preſertiꝫ inuitā: videtur dare intelligiꝙ ſi ad hoc nō fuiſſet tradita inuita ꝙvir adulteriū ſibi obijcere poſſet. Sedcōtra Ri. expreſſe eſt panor. in. d. c. diſcretionē vbi dicit ꝙ ibi eſt caſus aꝑtꝰꝙ maritꝰ nō pōt vxori obijcere adulteriū ſi fuit cā adulterij lꝫ vxor fuerit ſpōtanea. Nā dictio p̄ſertiꝫ ꝓprie ſumptaponit ideꝫ in cāu ꝯͣrio. vt no. ī. c. auditis de elec. ⁊. ī. c. qm̄. vt lit. nō ꝯte. ⁊ datpa. exēplū de quodā egrotāte. ad cuiꝰp̄ces vxor cōcubuit cū medico. ⁊ ꝯcludit ꝙ talis vir. nō pōt vxori adulteriūobijcere ex quo ipſe fuit cā Ideꝫ tꝫ io.an. addit tn̄ Panor. ꝙ aut vir fuit cāimmediata iſtius adulterij mulieris. ⁊tunc nō pōt abi obijcere adulteriū autfuit cā mediata: puta qꝛ vxor deſerta aviro ꝯmiſit adulteriū ⁊ tūc nō ſufficitſola occaſio qꝛ ē nimis remota.15 ¶ Utꝝ vxor poſſit petere d̓bitū a marito ꝗ eā tradidit adulterādā ꝯſanguineo mariti. ℟. ẜm Ri. vbi. sͣ. ꝙ aūt illaml̓i fuit a ꝯſanguineo mariti cognitaꝑ coactiōeꝫ abſoluiā. ⁊ ſic nullū factūeſt p̄iudiciū ml̓ieri. d. c. diſcretōeꝫ. vbihr̄ ꝙ ſine culpa ſua n̄ dꝫ ſuo iure pͥuari aut ꝑ coactōeꝫ q̄ ē ꝑ mētū cadentē incōſtāte viꝝ tūc mortal̓r peccauit ⁊ īceſtū ꝯmiſit. credo tn̄ ꝙ ī d̓teſtatōe iniꝗtatis viri ml̓ri n̄ ē īterdcm̄ a viro debitū pete̓ ⁊ vir petēti tn̄r reddere. Siaūt nō fuit īducta niſi ꝑ leueꝫ metumcredo ꝙ nō eſt ſibi licitū debitū petereSi vir petat. nō tenetur reddere: qꝛ poteſt ei illud adulierium obijcere.to ¶ Utꝝ aūt vir poſſit ab vxore p̄dictapetre debitū. ℟. ẜm Ri. vbi. sͣ. ꝙ nō ꝓpter ꝯͣctā affinitateꝫ īter ip̄m ⁊ vxoreꝫde ſua volūtate ⁊ p̄cepto ⁊ ip̄o ad hoceā cogēte. vnde nō minus vr̄ ſibi p̄iudicare illa affinitas. qͣꝫ ſi ꝯcubuiſſet cūꝯſanguīea vxoris ſue. qꝛ nec hoc faciēdo: tātuꝫ p̄iudiciū vxori feciſſet. qͣꝫtumſibi fecit ipſam iuitaꝫ ꝓprio cōſanguineo adulterādā tradendo.17 ¶ An aūt vxor poſſit denegare marito inceſtuoſo petenti debitu. ℟. Pā. inc. traſmiſſe de eo ꝗ co. ꝯſan. vxo. refertHo. dicere ꝙ ſic. freta auctoritate dn̄i.xxij. q. i. c. dixit. Dic̄ tn̄ ꝙ ſi vxor ſemelpetit debitū: tn̄r poſtea reddere: quaſivideat̉ recōciliatio ſcā. Sꝫ. d. an. ⁊. d.Car. tenēt oppoſitū. Et melius ẜꝫ Pa.naꝫ in caſu iſto nō priuatur exactōe debiti cōtēplatiōe vxoris. ſed ꝓpter atrocitatē delicti. Iō nō pōt ſibi hāc penāremittere nec exigēdo debituꝫ videturſibi velle remitiere.¶ An aūt īceſtus cū ꝯſanguinea vxo isris īpediat mr̄imoniū. ℟. ẜꝫ Ri. in. iiij.di. xxxiiij. ꝙ talis inceſtꝰ nō ſoluit viculū mr̄imonij: tn̄ īceſtuoſus amittit iuspetēdi debitū ab vxore attinēte illi cuꝫq̄ ꝯmiſit īceſtū. extra d̓ eo ꝗ co. ꝯſan. c.l. ⁊ ēt. ab vxore nō attinēte illi cū qͦ cōmiſit īceſtū. d. c. trāſmiſſe tn̄r tn̄ reddere debitū. poſt mortē tn̄ vxoris nō lꝫ ſibi alid̓ mr̄imoniū cōtrahere. d. c. i. l. ⁊.d. c. trāſmiſſe. diſpēſat̉ tn̄ cū eis. ſi eētiuuenes. Et ſi dicatur. cū maiꝰ pcm̄ ſitcognoſcere ꝯſanguieā ꝓpriā qͣꝫ vxorisq̄re inceſtꝰ cū conſanguinea ꝓpria nōīpedit mr̄imoniū: nec exactiōeꝫ debiti℟. ri. ꝙ nō tm̄ iniuriat̉ mr̄imonio maritꝰ ꝑ īceſtū cū cōſanguinea ꝓpria: qͣꝫcū cōſanguinea vxoris. nec ꝑ īceſtū cūcōſanguīea ꝯͣhit affinitateꝫ cū vxore: ſicut ꝯͣhit ꝑ ẜꝫ. ⁊ iō n̄ ſic pͥuat̉ iur̄ petēdidebitā ab vxore cognoſcēdo ꝯſāguieāꝓpͥaꝫ. ſic̄ cōſanguineā vxoris. h̓ Ri. ⁊ſic ex dictis eiꝰ elicit̉: ꝙ nec ēt cōmitēsinceſtū cū cōſanguinea ꝓpriā ꝓhibet̉mr̄imoniū ꝯͣhere ſicut nec ꝓhibet̉ exigere debitū. Idē archi .ſ. Ideꝫ tho. iniiij. di. xxxiiij. ſil̓r ſi ꝗs cognoſceret affines vxoris. poterit exigere ac ēt poſſetpoſt mortē vxoris ꝯͣhere mr̄imoniuꝫ.Quidā tn̄ dicunt ꝙ 19Additlo. pis īceſtuoſus ꝓhibet̉ꝯͣhere. allegāt multos tex. ad h̓ vt. c. ſiduo vir. xxxv. q. vi. ⁊. q. iij. c. de inceſtisvbi dicūt eē. tex. claꝝ. ⁊. c. nec cā. ⁊. xxx.ij. q. vij. ſi ꝗs viduā. tn̄ hijs nō ob. dicoopi. ri. ⁊ Arch. f. poſſe teneri. nec obſtātiura allegata. ⁊ maxīe. c. de īceſtus. ī qͦdicūt eē tex. claꝝ īmo dico ꝙ ibi in fi. ētex. clarus pro noſtra opi. Ibi .n. ſic dr̄