Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
282r
Einzelbild herunterladen
 

poſitiua peccati n̄ nutritiua ē ẜuādaēt in foro ꝯſcie: exqͦ nulla alia lex diſtiguit illo cau īter foꝝ iudiciale ⁊ penitētiale: nec ſubeeſt cā diſtīguēdi. Sūtn. ſuperioꝝ leges obſeruāde: exquo n̄occurrit aliqua eꝗtas naturalis ī ꝯtrariū. Scd̓a regula vbicūqꝫ inter legempoſitiuā ⁊ legē naturalē dat̉ diſcrepātia: ſeruāda ē lex ſeu eꝗtas naturalis īioro aie: niſi lex poſitiua ex aliqua iuſta ⁊ vera cā diſponat ꝯtra illā. l. naturalē: tūc. enim nō ē eꝗtas natural̓ ſeruanda. exemplū huiꝰ vltie regule pōitPa. qn̄ ꝗs ē obligatus ad debitū deiure naturali tm̄ quale ē qd̓ debet̉ ſeruo. nā ſeruus nō obligat̉ alicui: nec aliquis ſibi: niſi natural̓r. vt i. l. natural̓iff. d̓ ꝯdi. inde. na qͣꝫtū ad ius naturaleattinet: oēs hoīes eqͣles it̓. iō inno. dic̄ꝙ tale d̓bitu ē ſoluēdū ẜuo īforo ꝯſcientie: ita ꝙ d̓ tali nō pōt inde fieri elemoſyna ꝑ obligatū. Scd̓o iſta qō deciditur ꝑ regulā p̄cedētē. nō lꝫ ius poſitiuū tali debito naturali nō aſſiſtat.tn̄ nō tollit obligationē ex ſufficiēti cāiō eꝗtas iuris nalis ē ī foro pn̄iali ſeruūda. Et pōe exēplū. cū quis ꝓmiſitaliꝗd dare ẜuo. nā ex ꝯſenſu ſuo obſigatur nal̓r. Qual̓r ius poſitiuū: ex aliqua cā iuſta poſſit diſponere ēt ꝯͣ iusnāle. vide. sͣ. conſuetudo. §. ij.ib Que aūt ſint leges iniuſte. ℟. ẜmTho. vbi. sͣ. iiuſte ſūt. Prio ꝑ ꝯͣrietatē ad bonū humanū. ⁊ hoc tripl̓r .ſ. ꝯͣrijs mōis ſupradiciꝭ. nā vno ſnt īiuſteex fine .ſ. cū aliꝗs p̄ſidēs leges impōitoneroſas ſubdictꝭ ū ꝑtinētes ad vtilitatē cōeꝫ. ſed magis ad ꝓpriū ꝯmodumitiliaut gloriā. Scd̓o ex aucioritate .ſ. cumaliꝗs fert legē vltra ꝯmiſſā ſibi ptātē.Tertio ex forma puta cū ieqͣl̓r oneraml̓titudinis diſpēſant̉: ēt ſi ordinēt̉ adbonū cōe. ⁊ talis magis ſunt violētieqͣꝫ leges. vn̄ nō obligāt in foro ꝯſcie:niſi forte ꝓpter ꝯͣrietatē ad bonū diuinū: ſicut leges tyrānorū inducētes adidolatria. vel ad quodlꝫ aliud quod ēcōtra legē diuinam.19 Sed nūꝗd īter leges īꝑiales que282nūc vigēt fint aliꝗ cāus illiciti. ⁊ ẜꝫ aīanō ſeruādi. ℟. ſunt multi quos hēs inhoc opere hicinde. Sed adde theoricā doc. ad predicta. ꝙ. vbi ius ciuile n̄reprobat̉ ab eccl̓ia. nec ꝯtinet ī ſe peccatū dꝫ obſeruari in foro aie. Sꝫ pa. limitat diciā theoricā. dūmō talis lex ciuilis nō foueat lucrū ꝓximo dānoſuꝫnec rigorē: tūc ī foro aīe ſeruāda ē. adde ēt aliā limitationē quā ponit ideꝫpa. i. c. rainaldus. de ieſta. ꝙ vbicūqꝫius humanum eſt fundatū ſuper preſumptione. nō ē obſeruādū ī foro aīeſi veritas ē contra preſumptionē. vt d̓inuentario non confecto ab herede:quia tunc nō poteſt detrahere falcidāqꝛ tūc ius non preſumit ꝙ hereditasnō ſit exauſta legatis: ſꝫ potius ꝙ bona hereditatis vſurpauerit. Et iō ēt tenet̉ vltra vires hereditatis. ⁊ huic iuriius canonicū n̄ reſiſtit imo vr̄ approbare in. d. c. rainaldus. ⁊ in̄ ī ꝯſcīa nōtenet̉ vltra vires hereditatis. Utꝝ ī ꝯſtōnibꝰ ītelligāt̉ ꝯceſſa que rocūqꝫ nō ſūt ꝓhibita. ℟. ẜꝫ Hō. ſi cōſtitutio ꝓmulgata ē affirmatiue oīa quecōtinet ⁊ ex eis ſequētia vn̄r conceſſaniſi reperiāt̉ ꝓhibita puta cōceſſū ē ꝯhere matrimoniū: ergo ⁊ cuilibet ⁊ ſēꝑ niſi reperiat̉ ꝓhibitū: Si ꝟo ꝓmigaia ſit negatiue: oīa ex ea ſequētia ītelligūt̉ ꝓhibita: niſi reꝑiātur ꝯceſſa Sic̄ꝓhibet̉ ne ꝗs occidai. Ergo ſꝑ ⁊ oībꝰꝓhibet̉: niſi qn̄ inuenitur ꝯceſſum. Quid de cōdētibus leges iniq̄s. ℟. 21ſi leges inique ſunt ꝯͣ libertatē eccl̓ie:tūc cōdētes ⁊ ſeruātes ſunt excōicatiip̄o facto. vi dictū ē. sͣ. Excōicatione.xviij. Si vero ſint ſimpl̓r ꝯͣ aliqͣ dei ⁊eccl̓ie mandata: vt puta ꝙ liceat ſic ⁊ſic ſacere ſimonias: vel alienare feudū precipueª eccl̓iaſticū ⁊ hmōi. ipſoiure nō valēt: di. viij. que ꝯtra. ⁊ faciētes ⁊ ẜuātes peccāt mortal̓r exira d̓ ſy.cū ī eccl̓ie: ⁊. c. n̄ ſatis. ⁊ ſiꝗ dānati ſūtoccaſione ſalis legis: ꝯditores ⁊ heredes eoꝝ tenēt̉ ad reſtitutionē Illi etiāqui induxerūt cōditorē ad talē legemfaciēdā tenēt̉ inſolidū. ⁊ filr oēs ſeru