ꝓprie. Iſtud ergo mr̄imoniū vt fuiſſeꝯctū ſub ꝯditiōe īpoſſibili. Et Pano.aſſignat ibi aliā rōneꝫ. Nā ad hoc vtactꝰ rearotrahat̉: oꝫ ꝙ potuerit ītercedere a pͥncipio vt notat̉ ī. l. ſi is ꝗ proemptore. ff. de viuca. ſed mr̄imoniumnō poterat eē a pͥncipio tꝑe ꝯͣctꝰ obſtāte īpedimēto ergo nō poterat retrotraꝑi ⁊ hāc opi. vr̄ tenere Rai. in. iiij. vbiq̄rit an ſit neceſſariū in iſto nouo cōſenſu vt īterueniāt ꝟba ſicut ſi nunqͣꝫad īuicē ꝯxiſſent. ℟. Ri. in ſil̓i de illisꝗ ad an̄ cōciliū gn̄ale capl̓i nō dꝫ. deꝯſan. ⁊ affi. i qͦ reſtricta fuit linea ꝯſanguinitatis vſqꝫ ad quartū gradū ꝯͣxerūt ī quīto gradu vel. vi. vel. vij. ⁊ petitan debeāt adhuc de nouo ꝯtrahere. exqͦ tales qn̄ ꝯtraxerūt erāt ꝑſone illegitime. Et ſic nullū erat mr̄imoniū ītereos nec ꝑ reuocatōꝫ iſtoꝝ ſtatutoꝝ fuerūt illa mr̄imonij ad p̄terita mr̄imōian̄ trahūt̉ maxīe ꝑ tex. ibi d̓cetero liber̄copulatur. Et ꝯcludit ꝙ cū talia mr̄imōia fuerūt nll̓a: ⁊ ſic ꝯiūcti ſeꝑari potuerūt ſi voluiſſent: nec debuerūt ſil̓ hitare carnaliter. niſi illi ꝗ de nouo ꝯxerūt exp̄ſſe vel tacite ⁊ dicit tacite: qꝛ ſipoſt publicatōem hmōi ſil̓ ſteterūt intelligūtur ratificaſſe mr̄imoniū nō tn̄ꝑ hoc fuit ratificatū qͦ ad deū niſi d̓ nouo īteruenerit mutuꝰ īterior ꝯſēſus necfuit neceſſaria noua exp̄ſſio ꝟboꝝ qꝛcū īteriori ꝯſenſu exp̄ſſio ꝯſenſus: qꝛ ꝯxerūt de fcō: ſufficit ob mr̄imōij fauoreꝫ. vt dicit gl. ī. c. nō dꝫ. Et ꝑ idē in oībus dicēdū eſt in caſu nr̄oHoc ideꝫ ⁊ idubie tꝫAdditlo. pō. Frā. de are. in. cōſi. cxlitꝫ. īcipiēte ex fco ꝓponit̉. Et mouet̉ hac rōe qꝛ ſicut nō pn̄t ꝯͣhi ſponſalia ſimpl̓r vl̓ n̄ p̄t fieri ꝓmiſſio a ꝑentibꝰ de ſpōſal̓ibꝰ faciēdis īter ꝑſonasꝓhibita ſimpl̓ ita n̄ pn̄t ſub iſta ꝯditiōr fieri: ſi ſcimꝰ pōtifex diſpēſaret qꝛvn̄r fieri ſub ꝯdiiōe īpoſſibili cū depēdeat a volūtate ſoliꝰ pͥncipis. l. apud iulianū de le. i. Et lꝫ aliꝗ teneāt oppoſitūrō tū tenētiū aliā opionē vr̄ efficacior.Nec motiua tenētiū ꝯtrariū obſtāt ẜꝫdictū. d. Fra. qm̄ ad rē eē ī ꝯmertio vl̓ſi eē n̄ ꝯſiderat̉ qͣꝫtū ad faciēdū id qd̓a ſola ptāte pͥncipiſpēdet magiſ vl̓ minus poſſibile ſꝫ ſolū ad viden̄ vtꝝ obligatio ꝯͣhat̉ ad eſtīatōꝫ rei q̄ p̄ſtari n̄ p̄tQue ꝯſideratō n̄ hꝫ locum ī hͦ cāū qꝛmr̄imōiū ē res ſpūal̓ ⁊ ieſtimabil̓. vn̄veꝝ ē ꝙ ſpōſalia ⁊ mr̄imonum vn̄r ꝓmiſſa ſub cāu ⁊ ꝯditōe īpoſſibili ⁊. ſicnon vr̄ obligaſſe iſta ꝓmiſſio.¶ Quid aut de tactibꝰ ⁊ oſculis: q̄ fa 15ciūt īter ſe hmōi ſpōſi an̄ hītā diſpēſationē nūꝗd ſint licita. Dic ꝙ ſi ītetiōecorrupta ⁊ ca voluptatis vl̓ libidinishec faciūt peccāt mortal̓r. Secꝰ ſi ſinelibidine. ſꝫ ſicut faceret ꝯſanguineꝰ cūꝯſanguinea ⁊ ſicut antea feciſſent.Atrimoniū. vi. Quo ad debituꝫcōiugale: Queritur vtꝝ ꝯtractꝭſpōſalibꝰ ante ſecutas ſolēnitates carnal̓ ꝯmixtio ſit peccatū. ℟. ẜm Tho. īqͣrto di. xxviij. Si ſpōſa credēs ſpōſuꝫvelle ꝯiūmare mr̄imoniū admittit eūexcuſatur a pcō niſi aliqͣ fraudis ſignaapꝑeat exp̄ſſe ſicut multū diſtātis cōditiōis. vel qͣꝫtum ad nobilitatem vel qͣꝫtum ad forma vel aliud ſignū euideusappareat. ⁊ eodeꝫ mō ītelligitur ꝙ excuſat̉ vir ſi ꝑꝑ hoc ītēdebat mr̄imōiūꝯſūmare. Sꝫ ẜm. ꝟ ꝟ. in illis locis vbieſt ꝯſuetū ꝙ pͥus adꝑibeat̉ nuptiaꝝ bn̄dictio: ſi abſqꝫ eccleſie diſpēſatiōe ⁊ ſine iuſta cā hoc faciāt peccant mortalit̓vt dictū eſt. sͣ. Debitū in p̄ncipio. Et iuſta cā poſſet eſſe in longo tꝑe ꝑmanſiſſent ſponſi ⁊ ꝑꝑ aliqd̓ īpedimētū meritus non poſſet ducere ſponſam vt qꝛſocer nollet dare doteꝫ ⁊ huiuſmodi.Additio. ꝗꝯtraxerūt ſpōſalia ſuAn aūt natus ex iſtis 2legitimus. dic ꝙ ſi talia ſponſalia ſuntꝯtracta ī facie eccl̓ie ⁊ nullū erat īpedimētū. ⁊ ibi non fuit copula fornicariatūc filij ſunt legitimi. Et ſic ītellige Panor. in. c. ꝑ tuas ꝗ fi. ſint le. Si autemſponſalia ſunt contracta publice ⁊ nullū ibi fuit īpedim̄tū: tn̄ copula fuit fornicaria tūc eſt maiꝰ dubiū. Tn̄ de hocvr̄ caſus in. c. is ꝗ de ſpon. vbi ꝗdā ꝯͣ-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten