ficiū nō dū vacās. extra de ꝯce. p̄. c. i. Iureqꝫ pͥuat. Auferendo vni ⁊ ꝯferendoalij. vn̄ ēt pōt venire ꝯͣ ꝯcilia. extra deelec. ſignificaſti. qd̓ nō pōt legatꝰ extrade p̄ben. dilectꝰ. el. i. Inſignit .i. īſigniaep̄alia ꝯcedit aliquotiēs abbatibus ⁊alijs īferioribꝰ. puta mitrā. baculū paſtoralē. ānulū. ſandala ⁊ hmōi extra depͥuil. c. abbates. ⁊. c. vt apl̓ice. li. vi. Laico ſacra. dat .i. ſpūalia ꝯcedit. ſicut iuseligēdi. extra de iure pa. nobis. A decimis eximēdo ip̄m extra de deci. a nobis. Qd̓ aliꝰ facere nō p̄t. Et p̄t laicisſpūalia d̓legar̄. q̄ tn̄ ſt̓ eis al̓s īterdictaextra d̓ ꝯſti. eccl̓ie ſctē Marie. Criſmamīſtro .i. cōcedit p̄ẜbytero ꝙ poſſit īfātes criſmar̄ ī fronte. xcv. di. ꝑuēit. Qd̓a nullo alio fieri p̄t extra de ꝯſue quāto. Sūma ſede ſedet .ſ. in illa. quā ſibidn̄s in petri ꝑſona ſpāliter elegit. extraꝗ fi. ſint le. ꝑ venerabilē. Plenuſqꝫ vicariꝰ extat. qͣꝫuis .n. ꝗlibet ep̄s poſſit dici vicarius xp̄i. tn̄. eſt ꝑticularis. ſꝫ papa eſt vicariꝰ gnālis vn̄ oīa regit ⁊ deoībus vt ſibi plꝫ iudicat ⁊ diſponit. ix.q. iij. cūcta ꝑ mūdū. ⁊. c. ꝑ pͥncipalem.Legatus ꝟo predicta vſurpare nō dꝫniſi velit ꝯfundi. extra de vſu pa. c. niſi.⁊ de trāſ. p̄. c. i. ij. ⁊. iij.4 ¶ Sꝫ q̄ p̄t facere legatꝰ in ꝓuincia ſibi decreta. ℟. ẜꝫ Gir. pōt oīa exercereqͥ faceret ipſe ꝗ en̄ tranſmiſit. p̄ter ea q̄ſūmo pōtifici reẜuant̉. q̄ poſita ſūt ip̄cedēti. §. nā ad ip̄m ſpectat ꝓuinciā ſibi cōmiſſaꝫ malis hoībꝰ purgare. ff. deof. p̄ſi. l. iii. Iteꝫ audire cās ꝓuicialiuꝫq̄ ꝑ appellationeꝫ vel q̄rimoniā ad eūdeferuntur. extra eo. c. i. Iteꝫ pōt facereꝯciliū ꝑticulare. puta ꝓuiciale cū ep̄isꝓuincie ſibi decrete. Itē ⁊ eiꝰ īdulgentie: ſicut ⁊ īdulgentie ep̄oꝝ ſūt ꝑpetueItē legatus de latere archiep̄oꝝ. ep̄oꝝ⁊ exēptoꝝ electiōes pōt ex officio ꝯfirmare. Sꝫ alij legati hoc nequeūt. niſieis a ſede apl̓ica ſpāliter ſit ꝯceſſum extra de elec. ſi abbateꝫ. li. vi.5 ¶ Legatꝰ de latere dūtaxat pōt de exemptis ſe īperdire. ēt ꝗ īmediate ſuntpape. Et de cais q̄ ꝯͣ ipios mouent̉ ſal275uis tn̄ que ſedi apl̓ice ſpāliter ꝑ pͥuilegia eoꝝ reẜuantur. nō obſtātibꝰ priuilegijs qꝛ ẜm glo. in. c. ꝙ trāſlationeꝫ. deoffi. le. pͥuilegia eximūt eos a iuriſdictōeep̄oꝝ. Secꝰ a iuriſdictiōe pape vel legatoruꝫ. de alijs ſecus niſi hoc eis ſpāliter cōmittatur. De ordine tn̄ fr̄um minoꝝ vr̄ aliud dicēdum. de quo vide. sͣ.Exēptus in pͥn. Iteꝫ exēptus a iuriſdictiōe cuiuſlibꝫ ordinarij. nō ītelligit̉ exēptꝰ a iuriſdictōe legati ip̄ꝫ eximētꝭ¶ An aūt legatus de latere poſſit alte 6rar̄ legata fcā ad certū viū piū. ⁊ ꝯmutare in aliū vſum. ℟. Pe. de peruſio. videtur diſtinguer̄. ꝙ aut ille vſus p̄t impleri de iure ⁊ de facto. puta qꝛ legauitꝗs vt mōaſteriū fieret in tali dioceſi.ep̄s eſt contentus. Et ſic tenet de iure⁊ nullū aliud īpedimētū eſt in facto. qꝛpecūia eſt parata ⁊ cetera alia neceſſaria. nec eſt ꝗ aduerſetur. Et ſic pōt fieride facto. Et tūc dico ꝙ nō pōt cōuertiin alium vium. ⁊ iſte eſt caſus. c. nos q̄dem. de teſta. Aut ille vſus pōt īpleride. iure. ſꝫ n̄ de facto. puta ꝑꝑ guerrā. vl̓qꝛ pecunia eſt modica. vel nō eſt locꝰin eccleſia vbi legauit ꝓ capella fiēda⁊ hmōi. Et iſte eſt caſus. l. legatā. de admi. reꝝ ad ciui. ꝑti. Et tūc pōt fieri commutatio auctoritate. ſuꝑioris. ēt ſi in teſtamēto ſit clauſula ꝙ nō poſſit ꝯuertiad aliū vſuꝫ qͣꝫ deputatū. Rō qꝛ volūtas teſtatoris dꝫ īterp̄tari ẜꝫ ius cōe: vtres magis valeat qͣꝫ ꝑeat. ⁊ iō cū de iure cōi poſſit in allū vſum ꝯuerti: nō obſtat talis clauſula ergo ⁊c. Et ex his dicit. Sepe ꝙ ſi mihi legat̉ vt vadā vltramare ⁊ nullus audet ire: ꝙ ꝯſequar legatū. lꝫ nō vadā. dūmō vadā ad ſil̓emlocū: Sil̓r ſi teſtator legat ꝓ labore itineris. vel pnīe ſibi iniuncte vt vadā romā ⁊ ꝑꝑ īpedimentū nō poſſuꝫ ire: ꝯſequar legatā: dūmō ad locū ꝯſil̓em vadaꝫ. d. l. legatā. Excipit̉ tn̄ qd̓ legat̉ ꝓſubſidio terre ſancte: qꝛ ſi nūc nō poſſum: ſpectabo tp̄s: ⁊ ſeruabit̓̉ legatū. c.magne extra de voto. Aut vſus pōt impleri de facto ſꝫ nō de iure. ⁊ tunc authoc eſt. qꝛ nō eſt ad aliquem finē honeas 3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten