⁊ eſt apta afferre in quolibet particulari: qꝛ ꝑ ſcīam efficitur doctor: ⁊ forte papa vel cardinalis vt tota die videmꝰ. h̓ bar. ⁊ ꝑ hoc ēt dici pōt ꝙ ſcolaris vl̓ doctor pōt ihibere alij ſcolarivel doctori vt legat voce de miſſa.De hoc hēs tex. ſingl̓aAdditio. rem in. c. p̄dem. xv. q.ij. vbi Gelaſius papa ꝓhibuit cuidāep̄o qui volebat facere vnū baptiſterium ꝓpe quodam monaſteriū monachoꝝ: ne illud fnceret: qꝛ ꝓpter ſtrepitu illuc ad veniētiū: dicti mōachi nōpoterant ſecure nec quiete deuota officia celebrare ⁊ in toto mūdo nō habes tex. ita claꝝ ꝓ religioſis vt poſſitexpeller̄ fabrū ſi vellet morari ꝓpe monaſteriū ſi malleando īpeditet officiareligioſoꝝ vel impediret quietem ifimorum ⁊ hmōi. ⁊ hec no. q. ſepe accidunt in practica. Finis.9 ¶ In ꝗbus caſibus remittat̉ cēſus vl̓pēſio rei locate. ℟. ſi ꝯductor expellit̉ſit remiſſio ꝓ rata tꝑis vt dictū eſt. sͣ.Itē ꝓpter id qd̓ p̄ter ꝯſuetudinē euenit: vtputa tēpeſtas vel alia aeris intēperies in deuaſtatione fructuuꝫ: vt. l.ex ꝯducto. ff. eo. Dit. hoc ītelligit qn̄ex vicio terre īſolito ⁊ fortuito hoc accidit: ſꝫ ſi vicio ⁊ debilitate terre hocaccidit: nulla ſit remiſſio: vt qꝛ vinuꝫcoacuit. vl̓ berbis ſegetes corrupte ſūtqꝛ hoc poteſt colono īputari: qꝛ nō remouit herbas ⁊ alia impedimenta.itē ſit remiſſio nō ex inundatione fluminis īſolita: ſed ꝑ terremotū. vl̓ caſma .i. hiatū terre. Aut ꝑꝑ incurſuꝫ hoſtium fructus eſt amiſſus: vl̓ magnūdānū datū. idē inuo. ⁊ Ber. idē ꝓpterſterilitatē afficiētē ꝯductore s. magnoīcōmodo: niſi ſterilitas valeat cōpenſari cū vbertate p̄cedentis vl̓ ſeq̄ntisanni. Et fiet hec remiſſio ꝓ rata ſterilitatis. d. c. ꝑꝑ. ⁊ ẜm Goſ. ſterilitas intelligit̉ ẜm vulgi opionē. ⁊ ẜm Paiſta opi. pōt iuſtentari: ex quo lex nonpetermiat ip̄e tn̄ ponit aliā opionemBar. in. l. lꝫ. C. loca. vbi dicit ꝙ ſi vltradimidiā iuſti p̄cij eſt leſus ꝯductor: ſut284remiſſio ꝓ rata. Si ergo ſūt recollectiita modici fructꝰ ꝙ ſoluēdo pēſionemꝗs remaneret deceptꝰ vltra dimidiaꝫiuſti p̄cij: dꝫ fieri defalcatio.Adde tn̄ p̄dictis vnū 10Additlo. angulariſſimū quodno. do. Alex. de mol. ī ꝯſi. cxxvi. incipente. redēptoris nr̄i ⁊c. nō puto. vbi q̄rit ſi ꝯductor iurauit ſoluere locatoriſingulo āno affictū ⁊ canonē ⁊ ceſſatſoluere vno anno an ip̄o iure cadat eiure ſue ꝯductiōis ex eo qꝛ ē ꝑiurus: ⁊ꝯcludit ꝙ ſic. l. ſi ꝗs maior. C. d̓ troſac.⁊ in terminis in ꝯctu locatiōis d̓ciditbal. in. c. q̄rela de iureiu. ſuꝑ glo. i. īmodicunt cōiter doc. in. d. l. ſi ꝗs maiorꝙ diſpoſitio illius. l. hꝫ locum in quolibet contractu iurato.¶ An aūt debeat augmentari penſio nꝓpter vbertatem: ſicut ſit remiſſio ꝓpter ſterilitatem. Conclude ꝑ Pa. ind. c. ꝓpter ꝙ aut vbertas cōtingit: qꝛfructus multū valent. vltra ſolitum. ⁊tunc non debet fieri augmentatio necdiminutio ꝓpter vilitatem precij: autvbertas cōtingit ꝓpter induſtriā coloni: ⁊ nō dꝫ augmētari ne ſua diligentia ſit ſibi dānoſa. aut ꝯtīgit ꝑꝑ bonitatē rei: ⁊ ēt nō ſit augmētatio: qꝛ dominus locauit bonitatē rei meliori p̄cio quo potuit. aut ꝯtingit caſu fortuito: puta locaui molendinū: de quo cōductor ſolebat ꝑcipere ꝗnquaginta.nūc autē quia alia molendina ſūt deſtructa ꝑcipit. c. hoc eni caſu eſt fiēdaaugmētatio pēſionis ꝓ rata. nā ſicutper caſum fortuitum ꝯtingentē ſterilitatē ſit remiſſio. vt in. d. c. ꝓpter: itadꝫ fieri augmētatio ꝓpter vbertatemꝯtingētē caſu fortuito: vt ꝯrioꝝ eadēſit diſciplina. ⁊ ẜm glo. in d. c. ꝓpter.debet intelligi de eo colono qui certūpecuniā annuatim dꝫ: vel certas corbes ⁊ nō de partiario qui cum domino lucrū ⁊ dānū partit. ⁊ dicit Pan.ꝙ iſte ꝓprie nō dr̄ ꝯductor: ſed potiꝰaccedit ad naturā ſocietatis. vnde iura loquētia de ſocietate diſſoluendapn̄t locū in iſto. vt notat Bart. in. l. ſi