ſiue denūciatiōes ⁊ ꝓceſſus carēt viribus finita legatione. Quin etiaꝫ ſi dn̄rante legatiōe: legatus in aliqua ecclefia facit aliquā reſeruationē nō pōt illa pendēte facere aliā in illa eccl̓ia. Similiter ēt poſtqͣꝫ reſeruauit vnū beneficium ꝑtinens ad collationē cuiuſcūqꝫ: ipſa reſeuatiōe pendente nō poterit aliud reſeruare: qd̓ ad eūdē ꝑtinetextra eo. preſenti. li. vi.k ¶ Nullus legatus pōt facere aliquamreſeruationē de eccleſijs ⁊ dignitatibus eaꝝ. vbi illi ꝗ preficiūtur habentꝑ electiōem aſſumi: nec ſe intromittere: qn̄ eligere ⁊ poſtulare valeāt. extraeo. deliberatione li. vi.13 ¶ Nullus legatꝰ pōt cōcedere alicuiin gnālis vel ſpāli: vt recepta reſignatiōe illoꝝ ꝗ habent beneficia poſſint illa alteri ꝯferre. al̓r non valet. extra eo.deliberatione. li. vi.14 ¶ Cōſtitutiōes legatoꝝ durāt ⁊ ſūtꝑpetue. Secus ſi cās delegāt: qꝛ egreſſis illis de ꝓuincia nō durat iuriſditiodelegatoꝝ. niſi ante legatoꝝ diſceſſumcitatio p̄ceſſerit. extra. eo. nemini.i5 ¶ An aūt ſolus legatus poſſit ſtatutaedere. Hic ẜm no. in. c. fi. extra eo. ꝙ īſpectantibꝰ ad iuriſditionē ſolus legatus pōt facere ſtatuta. dūmodo illa ſtatuta nō ſit ꝯͣ canones generales. ꝗbuslegatus non pōt in aliquo derogare.Idem dicimus in ep̄o vt nō. Ioā. an.in. c. fi. de of. archiepiſ. Ideꝫ dicit Ge⁊ plus vꝫ ꝙ ep̄s nō pōt facere ſtatutūquo ius cōe artetur. Si tn̄ legatus velſet ſtatuere in ꝯcernētibꝰ ſeu alioꝝ p̄iudiciū: tūc dꝫ hr̄e illoꝝ cōſenſum ſeupn̄tiā vt no. Inn. in. d. c. fi.1 ¶ Legatꝰ nō pōt ꝓceſſū delegati impedire: aut eiꝰ ſnīaꝫ irritare ſed pōt eāꝯfirmare ⁊ exeꝗ. extra eo. ſtuduiſti.17 ¶ Quot mōis filnitur legatio. ℟. ẜꝫIo. an. quattuor modis. Primo ſi datus fuit legatus ad tēpus: finito tēporefinita ē legatio. extra de of. dele. de cauſis. Scd̓o qn̄ reuocatꝰ eſt. ff. de iudi. l.iudiciū. Tertio qn̄ egreſſus eſt legationeꝫ aīo nō redeūdi. Secus ſi aīo redeū276di extra eo. nouit. Quarto per morteꝫipſius legati. nō tn̄ morte cōſtituētis.extra eo. legatos. li. vi.Egitimꝰ filiꝰ ꝗ eſt. ℟. ẜm Rai. ꝙ.Ide legitimo mr̄imonio natus eſtvel de eo qd̓ legitimū reputabatur. vn̄ſi vir ⁊ mulier ꝯxerunt in facie eccl̓iebona fide credētes ſe legitime cōpulatos. cū tn̄ nō eēt: vel ſi alter eoꝝ tm̄ hͦcredebat. puta qꝛ ꝯͣxit cū eo quem neſciebat hr̄e vxorē talis reputatur legitimus ⁊ vtriqꝫ parēti ſuccedit. extra eo.ex tenore. Secꝰ ſi clandeſtine ꝯxiſſentqꝛ vr̄ fuiſſe ignorātia affectata. ⁊ ml̓iomagis ſi ꝯͣxerūt publice: ſciēteſ ābo impedim̄ extra d̓ clā. d̓ de ſpō. cū īhibitio.¶ Quot modis ꝗs legitimat̉. ℟. tripl̓r 1Prīo ꝑ ſequēs mr̄imoniū. Et hoc ſiiter illos poterat tūc qn̄ hūerūt illuꝫ filiū eſſe mr̄imoniū. ēt ſi ille vel illa an̄qͣꝫ ſumeret talē ꝯiugē: pͥus cū altero ꝯͣxiſſet ꝗ poſtea moreret̉. de hoc vide .s.Filiꝰ. §. ix. ⁊. c. Illtimus. §. xxv. Scd̓omō ꝑ ſpālē īdulgētiā pape. de hoc vid̓sͣ. c. Illegitimꝰ. §. xxij. ⁊. xxiij. Si autēfiat ꝑ ep̄m legitimatio valebit ad hocvt minores ordīes ſuſciꝑe poſſit: ⁊ bn̄ficiū ſine cura vbicūqꝫ: ⁊ ad ſucceſſionem bonoꝝ ⁊ actꝰ legitios ſecl̓ares interris tꝑal̓r eccl̓ie ſubiectis. ⁊ ēt ī alijsterris quātū ad ea ꝑ q̄ n̄ fieret alteri p̄iudiciū. Et ml̓to magis vꝫ ad h̓ ltīatioꝑ papā. Sꝫ ī his ꝑ q̄ ſit alteri piudiciūputa ꝙ ſuccedebat ab īteſtatorn̄ vꝫ legitiatō. nc̄ ꝑ papā nc̄ ꝑ ep̄ꝫ ī t̓ris q̄ eistꝑal̓r n̄ ſb̓ ſt̓ ẜꝫ inn. ⁊ Ber. exͣ. e. ꝑ venerabilē. d̓ h̓ vid̓. sͣ. Illtimꝰ. §. xvi. Tertōmō ltīat̉ ꝗs ꝑ leges ſecl̓ares ml̓tis modis. ꝗ reduci pn̄t ad tres. Prīo ſi pr̄ filiū naͣlē offerat curie īꝑatoris efficiaturqꝫ curial̓. vt ī auc. ꝗ. mo. na. et. ſui.§. ſiꝗs igit̉ col. vij. Ide̓ ſi offerat cū curie ciuitatis. de qͣ vl̓ de cuiꝰ vico ſit oriūdus. vt iſti. d̓ nub. §. vl. Scd̓s modꝰſi pr̄ d̓cedēs ī teſtō filiū nālē noīe legitimū hr̄dem. ipſe poſtea offerat teſtm̄pͥncipi. vl̓ ſi pr̄ in inſtr̄o ꝑ publicā menū. ꝯfecto. vl̓ ꝓpria māu ſcripto cū ſb̓ſcriptiōe triū teſtiū. eū filiū noīet. necs s4