Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
225v
Einzelbild herunterladen
 

mulierē: ⁊ pꝰ ea ducit vxorē bn̄ tꝫ mr̄imoniū. Sꝫ nūꝗd peccat cognoſcendo℟. gl. ī. c. ſiꝗs votū .xxvij. q. i. refertꝭ qͦfdā dicere ꝙ prīa vice peccat: ſꝫ poſteavice cognoſcēs vxorē peccat: qꝛ ſi ſꝑpeccaret cognoſcēdo tale mr̄imoniuꝫillicitū eſſꝫ. Sꝫ directoria li. i. diſtīguitꝙ aut q̄rit̉ d̓ voto ſimplici emiſſo poſtmr̄imoniū ꝯͣctū: ⁊ tūc exigere nō pōtſꝫ reddere tm̄: qd̓ nō erat ī eiꝰ ſꝫ ml̓ieris ptāte: vt in. c. ꝗdā. de ꝯuer. ꝯiu. Etrō ē qͣre exigere nō pōt̉: qꝛ inde nihilmaiꝰ ſeꝗt̉ qd̓ illud votum remoueat.Aut q̄rit̉ de voto p̄cedēte mr̄imoniuꝫ:⁊ tūc dic̄: ꝙ lꝫ peccet prīa vice: pōt tn̄poſtea erigere ⁊ reddere. Et rō eſt: qꝛbonū mr̄imonij remouet ꝗcꝗd ē ꝯͣrium mr̄imonio: qꝛ fortiꝰ vinculuꝫ: qͣꝫſit ſimplex votū. d. c. rurſus. ⁊. d. c. ꝙvotū. Et ſic ꝑ hāc diſtīctionē dir. ꝯcor.dat opiones qͥ vidēt̉ ꝯͣrie. Idē pōt dicid̓ iuramēto qd̓ d̓ voto. Et ſic hēs ꝯcluſiue ex hac opione: ꝙ ille ꝗ vouit veliurauit an̄ mr̄imouiū: peccat prīa viceexigēdo mortal̓r. Deīceps p̄t redde̓ ⁊exigere ſine pctō. Ri. tn̄ ī. iij. di. xxxviijar. vij. q. i. tꝫ idiſtīcte tā d̓ vouēte poſtmr̄imōiū: qͣꝫ ēt an̄. ꝙ nullo mō p̄t exige̓. Et hec opio vr̄ tutior. Et bōa cautela eēt petere diſpēſationē ab ep̄o.b Sꝫ pone ꝙ ābo ꝗ fecerāt votuꝫ caſtitatis ſimplex: ꝯͣbat̉ ſil̓: nūꝗd tꝫ mr̄imoniū. ℟. Io. xxvij. q. i. ſiꝗs votū. tꝫꝙ n̄. Alij ꝟo cōiter dn̄t ꝙ ſic: ſꝫ neuterpoterit exigere nec reddere. Muliominꝰ poterūt exire vel reddere ſi ambo fecerūt votū pꝰ mr̄imoniū. Tn̄ ētin dcō caſu ꝯſulēdū eēt eis: vt petāt diſpēſationē ab ep̄o: maxīe vbi timeret̉de incōtinētia amboꝝ vel alterius.Additlo. dictorū ſciēduꝫ ꝙ glo.Pro declaratōe tn̄ preī. c. ſiꝗs votuꝫ .xxvij. q. i. recitat qͦſdamtenere ꝙ ſolū prīa vice peccat mortal̓rſed nō poſtea: qꝛ ꝑ mr̄imoniū ſequensvotū extīguit̉. Pro hoc allegant. c. deviduis .xxvij. q. i. ⁊. c. rurſus. ꝗ cle. velvo. ⁊. c. qd̓ votū. d̓ vo. ⁊ vo. re. lib. vi.Hanc opinionē vr̄ tenere hoſti. ⁊ do.Car. ī. d. c. rurſus. Sꝫ his nō obſtanti2bus vr̄ dicēdum ꝙ tal̓ vouens ꝯͣhens1ſmr̄imoniū nullo vnqͣꝫ tꝑe nec prīa vice nec deiceps poſſit exigere ſine peceato mortali: qͣꝫuis exactꝰ pꝰ primumactū teneat̉ reddere. Ad ꝙ ꝓbandumduo faciā. Prio ponet̉ fūdamētū ſuꝑqͦ fundāt ſe tenētes primā opinionē ⁊ꝯfutatio eius. Scd̓o ponent̉ auc̄tatesdoc. ad hoc: ꝑ q̄ duo patebit ꝟitas hdubij. Quo ad primū: fūdamentū iſlorū tenētiū ꝙ iſte vouēs ꝯͣhēs mr̄imoniū lꝫ peccet prīa vice exigēdo: vl̓ reddēdo poſtea tn̄ pōt exigere ⁊ reddereeſt: qꝛ bonū matrimōij remouet ꝗcꝗdeſt ꝯriū mr̄imōio: qꝛ ē fortiꝰ vinculuꝫqͣꝫ ſit ſimplex votū. Et ſic in ſum. rō eorū ē. qꝛ ꝑ mr̄imoniū ꝯſumatū ſequēsextinguit̉: vel remouet̉: vel ſoluit̉ votūantea factū iura ſupra allegata: ⁊ ſiclibere pōt poſtea ⁊ exigere ⁊ reddere.ſed fundamentū iſtoꝝ eſt falſum qd̓ ꝓbo: qꝛ per ꝯͣctū matrimoniū ⁊ ꝯſumatum nullo mō votū prius factū extinguitur nec remouetur nec ſoluitur necvotuꝫ huiuſmodi ſit mortuū: ſed ſoluꝫexecutio voti ꝓhibetur. Et hoc apertetenet Archi. in. c. ſi vir. xxvij. diſt. vbiformat predictā. q. ⁊ ꝯcludit firmiterꝙ talis per ꝯͣctū mr̄imoniū nō abſoluitur a voto niſi in qͣꝫtum ius mr̄imonij impellit eum agere ꝯtra votū. arg.optimum in. c. qͣꝫto. de iureiu. vbi dieitur ꝙ iuramētum dꝫ ſeruari quatenuspōt: ſed ius mr̄imonij nō ꝯpellitⁱ debitum petere: qꝛ hoc lbertatis eſt: ſed cōpellit eum ſolum ſoluere. Ideo dicenduꝫ eſt ꝙ pōt ſine peccato ſoluere: qꝛad hoc ē obligatꝰ. ſed nō pōt ſine peccato exigere. qꝛ facit ꝯtra promiſſum ⁊ſic faceret ꝯtra: ꝯſcientiā ⁊ edificaretad gehenna. Hec Archi. nec iura allegata per iſtos aliꝗd faciūt ad propoſituꝫ: ⁊ nil aliud excludunt quo ad hocniſi ꝙ votum ſimplex impedit ſponſalia de futuro: nō aūt dirimit mr̄imōiūſequēs. Ex hͦ tn̄ n̄ dꝫ ꝯludiꝙͣ mr̄imōiūſequēs extinguit votū pͥus factū. Et ꝓhͦ facit ꝙ ēt notāt tenentes pͥmā opi.ꝙ tal̓ vouēs mortua vxore nō p̄t aliaꝫaccipere: qꝛ tale votū n̄ erat extinctū ſꝫ