tū ſolēnitate. qͣ habet. xxx. q. v. aliter.Tertio qd̓ fit ꝯͣ tenoreꝫ huiꝰ ꝯſtitutionis: vꝫ nō p̄miſſa denūciatōe. ho. aūtvltra p̄dictos tres modos dat regulaꝫgnͣaleꝫ dicens: ꝙ mr̄imōiuꝫ ꝯͣctū ꝯͣ ꝓhibitioneꝫ eccl̓ie gnͣaleꝫ: vl̓ ſpāleꝫ explicitā vel tacitā. dr̄ clandeſtinū ⁊ habetlocum pena. d. c. cum inhibitio.y ¶ Quid ſi audiuit ꝑpetuū īpedim̄tūeſſe īter ſe ⁊ vxoreꝫ: nūꝗd tn̄r īꝗrere. ℟ẜꝫ. ꝟꝟ. ſi audiuit a fidedignis: ⁊ n̄ ſuſpectꝭ: cū n̄ debeat eſſe negligens ſueſaluti: tn̄r inꝗrere. Al̓s eſſet affectataignorātia q̄ n̄ excuſat. ⁊ ſi ꝯcipiat ꝓbabileꝫ opīoneꝫ de dcō alicuiꝰ. nō dꝫ exigere debitū: lꝫ reddere teneat̉. Secusſi ita inuenerit .ſ. ꝙ eſſet impedtm̄tuꝫtūc .n. nec exigere: nec reddere debet.Facit. c. inꝗſitiōi. de ſen. ex. Porro quitale impedimentū audit a viro fidedignorēt iurato aut cōpr̄e ſuo: aut a ꝓprio ſacerdote: aut publica fama. nonita tenetur credere ꝙ peccet mortal̓r:ſi nō credat: ſed venialiter. Sic̄ etiampeccare pōt ꝗ nimis d̓ facili credit.18 ¶ Nūquid aūt peccat ſacerdos: velalius quicūqꝫ ſciēs impedimentuꝫ: inſinuādo hoc alteri ꝯiuguꝫ: vel ambobus. vel alter alteri. ℟. ẜm. ꝟꝟ. Si ꝓbari nō poteſt. dicendo agit indiſcreteniſi credat ꝙ audiens ꝑatus ſit in hacparte peritoꝝ ꝯſilio obedire. Si veropoſſit ꝓbare. ⁊ ſciat hoc ſacerdos parochialis: vel alter cōiugum: tenet̉ ſolemniter ad diuortiū agere. niſi de cōſenſu velint cohabitare tanqͣꝫ germāihūc caſuꝫ habes. sͣ. Cōfeſſio. ij. §. xvi.Mpedimemtum. ij. ſciliꝫ de erroreperſone. Sciendum ẜm dir. li i. ꝙerror in matrimōio eſt quadruplex .ſ.forme: qualitatis. perſone. ⁊ conditionis. Error fortune. vtpote. cū putaturdiues ⁊ eſt pauper ⁊ econuerſo. nō impedit matrimoniū. Similiter nec error qualitatis. vt cum putatur nobilis. ⁊ eſt ruſticus. vl̓ ꝙ ducit in vxoreꝫmeretricem. vel corruptā quam putabat caſtā. vel virginem. talia mr̄imonium nō impediūt. xxix. q. i. §. error.224Error ꝟo ꝑſone eſt. vt ſi credā ꝯͣherecū gēma ⁊ ꝯͣham cū berta ⁊ hic nullūeſt mr̄imoniū. Nec hoc ꝓcedit ex conſtōne eccl̓ie. ſed ex ſui natura. cum inmr̄imonio cōſenſus liber deſideretur.extra de ſpon. cū locū. Ita ꝙ ſine ipſocetera fruſtratur. de ſpon. tua qꝛ errāsnō ꝯſentit. ff. de iur. om. iu. l. ſi per errorem. Sed ad hoc vt error impediatmatrimonium. neceſſe eſt ex conſtitutione eccleſie ꝙ is qui erat habeat aliquam noticiam ꝑſone. cum qua cōtrahere intendit. aut ꝑ viſuꝫ. aut ꝑ famaꝫaut ꝑ auditū. qꝛ in penitus incognitūnec amorem. nec conſenſum dirigerepoſſumus. vn̄ ſiꝗs ꝯſentiat in ꝑſonaꝫabn̄tem nō ſibi notā quā putat eſſe pn̄tem. ꝯſtat ꝙ nō ꝯſentit in p̄ſentem ſedin illā qͣꝫ p̄ſentem eſſe putat. Et ſic deficiente cōſenſu deficit ⁊ mr̄imoniū. qꝛerrare eſt aliū ꝓ alio accipere. xxij. q.ij. in ꝗbus oportet ꝙ aliquā noticiamꝑſone habeat. alias non errat in ea. ſꝫdecipitur in p̄ſentem. de quo ponuntdoc. tale exemplum. Quidam ruſficusgallicanus iuit ad quandam muliereꝫromanā dicens ſe eſſe filium regis anglie ⁊ ꝯͣhit cū illo credēs eū filiū r̄giſ ⁊dicunt ꝙ tenet mr̄imoniū. qꝛ nō errauit. ſed potius decepta fuit. vel nō fuiterror ꝑſone. ſed qualitatis. Sed certedicit Hoſti. cum vbiqꝫ terraꝝ habeatur notitia regis anglie. ſaltem ꝑ famāvidetur ꝙ hic ſit error ꝑſone. nec in p̄ſentē ꝑſonā. ſed in ꝑſonā filij regis anglie ꝯſentire videt̉ qd̓ nō refert vtꝝ nomīe ꝓpͥo. vel alio equalenti noīet̉. Sꝫſi in gn̄ali diceret ſe eſſe filiū regis velcomitis ⁊ nō diceret cuius tūc nō eſſeterror ꝑſone: ſed fortūe. aut qͣlitatꝭ ꝗ n̄impedit. d. §. error vel ēt ſi ſpecificauitnulla tn̄ hr̄ noticia pr̄is vel filij. Addep̄dictꝭ qd̓ no. Tho. in. iiij. di. xxx. ꝙ error notabilitatꝭ inqͣꝫtū hmōi nō euacuat mr̄imoniū. ſicut nec error qͣlitatis.Sꝫ ſi error noͣbilitatꝭ vl̓ dignitatꝭ redūdat in errorē ꝑſone. tūc īpedit mr̄imoniū. vn̄ ſi ꝯſenſus mulieris ferat̉ in iſtāꝑſonā directe error de nobilitate ip̄i