rogata: cui optīe abrogare pōt: maxieqꝛ nūqͣꝫ fuit nec ē moribꝰ vtētium approbata. Et quā ꝯſuetudinē papa ſit.tollerat. ⁊ totus mundus obſeruat.20 ¶ An aūt fratribꝰ minoribꝰ liceat celebrare in domibusⁱ ſcl̓arium vel alibi: cū. altari viatico hoc ē portatili. ℟.ꝙ ſic ꝑ fex. i. c. in his. d̓ priuil. ꝗ dicit:vbicūqꝫ qd̓ ē ꝟbū gn̄ale. Caueat tn̄ celebrare extra loca eoꝝ: niſi exn̄te neceſſitate: ꝑꝑ ſcādala q̄ eueniūt cū dioceſanis ⁊ ſacerdotibꝰ ꝑochialibꝰ. ⁊ ml̓totiēs q̄ dioceſanos ē excōicatio ſinodalis: lꝫ eos n̄ abſtrigat. Idē pͥmilegiumhn̄t fratres p̄dicatores. vt na. gl. i. c. fi.de pͥnij. li. vi. De hac materia vide. sͣ.altar̄ .i. ℟. ⁊ Cōſecratio. ij. §. vi.21 ¶ Utrū miſſa de vno ſctō ꝓ defūctotm̄ ei ꝓficiat ſicut ſi diceret̉ de mortuis. ℟. dir. li. i. ẜm ho. ꝙ ſic. ⁊ ecōuerſo.⁊ ꝯſueuit dicere. d. Ugo. car. ꝙ ip̄e celebrando ꝓ dn̄a nr̄a ſciebat celebraredefunctis ⁊ ecōuerſo.22 ¶ Sꝫ nūꝗd tm̄ valet miſſa dicta propluribꝰ cuilibet eoꝝ: quātū valꝫ ſi diceret̉ ꝓ quolꝫ eoꝝ ſingulatim. dir. refertqͦſdā dicere ꝙ ſic. de ꝯſe. di. v. nō mediocriter. Et ē hoc ſpāle in ſacr̄is. ꝑ. ſ.ſ. ꝗnō dat̉ ad mēſuram. Et hec ē veꝝ ẜmhoſt. d̓ pſalmis ⁊ miſſis q̄ gn̄aliter cātant̉ ꝓ oībꝰ: lꝫ ꝓ aliꝗbꝰ ſpāliter videāt̉dici. Et iō nō valēt ei minꝰ qͣꝫ ſi ſpāliter ꝓ quollibet eoꝝ cantarent̉. ſꝫ n̄ ſicvr̄ de elemoſynis ⁊ ieiunijs. ⁊ p̄cibusſiue orōnibus q̄ alios nō tāgūt: qꝛ nōꝓſunt mortuis niſi eis ꝓ ꝗbꝰ fiūt ſpāliter. Alij vero dicūt ꝙ hoc ē veꝝ ſi ꝓoībus equaliter dicatur. ſꝫ ſi plus ītuitur vnius dr̄ lꝫ ꝓ oībꝰ dicat̉ ẜm eosꝓficit ei ꝓ quo ſpālius intendit̉. ⁊ heceſt vera ſentētia ẜm theo. Non ob. d.c. nō mediocriter. qꝛ loquitur in caſuillo .ſ. quantū ad meritū celebrātis. cūillaritate mentis nō minus valet miſſa dicta ꝓ vno quā ſi ꝓ quolibet diceretur cū anxietate. Idem Io. ⁊ Arch.in. d. c. nō mediocriter. Huius opi. expreſſe eſt ſco. in quolibet vbi q̄rit. anſacerdos q ꝓmiſit dicere. xxx. miſſasbeati gre. x. ꝑſonis ſeꝑatim: ſatiſfaciatdicendo ſolum. x. an vero teneatur dicere pro quolibet iſtoꝝ. x. ꝗbꝰ miſitxxx. ⁊ ſi dicat ſolū. xxx. ꝓ oībus. x. teneatur. ad reſtitutionē ⁊ ſatiſfactionē ⁊ſupplementū oīm aliarū. Reſpondetꝙ meritū miſſe in tres ꝑtes diſtinguitur. Una attribuitur xp̄o. alia eccleſie.tertia vero ſacerdoti. Primas duas ꝑtes .ſ. xp̄i ⁊ eccl̓ie ſacerdos celebrans n̄pōt diſpēſare: ſꝫ ſolū tertiā ſuā. ⁊ ideoſi illud ꝑticulare meritum qd̓ eſt ſibiattributū ſcꝫ dictā tertiā ꝑtē attribuitalicui determinate ꝑione: illud meritūnō poſſet alicui alteri attribuere. Qd̓clariſſime demonſtratur. Nā lꝫ in taleſacramēto ſit meritū infinitū: tn̄ meritū ip̄i ſacerdoti ꝑtſcipatū ⁊ cōicatū rōne talis celebratiōis ē finitū termīatū⁊ limitatū: qꝛ ſi diceretur cōtrariū ſcꝫꝙ meritū ipſius ſacrdotis eēt īfinitūſequeretur hoc abſurdū. ꝙ exynica celebratione quis poſſet liberare oēs animas q̄ ſūt in purgatorio qd̓ eſt hereticū ꝓbatur hoc clariſſime. Nā ẜꝫ theo.⁊ canoniſtas ī. c. qd̓ aūt. d̓ pe. ⁊ remiſ.lꝫ pctō mortali debeatur pena eternatn̄ ꝑ ꝯtritionē illa pena eterna cōmutatur in tꝑalem ⁊ limitaiā. ergo penaque debetur pro quolibꝫ peccato mortali eſt finita: ergo ⁊. c. pctōꝝ. ⁊. M. ⁊x. M. ⁊ ſic multiplicando pena ſemꝑerit finita. nā ẜm philoſophos ex multis finitis ⁊ limitatis nunqͣꝫ fiet inſinitum. Si ergo pena que debetur vniexiſtēti in purgatorio qͣꝫtacūqꝫ ⁊ qͦtcūqꝫ hēbat peccata eſt finita. ergo penaque debetur oībus exiſtētibꝰ in purgatorio ſimul ꝓ oībꝰ. ſuis pctis erit finita ⁊ limitata eadē rōne qua prius. qꝛfinita nunqͣꝫ faciūt infinitū. Et ex aliaꝑte meritū vnius miſſe eſt infinitū qd̓intendis cōmunicare omnibus exiſtētibus in purgatorio. ſed infinituꝫ excedit finitum ergo per vnicā miſſaꝫ oēsAnime liberabuntur etiaꝫ ſi eſſent incentuplo plures qͣꝫ ſint cum etiā tunceēnt finite anime ⁊ finita pena. ⁊ omnia alia finita. ergo ſequitur cōcluſio
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten