ꝙ dei timorē ꝙ regulares pn̄t ꝓmoueri ad eccl̓ias ſcl̓ares curatas pͥncipal̓r ꝑꝑ offm̄ p̄dicādi. ⁊ ſicꝓpter bonū curie. ex qͦ infertur ꝙ ſi religioſus n̄ ē ad iſta aptꝰ nō pōt licite ꝓmoueri. Et ꝓ maiori declaratione p̄dictoꝝ q̄rit pa. vbi. sͣ. an̄ p̄dcā hēant locūd̓ iur̄ cōi. an̄ ꝟo ex diſpē ſatōe: puta ꝙtā canonicus regularis: qͣꝫ monachusde iure cōi ſuadēte neceſſitate vel vtilitate poſſint promoueri ad eccl̓ias ſeculares curatas. ꝗdaꝫ tenēt. ꝙ de iur̄ cōipn̄t ꝓmoueri: ſꝫ dn̄t hēre ſociū. Alij ꝯͣdicētes ꝙ ex diſpēſatione. Pa. āt diſtiguit ꝙ aut q̄rit̉ nūꝗd regl̓ares poſſintꝓmoueri ad dignitatē ep̄alē: Et ſic ẜꝫoēs ꝓmoueri pn̄t .ſ. de iure cōi tex. eſtī. c. vnico. xviij. q. i. ⁊ ī. d. cle. i. ⁊ aꝑtiꝰ pꝫin. c. ſi religioſus. ⁊. c. qͦrūdā. de elec. li.vi. nā ibi. eligūt̉ ꝑ cāonicos ī ep̄os. Sin. n̄ eēt hiles d̓ iure: n̄ eligerēt̉: ſꝫ poſtularēt̉. vt in. c. fi. de poſtu. pre. Un̄ ētabbas nō obſtāte viculo dignitatis. p̄teligi ī ep̄ꝫ. vt ī. c. ſi abbatē. de ele. li. vi.Et hoc ꝯcedit̉ ꝑꝑ excellētiā ep̄al̓ dignitatꝭ. nā ⁊ ep̄s appellat̓ r̄ligioſus. vt. ī. c.ex multa d̓ voto. aut loꝗmur d̓ eccl̓ia īīferiori: ⁊ tūc aut eccl̓a ē collegiata autnō. Prio cāu aut q̄rit̉ de ꝓmotionead cāonicatū. vl̓ ad alid̓ bn̄ficium ſimplex ipſiꝰ eccl̓ie collegiate: ⁊ tūc ꝓmoueri. nō pn̄t vt ī. c. ſuꝑ eo. d̓ regl̓a. adeoꝙ ēt ep̄s diſpēſare nō p̄t ẜꝫ cal. vt religioſus ſit canonicus in eccl̓ia ſeculari.Nā hoc caſu ceſſat pͥuilegiū cure. rōe
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten