Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
233v
Einzelbild herunterladen
 

poſtmodū ſi maritꝰ inuenerit adulteꝝcuꝫ vxore ſua in domo ſua. vel vxorisvel adulteri: aut in popia: aut in ſuburbijs ſine ꝑiculo eum ꝑimiatMpedimentū. xi de diſpari cultu .ſ.qn̄ fidelis ꝯͣhit cū in fideli vt iudeovel pagano. ⁊ īter iſtos nō pōt eē mr̄imoniū. Sponſalia tn̄ poſſet fidelis cūinfideli ꝯͣherē ſub cōditione. vt ſi infidelis conuertatur ad fideꝫ. xxviij. q. i.caue. ⁊. c. ſe. hec dir1 Sꝫ. nūꝗd inter xp̄ianos diſpar cultus īpediat mr̄imoniū. ℟. ẜm hoſt. ꝙnō qꝛ pōt eſſe mr̄imoniū inter excōicatū ⁊ catholicū ⁊ qualēcūqꝫ hereticū⁊ apoſtatā. vel ficie baptizatum. Hocaꝑie colligitur. d. c. caue. idem̄ Dit. Sitn̄ aliꝗs cathecuminꝰ: ſꝫ nōdū baptizatus cū aliqua baptizata cōtraheret: nōeſſet veꝝ mr̄imoniū ẜm Ray. Utꝝ īter īfideles poſſit eſſe mr̄imoniū. ℟. ẜꝫ Tho. īter īfideles p̄t eſſe mr̄imoniū īqͣꝫtū eſt ordīatū ad ꝓleꝫ ẜꝫ ꝑfectōeꝫ naͣe nō aūt inqͣꝫtū eſt ordīatū adipſā ẜꝫ ꝑfectōeꝫ gr̄e. ⁊ iō mr̄imoniū ꝗdeꝫ eſt: ſꝫ nō ꝑfectū. vn̄ īfidelis cognoſcēs vxoreꝫ nō peccat: ſi ꝑꝑ bonū ꝓlisaut illiꝰ fidei: qͣ tn̄r vxori. d̓bitū reddatz Utꝝ ꝯtunx ꝯuerſus ad fideꝫ poſſitremanere cū vxore īfideli nolēte conuerti. ℟. ẜꝫ Tho. in. iiij. di. xxxix. Fidelꝯuerſus pōt cū īfideli remāere ſub ſpeꝯuerſiōis. ſi eā ī infidelitate obſtinatānō viderit: bn̄ facit ꝯmanēdo ⁊ d̓ hoceſt ꝯſiliū apoſtoli .i. ad cor. vij. nō tn̄ tenetur. ſꝫ pōt dimittere eā ēt ſi ipſa velitei cohabitare ſine cōtumelia creatorisſi cōuerti non vult.4 Quid ſi iudei vl̓ pagani ꝯͣxerūt cūꝯſanguineis ẜꝫ ritꝰ ſuos nūꝗd poſt cōuerſiōeꝫ poterūt remanere. ℟. ẜꝫ thoSic āt ꝯͣxerūt in gͣdibꝰ diuīa lege ꝓhibitꝭ. leui. xviij. tūc ſiue vterqꝫ ſiue alterad fideꝫ ꝯuertatur. nō pōt in tali mr̄imonio ꝯmanere. ſi aūt ꝯtraxerūt ī gradibꝰ ꝓhibitis ꝑ ſtatutū eccl̓e pn̄t ꝯmanere. ſi vterqꝫ ꝯuertat̉ vl̓ ſi vno ꝯuerſoſit ſpes de ꝯuerſatiōe alterius.5 Quid ſi ifidelis ꝗ ꝯuertitur hēbatplures vxores. ℟. ẜꝫ tho. n̄ fuit veꝝ mr̄imōiū niſi. cū prīa. qꝛ eēt ꝯtra legē nāevn̄ ſi talis cū oībꝰ vxoribꝰ ꝯuertaturip̄t cū pria cohitare. ⁊ al̓s dꝫ abijcer̄ tāqͣꝫ pēitꝰ extraneas. ⁊ ſi pria ꝯuerti nollet: nō ꝑꝑ hoc eſt mr̄imoniū cū aliquaiſtaꝝ ſꝫ p̄t cū ali qͦ iſtaꝝ de nouo ꝯtrahere ẜm modū ꝗ ī ſequēti. §. dr̄. Quid ſi īfidelis repudiata pria vxo Gre: aliā duxerit ⁊ ꝯuertatur. ℟. ẜꝫ tho. dicēdū ꝙ repudiū vxoris ē ꝯtra lege naevn̄ īfideli nō lꝫ repudiare. ⁊ tō ſi cōuentatur poſtqͣꝫ ipſe vna repudiata alterāduxit idē ē iudiciū. ſicut de illo qui plures ſiml̓ vxores hēbat. qꝛ tn̄r pͥmā quārepudiauerat: acciꝑe: ſi ꝯuerti voluerit⁊ alia abijcere. vt diciū ē. sͣ. §. ꝓximo. Quid ſi ip̄a cōuerti noluerit. ℟. ẜm 7tho. ſi ip̄a īfidelis vult cohabitare virofideli ſine cōiumelia creatoris: ⁊ ſine hͦqd̓ ad īfidlitateꝫ īducat: p̄t ꝗdeꝫ vir fidelis ab ea diſcedere ſꝫ diſcedens nōp̄t aliā acciꝑe. ſi āt hec vxor ifidelis nolit ei cohabitare vel nō ſine cōtureliacreatoris aūt ſi ad ifidelitatē ꝑtraherenitatur. ī his tribꝰ caſibꝰ vir fidelis difcedētes p̄t alteri ꝑ mr̄imoniū copulari Quid āt ſi maritus fidelis conatur 8ducere vxoreꝫ ad aliud deliciū p̄ter hereſiꝫ nūꝗd vxor poſſit petere ſeꝑatiōeꝫqͦ ad mutuā coꝑabitatōeꝫ. Inno. in. c.qͣſiuit. de diuor. tꝫ ꝙ ſic. idē tꝫ ī. c. i. deadul. lꝫ gl. ī. c. vxor. xxviij. q. i. teneat cōtrariū. pa. āt ī. d. c. q̄ſiuit. dicit ꝙ ſi nonpōt ꝯpeſci ab iſta īſolētia: poterit fieriſeꝑatio. nā p̄ſūptio ē cuiuſdā indelitatꝭſi ꝑſiſtit ꝯiūx ī trahēdo ꝯiugē ad delictū: nec ad hac prauitate ꝯpeſci poſſit. Quid āt ſi ſeꝑet̉ mr̄imoniū īter fi­ 9deles ꝑꝑ fornicatōeꝫ ſpūaleꝫ: nūꝗd innocēs ſit abſoluiꝰ a redditōe debiti carnalis. ꝗdā tenēt ꝙ n̄: ſꝫ tm̄ a mutua ſeruitute. ꝯriū tꝫ hō. ⁊ meliꝰ qꝛ lꝫ xp̄s exceperit fornicatōeꝫ. n̄ tn̄ diſtinxit iniercarnaleꝫ ⁊ ſpūaleꝫ. vn̄ fauore fidei debemꝰ ēt ītelligere ā ſpūali. ⁊ nota hocdictū ẜm pa. vbi. sͣ. ꝙ ī materia penaliꝟbū generale ītelligit̉ largo mō: ſi diſpoſitio tendit ad fauorem fidei.